Ένας άντρας περπατάει στους δρόμους μιας παραθαλάσσιας πόλης. Ψάχνει τον γιο του που έχει εξαφανιστεί εδώ και κάποιες μέρες. Σκέφτεται, θυμάται και αγωνιά. Επιστρέφει σε γεγονότα, ξαναπαίζει εικόνες, στιγμιότυπα και συμβάντα. Ανασύρει κουβέντες, καβγάδες και κυρίως πληγές. Συναντά τρεις γυναίκες «κλειδιά» γυρεύοντας άβολες απαντήσεις. Προσπαθεί να εντοπίσει τη δική του ευθύνη για αυτή την απουσία.

Μια μικρή νουβέλα για το αβάσταχτο βάρος της γονικής ευθύνης γραμμένη με αφτιασίδωτη απλότητα, ειλικρίνεια και ευαισθησία. Ένα δύσκολο προσωπικό ταξίδι που απεύχεται να κάνει κάθε άνθρωπος που μεγαλώνει ένα παιδί. Μια παρατεταμένη άσκηση αυτοκριτικής υπό το εξεταστικό και ενίοτε σκληρό φως της αγάπης στο οποίο κάθε αναγνώστης θα βρει ψήγματα του εαυτού του.