Η μεταπολεμική πεζογραφία
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Η μεταπολεμική πεζογραφία

Από τον πόλεμο του 40 ως τη δικτατορία του 67

390.32€ -11% 347.38€

Οι μεταπολεμικοί πεζογράφοι κίνησαν, βέβαια, συχνά το ενδιαφέρον της κριτικής ως μεμονωμένες περιπτώσεις, κι από το ξεκίνημά τους ως σήμερα, το έργο τους εξετάστηκε τόσο σε σύντομες ή εκτενέστερες βιβλιοκρισίες όσο και σε μεγαλύτερα μελετήματα. Εντούτοις, αν και δεν έλειψαν κάποιες απόπειρες και για μια πιο γενική θεώρηση της μεταπολεμικής πεζογραφίας μας, καμιά πληρέστερη παρουσίασή της δεν έγινε μέχρι τώρα, για να μπορεί να έχει ο αναγνώστης μια συνολική εικόνα της. Γι` αυτό κι ο εκδοτικός οίκος Σοκόλης, που από το 1977 ίσαμε το 1982 είχε εκδώσει την πεντάτομη ανθολογία και γραμματολογία `Η ελληνική ποίηση`, προκειμένου να ετοιμάσει μια ανάλογη σειρά και για την αφηγηματική πεζογραφία, θεώρησε προτιμότερο ν` αρχίσει την έκδοση απ` τους μεταπολεμικούς πεζογράφους.
Το εγχείρημα παρουσίαζε, ωστόσο, μερικές πρόσθετες δυσκολίες, όχι μονάχα γιατί θα χρειάζονταν τόσοι τόμοι όσοι για όλες μαζί τις περιόδους της ποίησης, αν λογαριάσουμε πόσο μεγαλύτερη έκταση απαιτεί η ανθολόγηση των αφηγηματικών σελίδων σε σύγκριση με την ανθολόγηση των ποιημάτων, αλλά και γιατί η μία και μόνη αυτή περίοδος δεν ήταν εύκολο να διαιρεθεί σε ισάριθμες με τους τόμους ενότητες, ώστε κάθε τόμο να τον αναλάβει ένας επιμελητής. Έτσι, ο εκδότης αποφάσισε ν` αναθέσει τη μελέτη και το σχεδιασμό της έκδοσης σε πενταμελή συντακτική επιτροπή από τους Τάκη Καρβέλη, Αλέξανδρο Κοτζιά, Χριστόφορο Μηλιώνη, Κώστα Στεργιόπουλο και Σπύρο Τσακνιά, που, ύστερα από πολλές ανταλλαγές απόψεων και σε συνεργασία αργότερα και με τον εκδότη, κατέληξαν στο τελικό τούτο σχήμα.
Απ` τις πρώτες κιόλας συναντήσεις έγινε φανερό κι αποφασίστηκε ομόφωνα, πως για ένα συλλογικό έργο σαν αυτό καλύτερα θα `ταν να μην επιχειρήσει η επιτροπή οποιαδήποτε διαίρεση των συγγραφέων σε ομάδες ανάλογα με τις μεταξύ τους συγγενικές τάσεις, ούτε κάθε τόμος ν` αποτελεί χωριστή ενότητα, μα η κατάταξη να γίνει κατ` αλφαβητική σειρά και οι επιμελητές να οριστούν κατά συγγραφείς και όχι κατά τόμους. Κάθε επιμελητής ν` αναλαμβάνει έναν ή και περισσότερους πεζογράφους, και σε κάθε συγγραφέα να προτάσσονται τα βιογραφικά του στοιχεία, οι εκδόσεις των έργων του, κριτική εξέταση της αφηγηματικής του πεζογραφίας και ν` ακολουθούν: αποσπάσματα από θετικές κι αρνητικές γνώμες της κριτικής, για να είναι όσο το δυνατόν αντικειμενικότερη η παρουσίαση, κατόπιν επιλογή βιβλιογραφίας και τέλος ανθολόγηση αντιπροσωπευτικών σελίδων. Σχετικά με το τελευταίο τούτο, διατυπώθηκαν ορισμένες αντιρρήσεις κατά πόσο θα `πρεπε στα ανθολογούμενα κείμενα να τηρηθεί η ορθογραφία των συγγραφέων τους ή να ενοποιηθεί. Τελικά, έπειτα από ψηφοφορία, επικράτησε η γνώμη να γίνει ενοποίηση της ορθογραφίας σύμφωνα με την τελευταία γραμματική της δημοτικής και με το μονοτονικό σύστημα. [...]


[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]

Τάκης Μενδράκος

Τάκης Μενδράκος (Ανθολόγος)

Ο Τάκης Μενδράκος γεννήθηκε το 1927 στον Πειραιά και από το 1941 ζει στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς να πάρει πτυχίο, και από την εφηβεία του ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Από το 1973 ασκεί μόνιμα την κριτική της λογοτεχνίας. Άρθρα, δοκίμια και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, ενώ έχουν κυκλοφορήσει δεκαπέντε βιβλία του, κυρίως μεταφράσεις από την αγγλόφωνη λογοτεχνία.

Αλέξανδρος Αργυρίου

Αλέξανδρος Αργυρίου (Ανθολόγος)

Ο κριτικός και ιστορικός της λογοτεχνίας Αλέξανδρος Αργυρίου (1921-2009) γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλέξανδρος Κουμπής. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ. Ταυτόχρονα, φανέρωσε τις λογοτεχνικές του αρετές συνεργαζόμενος ως κριτικός βιβλίου με τα περιοδικά "Ελεύθερα Γράμματα" (Νοέμβριος 1947 έως Ιούνιος 1949) και "Ποιητική Τέχνη" (1947-49). Το 1950 πήρε το απολυτήριο του (Βασιλικού) Ναυτικού "άνευ κυανής λωρίδος". Έκτοτε δούλευε επαγγελματικά σε μελέτες "φερόντων οργανισμών" (1950-1992). Συγχρόνως άρχισε να γράφει κριτικές βιβλίων στις εφημερίδες "Δημοκρατικός Τύπος" (1950), "Δημοκρατική" (1951). "Ημέρα" (1952) και στα περιοδικά "Στόχος" (1951), "Αγγλοελληνική Επιθεώρηση" (1953-54, περίοδος Γ. Π. Σαββίδη), "Καινούρια Εποχή" (1957-58), "Εποχές" (1963), "Ταχυδρόμος" (1965), "Νέα Πορεία" (1959-2009), "Κριτική" (1961) και "Η Συνέχεια" (1973). Έγραψε την "Εισαγωγή στη μεταπολεμική ποίηση" στην "Ανθολογία μεταπολεμικών ποιητών" των Ντίνου Γιωργούδη και Κ. Γεννατά (1957). Δημοσίευσε τακτικά επιφυλλίδες στην εφημερίδα "Το Βήμα" (1971-73 και 1979-85), και αραιά στις εφημερίδες "Μεσημβρινή" (1965) και "Η Καθημερινή" (1976-1980). Υπήρξε υπεύθυνος στο δεκάτομο λεξικό της "Εκδοτικής Αθηνών" για τα λήμματα λογοτεχνών του εικοστού αιώνα. Δίδαξε ιστορία λογοτεχνίας του Μεσοπολέμου, επί εξάμηνο, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Ρέθυμνο (1963-64). Μετείχε στη συντακτική επιτροπή που εξέδωσε τα "Δεκαοχτώ κείμενα" (1970), τα "Νέα κείμενα 1 και 2" (1971) και το περιοδικό "Η Συνέχεια" (1973). Έχουν εκδοθεί τρία αντίτυπα μελετών του "εκτός εμπορίου" (1957-1962), τρία βιβλία με "επιμέλεια" και "εκτενείς εισαγωγές" του σε ανθολογίες-γραμματολογίες (1969-1988) και πέντε τόμοι δοκιμίων-μελετών του (1984-1996). Συγκέντρωσε, επιμελήθηκε και "ανέσυρε" την ύλη των ετών 1929-1939 στον τόμο: "Νικόλας Κάλας: κείμενα ποιητικής και αισθητικής", 1982. Συμμετείχε σε είκοσι επτά "Σύμμεικτους" τόμους, για διάφορα θέματα λογοτεχνίας και ιστορίας της (1961-1997). Καρπός της μεγάλης πείρας του και της συνεχούς μελέτης είναι η οκτάτομη "Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας και της Πρόσληψής της (1918-2000)" που αποτελεί βασικό βοήθημα για τη σπουδή των ελληνικών γραμμάτων. Αντίθετα από ό,τι συμβαίνει με τις άλλες σημαντικές Ιστορίες της Λογοτεχνίας, η δική του δίνει λιγότερη έμφαση στην αφηγηματικότητα και περισσότερη στη βιβλιογραφική πληρότητα. Η πρωτοτυπία της έγκειται στο ότι καθρεφτίζει την εικόνα της ελληνικής λογοτεχνίας στα μάτια των συγχρόνων της μέσα από πλήθος παραθέματα. Μειλίχιος ως άνθρωπος, συναινετικός και καθόλου των άκρων, βοήθησε αναρίθμητους ερευνητές και λογοτέχνες στα πρώτα τους βήματα. Η ευρεία αποδοχή του αποτυπώθηκε στις πολλές τιμητικές διακρίσεις, ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1999), έλαβε το Α΄ Βραβείο κριτικής-δοκιμίου για το βιβλίο του "Διαδοχικές αναγνώσεις Ελλήνων υπερρεαλιστών" (1984), το Μέγα Βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού και για την συνολική προσφορά του το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2004). Πέθανε στην Αθήνα από επιπλοκές της υγείας του, στις 22 Μαΐου 2009, σε ηλικία 88 ετών.

Βαγγέλης Κάσσος

Βαγγέλης Κάσσος (Ανθολόγος)

Ο Βαγγέλης Κάσσος γεννήθηκε το 1956 στην Καρδίτσα, όπου τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και ευρωπαϊκό δίκαιο στο Στρασβούργο. Στον τομέα του πολιτισμού, έχει εργαστεί ως ειδικός σύμβουλος και συνεργάτης στα Υπουργεία Εξωτερικών και Πολιτισμού. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά και πολωνικά.

Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
7 από 8
Δέσιμο:
Δερματόδετο
Σελίδες:
383
Διαστάσεις:
25x18
Βάρος:
0.943 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση