Διαγωνισμοί Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Μελίνα: ένας κόσμος
(Μελίνα Μερκούρη 15 χρόνια μετά)

Μελίνα: ένας κόσμος
Το γέλιο της, το ανάστημά της, η φωνή της, η φωτεινότητα του προσώπου της, η γοητεία της, η υψωμένη της γροθιά... Στο σινεμά, στο θέατρο, στα τραγούδια, στους δρόμους των μεγαλουπόλεων όπου διαδήλωνε...

[...] Στις 6 Μαρτίου 1994 μια λαοθάλασσα θαυμαστών και φίλων αποχαιρέτησαν τη φλογερή Ελληνίδα. Με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από εκείνο το ύστατο "χαίρε", ο Ε.Τ. ξεδιπλώνει το λεύκωμα της ζωής της. Πλούσιο φωτογραφικό υλικό και μαρτυρίες ανθρώπων που τη γνώρισαν από κοντά συνθέτουν τη μεγάλη διαδρομή και την πολύπλευρη προσωπικότητα της Μελίνας.

Για τη γυναίκα Μελίνα μιλούν οι Σπύρος Μερκούρης, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Λάκης Λαζόπουλος, Σταμάτης Φασουλής, Θεώνη-Ντένη Βαχλιώτη.

Για την ηθοποιό Μελίνα μιλούν οι Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, Κάτια Δανδουλάκη, Χάρις Αλεξίου, Γρηγόρης Βαλτινός, Ανδρέας Βουτσινάς.

Για την Ελληνίδα Μελίνα μιλούν οι Μανουέλλα Παυλίδου, Μιχάλης Κακογιάννης, Κώστας Καζάκος, Ζακ Λανγκ, Ελένη Καραΐνδρου, Βασίλης Παπαβασιλείου, Άλκη Ζέη.


Σημείωση: Φωτογραφίες: Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη & αρχείο "Ελεύθερου Τύπου". Διανεμήθηκε δωρεάν μαζί με τη εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος" στις 9.4.2009. Χορηγός: Postbank.

28χ23 εκ., 127 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 792.092 495 (Ηθοποιοί - Ελλάς )
Άλλα πρόσωπα: Αντώνης Καρατζαφέρης (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-6756-13-9
ISBN (10ψήφιο): 960-6756-13-0
Βάρος: 0.509 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2009
Γράψε τη δική σου κριτική
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon
No book left
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Lang, Jack
Γάλλος πολιτικός (γεν. 1939), βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο δημόσιο και διεθνές δίκαιο, το οποίο δίδαξε, στη συνέχεια, μεταξύ 1971-1981. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού (22 Μαΐου 1981 - 19 Μαρτίου 1986 και 13 Μαΐου 1988 - 29 Μαρτίου 1993) και Υπουργός Παιδείας (3 Απριλίου 1992 - 29 Μαρτίου 1993 και 27 Μαρτίου 2000 - 5 Μαΐου 2002) στις κυβερνήσεις των σοσιαλιστών, στη Γαλλία.

Αλεξίου, Χάρις
Η Χάρις Αλεξίου (Χαρίκλεια Ρουπάκα) γεννήθηκε το 1950 στη Θήβα. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στο μουσικό στερέωμα, στις αρχές της δεκαετίας του ΄70, μέχρι σήμερα, βρίσκεται για πάνω από τριάντα χρόνια στην πρώτη γραμμή του ελληνικού τραγουδιού. Έχει συνεργαστεί με τους σπουδαιότερους Έλληνες δημιουργούς, έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου και έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις. Έχει ηχογραφήσει πάνω από 30 δίσκους, έχει συμμετάσχει σε δίσκους καταξιωμένων αλλά και νεότερων δημιουργών και έχει συνεργαστεί συστηματικά με νέους καλλιτέχνες, εκφράζοντας έτσι τις πολύπλευρες μουσικές αναζητήσεις της.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε με άριστα. Παρακολούθησε επίσης, μαθήματα τραγουδιού και χορού. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία το 1980 και σαν νέος ηθοποιός συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους θιάσους των μεγάλων πρωταγωνιστών (Φέρτη - Μερκούρη, Βουγιουκλάκη, Καρέζη - Καζάκου, Αλεξανδράκη - Γαληνέα, Γκιωνάκη, Δανδουλάκη, Καλογεροπούλου, Ντενίση κ.ά.) Έχει πρωταγωνιστήσει σε όλα τα είδη θεάτρου, από το αρχαίο δράμα (Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αριστοφάνης) ως την κωμωδία, την πρόζα και τη επιθεώρηση και έχει διακριθεί για την ερμηνεία του, τόσο στο κλασικό όσο και το σύγχρονο ρεπερτόριο: Ο΄Νηλ, Ουίλλιαμς, Άλμπι, Μίλλερ, Σνίτσλερ, Αντρέγεφ, Τουργκένιεφ, Γκέρνι, Μάργκιουλις κ.ά. Μεταξύ άλλων έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι: Ζυλ Ντασσέν, Ανδρέας Βουτσινάς, Φρανκ Χόζερ, Κώστας Τσιάνος, Σταμάτης Φασουλής, Βασίλης Παπαβασιλείου, Ρότζερ Ουίλλιαμς, Γιώργος Θεοδοσιάδης, Διαγόρας Χρονόπουλος, Ντίνος Δημόπουλος, Σταύρος Τσακίρης. Έχει πρωταγωνιστήσει επίσης σε μιούζικαλ ( «Ο Βιολιστής στη στέγη», Τσέχωφ - Το μιούζικαλ»). Έχει τραγουδήσει τον ρόλο του Χριστού στην βυζαντινή όπερα του Γιάννη Μπουφίδη «Σταύρωση», η οποία κυκλοφορεί και στη δισκογραφία, επίσης τον ρόλο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στο ορατόριο του Γιώργου Χατζηνάσιου «Η Άλωσις της Πόλεως» και τον ομώνυμο ρόλο στο ορατόριο του Μίμη Πλέσσα «Κοσμάς ο Αιτωλός». Έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές σειρές, όπως «Αστροφεγγιά», «Ο Θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα», «Φάκελος Αμαζών», «Ανατομία ενός εγκλήματος», «Πρόβα νυφικού», «Ο μεγάλος θυμός», «Τα παιδιά της Νιόβης». Με την ερμηνεία του στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή, που παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο, γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία και διεθνή προβολή, καθώς η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε το καλοκαίρι του 2000 στο Κολοσσαίο της Ρώμης, που άνοιξε με αυτή την ευκαιρία τις πύλες του ύστερα από 1500 χρόνια. Η ίδια παράσταση παίχτηκε στη Νέα Υόρκη και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Ο ίδιος, από το 1990 και μετά, έχει σκηνοθετήσει πολλές παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Τον περσινό χειμώνα, σκηνοθέτησε την Παράσταση του έργου του Εντ. Άλμπι «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», στην οποία και πρωταγωνίστησε με μεγάλη επιτυχία. Φέτος, έχει σκηνοθετήσει και παρουσιάζει το έργου του Ντόναλντ Μάργκιουλις «Αθέατη Θέα».

Η Κάτια Δανδουλάκη είναι ηθοποιός.

Γεvvήθηκε στην Λεμεσσό της Κύπρου το 1922. Σπούδασε νομικά και θέατρο στο Λονδίνο. Εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στην αγγλική σκηνή και το 1953 επέστρεψε στην Αθήνα κι αφιερώθηκε στον κινηματογράφο. Σκηνοθέτησε τις ταινίες "Κυριακάτικο ξύπνημα" (1954), "Στέλλα" (1955), "Το Κορίτσι με τα Μαύρα" (1956) και το "Τελευταίο Ψέμα" (1958), κατακτώντας, πρώτος από τους Έλληνες, συναδέλφους του, την διεθνή αναγνώριση. Σκηνοθέτησε επίσης τις ταινίες: "Ερόικα" (1960), "The Wastrel" (1961) και μετέφερε στη μεγάλη οθόνη την τραγωδία του Ευριπίδη "Ηλέκτρα" (1962). Ο "Ζορμπάς" (1964) υπήρξε παγκόσμια επιτυχία: η ταινία κέρδισε τρία από τα έξι βραβεία Όσκαρ για τα οποία ήταν υποψήφια. Ακολούθησαν οι ταινίες "Τη Μέρα που τα Ψάρια Βγήκαν στη Στεριά" (1967), "Τρωάδες" (1971) και "Ιφιγένεια" (1976), το ντοκυμαντέρ "Αττίλας ΄74" για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, "Γλυκιά Πατρίδα" (1986) και η πρόσφατη κωμωδία "Πάνω, Κάτω και Πλαγίως" (1992).

Καμπανέλλης, Ιάκωβος Σ.
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε το 1922. Το 1934 λόγω οικονομικών προβλημάτων οι γονείς του, με τα εννέα τους παιδιά μετοίκησαν στην Αθήνα. Τα προβλήματα όμως της οικογένειας αντί να λυθούν αυξήθηκαν. Έτσι ο Ιάκωβος αναγκάστηκε να εργάζεται την ημέρα και να σπουδάζει σε μια νυχτερινή Τεχνική Σχολή. Τη δίψα του για μόρφωση, την κάλυψε νοικιάζοντας μεταχειρισμένα βιβλία από τα παλαιοβιβλιοπωλεία. Στα δεκαοχτώ του χρόνια ήταν ήδη γνώστης μεγάλου μέρους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το 1942 σε μιαν απόπειρα απόδρασης από την Ελλάδα, συλλαμβάνεται από την Γκεστάπο και μεταφέρεται στο Ες - Ες Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν, στην Αυστρία. Μένει κρατούμενος μέχρι 5-5-1945. Δηλαδή είναι ένας από τους λίγους, επιλήσαντες. Όταν επιστρέφει στην Αθήνα μια παράσταση στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ τον συναρπάζει και αρχίζει να μελετά θέατρο. Το 1950 παρουσιάζεται το πρώτο του έργο και το χειμώνα 2000-2001 το τριακοστό του. Για την προσφορά του επί μισόν αιώνα στο νεοελληνικό θέατρο του έχουν απονεμηθεί οι τίτλοι: - Επίτιμος Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου - Επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. - Επίτιμος Διδάκτωρ της Θεατρολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. - Εξελέγη παμψηφεί τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών - Και επίσης, έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με την απονομή ανωτάτου παρασήμου. Έργα του που παίχτηκαν είναι: "Χορός πάνω στα στάχυα" - Θίασος Αδ. Λεμού, 1950. "Εβδόμη μέρα δημιουργίας" - Εθνικό Θέατρο, Β΄ Σκηνή, 1955-56. Τα μονόπρακτα "Αυτός και το παντελόνι του" και "Κρυφή ζωή" - Βασ. Διαμαντόπουλος, 1957. "Η αυλή των θαυμάτων" - Θέατρο Τέχνης, 1957-58."Η ηλικία της νύχτας" - Θέατρο Τέχνης, 1958-59. "Ο Γορίλας και η Ορτανσία" - Θίασος Ε. Βεργή, 1959. "Παραμύθι χωρίς όνομα" - Νέο θέατρο Βασ. Διαμαντόπουλου - Μαρ. Αλκαίου, 1959-60. "Γειτονιά των αγγέλων" - Θίασος Καρέζη, 1963-64. "Βίβα Ασπασία" - Θίασος Καρέζη, 1966-67. "Οδυσσέα γύρσε σπίτι" - Θέατρο Τέχνης, 1966-67. "Αποικία των τιμωρημένων" - Πειραματικό Θέατρο Ριάλδη, 1970-71. "Ασπασία" - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1971-72. "Το μεγάλο μας τσίρκο" - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1973. "Το κουκί και το ρεβύθι" - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1974. "Ο εχθρός λαός" - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1975. "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα" - Θέατρο Τέχνης 1976-77. "Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού" - Θέατρο Τέχνης 1978-79. "Ο μπαμπάς ο πόλεμος" - Θέατρο Τέχνης, 1981. "Ο αόρατος Θίασος - Εθνικό Θέατρο, 1988. "Ο δρόμος περνά από μέσα" - Πειραματικό θέατρο της Πόλης, Μαριέττας Ριάλδη, 1990. "Ο Δείπνος", τρίπτυχο, Εθνικό Θέατρο, 1993. Έχει γράψει και τον κινηματογράφο: "Στέλλα", "Δράκος", "Αρπαγή της Περσεφόνης", "Το κανόνι και τ΄ αηδόνι". Πεζά: "Μαουτχάουζεν", χρονικό από την εκεί εμπειρία του. Έχουν παρουσιασθεί έργα του στην Αγγλία, Αυστρία, Σουηδία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Σοβ. Ένωση, Αν. και Δυτ. Γερμανία, Τουρκία.

Ο Αντώνης Καρατζαφέρης είναι δημοσιογράφος. Συνεργάζεται με την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος".

Λαζόπουλος, Λάκης
Ο Λάκης Λαζόπουλος γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Εκεί ανεβάζει και τις πρώτες του θεατρικές παραστάσεις με την θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου. Κάνει μεταπτυχιακό στο Ποινικό Δίκαιο και στην Εγκληματολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δεν έχει παρακολουθήσει Δραματική σχολή. Παράλληλα με τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο, το 1979, γράφει τα πρώτα του κείμενα για το Θεσσαλικό Θέατρο, στην επιθεώρηση "Κάτι τρέχει στα γύφτικα". Το 1980, εκτός από την συγγραφική του δραστηριότητα, συμμετέχει και σαν ηθοποιός στο Θεσσαλικό Θέατρο, στην επιθεώρηση "Χαιρέτα μου τον πλάτανο", που γράφει με άλλους συγγραφείς. Συνεχίζει στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1981 με την Ελεύθερη Σκηνή (Σ. Φασουλής, Α. Παναγιωτοπούλου) στις επιθεωρήσεις "Της Ελλάδας το κάγκελο" (Θέατρο Σμαρούλα) και "Αλλαγή και πάνω τούρλα"(Θέατρο Βέμπο) . Φεύγει από την Ελεύθερη Σκηνή το 1982 και μέχρι το 1986 γράφει, μαζί με τον Γιάννη Ξανθούλη, τέσσερις επιθεωρήσεις: "Το ΠΑΣΟΚ της Χάιδως", "Του ΠΑΣΟΚ τους τον χαβά", "Μια στο καρφί και μια στο πέταλο" και "Χαράτσι από τον Ανδρέα τον Απάτσι". Και οι τέσσερις παραστάσεις μεταφέρονται στη Θεσσαλονίκη σημειώνοντας πρωτοφανή επιτυχία. Εν τω μεταξύ το 1983 γράφει μαζί με τον Παντελή Βούλγαρη την τηλεοπτική σειρά "Οι απόμαχοι". Το 1984 συμμετέχει στην ταινία του Γιάννη Σμαραγδή "Σιγά η πατρίδα κοιμάται" Το χειμώνα του ΄86 περιοδεύει με αποσπάσματα των επιθεωρήσεών του σε όλη την Ελλάδα και σημειώνει ρεκόρ εισπράξεων. Καλοκαίρι του 1986 ανεβάζει, σε δική του μετάφραση-ελεύθερη απόδοση, την "Λυσιστράτη" του Αριστοφάνη, σε όλα τα μεγάλα ανοιχτά θέατρα της Ελλάδας, καθώς και στο Ηρώδειο, παίζοντας ο ίδιος τον ομώνυμο ρόλο. Σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου. Η παράσταση σημειώνει πρωτοφανή επιτυχία και μένει στην ιστορία του θεάτρου. Το καλοκαίρι του 1987 ανεβάζει, στο Θέατρο Αθήναιον, μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου, την παράσταση "Τι είδε ο Γιαπωνέζος". Σκηνοθεσία Α. Βουτσινά και μουσική Στ. Κραουνάκη. Το 1988 κατατάσσεται στο στρατό και υπηρετεί την θητεία του. Στα τέλη του ΄88 ανεβάζει στο Θέατρο Πορεία το "Ημερολόγιο ενός τρελού" του Γκόγκολ σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη. Αρχές του ΄89 μεταφέρεται στο θέατρο Λαμπέτη και ανεβάζει το "Ελλάς κατόπιν αορτής" για δύο σαιζόν με μοναδική επιτυχία. Αλλά ο θρίαμβος έρχεται με την παράσταση "Ήταν ένα μικρό καράβι" που γράφει και σκηνοθετεί ο ίδιος (1990), σε σκηνικά Διονύση φωτόπουλου και μουσική Θάνου Μικρούτσικου. Η παράσταση παίζεται για δύο ολόκληρα χρόνια στο ίδιο θέατρο και μεταφέρεται στην τηλεόραση (Mega Channel). Το 1991 γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο "Κάτι έχω να σας πω" στο Θέατρο Βεάκη. Στην συνέχεια περιοδεύει στην Ελλάδα με το "Επιτέλους μόνοι". Η ίδια παράσταση ανεβαίνει το 1994 και στη Νέα Υόρκη, στο City Center Hall (9.000 θεατές). Το "Επιτέλους μόνοι" ανεβαίνει στο κινηματοθέατρο Παλλάς για 40 παραστάσεις και περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα σημειώνοντας ρεκόρ εισιτηρίων. Το καλοκαίρι του 1993 ερμηνεύει το ρόλο του Μακ Κήθ στην "Όπερα της πεντάρας" σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν (Θέατρο Αθήναιον - Καζάκος, Ζούνη, Καραμπέτη) . Είναι η περίοδος που έχει ξεκινήσει στην τηλεόραση να γράφει, να σκηνοθετεί και να ερμηνεύει- πάνω από 15 διαφορετικούς ρόλους- στην πιο πετυχημένη τηλεοπτική σειρά της ελληνικής τηλεόρασης "Δέκα μικροί Μήτσοι". Την ίδια χρονιά παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής, σε εναλλασσόμενες παραστάσεις με τον Δημήτρη Χορν, το ίδιο παραμύθι του Prokofief "O Πέτρος και ο Λύκος", με την Καμεράτα υπό την διεύθυνση του Α. Μυράτ. Οι παραστάσεις αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες του Δημήτρη Χορν. Το 1994 πρωταγωνιστεί στην τηλεταινία "Το κορίτσι με τις βαλίτσες" (ΑΝΤ1), σε σκηνοθεσία του Νίκου Νικολαϊδη. Εμφανίζεται ως γκεστ σταρ στην ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, "Καβάφης". Το 1997 παρουσιάζει στη Θεσσαλονίκη το έργο "Η Κυριακή των παπουτσιών" , σε σκηνικά Διονύση Φωτόπουλου και μουσική Θάνου Μικρούτσικου, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. H παράσταση μεταφέρεται το 1998 στην Αθήνα, στο δικό του πλέον θέατρο, το θέατρο

Μερκούρης, Σπύρος, 1930-2018
O Σπύρος Μερκούρης (1930-2018) γεννήθηκε στην Αθήνα, μέλος γνωστής πολιτικής οικογένειας (εγγονός του Δημάρχου Αθηναίων Σπυρίδωνος Μερκούρη, 1856-1939, γιος του αξιωματικού, βουλευτή και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη, 1895-1967 και αδελφός της ηθοποιού και υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, 1920-1994). Διετέλεσε μέλος της νεολαίας της ΕΠΕΚ, μέλος της Δημοκρατικής Άμυνας κατά τη δικτατορία και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα οργάνωσε περιοδεία της Μελίνας Μερκούρη σε 14 χώρες της Ευρώπης (Μάρτιος-Απρίλιος 1968). Διετέλεσε Σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού (1981-1989), συντονιστής του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης (που εγκαινιάστηκε στην Αθήνα, το 1985), και, στη συνέχεια, μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου για τις Πολιτιστικές Πρωτεύουσες ή "Πόλεις Πολιτισμού" της Ευρώπης (ECoC). Συμμετείχε ο ίδιος στην παραγωγή ταινιών όπως "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" και "Ποτέ την Κυριακή" (σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν). Επίσης, επιμελήθηκε τις τηλεοπτικές ταινίες"Οι ποιητές τραγουδούν την Ελλάδα", "Ταξιδεύοντας στον μύθο και στον χρόνο", "Η πολιτιστική κληρονομιά του Ωνάση", καθώς και σειρά ταινιών για το Βυζάντιο. Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα την Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 88 ετών, μετά από επιπλοκές της υγείας του.

Η Μανουέλλα Παυλίδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Το 1971 βρίσκεται στο Παρίσι για σπουδές κινηματογράφου και ιστορίας της τέχνης στο Universite de Paris V. Παράλληλα εργάζεται στο γαλλικό κανάλι "Antenne 2" ως βοηθός σκηνοθέτη (1972), ενώ το 1973 έχει την πρώτη της επαγγελματική επαφή με τον κινηματογράφο στη Νέα Υόρκη, ως βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία "Η δοκιμή" του Jules Dassin, και στο Hollywood, στο στούντιο της Paramount, ως stagiaire. Το 1974, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της στο Παρίσι, επιστρέφει στην Ελλάδα όπου ασχολείται με την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Από το 1981 έως το 1989 διατελεί διευθύντρια του Πολιτικού Γραφείου της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, ενώ στη συνέχεια, για δύο χρόνια, αναλαμβάνει τις δημόσιες σχέσεις της δισκογραφικής εταιρίας Universal (Polygram). Τον Φεβρουάριο του 1991 αναλαμβάνει τη Διεύθυνση των Δημοσίων Σχέσεων του Mega Channel έως και το Σεπτέμβριο του 1995. Παράλληλα, από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Μάρτιο του 1994 διατελεί σύμβουλος της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη σε πολιτιστικά και διεθνή θέματα. Από τον Οκτώβριο του 1996 έως τον Ιανουάριο του 2001 συνεργάζεται με την ΕΡΤ ΑΕ ως ειδική σύμβουλος σε θέματα συντονισμού προγραμματικής φυσιογνωμίας και από τον Ιανουάριο του 2001 έως τον Μάρτιο 2004 διατελεί διευθύνουσα σύμβουλος του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού (Ο.Π.Ε.Π.) φορέα υλοποίησης της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας 2001-2004. Από τον Δεκέμβριο 2005 συνεργάζεται με την εταιρία PLD GROUP. Από τον Μάρτιο του 1994 είναι μέλος -και σήμερα γενική γραμματέας- του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη. Επίσης, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης (Ο.Α.Ν.Μ.Α.).

Φασουλής, Σταμάτης
Με καταγωγή από τα Αμπελάκια της Σαλαμίνας, ο Σταμάτης Φασουλής αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1972, στον Επιθεωρητή του Γκόγκολ (θίασος Φέρτη- Καλογεροπούλου). Ήταν βασικό στέλεχος του Ελευθέρου Θεάτρου και αργότερα της Ελεύθερης Σκηνής. Από το 1992 ηγείται προσωπικού θιάσου, ενώ το 1999 εγκαινίασε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής το Θέατρο Χορν, το οποίο αποτελεί πια τη μόνιμη στέγη του. Ως σκηνοθέτης, έχει ανεβάσει όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, από κλασικά έργα ως επιθεωρήσεις και μιούζικαλ, ή παραστάσεις για παιδιά. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, ανεβάζοντας τον Πλούτο του Αριστοφάνη, το Ωραία Φάση του Λένου Χρηστίδη, και το μουσικό θέαμα Βίρα τις άγκυρες των Θ. Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα. Με το δικό του θίασο σκηνοθέτησε, - πρωταγωνιστώντας ο ίδιος- τα έργα: "Δάφνες και πικροδάφνες", (Δ. Κεχαϊδης- Ε. Χαβιαρά) "Μάνα - Μητέρα - Μαμά", (Γ. Διαλεγμένος), "Το Φυντανάκι" (Π. Χορν), "Μπαμπάδες με ρούμι" (M. Ρέππας - Θ. Παπαθανασίου) , "ART" (Γ .Ρεζά), "Εξ επαφής" (Π. Μάρμπερ), "Τρεις μέρες βροχή" (Ρ. Γκρήνμπεργκ), "Το σπίτι φεύγει" (Α. Νικολή), και άλλα. Έχει μεταφράσει τα περισσότερα έργα που σκηνοθέτησε και έχει γράψει κείμενα για είκοσι επιθεωρήσεις.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.