Βάθος είναι η φανταχτερή ασημαντολογία, η κακόγουστη επιτήδευση, τα φτηνά ευφυολογήματα, οι εκτροπές που ευτελίζουν το υψηλό ύφος. Είναι κυρίως ένα πάθος άκαιρο, χωρίς νόημα ή χωρίς μέτρο. Στο Περί βάθους, την ειρωνική αντιστροφή του Περί ύψους, ο Πόουπ στρέφει τα βέλη του στους βαρετούς και ανέμπνευστους δημιουργούς, στην ψεύτικη εμβρίθεια που κρύβεται πίσω από τη μεγαλοστομία και τη σοβαροφάνεια, στις έτοιμες συνταγές και στις ποιητικίζουσες κοινοτοπίες. Προτάσσει έναν ασυμβίβαστο κριτικό Διαφωτισμό, που έχει σήμερα ζωτική σημασία, καθώς αντιτίθεται τόσο στη συντηρητική επιφανειακότητα όσο και σε κάθε αφελή προοδευτισμό.
Στο επίμετρό της, η Αγγέλα Γιώτη φωτίζει τη συναρπαστική εποχή του Πόουπ, που είναι η εποχή της γέννησης του σύγχρονου δημόσιου χώρου, εξετάζει τις πολιτικές προεκτάσεις της έννοιας του βάθους και διερευνά τον απόηχό της στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Ο Κώστας Σπαθαράκης γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και συγκριτική φιλολογία. Δούλεψε ως διορθωτής και επιμελητής, συνεργαζόμενος με το περιοδικό "Νέα Εστία" (από το 2007 έως το 2013) και με πολλούς εκδοτικούς οίκους, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε με τη μετάφραση. Το 2008 ίδρυσε μαζί με τον Θοδωρή Δρίτσα τον εκδοτικό οίκο Αντίποδες. Πιο πρόσφατες μεταφράσεις του είναι: Max Weber, "Το χρηματιστήριο" (ΠΕΚ 2014), George Steiner, "Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι" (Αντίποδες 2015), Alexander Pope, "Περί βάθους" (Αντίποδες, 2015), Erich Auerbach, "Ο Τζανμπαττίστα Βίκο και η ιδέα της φιλολογίας" (ΜΙΕΤ 2016), Albert O. Hirschman, "Η αντιδραστική ρητορική" (ΠΕΚ, 2017), Pierre Bourdieu, "Εικόνες της Αλγερίας" (μαζί με τον Θ. Δρίτσα, Αλεξάνδρεια, 2017).
Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο ΕΜΠ και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Στη διδακτορική του διατριβή ασχολήθηκε με τους μετασχηματισμούς της θεολογικής νομιμοποίησης της πολιτικής εξουσίας στη νεότερη φιλοσοφία. Έχει εργαστεί ως καθηγητής, διορθωτής, μεταφραστής και εκδότης.
O Αλεξάντερ Πόουπ (1688-1744), ποιητής, κριτικός και μεταφραστής του Ομήρου, υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές των αγγλικών γραμμάτων. Παρότι δεν έλαβε πανεπιστημιακή μόρφωση και ήταν εν πολλοίς αυτοδίδακτος, αναδείχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους Άγγλους συγγραφείς του 18ου αιώνα και υπήρξε ένας από τους πρώτους λόγιους που κατόρθωσαν να βιοποριστούν από τα βιβλία τους (εν προκειμένω τη μετάφραση της "Ιλιάδας"). Κορυφαίοι σταθμοί του ποιητικού του έργου, που διαπνέεται από έντονο σατιρικό πνεύμα, είναι το "Κριτικό δοκίμιο", η "Απαγωγή της μπούκλας", η "Δουνσιάδα" και το "Δοκίμιο για τον άνθρωπο".
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
