Το σώμα υπό το φως της Αναστάσεως
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Το σώμα υπό το φως της Αναστάσεως

Sveti Nikolaj Velimirovic

Αν μπορεί κανείς να ονομάσει κάποια ημέρα γιορτή της καθολικής ανθρώπινης χαράς, τότε αυτή είναι η Ανάσταση. Η Ανάσταση υπερέχει από τις άλλες χριστιανικές εορτές γιατί είναι αγαπητή τόσο από εκείνους που αταλάντευτα ακολουθούν σύνολη τη διδασκαλία της Εκκλησίας, όσο και από εκείνους που από τον χριστιανισμό δεν τους έχει μείνει τίποτα άλλο παρά το όνομα - και η Ανάσταση. Από πού, όμως, προέρχεται αυτή η αδήριτη αναστάσιμη χαρά; Οι άνθρωποι με εκκλησιαστική πίστη απαντούσαν πως η Ανάσταση είναι πηγή τόσης χαράς και τέτοιας αποδοχής επειδή είναι η γιορτή της συμφιλίωσης των ανθρώπων με τον Θεό, ή -λένε άλλοι- η γιορτή της νίκης του δικαίου ενάντια στην αδικία. Όμως οι άνθρωποι με παγανιστικές τάσεις που απεχθάνονται τους δογματισμούς, αποδίδουν τη χαρά τους στην άνοιξη· από αυτήν δανείστηκε η Ανάσταση, λένε, την τόσο μεγάλη δόξα της και την λαμπρή χαρά της. Και οι μεν και οι δε μπορεί να έχουν εν μέρει δίκιο, όμως ούτε οι μεν ούτε οι δε υποψιάζονται, ούτε στο παραμικρό, την πραγματική αιτία της αναστάσιμης χαράς τους. Πού, λοιπόν, έγκειται η μυστηριώδης και ελκυστική δύναμη της Ανάστασης και για τους μεν και για τους δε και για όλους τους άλλους, που χαίρονται αυτή την ημέρα αταλάντευτα, χωρίς, όμως, να αιτιολογούν αυτή τη χαρά τους; Οπωσδήποτε σε κάτι καθολικό αποδεκτό από τον άνθρωπο, κάτι ανθρώπινο, κάτι εύκολα κατανοητό, κάτι απλό. Η χριστιανική θρησκεία χαρακτηρίστηκε πολλές φορές "θρησκεία του πνεύματος"· ωστόσο, ίσως δεν είναι το πνεύμα που στεφανώθηκε με την καθολική αποδοχή, αλλά αυτό το ανθρωπινότερο, πιο εύληπτο, το απλούστερο κάτι. Αυτό είναι το σώμα.

Ηλίας Σαραγούδας (Μεταφραστής)


Νεφέλη Σαραγούδα - Πέτσιν (Μεταφραστής)


Sveti Nikolaj Velimirovic

Sveti Nikolaj Velimirovic (Συγγραφέας)

Ο Νικόλαος Βελιμίροβιτς (1881-1956) υπήρξε Επίσκοπος της Όρθόδοξης Σερβικής Εκκλησίας και θεολόγος με οικουμενικό κύρος και ακτινοβολία. Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Λέλιτς της δυτικής Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου του 1880 (με το παλαιό ημερολόγιο -Ιανουάριο του 1881 με το καινούργιο). Παρακολούθησε το Ορθόδοξο Σεμινάριο του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι απ΄ όπου και αποφοίτησε το 1902. Κατά το 28ο έτος της ηλικίας του αναγορεύθηκε διδάκτωρ Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Βέρνης. Το 1909 αναγορεύθηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης και την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε μοναχός. Το 1919 εξελέγη επίσκοπος Ζίτσας και το 1920 μετετέθη στην επισκοπή της Αχρίδας, όπου διακόνησε μέχρι το 1934 που επέστρεψε στη Ζίτσα. Το 1941 οι Γερμανοί εισέβαλαν στο μοναστήρι της Ζίτσα, συνέλαβαν τον Επίσκοπο Νικόλαο και τον περιόρισαν έγκλειστο στο μοναστήρι της Λιουμποστίνια. Αργότερα, τον μετέφεραν στο μοναστήρι Βοϊλόβιτσα, όπου κρατούνταν και ο Πατριάρχης Γαβριήλ Ντόζιτς, και στη συνέχεια τον έστειλαν μαζί με τον Πατριάρχη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου όπου υπέστη κακουχίες καί βασανιστήρια. Μετά τον πόλεμο δεν επέστρεψε στην ήδη κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία και κατέφυγε στις Η.Π.Α., όπου δίδαξε σε διάφορες Ορθόδοξες Χριστιανικές Πανεπιστημιακές Σχολές και Σεμινάρια. Πέθανε τον Μάρτιο του 1956. Τα λείψανά του από την Αμερική μεταφέρθηκαν στο Λέλιτς στη Σερβία το 1991. Το Μάιο του 2003, η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας τον διεκηρυξε Άγιο και τον ενέταξε στο Αγιολόγιό της στις 18 Μαρτίου (Κοίμηση) και στις 3 Μαΐου (Μεταφορά λειψάνων).
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Εκδότης:
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Μαλακό εξώφυλλο
Σελίδες:
128
Διαστάσεις:
21χ13
Βάρος:
0.188 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση