Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Το λιβάδι που δακρύζει
(Τριλογία)

Το λιβάδι που δακρύζει
"Εκβολές του Αξιού στον κόλπο της Θεσσαλονίκης γύρω στο 1919.
Μια ελαφριά ομίχλη ταξιδεύει αργά πάνω από τη λασπωμένη γη που απλώνεται γυμνή σαν στέπα ως τον ορίζοντα. Πιο πέρα ένα πλατύ ποτάμι κυλάει τα ήσυχα νερά του.
Από μακριά, βγαίνοντας από την ομίχλη, μια μεγάλη ανθρώπινη ομάδα εμφανίζεται. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Προχωρούν αργά στη λάσπη που άφησε κάποια πρόσφατη βροχή, με μπόγους και βαλίτσες στα χέρια. Τα ρούχα τους φθαρμένα και συχνά σκισμένα μαρτυρούν ωστόσο μια παλιά αρχοντιά. Ένας άνεμος που έρχεται από πέρα σαρώνει το τοπίο."
[...]
Οδησσός, 1919. Ο Κόκκινος Στρατός μπαίνει στην πόλη. Οι Έλληνες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να επιστρέψουν στην πατρίδα. Η περιπλάνηση αρχίζει. Παρέα της, ο σπαραγμός... Οι πρόσφυγες γίνονται πρόσφυγες και στα χώματα της ίδιας της πατρίδας τους. Η γη που τάξανε σε μια φουρνιά από αυτούς, η "Νέα Οδησσός", δύσκολη, άγονη, λασπωμένη - ένα ξερονήσι στις εκβολές του Αξιού. Οι κακουχίες πολλές, θερίζουν τους αδύναμους. Ο πενηντάχρονος Σπύρος, επικεφαλής αυτής της ομάδας των προσφύγων, χάνει την γυναίκα του, και η μοναξιά τον σπρώχνει να παντρευτεί την ψυχοκόρη του, την Ελένη. Όμως εκείνη, εν αγνοία του, είναι ερωτευμένη από τα παιδικά της χρόνια με τον γιο του - καρπός του έρωτά τους, τα δίδυμα που έφερε στον κόσμο, κορίτσι ακόμη, κρυφά από τον πατέρα-αφέντη, στη διάρκεια πολύμηνης απουσίας της, υπό το πρόσχημα αρρώστιας, στη Θεσσαλονίκη. Τα παιδιά μεγαλώνουν εκεί κρυφά, υιοθετημένα από μια εύπορη οικογένεια. Αμέσως μετά το γάμο της Ελένης με τον Σπύρο, οι δυο νέοι κλέβονται και φεύγουν κυνηγημένοι στη Θεσσαλονίκη. Κρύβονται στο θέατρο της πόλης, όπου έχουν καταλύσει πρόσφυγες. Ο Σπύρος τους ψάχνει απεγνωσμένα, πνιγμένος από ντροπή και λύπη...

Το βιβλίο αποτελείται από το κυρίως μέρος και δύο επίμετρα. Στο κυρίως μέρος, αναπτύσσεται το κείμενο που ο δημιουργός έγραψε υπό μορφήν αφηγήματος, αρκετά πριν προχωρήσει στην μετατροπή του σε σενάριο. Στο πρώτο επίμετρο περιλαμβάνονται οι τελικοί διάλογοι του σεναρίου. Στο δεύτερο, οι αλλαγές που έγιναν στις σκηνές στη διάρκεια των γυρισμάτων αλλά και οι σκηνές που ακόμη κι αν γυρίστηκαν, τελικά κόπηκαν στο μοντάζ και δεν καταγράφηκαν ποτέ στη μεγάλη οθόνη. Την επιμέλεια του επιμέτρου έκανε η Μαργαρίτα Μαντά, επί σειρά ετών συνεργάτης και βοηθός σκηνοθέτη του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Το βιβλίο περιλαμβάνει ακόμη πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την ίδια την ταινία, καθώς και σκηνές που απαθανατίστηκαν από το φακό του φωτογράφου Δημήτρη Σοφικίτη.
Η ταινία "Το λιβάδι που δακρύζει", "μια ελεγεία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα" όπως λέει ο ίδιος ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, είναι η δωδέκατη μεγάλου μήκους δημιουργία του σκηνοθέτη για τη μεγάλη οθόνη και συγχρόνως η πρώτη της τριλογίας του, "ενός ποιητικού απολογισμού του αιώνα που έφυγε και μια οραματική σχέση με τον αιώνα που διανύουμε, μέσα από έναν έρωτα που προκαλεί το χρόνο".


Σημείωση: Επίμετρο: Μαργαρίτα Μαντά

29χ22 εκ., 205 σελίδες
Δέσιμο: Σκληρό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Ελληνική Λογοτεχνία
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 791.437 (Σενάρια (Κινηματογραφικά)), 791.437 (Κινηματογραφικές ταινίες)
Άλλα πρόσωπα: Μαργαρίτα Μαντά (Επιμελητής) , Δημήτρης Σοφικίτης (Φωτογράφος) ,
ISBN: 978-960-88340-4-0
ISBN (10ψήφιο): 960-88340-4-Χ
Βάρος: 1.106 κιλά
Εκδότης: Ηλέκτρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2004
Γράψε τη δική σου κριτική
28.53
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

25.39
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Αγγελόπουλος, Θεόδωρος
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα την 27η Απριλίου 1935. Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην Αχαρνών. Συμμαθητές και φίλοι του καλοί ήταν ο Χρήστος Γιανναράς, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο Αλέκος Φασιανός. 1953: Εισάγεται στη Νομική Σχολή Αθηνών την οποία εγκαταλείπει στο πτυχίο. 1961: Φεύγει για τη Γαλλία και γράφεται στη Σορβόννη όπου παρακολουθεί μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμολογίας, με καθηγητές τον Ζωρζ Σαντούλ και τον Ζακ Μιτρί, τους οποίους ξανασυνάντησε αργότερα στην IDHEC. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα εθνολογίας με το Λεβί Στρως. Για να αντεπεξέλθει στα έξοδα των σπουδών δουλεύει στη ρεσεψιόν της Σιτέ Ουνιβερσιτέρ (με την ώρα) μαζί με τον γλύπτη Γεράσιμο Σκλάβο. 1962-63: Γίνεται δεκτός, ύστερα από εξετάσεις, στην περίφημη σχολή κινηματογράφου IDHEC. Η διαφωνία και σύγκρουσή του με τον καθηγητή της σκηνοθεσίας οδηγεί σε πρόωρη λήξη τις σπουδές του. 1963-64: Συνεχίζει τη φοιτητική του διαδρομή στο "Musee de l΄homme" κοντά στον εθνολόγο-σκηνοθέτη Ζαν Ρους, όπου διδάσκεται το σινεμά-ντιρέκτ. 1964: Επιστροφή στην Ελλάδα. Η επάνοδος στην πατρίδα συνοδεύεται από αναίτιο ξυλοδαρμό του από την αστυνομία καθώς βάδιζε ανύποπτος. Επεισόδιο που τον επηρέασε και άλλαξε τη διάθεση και τα σχέδιά του. Τότε η σκηνοθέτις Τώνια Μαρκετάκη του προτείνει να συνεργαστεί με την εφημερίδα "Δημοκρατική Αλλαγή" ως κριτικός. Προς μεγάλη έκπληξη όλων -και του ιδίου- αντί να γυρίσει στη Γαλλία, όπως ήταν και το αναμενόμενο, έμεινε στην Ελλάδα. Και εργάστηκε ως κριτικός. 1965: Οι "Φόρμινξ" (ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και ο αδελφός του και μάνατζερ του συγκροτήματος, Νίκος), του προτείνουν να γυρίσει μια ταινία που θα προωθούσε την περιοδεία τους στην Αμερική. Τότε, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, κάνει και το πρώτο γύρισμα στη Θεσσαλονίκη, στο Παλαί ντε Σπoρ, σε συναυλία του συγκροτήματος, με 8.000 θεατές. Η περιοδεία ματαιώθηκε και οι "Φόρμινξ" δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. 1968: Μικρού μήκους ταινία: "Εκπομπή". Πρώτη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Βραβείο κριτικών. 1969: Την 1η Σεπτεμβρίου κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του ιστορικού περιοδικού "Σύγχρονος κινηματογράφος". Συνιδρυτές ο Θ. Αγγελόπουλος με τον Β. Ραφαηλίδη. Οι δυο τους συνέλαβαν την ιδέα της οργάνωσης και εκτέλεσης ενός θεωρητικού περιοδικού για τον κινηματογράφο που θα παρακολουθούσε και θα σχολίαζε την σύγχρονη πρωτοπορία. Στη συντακτική επιτροπή οι: Τώνης Λυκουρέσης, Γιώργος Κόρρας, Λάκης Παπαστάθης, Κώστας Σφήκας, Ρούλα Μητροπούλου, Ρίτσα Ντάκου. Οργάνωση και διεκπεραίωση: Παντελής Βούλγαρης. 1971: "Αναπαράσταση". Θριαμβεύει στα βραβεία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Βραβείο "Ζωρζ Σαντούλ" για την καλύτερη ταινία που προβλήθηκε στη Γαλλία το 1971. Καλύτερη ξένη ταινία στο Φεστιβάλ του Hyeres (1971). Ειδική μνεία της FIPRESCI (Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) στο Φεστιβάλ Βερολίνου (1971). 1972: "Μέρες του ΄36". Βραβείο σκηνοθεσίας και φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Βραβείο της FIPRESCI στο Φεστιβάλ Βερολίνου (1972). 1974-75: "Ο θίασος". Δεκατρία βραβεία. Στις Κάννες (1975) από τη FIPRESCI. Στην Ταορμίνα, στο Βερολίνο (Βραβείο ΙΝΤΕΡΦΙΛΜ), στο Λονδίνο (1979, Καλύτερη ταινία της χρονιάς), στην Ιαπωνία, στη Θεσσαλονίκη (1975, Βραβεία Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α΄ αντρικού και Α΄ γυναικείου ρόλου, ΠΕΚΚ). Καλύτερη ταινία της δεκαετίας 1970-1980 από την ένωση κριτικών της Ιταλίας. Ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες στην Ιστορία του Παγκόσμιου Κινηματογράφου από την FIPRESCI. 1977: "Κυνηγοί". Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Καννών. Βραβείο Καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο. Βραβείο της Ένωσης Τούρκων Κριτικών. 1979: Στη διάρκεια των γυρισμάτων του "Μεγαλέξαντρου" γνωρίζει τη Φοίβη Οικονομοπούλου, διευθύντρια παραγωγής, η οποία είναι από τότε η σύντροφος της ζωής του. 1980: "Μεγαλέξαντρος". Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπως επίσης και βραβεία της FIPRESCI και Cinema Nuovo στο ίδιο φεστιβάλ. Βραβείο της ΠΕΚΚ στη Θεσσαλονίκη. 1980: Γεννιέται η πρώτη του κόρη ΄Αννα. 1981: "Χωριό ένα, κάτοικος ένας" (διάρκεια 20΄). Τηλεοπτική παραγωγή της ΥΕΝΕΔ. Αναφέρεται στην εγκατάλειψη του χωριού Νέα Σεβάστεια του νομού Θεσσαλονίκη

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.