Εξαντλημένο στον εκδοτικό οίκο
ISBN:
9789600402568
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
Γραμμένο μες στην δικτατορία της χούντας, το ``Τότε που ζούσαμε`` αποτελεί μια πράξη αντίστασης και μαζί μιαν απολογία της γενιάς του Ασημάκη Πανσέληνου (1903-1984). Μιας γενιάς που αισθάνθηκε διπλά προδομένη. Οι αγώνες της ενάντια στο μεταξικό καθεστώς που κορυφώθηκαν με την Αντίσταση της Κατοχής εκφυλίστηκαν με την μαύρη περίοδο του Εμφύλιου που ακολούθησε. Και η δεύτερη προσπάθειά της, στην περίοδο των κοινοβουλευτικών αγώνων, κορυφώθηκε με το κύμα της αλλαγής που φύσηξε στις αρχές της δεκαετίας το `60, και διακόπηκε βάναυσα με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967. Πόσο πολύ μπορεί να παλέψει, πόσες φορές μπορεί να προσπαθήσει μια γενιά να φέρει το φως του ήλιου και της δικαιοσύνης στον τόπο της; Μες στην διάρκεια της μαύρης επταετίας ο Ασημάκης Πανσέληνος ανασυντάσσει τις δυνάμεις του και γράφει το βιβλίο αυτό. Αναθυμάται τη ζωή του γνωρίζοντας πώς ζει κανείς την εποχή που αγωνίζεται για κάτι καλύτερο, την εποχή που κάνει το χρέος του σαν πολίτης και σαν άνθρωπος προς τους συμπολίτες του και προς τους ανθρώπους του τόπου του και όλου του κόσμου. Οι αναμνήσεις του είναι η τελευταία του προσπάθεια να αγωνιστεί ξανά, η προσφορά του. Η μνήμη πρέπει να διατηρείται, να επιβιώνει, να ξαναγίνεται μαγιά για τις γενιές που ακολουθούν και που έχουν τους δικούς τους αγώνες να δώσουν.
Το ``Τότε που ζούσαμε`` εκτός από ένα μαγευτικό βιβλίο αναμνήσεων, εκτός από ένα βιβλίο με συγκλονιστικές μαρτυρίες, με γοητευτική ατμόσφαιρα και με ιδέες τολμηρές και ανατρεπτικές, μας βοηθά να θυμόμαστε πως τίποτε στη ζωή δεν μας χαρίζεται -ούτε στους ανθρώπους ούτε στους λαούς- αν δεν πολεμήσουμε και αν δεν αντισταθούμε.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ασημάκης Πανσέληνος (1903-1984). Ο Ασημάκης Πανσέληνος, γιος του εμπόρου υφασμάτων Ιωακείμ και της Μυρτώς το γένος Βελισσαρίου, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου πέρασε τα παιδικά και γυμνασιακά του χρόνια. Σπούδασε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1929 και εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του προσκάλεσε στη Μυτιλήνη, από κοινού με το Βασίλη Αρχοντίδη, τον Γιάννη Ψυχάρη, γεγονός που χαιρετήθηκε από τους κατοίκους του νησιού ως πρωτοποριακή πνευματική κίνηση. Στη δικτατορία του Μεταξά συνελήφθη για αντικαθεστωτική δράση (από κοινού με τους Ν.Καρβούνη, Κ.Βάρναλη και Γ.Κορδάτο) και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου εντάχτηκε στην Αντίσταση και κλείστηκε από τους ιταλούς και τους άγγλους στις φυλακές Αβέρωφ και το Χασάνι αντίστοιχα. Μετά το τέλος του Εμφυλίου διετέλεσε βουλευτής Λέσβου (1950-1951) με το κόμμα της ΕΛΔ. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1921 με τη βράβευση ενός πεζογραφήματός του σε διαγωνισμό του περιοδικού του Θεόδωρου Θεοδωρίδη (Ντορή Ντόρου) Μυτιληνιός, στο οποίο δημοσίευσε στη συνέχεια στίχους και πεζά, ενώ ακολούθησαν δημοσιεύσεις του, με διάφορα ψευδώνυμα, σε έντυπα όπως ο Ελεύθερος Λόγος (1921), η Καμπάνα (1923-1924), ο Ταχυδρόμος (1925), η Λεσβιακή Μούσα (1925-1927) και οι Λεσβιακές Σελίδες (1925). Συνεργάστηκε επίσης με τους Νέους Πρωτοπόρους (από το 1931), τα Νεοελληνικά Γράμματα (μετά το 1936), τη Μάχη (από το 1945) την Πολιτική, τα Ελεύθερα Γράμματα (1945-1947) κ.α., όπου δημοσίευε λογοτεχνικά κείμενα, άρθρα και κριτικά δοκίμια, ενώ το 1946 εξέδωσε την ποιητική συλλογή Μέρες οργής. Γνωστός ωστόσο έγινε κυρίως μέσα από το αυτοβιογραφικό πεζογράφημα Τότε που ζούσαμε (1974), στο οποίο παρουσιάζεται η κοινωνική και πολιτική κατάσταση της Ελλάδας από την προπολεμική περίοδο ως την εποχή του εμφυλίου. Στα ίδια πλαίσια κινήθηκε και πεζογράφημά του με τίτλο Νερά και χώματα και άλλα πολλά. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Ασημάκη Πανσέληνου βλ. Αργυρίου Αλεξ., «Πανσέληνος Ασημάκης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 8. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988 και Καραγιάννης Βαγγέλης, Σύντομα γενεαλογικά, βιογραφικά, βιβλιογραφικά του Ασημάκη Πανσέληνου. Αθήνα, ανάτυπο από το Δελτίο της Λσβιακής Παρουσίας86, 1984.
(Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
Γεννήθηκε το 1923 στη Μυτιλήνη. Το 1938 εργάσθηκε με τον Στέφανο Αλμαλιώτη, από τον οποίο διδάχθηκε την τέχνη της Γιγαντοαφίσας του Κινηματογράφου. Το 1939 εισάγεται στη σχολή Καλών Τεχνών και το 1952-΄53 συνεχίζει τις σπουδές του στο Παρίσι στη Σχολή Καλών Τεχνών και σε ελεύθερες Ακαδημίες.
Έχει παρουσιάσει τα έργα του σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ν. Υόρκη, Λος Άντζελες, Αμβέρσα, Παρίσι, Μόσχα, Κίεβο, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Στουτγάρδη, Λευκωσία κ.ά.) καθώς επίσης και σε πολλές ατομικές εκθέσεις. Το 1989, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, οργανώνεται στην Εθνική Πινακοθήκη μεγάλη αναδρομική έκθεσή του και το 1993 έκθεση έργων Γιγαντοαφίσας. Παράλληλα με τη ζωγραφική γράφει πολλά βιβλία. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε άλλες Πινακοθήκης της Ελλάδας και του εξωτερικού, καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές.
