Το επιστημονικό πεδίο για το οποίο έχουμε την πλουσιότερη και πληρέστερη συλλογή αριστοτελικών πραγματειών είναι η βιολογία. Οι εκτενέστερες πραγματείες αυτού του σώματος κειμένων είναι το Περί ζώων μορίων, το Περί ζώων γενέσεως και το Περί τα ζώα ιστορίαι. Το τελευταίο περιέχει μια μεθοδολογικά δομημένη καταγραφή των μερών των έμβιων όντων και των φαινομένων της έμβιας φύσης, μια δεξαμενή ταξινομημένων πληροφοριών από όπου οι υπόλοιπες βιολογικές πραγματείες, οι "εξηγητικές" όπως ονομάζονται, αντλούν τα δεδομένα που οφείλουν να εξηγηθούν αποδεικτικά. Το Περί ζώων μορίων, στο πρώτο βιβλίο του οποίου ο Αριστοτέλης εκθέτει τις επιστημολογικές αρχές με βάση τις οποίες θα πρέπει να εξηγηθούν τα έμβια, παρουσιάζει τις εξηγήσεις των μερών των ζώων είτε κατά γένος είτε, όπου οι ιδιαιτερότητες το απαιτούν, κατά είδος, αφήνοντας όμως εκτός τα μέρη εκείνα που υπηρετούν το έργο της αναπαραγωγής. Η αναπαραγωγή είναι η πλέον γενική λειτουργία στην έμβια φύση και χρειάζεται χωριστή πραγμάτευση, αφού οι αρχές που ρυθμίζουν τα αναπαραγωγικά μέρη διαφορετικών γενών, που καθορίζουν τη λειτουργία τους, όπως επίσης και οι ανωμαλίες που εμφανίζονται συχνά, συνδέονται άρρηκτα και εμφανίζουν μια συνέχεια μεταξύ γενών (ζώων αλλά και φυτών), συνέχεια πολύ μεγαλύτερη από ό,τι ισχύει για μέρη που εξυπηρετούν άλλες λειτουργίες (κάτι ανάλογο ισχύει για τα κινητικά μέρη των ζώων με τα οποία καταπιάνεται το Περί πορείας ζώων). Άλλωστε, τα φαινόμενα που σχετίζονται με την αναπαραγωγή συνθέτουν ένα μάλλον αυτόνομο πεδίο μελέτης ήδη στις ιπποκρατικές πραγματείες με τις οποίες ο Αριστοτέλης αντιπαρατίθεται συχνά στο Περί ζώων γενέσεως.
Ο Αριστοτέλης ένας απο τους μεγαλύτερους Έλληνες φιλοσόφους, ερευνητές και διανοητές, γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής απ΄ το γιατρό Νικόμαχο και τη Φαιστίδα το 385 π.Χ.
Ακολούθησε το χρησμό του Μαντείου των Δελφών -του Πυθοί θεού χρήσαντος αυτώ φιλοσοφείν Αθήνησι- σπούδασε φιλοσοφία υπό τον Πλάτωνα στην Αθήνα και δίδαξε στην Ακαδημία (367 - 384 π.Χ.).
Το 348 π.Χ., μετά το θάνατο του Πλάτωνα, πήγε μαζί με τον Ξενοκράτη στον Άσσο της Μικράς Ασίας και δίδαξε φιλολσοφία και επιστημονικά μαθήματα σε ευρύ κύρκλο ακροατών.
Το 345 π.Χ. ίσως ύστερα από πρόσκληση του Θεοφράστου, εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη και έμεινε εκεί διδάσκων μέχρι το 342 π.Χ., που ο Φίλιππος του ανέθεσε τη διαπαιδαγώγηση του δεκατριετούς τότε Αλεξάνδρου.
Το 336 π.Χ., μετά το θάνατο του Φιλίππου, επανήλθε στην Αθήνα και το 335 π.Χ., ίδρυσε μεταξύ Λυκαβηττού και Ιλισσού το "Λύκειο" που εκλήθη και "περίπατος" λόγω των πολλών στοών του Μεγάρου.
Το 323 π.Χ., μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, απεσύρθη στην Χαλκίδα, την πατρίδα της μητέρας του, όπου και πέθανε από στομαχικό νόησμα το 322 π.Χ.
Τα περισσότερα έργα του Αριστοτέλη έχουν απωλεσθεί. Αυτά που έχουν διασωθεί διακρίνονται σε λογικά, φυσικά, βιολογικά, ψυχολογικά, μεταφυσικά, ηθικά, πολιτικά, τεχνολογικά και προβλήματα.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
