Το ολοδικό μου

του Andrea Camilleri

Η Αριάνα και ο Τζούλιο είναι ένα ζευγάρι με μεγάλη διαφορά ηλικίας. Ένα ατύχημα έχει αφαιρέσει από τον σύζυγο τη δυνατότητα της ερωτικής απόλαυσης κι έτσι συμφωνούν η Αριάνα να κάνει έρωτα με αγνώστους κάθε Πέμπτη. Τι θα συμβεί όμως αν κάποιος από αυτούς παραβεί τους όρους της συνεύρεσης; Πόσο πρόθυμη είναι η Αριάνα να ζει αυτές τις εμπειρίες; Τι κρύβει η χυμώδης, γοητευτική και άκρως αισθησιακή αυτή κοπέλα σ’ ένα «ολοδικό» της μυστικό δωμάτιο;

Για άλλη μια φορά ο Αντρέα Καμιλλέρι με άφησε άφωνο τόσο από την κεντρική ιδέα όσο και από την εξέλιξή της! Μικρές, κοφτές φράσεις σε ενεστώτα διαρκείας που εναλλάσσονται με αόριστο με πηγαινοφέρνανε από το σήμερα στο χτες μιας ταραχώδους, ανώμαλης και παρανοϊκής προσωπικότητας, κινηματογραφικές σκηνές με τοποθετούσαν στο επίκεντρο των εξελίξεων και στους δαιδαλώδεις διαδρόμους ενός μυαλού που χαίρεται αφάνταστα με μια πεταμένη μοσχαροκεφαλή, απανωτές ανατροπές με κύκλωναν όλο και περισσότερο, χωρίς να μπορώ να πάρω ανάσα! Πρόκειται για ένα συμπυκνωμένο, γεμάτο εικόνες και εντελώς διαφορετικό απ’ ό,τι έχω διαβάσει ως τώρα αστυνομικό μυθιστόρημα που παίζει έξυπνα με την ψυχολογία και δίνει μια διαφορετική οπτική γωνία πλοκής.

Η Αριάνα είναι μια γυναίκα που δέχεται να κάνει έρωτα με ξένους ώστε να νιώθει πληρότητα και να είναι αρεστή στον Τζούλιο, δεν παύει όμως να είναι σε εγρήγορση και να προσέχει να ακολουθεί κατά γράμμα τους κανόνες ώστε να μην υπερβεί κανείς από τους εραστές τα εσκαμμένα. Φυσικά ο έρωτας δε ζητάει τη γνώμη κανενός και παρεισφρέει όπου και όποτε θέλει, έτσι η Αριάνα με την τελευταία επιλογή, τον Μάριο, μπλέκει σ' ένα διεγερτικό παιχνίδι γεμάτο ζωώδεις ορμές. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζουμε και το παρελθόν της, που κάθε άλλο παρά ρόδινο είναι. Δυσκολίες, εγκατάλειψη, ορφάνια, φτώχεια, βολικές συμπτώσεις και κάποια επικίνδυνα μυστικά συγκροτούν μια προσωπικότητα που καταφεύγει στο «ολοδικό» της για να ξεχνιέται, ν’ ανακουφίζεται, να νιώθει δυνατή και αυτάρκης. Ανατριχιαστικές αποκαλύψεις, σχέσεις που εξαπατούν, βιασμοί, μοναξιά και απόρριψη βοηθούν την Αριάνα να δημιουργήσει κάτι που καλύτερα να μην το εκμυστηρευτεί σε κανέναν.

Κοφτά, συμπυκνωμένα και μεστά διαδραματίζεται το πιο περίεργο ερωτικό παιχνίδι που έχω γνωρίσει ενώ συνεχείς ανατροπές κλιμακώνουν την ένταση και μεγαλώνουν την αγωνία ως το μη αναμενόμενο και αποκαλυπτικό φινάλε. Ίσως η ταχύτητα δράσης και η μικρή έκταση του κειμένου να μην επιτρέπουν περαιτέρω διείσδυση χαρακτήρων και πληρέστερη καταγραφή τους, αν εξαιρέσεις την πρωταγωνίστρια, δεν παύει να είναι όμως μια φρενήρης καταδίωξη που μου κράτησε πολύ καλή παρέα. Τελικά, αν ξέρεις να χειρίζεσαι καλά την ιστορία σου και να καταγράφεις σωστά τους χαρακτήρες σου, έχοντας και μια ξεχωριστή κεντρική ιδέα, όλα βαίνουν καλώς για να γράψεις κάτι πραγματικά καλό και αξιομνημόνευτο. Σελίδες 187, εικόνες πολλές, σκέψεις περισσότερες!

Πάνος Τουρλής