Ο σχεδιασμός των δραστηριοτήτων στη θάλασσα αποτελεί μια σημαντική πρόκληση, που επιδιώκει να συγκεράσει την ανάπτυξη παραδοσιακών δραστηριοτήτων, όπως η αλιεία και η ναυσιπλοΐα, και σύγχρονων δραστηριοτήτων, όπως η παραγωγή και η διαχείριση ενέργειας. Η αλληλεξάρτηση του στρατηγικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού με τον αναπτυξιακό και ενεργειακό σχεδιασμό συνιστά μία αμφίδρομη σχέση, με στόχο πρωτίστως τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων για την περιβαλλοντική προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος και την αποτελεσματική θαλάσσια χωρική διακυβέρνηση. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω, στο παρόν έργο προσεγγίζεται ο νόμος 4964/2022, που επιδιώκει να οργανώσει τη χωροταξική και αδειοδοτική διαδικασία για την εγκατάσταση των υπεράκτιων αιολικών πάρκων. Συνάμα, εγείρονται ζητήματα που δεν έχουν ρυθμιστεί τόσο από τον νόμο 4964/2022 όσο και από τα χωροταξικά περιφερειακά ή ειδικά πλαίσια, κυρίως για τη σχέση των θαλάσσιων και των χερσαίων δραστηριοτήτων που συναντιούνται στον παράκτιο και τον θαλάσσιο χώρο. Η ανάλυση περιλαμβάνει μια αναγνώριση των παραμέτρων χωροθέτησης των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, καθώς και ειδικά θεσμικά ζητήματα. Στόχος του παρόντος είναι να αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα στη μελέτη ζητημάτων γύρω από τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας στον θαλάσσιο χώρο.