Επί πτίλων αύρας νυκτερινής
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Επί πτίλων αύρας νυκτερινής

Πέντε κείμενα για τον Παπαδιαμάντη

Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Εγκώμιον του διηγηματογράφου από διηγηματογράφο είναι ολόκληρο το βιβλίο. Ο θαυμασμός του εγκωμιαστή για τον μεγάλο ομότεχνό του δεν καταλύει το ρηθέν υπό του αρχαίου κεραμεύς κεραμεί κοτέει και αοιδός αοιδώ, αφού ο κότος προϋποθέτει ότι αναγνωρίζεις του άλλου τη μαστοριά, αλλά, για να το πω με λέξη της Γραφής, το πληροί: κεραμεύς κεραμέα, ή καλύτερα, αοιδός αοιδόν αινέει, ήτοι ο Παπαδημητρακόπουλος τον Παπαδιαμάντη.

"Εγκώμιον του διηγηματογράφου" τιτλοφορείται το ένα από τα κείμενα του βιβλίου. Στην πραγματικότητα, εγκώμια είναι και τα υπόλοιπα τέσσερα που έχουν συνταχθεί σχεδόν ομότροπα: υπογραμμίζουν τις αφηγηματικές αρετές του εγκωμιαζόμενου με χωρία ερωτικώς άλλ` όχι ακρίτως συναγμένα και συνοδευόμενα από λακωνικές πλην καίριες κρίσεις.

Δείγμα:
"Τα υποκοριστικά, οι στίχοι τραγουδιών, δημοτικών ή μη, που παραθέτει, το χιούμορ, η λεπτή ειρωνεία, ο σαρκασμός, τα θαυμαστά επιρρήματα που συνθέτει, η πρωτοφανής παρατηρητικότητα, η μνήμη, και η περιγραφική ικανότητα που διαθέτει

...εντός της μεγάλης ανηφορικής αυλής εχούσης τριάντα σκαλοπάτια, δύο σπιθαμών το ύψος, μαρμάρινα...".

Βλέπω τον Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο θαμά ανερχόμενον και κατερχόμενον τα πολύ περισσότερα σκαλοπάτια της παπαδιαμαντικής διηγηματογραφίας -αυλής ευρυχωρότατης- αγαλλομένω ποδί.

Ν.Δ.Τ.

Νίκος Δ. Τριανταφυλλόπουλος

Νίκος Δ. Τριανταφυλλόπουλος (Υπεύθυνος Σειράς)

Γεννήθηκε το 1933 στο Διδυμότειχο, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του ως φιλόλογος. Μεγάλωσε και μένει στη Χαλκίδα. Σπούδασε φιλολογία στο Παν/μιο Αθηνών, με αρχαιοελληνιστές το Στυλιανό Κορρέ, Αντώνιο Χατζή, Κων/νο Βουρβέρη και Ιωάννη Σταματάκο. Εργάστηκε από το 1959 ως το 1990 στη μέση εκπαίδευση (τα τρία πρώτα χρόνια στην Κύπρο). Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές "Το λαγούμι", Δόμος, 1979, και "Για το θαλασσινό αηδόνι", Δόμος, 1984 (έκδοση εκτός εμπορίου), τα πεζά "Τρία θαλασσινά ειδύλλια", Δόμος, 1985, ""Επισείουσα Ανέμου"", Δημόσια Βιβλιοθήκη Χαλκίδας, 1989, "Λιμενάρχης Ευρίπου", Κέδρος, 1993, Νεφέλη, 2002, "Ανύπαρχτο λιμάνι", Διάμετρος, 1998, και το "μικτό είδος" "Το βαθύ πηγάδι ή εκρήξεις συναφών φωτοβολίδων", Στιγμή, 1989. Ασχολείται με την έκδοση και τη μελέτη του έργου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη.

Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος (Συγγραφέας)

Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος (1930). Ο Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας, γιος γνωστού δικηγόρου της πόλης. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο οικογενειακό κτήμα στα όρια του Πύργου και τέλειωσε το πρακτικό τμήμα του εκεί Γυμνασίου. Ο θάνατος του πατέρα του κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής (1943) προκάλεσε και την οικονομική καταστροφή της οικογένειας. Σπούδασε στη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1949-1955), με ειδίκευση στην παθολογία και μετεκπαίδευση στην υγιεινολογία. Παραιτήθηκε το 1958, υποχρεώθηκε ωστόσο να επιστρέψει και από το 1959 ως το 1968 έζησε στην Καβάλα. Εκεί συνεργάστηκε με το περιοδικό "Αργώ" και υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού "Σκαπτή Ύλη" και ιδρυτής της κινηματογραφικής λέσχης της πόλης. Στο στράτευμα παρέμεινε ως το 1983, οπότε αποστρατεύτηκε μετά από δική του αίτηση με το βαθμό του ανώτερου γενικού αρχίατρου, έχοντας στο μεταξύ συμβάλει στην προώθηση των στρατιωτικών προγραμμάτων προληπτικής ιατρικής και διατελέσει για έξι χρόνια διευθυντής σύνταξης του περιοδικού "Ιατρική Επιθεώρησις Ενόπλων Δυνάμεων". Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1962 με τη δημοσίευση του διηγήματος "Οι Φρακασάνες" στο περιοδικό "Αργώ". Συνεργάστηκε επίσης με περιοδικά όπως τα "Ταχυδρόμος" (Καβάλας), "Διάλογος" (Θεσσαλονίκης), "Διάλογος" (Λεχαινών), "Αντί", "Χάρτης", "Χρονικό", "Το Τέταρτο". Ο Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος ανήκει στη μεταπολεμική γενιά των ελλήνων πεζογράφων. Χαρακτηριστική του έργου του είναι η κυριαρχία του νοσταλγικού αισθήματος για την εποχή της νεότητάς του και η πικρή διαπίστωση του αδύνατου της επιστροφής της και της σκληρότητας της σύγχρονης πραγματικότητας, μέσω ωστόσο μιας γραφής λιτής, έντονα υπαινικτικής, έμμεσα κριτικής και διακριτικά ειρωνικής. Για περισσότερα βιογραφικά και κριτικά στοιχεία για τον Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο βλ. Σπύρος Τσακνιάς, "Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος", στο "Η μεταπολεμική πεζογραφία· από τον πόλεμο του ’40 ως τη δικτατορία του ‘67", τ. Στ΄, Αθήνα, Σοκόλης, 1988, σ.154-168, και Αλέξης Ζήρας, "Παπαδημητρακόπουλος, Ηλίας Χ." στο "Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας", Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκη, 2007, σ. 1697-1698. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Ράλλης Κοψίδης (Εικονογράφος)

Ο Ράλλης Κοψίδης γεννήθηκε στο Κάστρο της Λήμνου το 1929, με καταγωγή από την Αλεξανδρούπολη. Από το 1949 και για τέσσερα χρόνια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Ανδρέα Γεωργιάδη και στη συνέχεια μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου (1953-1959) και συνεργάστηκε μαζί του στην εικονογράφηση εκκλησιών. Οργάνωσε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα (Γκαλερί "Τέχνη" 1958, "Ώρα" 1969, 1973, 1976, 1978, "Θόλος" 1975, "Κρεωνίδη" 1978, "Αργώ" 1982, "Αστρολάβος", 1992, τη Θεσσαλονίκη, 1970, "Κοχλίας" 1974,1977, τον Βόλο ("Τέχνη" 1970), την Κατερίνη, 1977 και το Ηράκλειο Κρήτης (Γκαλερί "Σταυρακάκη", 1979), και πήρε μέρος σε πολλές ομαδικές και πανελλήνιες εκθέσεις στην Ελλάδα. Η δουλειά του παρουσιάστηκε επίσης σε ομαδικές εκθέσεις στην Κολωνία 1976, τη Γιαουντέ του Καμερούν 1980, καθώς και σε δύο εκθέσεις που οργάνωσε η Εθνική Πινακοθήκη στο Δουβλίνο το 1979 και στις Βρυξέλλες το 1988. Το 1989 η Εθνική Πινακοθήκη οργάνωσε μεγάλη αναδρομική έκθεση με έργα ζωγραφικής και χαρακτικής στην Αθήνα και στην Αλεξανδρούπολη. Ασχολήθηκε επίσης με την αγιογράφηση εκκλησιών στην Ελλάδα, του μοναστηριού του Cheverogne του Βελγίου, και του ναού του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambesy της Γενεύης. Εκτός από ζωγράφος και χαράκτης ο Ράλλης Κοψίδης ασχολήθηκε με την πεζογραφία, με αξιόλογη επίδοση στη συγγραφή και την εικονογράφηση βιβλίων. Από το 1972 έως το 1974 ανέλαβε την έκδοση του περιοδικού "Κάνιστρο". Έγραψε και εικονογράφησε τα βιβλία: "Σταυροί στον Άθωνα", 1963, "Εξοχή", 1964, "Προσκυνητάρι της Αίγινας", 1965, "Το Άδυτον: 15 ξυλογραφίες για το Άγιο Όρος", 1968, "Μάνη η Πολύπυργος" (έκδοση του "Κανίστρου", 1972), "Σπίτια Ελληνικά" (έκδοση του "Κανίστρου", 1973), "Ρακένδυτοι", 1976, "Κάστρο ηλιόκαστρο", 1980, "Τα κουρσούμια και άλλα ιστορήματα", 1985, "Στα μπάζα του Λαυρίου" 1985, "Το τετράδιο του γυρισμού", 1987. Έγραψε, επίσης, σε πολλά περιοδικά καθώς και κείμενα για τα φυλλάδια που εκδόθηκαν με την ευκαιρία των ατομικών του εκθέσεων. Έργα του Ράλλη Κοψίδη ανήκουν σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη, το Υπουργείο Πολιτισμού, το Μουσείο Βορρέ, το Τελλόγλειο Ίδρυμα, την Πινακοθήκη Ιωαννίνων, την Πινακοθήκη Δήμου Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Εκδότης:
Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
83
Διαστάσεις:
21x14
Βάρος:
0.144 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση