Ευπαλίνος ή ο αρχιτέκτων
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Ευπαλίνος ή ο αρχιτέκτων

Διάλογος των νεκρών

Paul Valery

`Ο Ευπαλίνος ή Ο αρχιτέκτων` του PAUL VALERY (1871-1945) γράφτηκε ως εισαγωγή, με τον τίτλο «Διάλογος των νεκρών» στο μνημειώδες λεύκωμα Architectures το 1921. Έχει τη μορφή σωκρατικού διαλόγου ανάμεσα στον Φαίδρο και τον Σωκράτη, στους οποίους ο Βαλερύ δανείζει τις ιδέες του για την αρχιτεκτονική ως `τέχνης του οικοδομείν` μακριά από τις φιλολογικές αναφορές. Ο Βαλερύ είχε ένα έμμονο ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική. Όπως ο ίδιος ομολογεί: «Η αρχιτεκτονική υπήρξε ένας απ` τους πρώτους και σοβαρότερους έρωτες του πνεύματός μου. Η ίδια η ιδέα της κατασκευής που είναι το πέρασμα από την αταξία στην τάξη, και η χρήση του αυθαίρετου που καταλήγει στο αναγκαίο, καθοριζόταν μέσα μου ως ο τύπος της πιο όμορφης και της πιο ολοκληρωμένης πράξης που ο άνθρωπος μπορεί να επιφυλάξει στον εαυτό του. Μια τελειωμένη οικοδομή μας φανερώνει, μ` ένα μόνο βλέμμα, το σύνολο των προθέσεων, των επινοήσεων, των γνώσεων και των δυνάμεων που περιέχει· φανερώνει στο φως της ημέρας το συνδυασμένο έργο της θέλησης, της γνώσης και της δύναμης του ανθρώπου».


[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Paul Valery

Paul Valery (Συγγραφέας)

Ο Πωλ Βαλερύ (1871-1945) γεννήθηκε στο Μονπελιέ, όπου σπούδασε νομικά, και πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα "Νάρκισσος". Το 1892 έρχεται στο Παρίσι, όπου αναλίσκεται σε επιστημονικές, κυρίως, μελέτες (λογοτεχνικά, το 1894 είναι η χρονιά του "Μια βραδιά με τον κύριο Τεστ"). Επανέρχεται στην ποίηση και το 1917 δημοσιεύει τη "Νεαρή μοίρα", συμβολικό ποίημα που τον κάνει διάσημο. Στην ίδια κοίτη, θ΄ ακολουθήσουν το "Θαλασσινό κοιμητήρι", ο δεύτερος "Νάρκισσος", οι "Κλάδοι της νίκης" κ.ά. ποιήματα λεπτόηχου συμβολισμού. Γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1925. Τα πεζογραφήματα του (μεταξύ άλλων, "Η ψυχή και ο χορός", 1925, "Ευπαλίνος", 1925) και οι στοχασμοί του (μια σειρά από δοκίμια, όπως οι "Ματιές στον σύγχρονο κόσμο", και σημειώσεις εργασίας όπως αυτές των "Τετραδίων") έχουν ως κύριο άξονα την πολλαπλότητα του εγώ, του ανεξάντλητου και πολυπρισματικού εγώ, ιδωμένου μέσα από τον μεγεθυντικό φακό ενός πνεύματος ασκημένου και οξυμένου στο έπακρο.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Έλλη Λαμπρίδη (Μεταφραστής)

Η Έλλη Λαμπρίδη (1896-1970), ένα έντονα ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα, διακρίθηκε για το πλούσιο και σημαντικό έργο της στην ελληνική εκπαίδευση, τα ελληνικά γράμματα και την φιλοσοφία. Το πρωτότυπο συγγραφικό, κριτικό, ερμηνευτικό και μεταφραστικό της έργο εκτείνεται σε περισσότερους από 120 τίτλους, ενώ η δράση της καλύπτει και κρίσιμες περιόδους της εθνικής ιστορίας με κορυφαία την προσφορά της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (Γραφείο Τύπου της Εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης στο Λονδίνο). Την ζωή της σημάδεψε σκληρά η αδόκητη απώλεια της μοναχοκόρης της Νίκης, φοιτήτριας της φιλολογίας, στα "Δεκεμβριανά" των Αθηνών το 1944. Στη μνήμη της κληροδότησε τη βιβλιοθήκη και περουσιακά της στοιχεία για την ίδρυση της "Φιλοσοφικής Βιβλιοθήκης της Έλλης Λαμπρίδη", που λειτουργεί τώρα με την ευθύνη και τη στήριξη της Ακαδημίας Αθηνών.

Εκδότης:
Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
165
Διαστάσεις:
18x12
Βάρος:
0.189 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση