Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος
(Βίοι παράλληλοι, έργα παράλληλα)

Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος
Μέσα από τα γόνιμα σπλάχνα της περίφημης Γενιάς του ΄30 αναπήδησαν και δυο ποιητικά λιοντάρια, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Γιάννης Ρίτσος, για να υψώσουν και να διευρύνουν το ποιητικό βίωμα των Νεοελλήνων με τρόπους ιδεαλιστικής διαύγειας και εικονιστικής μεγαλοσύνης που σου κόβουν την ανάσα.
Υπακούοντας τυραννικά στην πάμπλουτη λυρική ιδιοσυγκρασία τους -απολλώνια στον Ελύτη, διονυσιακή στον Ρίτσο- και υποκύπτοντας αγόγγυστα στο πανίσχυρο χάρισμά τους, πρόσφεραν στη νεοελληνική ποίηση δώρα βαρύτιμα και -μέσα στην σχετικότητα των ανθρωπίνων- αθάνατα.
Ετούτη η αξιοζήλευτη αθανασία της σύγκορμα και σύψυχα βιωμένης ποιητικής τους γλώσσας, ετούτη η γιγάντωση της δημιουργικής τους γονιμότητας, ετούτη η ζηλευτή ευκρίνεια της ελληνικής τους συνείδησης τιμώνται -συγκριτικά και μαζί αντιθετικά- με το τεσσαρακοστό "Τετράδιο" της "Ευθύνης". Για να επαναβεβαιωθεί πως ανάμεσα στους πανύψηλους ποιητές που εγαλβάνισε στα ιερά της σπλάχνα η νέα Ελλάδα στέκονται μεγαλόπρεπα κι αυτοί οι δύο, τα λιοντάρια, ισοστάσιοι, ισόβαθμοι και αξιοτίμητοι.

24χ17 εκ., 283 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Τετράδια Ευθύνης
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.1 (Νεοελληνική ποίηση - Ερμηνεία και κριτική), 928 (Ελύτης, Οδυσσέας, 1911-1996), 889.1 (Νεοελληνική ποίηση - Ιστορία και κριτική), 928 (Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990)
Άλλα πρόσωπα: Δημήτριος Καλλιγερόπουλος
ISBN: 978-960-8150-24-9
ISBN (10ψήφιο): 960-8150-24-8
Βάρος: 0.589 κιλά
Εκδότης: Ευθύνη
Έτος Κυκλοφορίας: 2003
Γράψε τη δική σου κριτική
26.49
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

23.58
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Αγγελής, Δημήτρης,
Ο Δημήτρης Αγγελής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Είναι πτυχιούχος θεολογίας και διδάκτωρ φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εκδώσει τέσσερις μελέτες: "Αισθητική βυζαντινή. Η έννοια του κάλλους στον Μέγα Βασίλειο", "Ιδεολογικά ρεύματα της ύστερης αρχαιότητας", "Στις πηγές της βυζαντινής φιλοσοφίας. Η έννοια της φιλοσοφίας στους Έλληνες απολογητές" και "Για τον Χρήστο Μαλεβίτση" (μαζί με τον Σταύρο Γιαγκάζογλου). Έχει επίσης εκδώσει τέσσερα βιβλία ποίησης, ένα δοκίμιο και μια συλλογή διηγημάτων.

