Ελληνομουσείον: Επτά αιώνες ελληνικής ζωγραφικής: Δ': Ζωγραφική της ουτοπίας
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Ελληνομουσείον: Επτά αιώνες ελληνικής ζωγραφικής: Δ': Ζωγραφική της ουτοπίας

Μάνος Σ. Στεφανίδης

Η άνοδος του Ελευθερίου Βενιζέλου στην εξουσία θα προκαλέσει μια γενικότερη ευφορία που ευνοεί την καλλιτεχνική δράση και επικοινωνία. Η δημιουργία ομάδων με σαφείς ιδεολογικούς προσανατολισμούς και η μόνιμη επαφή με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις θα συντελέσουν αποφασιστικά σε μια περίοδο ακμής της ελληνικής ζωής. Ο Σπύρος Παπαλουκάς, είναι μια περίπτωση διανοούμενου της ματιέρας και ανανέωσης του ζωγραφικού λεξιλογίου. Ο Γιώργος Μπουζιάνης συλλαμβάνει σαν τον Κάφκα, ή τον Μούζιλ τη μοίρα του ευρωπαίου ανθρώπου ως υποκείμενο τής πλέον παράλογης ιστορικής συνιστώσας. Ανάμεσα στις εικαστικές αντιλήψεις τού Παπαλουκά και του Μπουζιάνη εμφιλοχωρούν οι περιπτώσεις του Στέρη ή του Γουναρόπουλου, αποδεικνύοντας πως "δι` εσόπτρου και εν αινίγματι" διατυπώνονται πολλές φορές τα πράγματα και ότι αυτό που αξίζει εν τέλει είναι η ένδον ιστορία της εικόνας. Εκείνος, όμως, που θα δεσπόσει σε όλη την πρώτη πεντηκονταετία του 20ου αιώνα είτε ως ευνοούμενος του βενιζελικού καθεστώτος, αλλά κυρίως ως κάποιος που ζωγραφικά "ερχόταν απ` αλλού" είναι ο Κωνσταντίνος Παρθένης. Με τις υψιπετείς συνθέσεις του θα εκφράσει το όραμα της Μεγάλης Ιδέας το οποίο θα καταρρεύσει δραματικά με τη Μικρασιατική ζωγραφική.

Η στρατιωτική πανωλεθρία και ο ξεριζωμός από τις κοιτίδες της Ιωνίας θα σημάνει κοσμοϊστορικές αλλαγές για τον τόπο. Η Νέμεσις επήλθε υπεράγαν σκληρή. Τα δεκάδες καμένα έργα των "στρατιωτικών" ζωγράφων της Σμύρνης πρόσφεραν πολύ λίγη φλόγα στο καθολικό ολοκαύτωμα. Είναι στιγμές που η τέχνη ωχριά μπροστά στην επέλαση της ζωής.

Το σύνθημα για την ανασύνταξη των πνευματικών δυνάμεων θα το δώσει το "Ελεύθερο πνεύμα" του Γιώργου Θεοτοκά που, με τον οπτιμισμό και τη δυναμική του, θα καταστεί το ιδεολογικό ευαγγέλιο της γενιάς του `30.

Ο τέταρτος τόμος περιέχει τις ενότητες κειμένων & έργων:
- "Ο βενιζελισμός ως σφραγίδα"
- "Ομάδες, εκθέσεις και αντιθέσεις"
- "Ζωγράφοι της ιδέας και εικονοποιοί του δράματος"
(εισαγωγικά, και:)
- "Ζωγραφίζοντας την Ιδέα, αποκαθιστώντας την ουτοπία"
- "Πρόταση για μια νέα αρχή"
- "Αθώοι επίγονοι υποψιασμένων προγόνων"
- "Εξπρεσιονισμός, η εικονοποιία του δράματος"

Συλλογικό έργο (Ζωγράφος)


Μάνος Σ. Στεφανίδης

Μάνος Σ. Στεφανίδης (Συγγραφέας)

Ο Μάνος Στεφανίδης γεννήθηκε στο Πειραιά το 1954. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Kunstmuseum του Dusseldorf και στο Smithsonian Institution της Washington DC. Είναι διδάκτορας του ΑΠΘ. Επί 25 χρόνια ήταν επιμελητής της Εθνικής Πινακοθήκης. Το 2004 εξελέγη λέκτορας του Πανεπιστήμιου Αθηνών και το 2005 μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Το 2006 εξελέγη επ. καθηγητής στο ΑΠΘ αλλά δεν απεδέχθη τη θέση. Σήμερα διδάσκει Ιστορία της Τέχνης στην Φιλοσοφική Αθηνών, τμήμα θεατρικών Σπουδών. Το 1990 ήταν ο κομισάριος της Ελλάδας στη Biennale Βενετίας. Από το 1985 είναι μέλος της Α.I.C.Α.. Οργάνωσε και διηύθυνε το παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στη Κέρκυρα (1990-1995) και το ιδιωτικό μουσείο Φρυσίρα (2000-2002). Έχει διδάξει σε μεταπτυχιακά σεμινάρια του Καποδιστριακού και Ιονίου Πανεπιστήμιου, του Παντείου και της ΑΣΚΤ καθώς και στη σχολή ξεναγών και τον ΑΚΤΟ. Γράφει χρόνια κριτικές τέχνης και επιφυλλίδες στην "Καθημερινή", το "Βήμα", το "Έθνος", την "Ελευθεροτυπία", τον "Ελεύθερο Τύπο" και το περιοδικό Αντί. Συνεργάζεται με τα λογοτεχνικό περιοδικό "Το Δέντρο", "Η Λέξη", "Ρεύματα", "Μανδραγόρας", "(δε)κατα". Έχει παρουσιάσει πολλές τηλεοπτικές εκπομπές στη κρατική τηλεόραση, στον ΑΝΤ1 και το SevenX, ραδιοφωνικές εκπομπές στο Τρίτο Πρόγραμμα και στο Κόκκινο 105,5. Έχει διοργανώσει σεμινάρια τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρεία, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση και στη Booze Cooperativa.


Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα

Μάνος Σ. Στεφανίδης

Μάνος Σ. Στεφανίδης (Επιμέλεια)

Ο Μάνος Στεφανίδης γεννήθηκε στο Πειραιά το 1954. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Kunstmuseum του Dusseldorf και στο Smithsonian Institution της Washington DC. Είναι διδάκτορας του ΑΠΘ. Επί 25 χρόνια ήταν επιμελητής της Εθνικής Πινακοθήκης. Το 2004 εξελέγη λέκτορας του Πανεπιστήμιου Αθηνών και το 2005 μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Το 2006 εξελέγη επ. καθηγητής στο ΑΠΘ αλλά δεν απεδέχθη τη θέση. Σήμερα διδάσκει Ιστορία της Τέχνης στην Φιλοσοφική Αθηνών, τμήμα θεατρικών Σπουδών. Το 1990 ήταν ο κομισάριος της Ελλάδας στη Biennale Βενετίας. Από το 1985 είναι μέλος της Α.I.C.Α.. Οργάνωσε και διηύθυνε το παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στη Κέρκυρα (1990-1995) και το ιδιωτικό μουσείο Φρυσίρα (2000-2002). Έχει διδάξει σε μεταπτυχιακά σεμινάρια του Καποδιστριακού και Ιονίου Πανεπιστήμιου, του Παντείου και της ΑΣΚΤ καθώς και στη σχολή ξεναγών και τον ΑΚΤΟ. Γράφει χρόνια κριτικές τέχνης και επιφυλλίδες στην "Καθημερινή", το "Βήμα", το "Έθνος", την "Ελευθεροτυπία", τον "Ελεύθερο Τύπο" και το περιοδικό Αντί. Συνεργάζεται με τα λογοτεχνικό περιοδικό "Το Δέντρο", "Η Λέξη", "Ρεύματα", "Μανδραγόρας", "(δε)κατα". Έχει παρουσιάσει πολλές τηλεοπτικές εκπομπές στη κρατική τηλεόραση, στον ΑΝΤ1 και το SevenX, ραδιοφωνικές εκπομπές στο Τρίτο Πρόγραμμα και στο Κόκκινο 105,5. Έχει διοργανώσει σεμινάρια τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρεία, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση και στη Booze Cooperativa.


Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
4 από 8
Δέσιμο:
Σκληρόδετο
Σελίδες:
119
Διαστάσεις:
25x20
Βάρος:
0.459 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση