Τα ματογυάλια
zoom in
11.94€ -11% 10.63€
  • Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας

    Αποστέλλεται την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη

  • ISBN:

    9789607213709

  • Κατηγορίες:

    Ποίηση , Δοκίμια

  • Έτος κυκλοφορίας

    1997

  • Εκδότης

    Ωκεανίδα

Ο κόσμος έχει δύο ζεύγη ματογυάλια, ένα άσπρα κι ένα μαύρα. Και καταπώς τον συμφέρει κάθε φορά, αντικρίζει ό,τι συμβαίνει γύρω του φορώντας είτε τα άσπρα, όταν το εκθειάζει, είτε τα μαύρα, όταν το κατακρίνει.

Έτσι, τι είναι καλό και τι κακό, ποια η αλήθεια και ποιο το ψέμα, ποια η πραγματικότητα, δεν φαίνεται να έχουν μεγάλη σημασία.

Ο Νικόλαος Kονεμένος (1832-1907), ο πολύ γνωστός στην εποχή του, ιδίως για τις απόψεις του περί γλώσσας, αλλά αγνοημένος πλέον ιδιόρρυθμος Κερκυραίος διανοούμενος, καταγράφει στο πνευματώδες κείμενό του Τα ματογυάλια μια σειρά καθημερινών συμβάντων παραθέτοντας και τη θετική και την αρνητική εκδοχή τους, περιγράφοντας έτσι την κοινωνία της εποχής του, αλλά και τη δική μας.

Γιάννης Δάλλας

Γιάννης Δάλλας (Υπεύθυνος Σειράς)

Ο Γιάννης Δάλλας γεννήθηκε το 1924 στη Φιλιππιάδα. Είναι ποιητής, νεοελληνιστής και μεταφραστής έργων της αρχαίας γραμματείας. Σπούδασε κλασική φιλολογία στην Αθήνα. Υπηρέτησε στη μέση και στην ανώτατη εκπαίδευση (καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου). Eξέδωσε δεκατρείς ποιητικές συλλογές από τις οποίες οι δέκα πρώτες περιέχονται στη συγκεντρωτική τους επανέκδοση "Ποιήματα 1948-1988" (Νεφέλη, 1990) και οι τρεις επόμενες είναι οι: "Αποθέτης" (1993), "Στοιχεία ταυτότητας" (1999) και "Γεννήτριες" (2004). Επίσης σειρά συγκεντρωτικών μελετημάτων ("H δημιουργική δεκαετία στην ποίηση του Βάρναλη" και "Κωνσταντίνος Θεοτόκης, κριτική σπουδή μιας πεζογραφικής πορείας"), φιλολογικές εκδόσεις των πεζών του Κωνσταντίνου Θεοτόκη (Διηγήματα, Oι σκλάβοι στα δεσμά τους), των συνθετικών συλλογών του K. Βάρναλη ("Σκλάβοι πολιορκημένοι" και "Tο φως που καίει") και των έργων του A. Κάλβου ("Ωδαί", "H Ιωνιάς", "Oι Ψαλμοί του Δαβίδ"). Δημοσίευσε ακόμη δύο κριτικά βιβλία γύρω από το θέμα της ποιητικής και το θέμα του κλασικισμού του Κάλβου και άλλα τέσσερα για την ποίηση του Καβάφη (από τα οποία, τα σημαντικότερα είναι τα: "Καβάφης και ιστορία" και "Ο Καβάφης και η δεύτερη σοφιστική"). Αρκετά δοκίμια που αναφέρονται σε θέματα και κείμενα της παλαιότερης, της μεσοπολεμικής και της μεταπολεμικής λογοτεχνίας ("Εποπτείες A΄", 1954, "Υπερβατική Συντεχνία", 1958, "Πλάγιος λόγος", 1989, "Ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης", 1997, "Ευρυγώνια", 2000, "Μανόλης Αναγνωστάκης - Ποίηση και ιδεολογία", 2000). Tο 2002 κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Άγρα το βιβλίο του "Σκαπτή ύλη - Από τα σολωμικά μεταλλεία". Είναι επίσης συστηματικός μεταφραστής των αρχαίων λυρικών και των Αλεξανδρινών ποιητών: "Αρχαίοι λυρικοί" ("Χορικολυρικοί", "Μελικοί", "Ελεγειακοί", "Ιαμβογράφοι"), τα "Επιγράμματα" του Καλλίμαχου και "Tα δημώδη των αρχαίων" και "Αττικά συμποτικά", 2001). Τιμήθηκε με τη διάκριση του πρώτου Κρατικού Βραβείου Κριτικής και Δοκιμίου (1987) και του Μεγάλου Βραβείου Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του (1999).