Αθανασιάδης, Τάσος
Τάσος Αθανασιάδης (1913-2006). Ο Τάσος Αθανασιάδης γεννήθηκε στο Σαλιχλί της Μικράς Ασίας, γιος του επιχειρηματία Μιχαήλ Αθανασιάδη, που πέθανε όταν ο συγγραφέας ήταν ακόμη παιδί, και της Ανθής Παναγιωτοπούλου. Είχε τρεις μεγαλύτερες αδελφές. Μετά την καταστροφή του 1922 η μητέρα με τα τέσσερα παιδιά της εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου ο Τάσος σπούδασε νομικά, εργάστηκε για λίγα χρόνια ως δικηγόρος και ζει ως σήμερα. Παντρεύτηκε τη φιλόλογο Μαρία Δημητροπούλου. Διετέλεσε διευθυντής γραμματείας, δραματολογίου, προσωπικού και γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς επίσης προϊστάμενος καλλιτεχνικού προγραμματισμού του οργανισμού των ελληνικών κρατικών θεάτρων, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1972. Ταξίδεψε στην Ιαπωνία, την Ινδία, την Τουρκία, τη δυτική και κεντρική Ευρώπη, τον Καναδά και τις Η.Π.Α. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας (1955 για το "Ο Ντοστογιέβσκι από το κάτεργο στο πάθος" και 1963 για τον "Αλβέρτο Σβάιτσερ"), το βραβείο πεζογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών (1959-1961 για τους "Πανθέους"), το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1969 για την "Αίθουσα του θρόνου" και 1978 για τους "Τελευταίους εγγονούς"), το Έπαθλο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1975 για τους "Φρουρούς της Αχαΐας"), το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας και ειρήνης Ιπεκτσί (1989 για τα "Παιδιά της Νιόβης"), το αργυρούν μετάλλιο του ιδρύματος της Γαλλικής Ακαδημίας Τέχνες-Επιστήμες-Γράμματα και το βραβείο Χέρντερ (1997). Από το 1986 ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ διετέλεσε επίσης ιδρυτικό μέλος της Ομάδας των Δώδεκα, πρόεδρος της επιτροπής κρατικών λογοτεχνικών βραβείων (1979-1980), της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Με τη λογοτεχνία άρχισε να ασχολείται από μαθητική ηλικία με δημοσιεύσεις διηγημάτων σε περιοδικά όπως η Νέα Εστία, τα Ελληνικά, η Πρωτοπορία και άλλα. Την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στα γράμματα πραγματοποίησε το 1936 με τη δημοσίευση μιας μελέτης του για το Φώτο Πολίτη, την οποία διάβασε στην Αρχαιολογική Εταιρεία. Το 1943 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων "Θαλασσινοί προσκυνητές" και ένα χρόνο αργότερα τη μυθιστορηματική βιογραφία "Ταξίδι στη μοναξιά", έργα λυρικής υφής με έμφαση στην περιγραφή του εσωτερικού κόσμου των ηρώων τους. Γρήγορα ωστόσο στράφηκε στη μυθιστορηματική γραφή της κλασικής ρεαλιστικής τεχνοτροπίας, δείχνοντας ιδιαίτερη επιμέλεια στην περιγραφή του εξωτερικού κόσμου αλλά και στην ψυχογράφηση των προσώπων. Χαρακτηριστικά του έργου του είναι η προσπάθειά του να δείξει την επίδραση ενός συγκεκριμένου κάθε φορά κοινωνικού και πολιτικού πλαισίου στη ζωή και τον ψυχισμό μεμονωμένων προσώπων και να προβάλει έτσι τη γενικότερη θεωρία του για την εξέλιξη της ζωής ως αποτέλεσμα συνεχούς πάλης ανάμεσα στις δυνάμεις του Καλού και του Κακού. Η περίπτωση του Τάσου Αθανασιάδη καλύπτει χρονικά μια περίοδο που φτάνει ως τη σύγχρονή μας πεζογραφία, υφολογικά βρίσκεται στην πεζογραφική παράδοση της γενιάς του Τριάντα. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Τάσου Αθανασιάδη βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Αθανασιάδης Τάσος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας1. Αθήνα, Χάρη Πάτση, 1968 και Σταυροπούλου Έρη, «Τάσος Αθανασιάδης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία · Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939)Βʼ, σ.50-82. Αθήνα, Σοκόλης, 1992. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Ο Στέλιος Καραγιάννης γεννήθηκε στη Σάμο το 1956. Σπούδασε αρχικά στην ΑΣΕΤΕΜ/ΣΕΛΕΤΕ και αργότερα στο Π.Τ.Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών απ΄ όπου αποφοίτησε με άριστα. Είναι ποιητής, δοκιμιογράφος μεταφραστής και Ισπανιστής. Το 1993 τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης "Ν. Βρεττάκος" από το Δήμο Αθηναίων. Το 1997 ήταν υπότροφος της Ισπανικής Κυβέρνησης ως Ισπανιστής. Είναι κάτοχος τίτλου D.E.A. του Πανεπιστημίου της Granada στη Θεωρία της Λογοτεχνικής και τη Συγκριτική Λογοτεχνία και μελετητής των έργων του Γ. Σεφέρη, του Juan Ramon Jimenez και του Jose Ortega y Gasset. Δημοσίευσε στην Ελλάδα και την Ισπανία δοκίμια για νεοέλληνες και ισπανούς ποιητές, φιλοσόφους και δοκιμιογράφους. Είναι αριστούχος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (αναγορεύτηκε το 2002). Στη διδακτορική του διατριβή ασχολείται με τη φιλοσοφική σκέψη του Jose Ortega y Gasset (υπό έκδοση). Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στα ισπανικά, στα αγγλικά και τα γερμανικά. Από το 2003 είναι Σχολικός Σύμβουλος του Κλ. ΠΕ 17 και ασχολείται συστηματικά με θέματα διδακτικής και αξιολόγησης. Έδωσε διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της Granada και στην Ελλάδα πάνω σε θέματα σύγχρονης φιλοσοφίας, σύγχρονης τεχνολογίας, παιδαγωγικής, διδακτικής, ποιητικής και θεωρίας της λογοτεχνίας. Δίδαξε το ακαδημαϊκό έτος 2002-2003 στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ισπανιστών, μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος του PEN CLUB Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Σχολικών Συμβούλων.

Ο Σαράντος Ι. Καργάκος γεννήθηκε στο Γύθειο το 1937. Στη διάρκεια του Εμφυλίου εγκαθίσταται στην Αθήνα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωταγωνίστησε στο αμφισβητικό κίνημα των ετών 1961-1967 και υπήρξε ο εισηγητής του 15% για την παιδεία. Εργάσθηκε επί τριάντα πέντε έτη στα μεγαλύτερα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια των Αθηνών και στους μεγαλύτερους φροντιστηριακούς οργανισμούς, στους οποίους πάντα υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Συνεργάσθηκε με τα περιοδικά Οικονομικός Ταχυδρόμος, Κοινωνικές Τομές, Ιχνευτής. Ελλοπία, Άρδην, Ευθύνη και 4 Τροχοί. Επί τετραετία (1997-2001) ήταν αρθρογράφος, επιφυλλιδογράφος και κριτικός των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής. Έχει γράψει πενήντα έξι βιβλία. Από αυτά ξεχωρίζουν οι γλωσσικές μελέτες "Αλαλία" και "Αλεξία", η ιστορική μελέτη "Από το μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων", οι συλλογές δοκιμίων "Προβληματισμοί: ΄Ένας διάλογος με τους νέους" (6 τόμοι) και "Κινούμενη άμμος", το δίτομο ιστορικό έργο "Ιστορία του ελληνικού κόσμου και του μείζονος χώρου", η επίσης ιστορική μελέτη "Αλβανοί - Αρβανίτες - Έλληνες", η ογκώδης μονογραφία "Αλεξανδρούπολη, μια νέα πόλη με παλιά ιστορία", η πολιτική μελέτη: "Παγκοσμιοποίηση: Προς ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας".

Ο Δημήτρης Κατσαφάνας γεννήθηκε στην Παλαιοπαναγιά Λακωνίας (1928). Μέχρι σήμερα ζει και εργάζεται στη Σπάρτη, την οποία δεν θέλησε ποτέ να εγκαταλείψει. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δίδαξε σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης καί διετέλεσε διαδοχικά Γυμνασιάρχης, Λυκειάρχης και Προϊστάμενος Διεύθυνσης Μέσης Εκπαίδευσης. Είναι ενεργό μέλος της "Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών" και του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός". Παράλληλα προς το διδακτικό του έργο, τη σκέψη του απασχόλησε ο σύγχρονος φιλοσοφικός στοχασμός και η ιστορικότητα των Ελλήνων.

Κεφάλας, Ηλίας, 1951-
Ο Ηλίας Κεφάλας γεννήθηκε το 1951 στο χωριό Μέλιγος Τρικάλων. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, όπου και έζησε από το 1969 έως το 1992. Σήμερα ζει και πάλι στον γενέθλιο τόπο του, παρακολουθώντας φωτογραφικά τη φύση, γράφοντας ποίηση, δοκίμιο και πεζογραφία και ασκώντας λογοτεχνική και εικαστική κριτική, σε περιοδικά λόγου και τέχνης. Ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο και περιστασιακά με την τηλεόραση. Μεταφράζει και παρουσιάζει γαλλόφωνους ποιητές. Σε στήλη του περιοδικού "Ευθύνη" δημοσιεύει κριτικές αποτιμήσεις προσώπων και κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας, ως ύστερες εντυπώσεις από μια δεύτερη ανάγνωση. Σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά ("Αυγή", "Διαβάζω", "Εντευκτήριο", κ.λπ.) παρουσιάζει τις εντυπώσεις τους από τη σύγχρονη λογοτεχνική δημιουργία. Συντελεί στην έκδοση της επιστημονικής επετηρίδας "Τρικαλινά". Συνεργάζεται με τα κυριότερα λογοτεχνικά περιοδικά, όπου φιλοξενούνται ποιήματά του και άλλα κείμενα. Παλαιότερα διακόνησε επισταμένως της κριτική βιβλίου στα περιοδικά "Τομές", "Νέες Τομές", "Διαβάζω" και "Οδός Πανός", όπου φιλοξενήθηκαν περισσότερα από χίλια κείμενά του. Κάποια ποιήματα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και πολωνικά.

Κοκκινάκη, Νένα Ι.
Η Νένα Ι. Κοκκινάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από το Ρέθυμνο, η μητέρα της από τη Λάρισα. Η Κρήτη και η Θεσσαλία έγιναν οι ρίζες, η ιδιαίτερη πατρίδα που διαμόρφωσε το χαρακτήρα και την έμπνευσή της. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ασχολήθηκε επιστημονικά με το έργο του Θεσσαλού λογοτέχνη Μ. Καραγάτση. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε στα 1990 με το πεζογράφημα "Η χάρτινη γυναίκα" από τις εκδόσεις Δόμος. Από τότε έχουν εκδοθεί οκτώ μυθιστορήματά της, από τα οποία τα τρία πραγματεύονται θέματα της εφηβείας. Ασχολείται με το διήγημα, το δοκίμιο και την κριτική βιβλίου (από τις στήλες της "Καθημερινής"). Έχουν εκδοθεί μελέτες της για Έλληνες συγγραφείς, ειδικότερα της γενιάς του ΄30 και ερμηνευτικά κείμενα για Ευρωπαίους συγγραφείς που ανθολογούνται στα βιβλία του Λυκείου. Δίδαξε σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης και σήμερα είναι Σύμβουλος Φιλολόγων Καθηγητών στην Αθήνα.

Κοσμόπουλος, Δημήτρης
Ο Δημήτρης Κοσμόπουλος γεννήθηκε στο Κοντογόνι (Παπαφλέσσα) Πυλίας στη Μεσσηνία. Μεγάλωσε στην Καλαμάτα. Σπούδασε νομικά και θεολογία. Είναι ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Zει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικά βιβλία και τρία βιβλία δοκιμίων για θέματα λογοτεχνίας και κριτικής. Το 2005 του απονεμήθηκε το βραβείο Έλληνα Λυρικού ποιητή "Λάμπρος Πορφύρας" της Ακαδημίας Αθηνών και το 2013 το Διεθνές Βραβείο Κ. Π. Καβάφη για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Δοκίμια και κριτικά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε όλα τα λογοτεχνικά περιοδικά και σε εφημερίδες. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και στα αραβικά, και έχουν συμπεριληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες. To "Κατόπιν εορτής" (εκδ. Ερατώ, 2014) είναι το όγδοο ποιητικό του βιβλίο. Διευθύνει το λογοτεχνικό περιοδικό Νέα Ευθύνη.

Κωβαίος, Γιάννης Β.
Ο Γιάννης Β. Κωβαίος γεννήθηκε στη Αθήνα το 1959. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και από το 1983 υπηρετεί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει αναπτύξει συγγραφική και δημοσιογραφική δράση από ηλικία 14 ετών. Είναι τακτικός συνεργάτης του περιοδικού " Ευθύνη" και έχει δημοσιεύσει σε περιοδικά και εφημερίδες εκατοντάδες δοκιμίων, επιφυλλίδων, μελετημάτων, άρθρων κ.λ.π. Δύο από τα δοκίμιά του περιλαμβάνονται στο σχολικό εγχειρίδιο " Δοκίμια λυκείου" της Κύπρου. Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες επιστημονικών συνεδρίων ως εισηγητής ή ως σύνεδρος, έχει επιμεληθεί την έκδοση βιβλίων και περιοδικών, ενώ είναι εμπνευστής και συντονιστής από το 1996 της κίνησης Ο.Δ.Ο.Σ. Πολιτισμού των σχολείων της Βόρειας Αττικής. Έχει τιμηθεί με δημόσιο έπαινο του Ιδρύματος Ιπεκτσί αλλά και με το Βραβείο Πολιτικοκοινωνικού Δοκιμίου "Παναγιώτη Φωτέα" 2014. Βιβλία του που έχουν εκδοθεί: "Ρήσεις και αντιρρήσεις μιας γραφίδας" (Φωνή του Ωρωπού, 1983), "Πού πάτε; Δεν σχολάσαμε..." (Κ. Σαξών, 1987), "Λέγειν και γράφειν" (Τυπωθήτω, 1997), "Προσεγίσεις Λογοτεχνικών κειμένων, τ.Α΄ , τ. Β΄ (Gutenberg, 1997), " Πολύπτυχο αρχαίων Ελληνικών Α΄ λυκείου" (Σπουδή, 1998), " Το μύθευμα της απομυθοποίησης" (Οι εκδόσεις των φίλων, 1999), " Σπουδή στην έκφραση -έκθεση Β΄ λυκείου (Σπουδή, 1999).

Μαγκλιβέρας, Διονύσης Κ.
Ο Διονύσης Κ. Μαγκλιβέρας γεννήθηκε στην Αθήνα. Διδάκτορας νομικής του Πανεπιστημίου Neuchatel της Ελβετίας. Διευθυντικό στέλεχος στη Δημόσια Διοίκηση και στον ιδιωτικό τομέα. Ασχολήθηκε με την επιστημονική θεμελίωση της Κοινωνικής Επικοινωνίας την οποία δίδαξε σε πανεπιστήμια στα πλαίσια της κοινωνιολογίας. Έγραψε βιβλία για την κοινωνιολογία και την επιστήμη των δημοσίων σχέσεων. Παρουσίασε δέκα βιβλία δοκιμίων , καθώς και συνεργασίες του στα περιοδικά "Ευθύνη", "Νέα Εστία", "Κοινωνικές Τομές", "Πειραϊκά Γράμματα" κ.ά. Για τον δοκιμιακό του λόγο έχει βραβευθεί δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών. Επίσης, του έχουν απονεμηθεί το βραβείο Νικηφόρου Βρεττάκου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων, το βραβείο δοκιμίου του Pen Club καθώς και της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων και το βραβείο δοκιμίου Π.Φωτέα. Για την πνευματική του προσφορά έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης των Αθηνών.

Μανουσάκης, Γιώργης, 1933-2008
Ο ποιητής Γιώργης Μανουσάκης (1933 - 2008) γεννήθηκε και έζησε στα Χανιά. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κι εργάστηκε επί 26 χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση. Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές, πεζά, καθώς και μία μελέτη για την Κρήτη του Πρεβελάκη, το "Οδοιπορικό των Σφακιών", μια συλλογή από 32 μικρά πεζά και το πεζογράφημα "Όταν το πέλμα μας εταίριαζε με το χώμα", όπου αφηγείται τα παιδικά του χρόνια, που συμπίπτουν με τον πόλεμο και την κατοχή. Διηγήματα, ποιήματα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις και πολλά μελετήματά του έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί σε περιοδικά και εφημερίδες των Χανίων και των Αθηνών, ενώ μέρος του έργου του παραμένει ανέκδοτο. Το 1977 τιμήθηκε με το Βραβείο Καζαντζάκη για το έως τότε έργο του και το 1981 με το Κρατικό Βραβείο για το "Οδοιπορικό των Σφακιών". Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το ανέκδοτο μυθιστόρημά του "Ο εθελοντής".

Ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, λαογράφος και φιλόλογος Μ. Γ. Μερακλής γεννήθηκε το 1932 στην Καλαμάτα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Γοτίγγης της Γερμανίας, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Το 1975 εξελέγη τακτικός καθηγητής λαογραφίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης (1981-1982). Στο χρονικό διάστημα 1990-1999 δίδαξε το ίδιο αντικείμενο στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ύστερα από μετάκληση. Είναι προεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας και χρημάτισε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων. Έχει εκδώσει βιβλια αναφερόμενα στη λαογραφία και τη (νεοελληνική κατεξοχήν) φιλολογία και έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα άρθρα σχετικά με τα δύο αυτά αντικείμενα.

Παπαθανασόπουλος, Θανάσης Ν.
Ο Θανάσης Παπαθανασόπουλος (Περίστα Ναυπακτίας, 1937), ποιητής και πεζογράφος, έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1990 για το επικό του ποίημα "Διγενής Ακρίτας" (25.000 δεκαπεντασύλλαβοι, Αθήνα, 1990) και πρόσφατα ολοκλήρωσε τη δημοσίευση των λυρικών του απάντων σε πέντε τόμους με τον γενικό τίτλο "Ποιήματα" (τόμοι Α΄-Ε΄, Αθήνα, 1987-2007). Στο χώρο της πεζογραφίας τιμήθηκε το 1991 με το κρατικό βραβείο για τη μυθιστορία του "Η πλατεία" (χρονικό 1940-1957, Αθήνα, 1991). Το 1996 έλαβε το βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για την ποιητική τους συλλογή "Ο ίσκιος του απολύτου" (Αθήνα, 1996). Το 1997 η Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων βράβευσε την ποιητική του συλλογή "Ρουμελιώτικα" (β΄ σειρά, Αθήνα, 1997). Το 2000 έλαβε το βραβείο Καζαντζάκη από το δήμο Ηρακλείου Κρήτης για τα δοκίμιά του περί Καζαντζάκη. Το 2005, ο φιλολογικός σύλλογος Παρνασσός βράβευσε με το πρώτο βραβείο του θεατρικού καλοκαιρίνειου διαγωνισμού το μυθολογικό του δράμα "Μελέαργος" (Αθήνα, 2005). Άλλα έργα του στο χώρο της πεζογραφίας: "Δοκιμασία" (διηγήματα, Αθήνα, 1981), "Έγκατα" (διηγήματα, Αθήνα, 1986), "Λαοκόων και άλλα διηγήματα" (Αθήνα, 1990), "Ο αγριόχοιρος της Καλυδώνας" (μυθιστόρημα, Αθήνα, 1995), "Ο φοβερός τόπος" (χρονικό 1957-1996, Αθήνα, 1997), "Το ρόδι της Εφέσου" (μυθιστόρημα, Αθήνα, 2002), Κυνηγοί και θηράματα (διηγήματα, Αθήνα, 2002).

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.