15 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
zoom in
Προσθήκη στα αγαπημένα

15 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Για σόλο κιθάρα

20.16€ -10% 18.14€

Σάν Πρόλογος

άπό τό Δημήτρη Φάμπα

Ή πρώτη γνωριμία μου μέ τό Μίκη Θεοδωράκη ήταν στά φοβερά χρόνια τής κατοχής στο Ωδείο Αθηνών, τότε που καθένας αγωνιζόταν νά κρατηθείστή ζωή έμεϊςβρίσκαμε καιρό νά τρέχουμε πίσω άπό τις νότες.

Τά χρόνια πέρασαν οί δρόμοι διαφορετικοί μά πάντα πάνω σ` ένα πεντάγραμμο καί γιά τούς δυό. Ό Θεοδωράκης γράφει μουσική καί άπλώνεται καθημερινά ή φήμη του.

Είναι άποκρηές καί βρίσκομαι σχεδόν μέ τό ζόρι καθισμένος σ’ ένα τραπέζι του Έρωτό- κριτου στήν Πλάκα, δίπλα ό Θεοδωράκης μέ παρέα. `Ακούω λοιπόν: «Νά ή λύση πού χρειαζόμουνα». Καί έκεϊ άποφασίζεται ή συμμετοχή μου στο κυκλικό Θέατρο. Θά έπαιζα κάθε βράδυ στή σκηνή τή μουσική τού Θεοδωράκη που εϊχε γράψει γιά τό έργο του Μ. Μπήαμ «Ένας `Όμηρος».

Καί άπό τότε άρχίζει μιά έποχή θαλεγα γιά μένα, τήν κιθάρα, τό σύνδεσμό μου μέ τό Θεοδωράκη.

Είμαι πάντα στις ηχογραφήσεις τών τραγουδιών του γιά πολλά χρόνια, παρών στή μουσική πού έγραφε γιά τόν κινηματογράφο, τό θέατρο, μαζύ του γυρνόντας στήν Αθήνα, τις γειτονιές, τις έπαρχιακές πόλεις μέ τις συναυλίες τής μουσικής του. Χρόνια κράτησε αυτή ή συνεργασία.

Λίγο πρίν τή διχτατορία τοϋ 1967 ένιωσα τήν άνάγκη νά μεταφέρω καί στό σολιστικό ρεπερτόριο τής κιθάρας έργα του.

Τήν τραγουδούσαν, τήν έπαιζαν ορχήστρες γιατί νά μήν περιλαμβάνεται καί στά ρεσιτάλ τών κιθαριστών;

Έτσι διασκεύασα μιά σειρά έργων του, καί μάλιστα τά ήχογράφησα σέ δίσκο.

Ή Χούντα άπό τά πρώτα πράγματα πού κατέστρεψε ήταν καί ή μουσική σέ δίσκους του Θεοδωράκη, έτσι χάθηκε καί ή δική μου δουλειά στό δίσκο. Στό μεταξύ έγώ στά ρεσιτάλ μου καί στήν Ελλάδα καί τό έξωτερικό συμπεριλάμβανα καί έργα Θεοδωράκη.

Πιστεύω πώς δέν χρειάζεται νά πώ οϋτε γιά τό μεγαλείο τής μουσικής του, μά οΰτε καί γιά τόν ίδιο, είναι τόσα ειπωμένα καί γνωστό σ` ϋλο τόν κόσμο τό έργο του.

Θά μπορούσα δμως νά πώ γιά τά κομμάτια πού διάλεξα.

Πάντα βέβαια μέ τήν προσωπική μου διάθεση καί προτίμηση, αυτά τά έργα ταιριάζουν στή φύση τής κιθάρας. Άλλα έχουν λυρισμό καί μελωδία, άλλα ξεκάθαρο ρυθμό καί ζωντάνια.