Διονύσης Βίτσος

Διονύσης Βίτσος (Επιμέλεια)

Ο Διονύσιος Βίτσος είναι εκδότης, γεννήθηκε το 1956 στην Ζάκυνθο και σπούδασε Οικονομικά και, στη συνέχεια, Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1974 μέχρι το 1993 εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα, από όπου παραιτήθηκε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τις εκδόσεις, αφού από το 1984 είχε ιδρύσει τον εκδοτικό οίκο "Περίπλους", ο οποίος αρχικά εξέδιδε το πανελλήνιας κυκλοφορίας ομώνυμο περιοδικό για τα Γράμματα και τις Τέχνες. Παράλληλα διετέλεσε Γενικός Διευθυντής μεγάλης αθηναϊκής εκδοτικής εταιρείας και Διευθυντής Επτανησιακής Εκδοτικής Σειράς σε αθηναϊκό εκδοτικό οίκο. Eπίσης Κριτικός Θεάτρου αθηναϊκής εφημερίδας, Παραγωγός ραδιοφωνικών πολιτιστικών εκπομπών στην κρατική και ιδιωτική ραδιοφωνία, Διοργανωτής εικαστικών εκθέσεων και συνεδρίων, ενώ πολλά άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ζακυνθινές και αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ζακυνθίων Αθήνας (1983-1993), Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ζακυνθιακών Σπουδών και μέλος του Δ.Σ. επί δεκαετία, Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας ζακυνθινών Πολιτιστικών Ερευνών. Ιδρυτής και Διοργανωτής Ελεύθερου Πανεπιστημίου Δήμου Ζακυνθίων (1988-1990). Επίσης συμμετείχε σε Διεθνή επιστημονικά συνέδρια και δίδαξε την τέχνη των εκδόσεων σε σεμινάρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Mέλος του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων Από το 1993 οι "Εκδόσεις Περίπλους" επεκτάθηκαν και στις εκδόσεις βιβλίων σε πανελλήνια κλίμακα. Το 1999 ίδρυσε την εκδοτική εταιρεία βιβλίων, την "Π Εκδοτική ΑΕΕΕ", η οποία εντάχθηκε στον Όμιλο επιχειρήσεων Ιmako του Πέτρου Κωστόπουλου και είχε το δικαίωμα της χρήσης της επωνυμίας "Εκδόσεις Περίπλους". Από το 2005 οι "Εκδόσεις Περίπλους" αποδεσμεύτηκαν από την Imako και επανήλθαν εξολοκλήρου στον Διονύση Βίτσο. Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα 850 και πλέον τίτλους βιβλίων και 53 τεύχη του περιοδικού "Περίπλους". Έχει μεταφράσει 20 βιβλία και έχει γράψει τα: (1997) "Κονεμένος Νικόλαος: Τα ματογυάλια", Ωκεανίδα (2002, 2016) "Ζακυθινά φαγιά, ψωμιά και γλυκίσματα", Περίπλους (2008) "Ιδού ο μαλάκας", Περίπλους (2017, 2019) "Οι ζακυνθινοί εβραίοι (15ος -20ος αι.) και η διάσωσή τους από τους ναζί", Περίπλους (2014) Στην αυλή του Σουλεϊμάν, Περίπλους

Νικόλαος Σ. Κονεμένος

Νικόλαος Σ. Κονεμένος (Συγγραφέας)

Νικόλαος Κονεμένος (1832-1906). Ο Νικόλαος Κονεμένος γεννήθηκε στην Πρέβεζα, καταγόμενος από οικογένεια ευπατρίδων. Ο πατέρας του Σπυρίδων ήταν πρόξενος της Τουρκίας στην Ιόνιο Πολιτεία και λίγο μετά τη γέννηση του γιου του εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Λευκάδα και στη συνέχεια (1943) στην Κέρκυρα. Ο Νικόλαος αποφοίτησε από την Ιόνιο Ακαδημία, στράφηκε στη λογοτεχνία και μπήκε στον κύκλο της Επτανησιακής Σχολής. Το 1858 εξέδωσε το περιοδικό Εωσφόρος, που κυκλοφόρησε για ένα μήνα περίπου. Το 1865 πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία με την ποιητική συλλογή Στίχοι. Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε πρόξενος της Τουρκίας στην Πάτρα. Εκεί έζησε δεκαέξι χρόνια και ολοκλήρωσε δύο μελέτες για το γλωσσικό ζήτημα (Το ζήτημα της γλώσσας 1873, Και πάλε περί της γλώσσας 1875), όπου υποστήριξε τη χρήση της καθομιλουμένης γλώσσας, της λεγόμενης κοινής, τόσο στην καθημερινή ζωή όσο και στη λογοτεχνία και την επιστήμη. Το 1876 εξέδωσε την κοινωνική μελέτη Οικογένεια. Το τελευταίο του έργο, σατιρικό πεζό με αυτοβιογραφικά στοιχεία και τίτλο Διαθήκη κυκλοφόρησε το 1901. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Νικόλαου Κονεμένου βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Κονεμένος Νικόλαος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 8. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ., Δημάρατος Ι.Φ., «Κονεμένος Νικόλαος», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια 14. Αθήνα, Πυρσός, 1930 και Μιχαλόπουλος Φάνης, «Νικόλαος Κονεμένος (1832-1907)», Αγγλοελληνική Επιθεώρηση Ε΄, 5-6/1952, αρ.11, σ.422-432. . (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Εκδότης:
Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
154
Διαστάσεις:
25x17
Βάρος:
0.349 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση