Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος καταγράφει την προφορική ιστορία του Βραχνού Προφήτη, του περιβόητου δίσκου του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενός δίσκου που επηρέασε όσο λίγοι τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή της τελευταίας εικοσαπενταετίας. Ο συγγραφέας συνάντησε τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και συνομίλησε με όλους τους συντελεστές του δίσκου για τις συνθήκες μέσα στις οποίες δημιουργήθηκε ο δίσκος, την εποχή που γεννήθηκε, το μουσικό τοπίο και το καλλιτεχνικό όραμα, αλλά και για την τεράστια απήχηση που είχε στο κοινό.
Κάθε κεφάλαιο έχει τον τίτλο ενός κομματιού του δίσκου. Περιλαμβάνεται εισαγωγή που αναλύει γιατί υπήρξε καθοριστικός στη διαμόρφωση της ελληνικής μουσικής και πολιτισμικής πραγματικότητας.

Το άλμπουμ ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στον άναρχο πειραματισμό και την προσεκτικά δομημένη ηχητική προσβασιμότητα, αποκαλύπτοντας τις δύο όψεις του Παπακωνσταντίνου: ταυτόχρονα δημιουργικός και ανατρεπτικός, συνθέτης και σαμποτέρ. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο προσωπικό και απρόσωπο, γήινο και την ίδια στιγμή απόκοσμο.
Απόσπασμα από το βιβλίο

Όπως οι πολυεπίπεδες στρώσεις οργάνων έφτιαξαν στον δίσκο το υποβλητικό ηχητικό τοπίο, έτσι κι οι στρώσεις των φωνών των συντελεστών φτιάχνουν ένα μοναδικό βιβλίο. Οι συμμετέχοντες περιγράφουν πώς κομμάτια που αρχικά φαίνονταν τελείως ασύνδετα βρήκαν κοινή ατμόσφαιρα και νόημα κι ενώθηκαν μεταμορφωμένα στον δίσκο. […] Δεν είναι τυχαίο πως το βιβλίο λειτουργεί πετυχημένα και ως ντοκουμέντο και ως καλλιτεχνική ανάλυση αλλά και ως στοχασμός πάνω στην εποχή, την προέλευση και την επίδραση ενός άλμπουμ που άλλαξε την εγχώρια μουσική σκηνή. Κι αυτό το καταφέρνει γιατί δεν ασχολείται μόνο με την –πραγματικά ενδιαφέρουσα– ιστορία ενός δίσκου, αλλά διερευνά και το τι σημαίνει να κάνεις μουσική «από μέσα».
Από τον πρόλογο του Άρη Δημοκίδη