Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Η εποχή και το ύπατο διακύβευμα
Συγγραφέας:   Κώστας Αξελός


Η εποχή και το ύπατο διακύβευμα
...Τι διακυβεύεται στο ύπατο και για τους ανθρώπους -που δεν διανοούνται και δεν πράττουν σαν να τους αφορά- μη ύπατο διακύβευμα; Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η απλή ή σύνθετη σύνδεση ανθρώπου και κόσμου. Δεν ενώνονται δύο ενότητες σε μια ενότητα. Ο άνθρωπος, οι άνθρωποι, η ανθρωπότητα, η ανθρωπιά δεν "υπάρχουν", δηλαδή δεν μπορούν να παίξουν χωρίς τον κόσμο, και ο κόσμος δεν αφήνει το αίνιγμά του να ξεδιπλωθεί χωρίς τη συμμετοχή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν είναι το θεμέλιο του ανθρώπου, δεν τού είναι δυνατόν κάν να σταθεί και να βαδίσει μόνον ως άνθρωπος -ή ως ανθρώπινη κοινωνία, έστω και πανανθρώπινη. Το παιχνίδι που τον διαπερνά, που τον θέτει σε κίνηση και υπό ερώτηση, τον δένει αναπόσπαστα με το παιχνίδι του χωρίς θεμέλιο κόσμου. Γιατί θεμέλιο και θεμέλια, νόημα και νοήματα, έχουν μόνον οι διάφοροι κόσμοι, και τα θεμέλια αυτά χτίζονται, κλονίζονται, γκρεμίζονται....

... Μήπως είναι στοχαστικότερη η τολμηρή διατύπωση: οι σχέσεις και, ακόμα αποφασιστικότερα, η ενιαία και διαφοροποιημένη σχέση ανθρώπου και κόσμου αποτελεί το κυριότερο διακύβευμα; Και εδώ λείπει όμως κάτι κεντρικό. Γιατί η "σχέση" ανθρώπου-και-κόσμου έχει ένα αιωρούμενο και παλλόμενο κέντρο. Στο κέντρο αυτό βρισκόμαστε πάντα, έτσι ή αλλιώς, αλλά αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι το αναγνωρίζουμε πάντα, ποιητικά, στοχαστικά, έμπρακτα -με την ίδια τη ζωή μας. Το κέντρο μένει μετέωρο, μάς δονεί και δονείται. Η ποιητική σκέψη και η στοχαστική ποίηση -διαρκώς συνδεδεμένες με αυτό που δεν λέγεται- τολμούν να το αποκαλύψουν, να το πουν, αφήνοντάς το αναπόφευκτα άσκεφτο. Το κέντρο αυτό μάς καλεί και μάς προκαλεί, δίνεται, χαρίζεται, και μένει αποτραβηγμένο...

(απόσπασμα από την ομιλία: "Το ύπατο διακύβευμα")

Ο μικρός αυτός τόμος περιέχει δύο ομιλίες που έδωσε ο συγγραφέας στην Ελλάδα. Η πρώτη, με τίτλο "Επτά και ένα προβλήματα της εποχής", δόθηκε στη Σητεία στις 28.8.1997, και σε διαφορετική μορφή στα πανεπιστήμια Πατρών (στις 18.3.1998), και Ιωαννίνων (στις 14.4.2000), με την ευκαιρία της αναγόρευσής του ως επίτιμου διδάκτορα του κάθε ενός. Η δεύτερη, με τίτλο "Το ύπατο διακύβευμα", δόθηκε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, στις 20.3.1998.


Σημείωση: Πρόλογος, επίλογος: Κώστας Αξελός.

20χ12 εκ., 79 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 104 (Φιλοσοφία - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις), 190 (Φιλοσοφία, Σύγχρονη)
ISBN: 978-960-211-635-7
ISBN (10ψήφιο): 960-211-635-8
Βάρος: 0.114 κιλά
Εκδότης: Νεφέλη
Έτος Κυκλοφορίας: 2002
Γράψε τη δική σου κριτική
7.20
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

6.48
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Αξελός, Κώστας
O Kώστας Aξελός (1924-2010) γεννήθηκε στην Αθήνα. Παράλληλα με τις ελληνικές γυμνασιακές του σπουδές παρακολούθησε μαθήματα στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και στη Γερμανική Σχολή. Καθώς η ονομαζόμενη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν παρείχε ικανοποιητική διδασκαλία της φιλοσοφίας, γράφτηκε στη Νομική, αλλά ο πόλεμος τον έστρεψε προς την πολιτική: κατά τη διάρκεια της γερμανο-ιταλικής κατοχής πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση και ακολούθως στον εμφύλιο -στον οποίο είχαν στρατιωτικά εμπλακεί και οι Άγγλοι- ως οργανωτής, δημοσιογράφος και θεωρητικός του κομμουνιστικού κινήματος (1941-1945). Το ΚΚΕ τον διέγραψε από τις τάξεις του και ένα κυβερνητικό στρατοδικείο τον καταδίκασε σε θάνατο. Στο Παρίσι κατέφυγε στα τέλη του 1945, επιβιβαζόμενος στο πλοίο Ματαρόα, με τη συνδρομή του διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Octave Merlier. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη. Από το 1950 ως το 1957 εργάσθηκε ως ερευνητής στο C.N.R.S. (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας), στο φιλοσοφικό τμήμα. Κατόπιν συνέχισε την ερευνητική του εργασία για τις δύο διδακτορικές του διατριβές, πάνω στον Μαρξ και στον Ηράκλειτο, στην Εcole Pratique des Hautes studes (Πρακτική Σχολή Ανωτάτων Σπουδών) ως το 1959. Από το 1962 ως το 1973 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη. Υπήρξε συνεργάτης και αργότερα διευθυντής σύνταξης της επιθεώρησης "Arguments" (1956-1962, εκδ. Minuit), η οποία στην εποχή της τάραξε τα νερά, ενώ παράλληλα μετέφρασε στα γαλλικά έργα των Χάιντεγκερ και Λούκατς. Τον Μάρτιο του 2009, κατά τη διάρκεια της τελευταίας του επίσκεψης στην Ελλάδα, αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ. Πέθανε στο Παρίσι στις 4 Φεβρουαρίου 2010 σε ηλικία 85 ετών. Δημοσίευσε (ελληνικά στην αρχή και ακολούθως γαλλικά κατά κύριο λόγο, αλλά και γερμανικά) σειρά βιβλίων που έχουν μεταφραστεί σε δεκαέξι γλώσσες. Έδωσε διαλέξεις σε όλον τον κόσμο. Το μεγαλύτερο μέρος των κειμένων και των διαλέξεών του έχει περιληφθεί στα βιβλία του. Ανατρέχοντας στην ποιητική σκέψη του Ηράκλειτου, και πέρα από τον Μαρξ και τον Χάιντεγκερ, προσπάθησε να προωθήσει, ανιχνεύοντας τον ορίζοντα της περιπλάνησης, μια καινούργια σκέψη του παιχνιδιού της αποσπασματικής ολότητας, σκέψη ιστορική και συστηματική, ανοιχτή και πολυδιάστατη, ερωτηματική και πλανητική, που αντιμετωπίζει το διακύβευμα της εποχής της τεχνικής. Ο Κόσμος, που γίνεται μετά το 1984 ο κόσμος, παραμένει το πρόβλημα, μάλλον το ερώτημα, στο οποίο επικεντρώνεται η σκέψη του, άρρηκτα συνδεδεμένη με την ατομική και την ιστορικοπαγκόσμια εμπειρία: οι διαφορετικές του εξουσίες και οι σχέσεις μας μαζί του τίθενται υπό ερώτηση. Πέρα από το κλείσιμο, προτείνεται ένα άνοιγμα.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.