Χαίρομαι πού ή έκδοσή τους θά δώσει τήν εύκαιρία σέ πολλούς-πολλούς κιθαριστές νά τά γνωρίσουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Το τραίνο φεύγει στις 8

Θα γίνεις δικιά μου

Κοιμήσου αγγελούδι μου

Αγάπη μου

Χρυσοπράσινο φύλλο

Το γελαστό παιδί

Άνοιξε λίγο το παράθυρο

Δεν έχει η γη

Το Σεπτέμβριο θυμάμαι

Σε πότισα ροδόσταμο

Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά

Στο παραθύρι στέκοσουν

Είμαι Άγγλος νιός και τυχερός

Που πέταξε τ` αγόρι μου

Ζορμπάς

Γιάννης Ρίτσος

Γιάννης Ρίτσος (Στιχουργός)

Γιάννης Ρίτσος (1909-1990). Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά Λακωνίας, γιος του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας το γένος Βουζουναρά. Είχε τρία αδέρφια. Το 1919 αποφοίτησε από το Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς και το 1921 γράφτηκε στο Γυμνάσιο του Γυθείου. Την ίδια χρονιά πέθαναν ο αδερφός του Μανώλης και η μητέρα του. Το 1924 δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στη Διάπλαση των Παίδων με το ψευδώνυμο Ιδανικόν Όραμα. Το 1925 ολοκλήρωσε και τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και έφυγε με την αδερφή του Λούλα για την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η οικονομική καταστροφή του πατέρα του και έτσι ο Ρίτσος εργάστηκε στην Αθήνα, αρχικά ως δακτυλογράφος και στη συνέχεια ως αντιγραφέας στην Εθνική Τράπεζα. Το 1926 αρρώστησε από φυματίωση και επέστρεψε στη Μονεμβασιά ως το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, οπότε γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς να μπορέσει ποτέ να φοιτήσει. Υπήρξε βοηθός βιβλιοθηκάριου και γραφέας στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας. Το Γενάρη του 1927 νοσηλεύτηκε στην κλινική Παπαδημητρίου και λίγο αργότερα μπήκε στο σανατόριο Σωτηρία, όπου έμεινε τελικά για τρία χρόνια. Στη Σωτηρία ο Ρίτσος γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη και με μαρξιστές και διανοούμενους της εποχής του, ενώ παράλληλα έγραψε κάποια ποιήματά του που δημοσιεύτηκαν στο φιλολογικό παράρτημα της Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας. Από το φθινόπωρο του 1930 και για ένα χρόνο έζησε στα Χανιά, αρχικά στο Άσυλο Φυματικών της Καψαλώνας και μετά από προσωπική του καταγγελία των άθλιων συνθηκών ζωής που επικρατούσαν εκεί σε τοπική εφημερίδα, μεταφέρθηκε μαζί με όλους τους τρόφιμους στο σανατόριο Άγιος Ιωάννης. Τον Οκτώβρη του 1931 επέστρεψε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού τμήματος της Εργατικής Λέσχης. Εκεί σκηνοθέτησε και συμμετείχε σε παραστάσεις. Η υγεία του βελτιώθηκε σταδιακά, το ίδιο και τα οικονομικά του με τη βοήθεια της αδερφής του Λούλας, που είχε στο μεταξύ παντρευτεί και φύγει για την Αμερική. Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας του μπήκε στο Ψυχιατρείο στο Δαφνί (όπου πέθανε το 1938) · πέντε χρόνια αργότερα τον ακολούθησε η Λούλα, που βγήκε το 1939. Το 1933 συνεργάστηκε με το περιοδικό της Αριστεράς Πρωτοπόροι και δούλεψε στο εμπορικό θέατρο για τέσσερα χρόνια (θίασοι Ζωζώς Νταλμάς, Ριτσιάρδη, Μακέδου). Στο χώρο της δημοσιογραφίας εμφανίστηκε επίσης στις στήλες του Ριζοσπάστη -όπου δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Τρακτέρ" με το ψευδώνυμο Ι. Σοστίρ- και των Ελεύθερων Γραμμάτων (1945). Το 1934 προσλήφθηκε ως επιμελητής εκδόσεων του οίκου Γκοβόστη και γράφτηκε στο Κ.Κ.Ε.. Το 1937 νοσηλεύτηκε στο σανατόριο της Πάρνηθας. Τον επόμενο χρόνο προσλήφθηκε στο Βασιλικό Θέατρο και το 1940 στη Λυρική Σκηνή. Κατά τη διάρκεια του ελληνογερμανικού πολέμου και της κατοχής ο Ρίτσος έζησε κατάκοιτος, παρόλα αυτά συμμετείχε στη δραστηριότητα του μορφωτικού τμήματος του ΕΑΜ και αρνήθηκε να δεχτεί χρήματα από έρανο όταν κινδύνεψε η ζωή του από τις κακουχίες. Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών επισκεπτόταν συχνά την Καισαριανή, συναντήθηκε με τον Άρη Βελουχιώτη και συνεργάστηκε με το Λαϊκό Θέατρο Μακεδονίας. Το 1948 εξορίστηκε λόγω της αριστερής δράσης του στο Κοντοπούλι της Λήμνου, τον επόμενο χρόνο στη Μακρόνησο, το 1950-1951 στον Άη Στράτη. Το 1952 επέστρεψε στην Αθήνα και πολιτεύτηκε στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύτηκε την παιδίατρο Φηλίτσα Γεωργιάδου από τη Σάμο, με την οποία απέκτησε μια κόρη την Έρη. Το 1956 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοουμένων και δημοσιογράφων και το 1959 επισκέφτηκε τη Ρουμανία. Το 1962 επισκέφτηκε ξανά τη Ρουμανία όπου συναντήθηκε με το Ναζίμ Χικμέτ και κατόπιν πήγε στην Τσεχία και τη Σλοβακία, όπου ολοκλήρωσε την Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, την Ουγγαρία και τη Λ. Δ. της Γερμανίας. Το 1964 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με την ΕΔΑ. Μετά το πραξικόπημα του Παπαδόπουλου το 1967 εξορίστηκε ξανά, αυτή τη φορά στη Γυάρο και τη Λέρο, το 1968 στη Σάμο, όπου τέθηκε υπό κατ΄ οίκον περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του για λόγους υγείας. Το 1970 επέστρεψε στην Αθήνα, μετά όμως από άρνησή του να συμβιβαστεί με το καθεστώς του Παπαδόπουλου εξορίστηκε εκ νέου στη Σάμο ως το τέλος του

Μάνος Ελευθερίου

Μάνος Ελευθερίου (Στιχουργός)

Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρας το 1938. Είχε εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, τόμους με πεζά, λευκώματα και τέσσερις τόμους για το "Θέατρο στην Ερμούπολη τον 20ο αιώνα, 1901-1921", καθώς και την ανθολογία "Ερμούπολη: μια πόλη στη λογοτεχνία" (Μεταίχμιο, 2004). Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2005 για το μυθιστόρημά του "O καιρός των χρυσανθέμων" (Mεταίχμιο, 2004). Παράλληλα ασχολήθηκε με το τραγούδι. Ως στιχουργός είχε στο ενεργητικό του περίπου 400 τραγούδια και είχε συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους Έλληνες συνθέτες. Το 2013 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη, για το σύνολο του έργου του. Έφυγε από τη ζωή στις 22 Ιουλίου 2018, σε ηλικία 80 ετών.


Νίκος Γκάτσος (Στιχουργός)


Γιάννης Θεοδωράκης (Στιχουργός)


Κώστας Βίρβος (Στιχουργός)


Ελευθέριος Ι. Θαλασσινός (Στιχουργός)


Μπερτναντ Μπήαν (Στιχουργός)


Δημήτρης Φάμπας (Διασκευαστής)


Μίκης Θεοδωράκης (Συνθέτης)


Τόπος Έκδοσης:
Αθήνα
Τόμος:
1
Δέσιμο:
Χαρτόδετο
Σελίδες:
40
Διαστάσεις:
32x23.5
Βάρος:
0.41 κιλά

Αξιολογήσεις

Γράψε μια αξιολόγηση