Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Μπαλλάντες και άλλα ποιήματα
Συγγραφέας:   Friedrich Von Schiller


Μπαλλάντες και άλλα ποιήματα
"Ελπίδα"
Μιλούνε κι ονειρεύονται οι άνθρωποι πολύ / Για ημέρες πιο καλές που μέλλουνε να ΄ρθουνε. / Προς τέρμα αίσιο, που ολόχρυστο ακτινοβολεί, / Να τρέχουνε τους βλέπεις να το κυνηγούνε. / Ο κόσμος θα γίνει παλιός και πάλι νέος θα γίνει / Μα ελπίδα πάντα ο άνθρωπος στο πιο καλό θα δίνει!
Η ελπίδα είναι αυτή που μέσα στην ζωή τον μπάζει, / Γύρω απ΄ το αγόρι το εύθυμο αυτή φτεροκοπάει, / Η λάμψη της η μαγική το νέο δελεάζει, / Στο μνήμα με τον γέροντα μαζί αυτή δεν πάει. / Σαν μια ζωή όλο κόπους μες στον τάφο τερματίζει, / Θαμμένος τότε μένει αυτός· μα η ελπίδα συνεχίζει.
[...]

24χ17 εκ., 127 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 831 (Γερμανική ποίηση)
Άλλα πρόσωπα: Κυριάκος Γ. Σαμέλης (Μεταφραστής)
ISBN: 978-960-7720-55-9
ISBN (10ψήφιο): 960-7720-55-5
Βάρος: 0.258 κιλά
Εκδότης: Διώνη
Έτος Κυκλοφορίας: 2005
Γράψε τη δική σου κριτική
11.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

9.79
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Schiller, Friedrich Von
Μέγας γερμανός δραματικός συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στο Μάρμπαχ της Βυρτεμβέργης στις 10 Νοεμβρίου του 1759 και πέθανε στη Βαϊμάρη στις 10 Μαΐου 1805. Η καταγωγή του ήταν ταπεινή και η ζωή του γεμάτη δυσχέρειες. Σπούδασε νομικά και ιατρική. Το πρώτο ώριμο έργο του είναι το δράμα "Οι ληστές" (Die Rauber, 1783), μια τολμηρή διακήρυξη ελευθερίας εναντίον της τυραννικής και διεφθαρμένης ηθικά κοινωνίας. Το 1783 εκδίδεται το δραματικό έργο "Η συνωμοσία του Φιέσκο στην Γένουα"· το 1784 το "Ραδιουργία και έρως" και το 1787 το "Δον Κάρλος". Την ίδια χρονιά γράφει την "Ωδή στη Χαρά" και εγκαθίσταται στη Βαϊμάρη. Γνωρίζεται με τον Γκαίτε (1788) και διορίζεται καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Ιένας (1789). Ασχολείται με την συγγραφή ιστορικών έργων, σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η "Ιστορία του τριακονταετούς πολέμου". Το 1790 νυμφεύεται την Σαρλόττε φον Λέγκενφελτ και αποκτά δυο γιους και δυο κόρες. Το 1791 ασθενεί σοβαρά από υπερκόπωση και κινδυνεύει να πεθάνει. Μεταφράζει αρχαίους έλληνες και λατίνους συγγραφείς και γράφει ορισμένα από τα πιο γνωστά του ποιήματα. Παράλληλα ασχολείται με την μελέτη της φιλοσοφίας του Καντ, καρπός της οποίας είναι θαυμάσια φιλοσοφικά και αισθητικά δοκίμια, όπως το "Περί αφελούς και αισθηματικής ποίησης". Το 1794 αναθερμαίνεται η φιλία του με τον Γκαίτε και αρχίζει η περίοδος της ωριμότητας. Γράφει μερικά από τα ωραιότερά του ποιήματα και μπαλλάντες. Τα δραματικά έργα της περιόδου αυτής είναι: η τριλογία του "Βαλλενστάιν" (1800), Μαρία Στούαρτ (1801), "Η παρθένος της Ορλεάνης (1801), "Η νύμφη της Μεσσήνης" (1803), "Γουλιέλμος Τέλλος (1804) και το ημιτελές "Δημήτριος". Μετέφρασε πλήθος ξένων δραματικών έργων κυρίως αγγλικών και γαλλικών (Μάκβεθ, Φαίδρα κλπ.) Διηύθυνε τα περιοδικά "Οι ώρες" και "Ημερολόγιο των Μουσών". Μαζί με τον Γκαίτε έγραψαν τα σατιρικά δίστιχα "Ξένια".

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.