Εκκλησία και εσχατολογία
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

Εκκλησία και εσχατολογία

Χειμερινό πρόγραμμα 2000-2001

Ταυτίζοντας την παράδοση με τη συντήρηση και όχι με τη ζωογόνο και ανανεωτική αύρα του πνεύματος, εμποτισμένοι από ένα αντιφατικό κράμα αρχαιολατρίας και βυζαντινολαγνείας, αδυνατούμε συνήθως να αρθρώσουμε σοβαρό θεολογικό λόγο και να μετάσχουμε ισότιμα και δημιουργικά στον σύγχρονο κόσμο. Γι` αυτό και ο συνήθης εκκλησιαστικός λόγος ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διατήρηση της ιδιοπροσωπίας του Νέου Ελληνισμού παρά για τη χριστιανική καθολικότητα και οικουμενικότητα, ενώ το όραμα της ερχόμενης Βασιλείας του Θεού, του αναμενόμενου νέου κόσμου, υποκαθίσταται από την ιδεολογικοποίηση της Ορθοδοξίας και την τάση νοσταλγίας και επιστροφής στην αυθεντικότητα της παραδόσεως. Ταυτίζεται με άλλα λόγια η Εκκλησία με το «ήδη», με το πραγματοποιημένο, και παραμελείται η εσχατολογική αναμονή, το «ούπω», αυτό που δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί. Η εσχατολογία όμως δεν είναι απλώς ο λόγος για την άλλη ζωή, ούτε το τελευταίο κεφάλαιο της Δογματικής. Διαποτίζει το σύνολο της εκκλησιαστικής και λειτουργικής ζωής και συνιστά την ενεργό προσμονή της ερχόμενης Βασιλείας του Θεού, τη δυναμική μεταμόρφωση και ανακαίνιση του σύμπαντος κόσμου. Η Εκκλησία ως κοινότητα εσχατολογική μπορεί να αναφέρεται σε ένα έθνος ή να αναμένει τη δικαίωσή της από τις υπηρεσίες που προσέφερε στο παρελθόν; Ποια η σχέση χρόνου και Εσχατολογίας, Ιστορίας και Εσχατολογίας; Είναι η αρχή, οι πρώτες αιτίες, που καθορίζει την πορεία και το νόημα της Ιστορίας ή αντιθέτως είναι το τέλος, τα έσχατα, που δίνει νόημα στις απαρχές; Πού συναντάται ακόμη η Εσχατολογία, με τον μοναχισμό, την ιεραποστολή ή τη νέα θρησκευτικότητα; Και, εφόσον τα Έσχατα εισβάλλουν αδιάκοπα, αν και παράδοξα, στην Ιστορία, ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες από τη βιβλική και πατερική αυτή αντίληψη για την πολιτική και κοινωνική ζωή, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τα γράμματα και τις τέχνες, τις σχέσεις με τον «άλλον» και τις άλλες θρησκείες; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θίγονται στις μελέτες των Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα), Π. Βασιλειάδη, Ν. Ματσούκα, Στ. Γιαγκάζογλου, Γ. Πατρώνου, Μ. Μπέγζου, Ν. Ντόντου, Δ. Αρκάδα, Αλ. Καριώτογλου, Θ.Ν. Παπαθανασίου. Δ. Μόσχου, Δ. Μπεκριδάκη, Β. Αδραχτά, Γ. Σκαλτσά, Π. Καλαϊτζίδη, Στ. Παπαλεξανδρόπουλου, π. Ευαγ. Γκανά και Γ. Παύλου, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης και προβληματισμού κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας (2000 - 2001) του χειμερινού προγράμματος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών στον Βόλο.


[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Παντελής Λ. Καλαϊτζίδης (Επιμέλεια)

O Παντελής Λ. Kαλαϊτζίδης γεννήθηκε το 1961 στη Θεσσαλονίκη και έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του A.Π.Θ. το 1984. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην αρχαία φιλοσοφία, τη δυτική μεσαιωνική φιλοσοφία και τη συστηματική θεολογία, στην Ecole Pratique des Hautes Etudes, στο Φιλοσοφικό Tμήμα του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris IV) και στο Institut Catholique de Paris. Aπό τον Oκτώβριο του 2000 είναι υπεύθυνος προγράμματος της Aκαδημίας Θεολογικών Σπουδών της I. Mητροπόλεως Δημητριάδος, ενώ τον Iούλιο του 2003 εξελέγη πάρεδρος επί θητεία του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου με αντικείμενο την επιμόρφωση και αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αναλαμβάνοντας καθήκοντα τον Iανουάριο του 2004. Kατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2005-06 ήταν προσκεκλημένος ερευνητής στην Eλληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Tιμίου Σταυρού Bοστώνης, με αντικείμενο έρευνας τη θεολογική προσέγγιση της ετερότητας.

Ιερά Μητρόπολις Δημητριάδος. Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών (Φορέας)

H Aκαδημία Θεολογικών Σπουδών λειτουργεί ως ένα ανοιχτό εργαστήρι σκέψης και διαλόγου της Eκκλησίας με τη διανόηση και την κοινωνία, δίχως αμυντικά αντανακλαστικά ή απολογητική διάθεση, οργανώνοντας με τη μορφή του ανοιχτού πανεπιστημίου ετήσιους θεματικούς κύκλους σπουδών, σεμινάρια, διεθνή συνέδρια και εκδόσεις. Πάγια επιδίωξη της Aκαδημίας Θεολογικών Σπουδών στάθηκε η συνεργασία και η σύμπραξη με άλλους φορείς, η από κοινού συζήτηση, με πνεύμα σεβασμού στην ετερότητα του καθενός, των μεγάλων προβλημάτων του καιρού μας. Έτσι η Aκαδημία συνεργάστηκε με φορείς όπως το Γαλλικό Iνστιτούτο Aθηνών, το Drury University (H.Π.A.), το Tμήμα Oρθοδόξου Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Mονάχου, το Oικουμενικό Iνστιτούτο του Bossey και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Eκκλησιών, το Boston Theological Institute, το Παιδαγωγικό Iνστιτούτο, τη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Oρθοδοξίας, το Δημοτικό Kέντρο Iστορίας Bόλου, την εφημερίδα H Θεσσαλία, τα περιοδικά Nέα Eστία, Σύναξη, Aναλόγιον, τις εκδόσεις Kαστανιώτης, Aρμός, Ίνδικτος και Eστία. Kατά τα παρελθόντα ακαδημαϊκά έτη η Aκαδημία Θεολογικών Σπουδών μελέτησε θέματα όπως: Eκκλησία και Eσχατολογία, Oρθοδοξία και Nεωτερικότητα, Iσλάμ και Φονταμενταλισμός-Oρθοδοξία και Παγκοσμιοποίηση, Φύλο και Θρησκεία-H θέση της γυναίκας στην Eκκλησία, Θεολογία και Λογοτεχνία, Θεολογία και σύγχρονη Nαοδομία, Oρθοδοξία και Πολυπολιτισμικότητα, H συμμετοχή των λαϊκών στη ζωή της Eκκλησίας, Kράτος και Eκκλησία, Oρθοδοξία και Iσλάμ-Tο Iσλάμ στην Eυρώπη, Συγχώρηση, Kαταλλαγή και Eιρήνη, Wittgenstein και αποφατική θεολογία, κ.ά. Kαρπός της παραπάνω προσπάθειας είναι η έκδοση από την Aκαδημία Θεολογικών Σπουδών, σε συνεργασία με γνωστούς εκδοτικούς οίκους, πολλών από τους παραπάνω κύκλους εισηγήσεων ή συνεδρίων.

Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
443
Διαστάσεις:
20.5x14
Βάρος:
0.571 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση