Μες της νύχτα τη μεγάλη σιωπή,
γεννήθηκε η σκέψη
Άνεμος ελεύθερος, χωρίς μορφή και όρια
Το φως ψάχνει απεγνωσμένα
Μα σκιές βρίσκει
Στην άβυσσο του χρόνου χάθηκε
Κάθε στιγμή που χάνεται είναι η ζωή που φεύγει
Κάθε ανάσα που φεύγει μας φέρνει πιο κοντά
Σε ένα τέλος που φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε
Σε έναν άγνωστο δρόμο που φοβόμαστε να πάρουμε
Γιατί μέσα πιστεύουμε ότι όλα κυλούν σωστά
