[. . .] Ο καλλιτέχνης δουλεύει στα ίδια χρόνια έργα που διαφοροποιούνται ως προς τη γραφή ή και τη γενικότερη αντίληψη (άλλα πιο παραδοσιακά, νατουραλιστικά, σχεδόν ακαδημαϊκά και άλλα πιο μοντέρνα), τα οποία αισθητοποιούν ετερογενείς επιρροές, από έναν ευρύ χρονικό ορίζοντα, ανάλογα και με το θέμα που ο καλλιτέχνης πραγματεύεται κάθε φορά. Η ζωγραφική του, θεωρημένη στο σύνολό της, χαρακτηρίζεται από ποιοτική ανισότητα και εκλεκτικισμό, ιδιαίτερα αυτή με θεματικό αντικείμενο τον ελληνικό χώρο. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα, ότι τα καλύτερα έργα του - όσα τουλάχιστον μας είναι γνωστά - και οπωσδήποτε τα πιο προωθημένα, ανήκουν στην πρώτη περίοδο, ως το 1920 περίπου. Η δισυπόστατη καλλιτεχνική του ταυτότητα (ζωγράφος και χαράκτης) θα πρέπει ασφαλώς εδώ να ληφθεί υπόψη. [. . .] Στη ζωγραφική του επισημαίνονται άμεσες ή έμμεσες επιδράσεις και απηχήσεις - σε θεματογραφικό και μορφολογικό επίπεδο - από τον Ιμπρεσιονισμό, τον Μεταϊμπρεσιονισμό [. . .], από τον Συμβολισμό, τους ήπιους φωβιστές [. . .], τη ζωγραφική οριενταλιστικών θεμάτων καθώς και τις εικόνες των ευρωπαίων περιηγητών του ελληνικού χώρου στο 19ο αιώνα. «Συνομιλεί» όμως, περιστασιακά, και με Έλληνες ομοτέχνους του, συγκαιρινούς του αλλά και παλαιότερους, μοντέρνους αλλά και παραδοσιακούς.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]