Σπουδές για τον Ελευθέριο Βενιζέλο
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Σπουδές για τον Ελευθέριο Βενιζέλο

7.00€ -11% 6.23€

Την έκθεση-αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα γλύπτη Γιάννη Παππά, με τίτλο "Γιάννης Παππάς: Σπουδές για τον Ελευθέριο Βενιζέλο", φιλοξενεί από τις 21 Νοεμβρίου 2008 έως τις 28 Ιανουαρίου 2009 το Μουσείο Μπενάκη.

Ο Γιάννης Παππάς γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1913 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Παππά και της Ελένης Φ. Φωτιάδη. Σπούδασε ταυτόχρονα Καλές Τέχνες και Νομική στο Παρίσι. Από το 1935 άρχισε να φιλοτεχνεί τις προτομές μεγάλων καλλιτεχνών αλλά και προσωπικοτήτων της πολιτικής ζωής του τόπου. Από τα γνωστότερα έργα που φιλοτέχνησε τη δεκαετία 1980-1990 είναι: ο Μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων), ο έφιππος ανδριάντας του Γεωργίου Καραϊσκάκη, ο ανδριάντας του Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα (Μέτσοβο), στην είσοδο του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου ανάγλυφα των δωρητών, μνημειακή επιγραφή του όρκου του Ιπποκράτη και, στο αίθριο, χάλκινη στήλη ύψους οκτώ μέτρων με επίχρυση διακόσμηση. Φιλοτέχνησε επίσης τον ανδριάντα του Παντελή Πρεβελάκη (Δημαρχείο Ρεθύμνου) και τον τάφο του στο ξωκλήσι του Αϊ-Γιάννη στο Ρέθυμνο, τον ανδριάντα του στρατηγού Μακρυγιάννη (περιοχή Μακρυγιάννη), τον ανδριάντα του Ίωνος Δραγούμη (Πλατεία Μακεδονομάχων Θεσσαλονίκης), το άγαλμα του Οδυσσέα Ελύτη (Πλατεία Δεξαμενής) και τον ανδριάντα του Χαριλάου Τρικούπη (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων).

Η προσωπική γνωριμία του νεαρού Γιάννη Παππά με τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό υπήρξε καθοριστική για το ενδιαφέρον που ανέπτυξε ο γλύπτης απέναντι στο θέμα Ελευθέριος Βενιζέλος. Η δεδομένη ακτινοβολία και η έντονη γοητεία του πολιτικού ηγέτη συνδέθηκε, μέσω της προσωπικής σχέσης και εκτίμησης, με το δημιουργικό ενδιαφέρον του νεαρού καλλιτέχνη. Ήδη από το 1936, έτος θανάτου του Βενιζέλου, ο Γιάννης Παππάς ξεκίνησε την συλλογή στοιχείων και προχώρησε σε δοκιμές συγκροτώντας με τον τρόπο αυτό ένα πλούσιο και ουσιαστικό σώμα υλικού που αναπτυσσόταν σε δύο άξονες: αφενός υλικό σχετικό με την προσωπικότητα του Βενιζέλου και αφετέρου στοιχεία καλλιτεχνικής σπουδής επάνω στο θέμα Ελευθέριος Βενιζέλος. Έτσι ο επισκέπτης της έκθεσης θα μπορέσει να κινηθεί με τρόπο έμμεσο σε δύο όμορα και επικοινωνούντα πεδία. Το ένα αφορά τη μακρά προετοιμασία του γλύπτη προκειμένου να επιτύχει την απόδοση της προσωπικής του γνώμης και αντίληψης για την προσωπικότητα του Βενιζέλου, και το άλλο αφορά το τελικό αποτέλεσμα των έργων, στο οποίο αναδεικνύονται στοιχεία που συμβολίζουν το έργο του Βενιζέλου και το συνδέουν με την ελληνική ιστορία και με τις μνήμες της ελληνικής κοινωνίας. Από το 1963 έως το 1989 ο γλύπτης δημιούργησε τέσσερεις ανδριάντες και μία προτομή: Ηράκλειο 1963, Αθήνα 1969, Θεσσαλονίκη 1977, Βουλή των Ελλήνων 1989, Υγειονομική Σχολή Αθηνών 2002. Από την προετοιμασία αυτή, όπως και από το υλικό που για πολύ χρόνο συγκέντρωνε ο καλλιτέχνης εκτίθενται στοιχεία στην έκθεση. Τα έργα διατηρούν την καλλιτεχνική τους αυτοτέλεια και καθένα αποδίδει με τρόπο ολοκληρωμένο και ξεχωριστό στοιχεία που χαρακτήρισαν την προσωπικότητα και το έργο του Βενιζέλου. Η έκθεση δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να παρακολουθήσουν με τρόπο αναλυτικό τη σκέψη και τη σπουδή του γλύπτη με τελικό προορισμό την τελική σύνθεση του θέματος, Ελευθέριος Βενιζέλος.

Η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, σε επιμέλεια Λίλης Πεζανού, πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων και με την υποστήριξη της Αγροτικής Τράπεζας.

Τάσος Σακελλαρόπουλος (Επιμέλεια)

Ο Τάσος Σακελλαρόπουλος είναι ιστορικός, υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη και μέλος των ΑΣΚΙ. Κύριος τομέας των ενδιαφερόντων του είναι ο 20ός αιώνας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα η πολιτική λειτουργία του στρατού, οι πολιτικές συγκρούσεις και διώξεις. Έχει επιμεληθεί συλλογικούς τόμους και ιστορικές εκθέσεις.

Λίλη Πεζανού (Επιμέλεια)


Ζέττα Αντωνοπούλου (Επιμέλεια)

Η Ζέττα Αντωνοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1969. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου εξειδίκευσης στην προστασία μνημείων (συντήρηση και αποκατάσταση ιστορικών κτιρίων και συνόλων), του τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Εργάζεται στο τμήμα Παραδοσιακών Κτηρίων και Μνημείων της Διεύθυνσης Αρχιτεκτονικού του Δήμου Αθηναίων, όπου και ασχολείται συστηματικά με τη συντήρηση των γλυπτών μνημείων της πόλης. Έχει δημοσιεύσει άρθρα και μελέτες για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια του ίδιου θεματικού ενδιαφέροντος.

Γιάννης Παππάς

Γιάννης Παππάς (Γλύπτης)

Ο Γιάννης Παππάς (1913-2005) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Παππά και της Ελένης Φ. Φωτιάδη. Έφτασε στην Αθήνα το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ύστερα από μια σύντομη παραμονή της οικογένειάς του στην Κέρκυρα. Αργότερα βρέθηκε στο Παρίσι όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole Superieure des Beaux Arts και εξέθεσε έργα του. Το 1935 φιλοτέχνησε προτομή του ζωγράφου Ανδρέα Βουρλούμη, ενώ την επόμενη χρονιά αποκάλυψε σε φυσικό μέγεθος άγαλμα του γλύπτη Χρήστου Καπάλου. Το 1937 του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο στη διεθνή έκθεση των Παρισίων, ενώ στη συνέχεια φιλοτέχνησε άγαλμα του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη και ολοκλήρωσε το πρόπλασμα του ανδριάντα του Αδαμάντιου Κοραή για να επιστρέψει στην Ελλάδα, προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Τον Δεκέμβριο του 1944 κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό υπηρετώντας στην Ανωτέρα Ναυτική Διοίκηση Αλεξανδρείας. Στην Αλεξάνδρεια όπου παρέμεινε μέχρι και το 1951 είχε την ευκαιρία να μελετήσει τα μνημεία της αιγυπτιακής τέχνης στο Κάιρο και την Ανω Αίγυπτο, αλλά και να φιλοτεχνήσει έργα εμπνεόμενος από τους ανθρώπους και τη σπουδαία τέχνη της Αιγύπτου. Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου, άγαλμα του Ευάγγελου Παπανούτσου, ανδριάντες των Γεωργίου Καραϊσκάκη, Ευάγγελου Αβέρωφ Τοσίτσα, Παντελή Πρεβελάκη, στρατηγού Μακρυγιάννη, Ιωνα Δραγούμη, άγαλμα του Οδυσέα Ελύτη κ.ά. Τη δεκαετία του ΄70 ο Γιάννης Παππάς εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας και το 1980 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 1992 η Εθνική Πινακοθήκη οργάνωσε αναδρομική έκθεση του γλύπτη. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου του 2005.

Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
67
Διαστάσεις:
18x18
Βάρος:
0.19 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση