Η «Θεοφαγία» αναφέρεται στην τελετή προς τιμήν του θεού Διόνυσου, η οποία αποτελεί πιστή επανάληψη του μύθου για το κομμάτιασμα και το φάγωμα του θεού από τους Τιτάνες. Η τελετή της θυσίας έχει στόχο την κοινωνία με την θεότητα, ενώ κατά την αφήγηση της τραγωδίας ο Πενθέας κατασπαράσσεται από την Αγαύη, γίνεται δηλαδή θύμα της μητέρας του. [...] Ο Kott παρουσιάζει την ελληνική τραγωδία σαν έναν κόσμο ακραίων καταστάσεων, έναν κόσμο τρομερών θεών και σκληρής, παράλογης δικαιοσύνης όπου στη διάρκεια της αναζήτησης του μυθικού τελετουργικού στοιχείου αποκαλύπτεται βαθμιαία η ανήσυχη αμεσότητα των κλασικών κειμένων. Κι όλα αυτά έχοντας το σπάνιο χάρισμα να περνάει τον ενθουσιασμό του στον αναγνώστη ο οποίος οδηγείται σε έναν διαφορετικό προβληματισμό σχετικά με τα αρχαία γράμματα και την τραγωδία ειδικότερα.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]