Πεινασμένες πέτρες
zoom in
12.00€ -11% 10.68€
Ο τόπος των ιστοριών του Τάγκορ μας φαίνεται απόμακρος, αλλά σε αυτόν μπορούμε να βρούμε σπουδαία πνευματική τροφή, είσοδο σε έναν άλλο κόσμο και κάποια καλή ψυχαγωγία. Ο Ταγκόρ θεωρείται ο σπουδαιότερος στυλίστας όλων των εποχών στη γλώσσα της Βεγγάλης. Αυτή η συλλογή ιστοριών βοηθά τον αναγνώστη να αποκτήσει μια βαθύτερη εικόνα για τον άνθρωπο καθώς μας αγγίζουν τόσο βαθιά μέσα στην καρδιά μας όσο τα ευγενικά λόγια ενός Θεού. "...Στη δίνη αυτών των αποσπασματικών ονειροπολήσεων ανάμεσα στο άρωμα της χένας και το κούρδισμα της κιθάρας, ανάμεσα στα κύματα του αέρα που ανέδιδαν αι-θέρια αρώματα, άδραχνα σαν αστραπή τη φευγαλέα ματιά μιας γοητευτικής κοπέλας. Ήταν εκείνη με το βαθυκίτρινο σαλβάρι, τα λευκά, ροδαλά, απαλά πόδια, τα χρυσοκέ-ντητα πασουμάκια, τα καμπυλωτά δάχτυλα του ποδιού, ένα στενό χρυσοΰφαντο μπού-στο, και ένα πορφυρό σκουφάκι, απ΄ όπου ένα χρυσαφένιο στολίδι έπεφτε στο κατάλευ-κο μέτωπό της και τα μάγουλα..." Όπως είχε πει χαρακτηριστικά και ο αείμνηστος Κώστας Τρικογλίδης: "Η επιτυχία του Ταγκόρ στη Δύσι εξηγείται ακριβώς για το χαρακτήρα της εποχής όπου παρουσιάσθη, και για την ανακούφισι που μπόρεσε να δώση σε τόσες πονεμένες ψυχές. Μα, ένας από τους πολλούς λόγους, και ο μεγαλύτερος, ίσως, της επιτυχίας του αυτής, μπορεί ν΄ αναζητηθεί στην απλότητα και στη γλυκύτητα της διδασκαλίας του. Έστρωσε και ισοπέδωσε με την ημεράδα του το δρόμο προς την Ανατολή, στεφάνωσε με λουλού-δια την πόρτα του Ανατολίτικου Ναού, έδωσε στην πίστι του όχι ένα νέο θρησκευτικό ρίγος, μα ένα θερμό ανοιξιάτικο άσμα, έτσι ώστε οι ψυχές, οι "χαμένες", μπόρεσαν να τρέξουν σ΄ αυτόν και να εμβαθύνουν στο Ινδικό Πνεύμα, χωρίς ν΄ αντιληφθούν ότι κάτω από τις γυρλάνδες και τ΄ αναθήματά του κρύβουνταν οι μυθικοί και μυστικοί λαβύρινθοι μιας σκέψεως πολύ πιο αρχαίας και απόμακρης και πολύπλοκης απ΄ εκείνην που φαίνουνταν στην εύκολη μουσική των ποιημάτων του και των αφηγήσεών του".

Δώρα Στυλιανίδου (Μεταφραστής)


Rabindranath Tagore

Rabindranath Tagore (Συγγραφέας)

Ο ινδός ποιητής Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ήταν γόνος επιφανούς οικογένειας της Δυτικής Βεγγάλης. Γεννήθηκε το 1861 στην Καλκούτα και δέχθηκε τη βασική εκπαίδευση στο σπίτι, στη βεγγαλική γλώσσα, με μαθήματα αγγλικών τα απογεύματα. Γνώρισε από μικρός το έργο Ινδών ποιητών που έγραψαν στην ίδια γλώσσα και, σε ηλικία οκτώ ετών, συνέθεσε τα πρώτα του ποιήματα. Αργότερα ο πατέρας του -ο μεταρρυθμιστής ινδουιστής μαχαρίσι Ντεμπεντρανάθ Ταγκόρ- τον έστειλε στην Αγγλία για να σπουδάσει δικηγόρος, όπου παρακολούθησε, μεταξύ άλλων, τις φιλελεύθερες διαλέξεις των John Bright και W.E. Gladstone. Το 1879 γράφτηκε στο University College του Λονδίνου, την επόμενη χρονιά όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να επιστρέψει στην Ινδία, μετά από παράκληση του πατέρα του. Το 1883 παντρεύτηκε τη δεκάχρονη Bhabatarini, που διάλεξε γι αυτόν η οικογένειά του, με την οποία επρόκειτο να αποκτήσει τέσσερα παιδιά -το πρώτο στα 13 της χρόνια. Από το 1890 αφοσιώνεται στη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας. Την ίδια εποχή εκδίδονται οι πρώτες του ποιητικές συλλογές ("Manasi", 1890, "Chitra", 1895, και "Sonar Tari", 1895), γραμμένες σε απλή βεγγαλική γλώσσα και όχι στην περίτεχνη γλώσσα των λογοτεχνικών έργων. Το 1901 ιδρύει την περίφημη σχολή Shantiniketan, κοντά στην Καλκούτα, με μια ομάδα από ινδουιστές και χριστιανούς δασκάλους, με στόχο τη "διδασκαλία της απλότητας της ζωής και την καλλιέργεια της ομορφιάς". Το 1912 η αγγλική μετάφραση, από τον ίδιο, του έργου του "Gitanjali" εκδίδεται στην Αγγλία με τίτλο "Song Offerings" και φροντίδα του Γ. Μπ. Γέητς. Ταξιδεύει στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ για έναν κύκλο διαλέξεων. Την επόμενη χρονιά, το 1913, του απονέμεται το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Τα χρήματα του βραβείου διατίθενται για τη βελτίωση των συνθηκών στη σχολή Shantiniketan. Εκτός από τη λογοτεχνία, ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και με τη μουσική και έκανε εκθέσεις έργων του στη Δύση. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνεται ο γνωστός Ινδός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Σατιαζίτ Ρέι, που επηρεάστηκε βαθιά από τη διδασκαλία του. Δεν αναμίχθηκε στην ενεργό πολιτική, αλλά αντίθετα, με τη ζωή και το έργο του, προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Πέθανε το 1941 στην Καλκούτα, μετά από σύντομη αρρώστια, στο ίδιο σπίτι όπου είχε γεννηθεί. Γνωστότερα έργα του είναι: ποίηση: "Manasi" (1890), "Sonar Tari" (1894), "Gitanjali" (1910), "Gitimalya" (1914), "Balaka" (1916). Στα αγγλικά: "Gitanjali: Song Offerings" (1912), "The Gardener" (1913), "Fruit-Gathering" (1916) και "The Fugitive" (1921). Θεατρικά έργα: "Raja" (1910), "Dakghar" (1912), "Achalayatan" (1912), "Muktadhara" (1922), "Raktakaravi" (1926). Διηγήματα και μυθιστορήματα: "Gora" (1910), "Ghare-Baire" (1916) ["Το σπίτι και ο κόσμος"], "Yogayog" (1929). Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί το μυθιστόρημά του "Το σπίτι και ο κόσμος", ποιήματα ("Γκιταντζαλί", "Μοχούα", "Λυρικές προσφορές", κ.ά.), συλλογές διηγημάτων ("Ινδικά διηγήματα", "Τα παραστρατημένα πουλιά", κ.ά.) και συλλογές ποιητικών-φιλοσοφικών γνωμικών ("Λαμπυρίδες", "Ο ωκεανός της ζωής", κ.ά.).
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Εκδότης:
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Μαλακό εξώφυλλο
Σελίδες:
190
Διαστάσεις:
21χ14
Βάρος:
0.294 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση