Ερωτόκριτος
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Ερωτόκριτος

Ένα σπάνιο εικονογραφημένο χειρόγραφο: 10.012 στίχοι, 154 εικόνες

Βιτσέντζος Κορνάρος

Η παρούσα έκδοση έρχεται να αναδείξει ένα ξεχωριστό χειρόγραφο του 1787, με μια ιδιαίτερα ελκυστική σε σημασία εικονογράφηση του ποιήματος του "Ερωτόκριτου". Πρόκειται για το μοναδικό σωζόμενο χειρόγραφο με χρωματιστές μινιατούρες, που ανήκει στο τμήμα σπανίων χειρογράφων της Βιβλιοθήκης της Ρουμανικής Ακαδημίας.

Παρά την πληθύ των φιλολογικών μελετών γύρω από την καταγωγή και τη γνησιότητα του ποιήματος του Βιτζέντζου Κορνάρου για τον "Ερωτόκριτο", από Έλληνες και ξένους μελετητές, η παρούσα έκδοση εστιάζει την προσοχή της όχι στο κείμενο αλλά στην εικόνα. Μια εικόνα που, αν και είναι συνδεδεμένη με τη μετάφραση του ποιήματος στα ρουμανικά, έχει να πει περισσότερα ίσως, πέραν του μελοδράματος, στο χώρο της αισθητικής αποτύπωσης του φαναριώτικου Ελληνισμού. Ενός Ελληνισμού που συνέβαλε τα μέγιστα στην ελληνική παιδεία -αρχαία και βυζαντινή- του βαλκανικού κόσμου.

Αυτή η σπάνια σε ευρηματικότητα και πλούτο λαϊκή ζωγραφική αντανακλά την ευρύτερη πολιτιστική και αισθητική κατεύθυνση της εποχής, κατά την οποία, παρά την οθωμανική κυριαρχία, επεκράτησε η ελληνική γραμμή των γραμμάτων, μέσα από την εκπαίδευση, τα βιβλία και την τέχνη, στον τότε "ενιαίο" χώρο των Βαλκανίων.

Το παραπάνω γεγονός δε θα μπορούσε καμιά άλλη μορφή τέχνης να το διανθίσει, παρά η ύπαρξη αυτής της εικόνας που προέρχεται προσχηματικά από τον "Ερωτόκριτο", αλλά ουσιαστικά καταγράφει πολλά γνωρίσματα ενός κατακερματισμένου Ελληνισμού. Από τα πιο γνωστά δημώδη βιβλία του 18ου αιώνα στην Ελλάδα και στη Ρουμανία υπήρξαν ο "Χρονογράφος" των Ψευδό-Δωροθέου και Κιγάλα και ο "Ερωτόκριτος" του Κορνάρου. Ο γνωστός λόγιος και μοναχός της εποχής Καισάριος Δαπόντε, αναφερόμενος στην ευρύτερη διάδοση του κρητικού έπους στη Ρουμανία, έγραφε στα τέλη του 18ου αιώνα:

"Και επαινούνται δυνατά, και τα συγγράμματα τους πολλοί τα έχουν, τα βαστούν εις τα προσκέφαλα τους, μάλιστα τον Ρωτόκριτον, όστις και ετυπώθη ως τώρα τέσσαρες φορές ...". [...]

Βιτσέντζος Κορνάρος (Συγγραφέας)

Ο Βιτσέντζος Κορνάρος έζησε στην Κρήτη το 1553 - 1613. Είναι ο πιθανότερος ποιητής του Ερωτόκριτου. Η οικογένειά του ήταν πολύ πλούσια. Ο Βιτσέντζος ήταν ο μικρότερος από τους πέντε γιούς του Βενετοκρήτου Ιακώβου Κορνάρου. Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1553 στο χωριό Τραπεζούντα κοντά στην Σητεία. Κατάγεται από τους ευγενείς Κορνάρους της Σητείας. Έμεινε εκεί ώς το 1590, δηλαδή ώς τα τριανταπέντε του χρόνια. Η χρονολογία του γάμου του με την Μαριέτα Zeno είναι άγνωστη και το μόνο που ξέρουμε είναι ότι αυτός ο γάμος έγινε στον Χάνδακα. Η γυναίκα του ήταν από παλιά οικογένεια με μεγάλη κτηματική περιουσία. Από την γυναίκα του απέκτησε δύο κόρες, την Κατερούτσα και την Ελένετα. Μετά τον γάμο του και την μόνιμη πια εγκατάστασή του στην πόλη που γεννήθηκε, από το 1598-1600 έζησε μαζί με τα παιδιά του και την γυναίκα του. Υπάρχουν φήμες ότι ο Κορνάρος εγκαταστάθηκε στον Χάνδακα κοντά στους δύο αδερφούς του, τον Ιωάννη Φραγκίσκο και τον Αντρέα. Πέθανε στον Χάνδακα μετά τις 12 Αυγούστου του 1613 και θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου. Η αιτία του θανάτου του είναι άγνωστη αλλά αν υπολογίσουμε ότι έζησε 35 χρόνια στην Σητεία, θα πρέπει να πέθανε γύρω στα 58 του χρόνια.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Δημήτρης Δεληγιάννης

Δημήτρης Δεληγιάννης (Επιμέλεια)

Ο Δημήτρης Δεληγιάννης (Αιτωλία, 1952) ήταν Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης και Μουσειακής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Πτυχιούχος του Ινστιτούτου Καλών Τεχνών στην Ιστορία της Τέχνης και στη Μουσειολογία (Μ.Α.) του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου και Διδάκτωρ στην Ιστορία της Τέχνης (Ph.D) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε σεμινάρια Ιστορίας της Τέχνης, Αισθητικής, Συντήρησης και Μουσειολογίας στο Μόναχο, στη Ρώμη και στο Άμστερνταμ. Διεξήγαγε επιστημονική έρευνα, οργάνωσε ερευνητικά προγράμματα επίσημων οργανισμών και συμμετείχε με ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας τα μαθήματα: "Εισαγωγή στην ιστορία της τέχνης", "Εισαγωγή στη νεότερη ελληνική τέχνη", "Παιδική ζωγραφική και Μοντέρνα τέχνη" και "Μουσειολογία και Μουσειοπαιδαγωγική της Τέχνης". Επίσης, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων στο Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης μαθήματα σχετικά με τη Μουσειολογία και την Πολιτισμική διαχείριση. Υπήρξε εισηγητής των Μουσειακών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, οργανώνοντας το πρώτο πιλοτικό Πρόγραμμα Σπουδών Μουσειοπαιδαγωγικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα (1998-2005). Ίδρυσε και είχε τη διεύθυνση στο Εργαστήριο Μουσειακής Έρευνας & Εκπαίδευσης στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Δημοσίευσε τις μονογραφίες "Ο ζωγράφος Μπουζιάνης", "Ρουμανία - Ελληνισμός και τέχνη", βιβλία και άρθρα για τη νεότερη ελληνική και μεταβυζαντινή τέχνη, καθώς και μελέτες για τη μουσειακή εκπαίδευση. Τελευταίο έργο του ήταν το βιβλίο για παιδιά "Με τον Φειδία στην αρχαία Ολυμπία", υλοποίηση μιας εφηβικής ιδέας που είχε όταν το 1964 επισκέφθηκε ως μαθητής την Ολυμπία. Επίσης, είχε προλογίσει το έργο σύγχρονων καλλιτεχνών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Κριτικών Τέχνης (Aica-Hellas), της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης (Society of Greek Art Historians) καθώς και μέλος επιτροπών του Υπουργείου Πολιτισμού. Ακόμη, συμμετείχε στη διοργάνωση μουσειακών εικαστικών εκθέσεων (Εθνική Πινακοθήκη 1985, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άνδρου 1989) και επιμελήθηκε ταινίες ντοκιμαντέρ για τη μεταβυζαντινή και νεότερη ελληνική τέχνη. Από το 1982 έως το 1987 εξέδιδε στην Αθήνα το περιοδικό τέχνης "Διπλή Εικόνα". Στο ίδιο διάστημα υπήρξε διευθυντής της σειράς "Βιβλιοθήκη της Τέχνης" των εκδόσεων Νεφέλη. Είχε συμμετάσχει σε πολλές εκπομπές ραδιοφώνου και στην Ελληνική Τηλεόραση (ΕΤ1 "Παρασκήνιο", ΕΤ3 κ.ά.). Στο έργο του έχουν αναφερθεί έγκριτοι μελετητές, σε επιστημονικές και καλλιτεχνικές εκδόσεις. Έφυγε από τη ζωή στις 16 Οκτωβρίου 2007 έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

λογοθέτης Πετράκης (Εικονογράφος)


Εκδότης:
Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Δερματόδετο
Σελίδες:
489
Διαστάσεις:
30x21
Βάρος:
2.221 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση