Στους δύο τελευταίους αιώνες, και ιδίως στον 20ό, γράφτηκαν αρκετές ιστορίες της ιστοριογραφίας. Ωστόσο, πάντοτε υιοθετούσαν δυτική ή εθνική εστίαση, και όποτε εστίαζαν στη Δύση δεν ακολουθούσαν συνήθως τη συγκριτική προοπτική, αλλά την προοπτική των επιμέρους εθνικών παραδόσεων. Τα έργα στις ιστορικές σπουδές γενικότερα, και ιδίως μετά τις κοσμοϊστορικές εξελίξεις του 1989-1991, στράφηκαν ολοένα και περισσότερο στους κόσμους πέρα από τη Δύση και συμπεριέλαβαν τις πολιτισμικές και τις κοινωνικές πλευρές σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό συγκριτικά με το παρελθόν. Αυτό δεν συνέβη στην ιστορία της ιστοριογραφίας, ακόμη και στα πρόσφατα έργα της καμπής από τον 20ό στον 21ο αιώνα. Το παρόν βιβλίο, λοιπόν, φιλοδοξεί να καλύψει αυτό το σημαντικό κενό στις γνώσεις μας για το παρελθόν.
