Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Περί της ιερατικής τέχνης των Ελλήνων. Ιεροί ύμνοι
Συγγραφέας:   Πρόκλος


Περί της ιερατικής τέχνης των Ελλήνων. Ιεροί ύμνοι
Η Φιλοσοφία, προκειμένου να εκφράσει τις αλήθειες της χρησιμοποιεί Ιδέες, ενώ η Θρησκεία, για τον ίδιο λόγο, χρησιμοποιεί Σύμβολα. Για την Ελληνική Παράδοση αυτά τα δύο σκέλη ενοποιούνται κάτω από τον ίδιον κορμό.

Ο Πρόκλος εξήγησε την κίνηση και την πρόοδο του κόσμου διά του νόμου της τριάδος· δέχεται ότι η πρωταρχή του "Θείου Όντος" υπέρκειται και της Ενότητος και της Ουσίας· είναι το "επέκεινα του Ενός", "το αναιτίως Αίτιον". Εξ αυτού εκπορεύονται κατά τριαδική εξέλιξη τα όντα...

Τα όντα, ως γεννώμενα κατά την εξελικτική πορεία του Κόσμου, είναι συγχρόνως όμοια και ανόμοια προς το παράγον αυτά αίτιον, αφού κατά την εξέλιξή τους διέρχονται από τρεις καταστάσεις, που χαρακτηρίζονται ως μονή, πρόοδος και επιστροφή: Μονή, διότι ευρίσκονται και μένουν στην αιτία που τα γέννησε. Πρόοδος, διότι εξέρχονται και χωρίζονται από την αιτία που τα γέννησε, επιδιώκοντας την ανεξαρτησία τους. Επιστροφή, διότι επιστρέφουν προς την αιτία που τα γέννησε και επιδιώκουν να επανενωθούν μαζί της.

Η επιστροφική κίνηση σε κάθε εξέλιξη είναι πολύ σημαντική, διότι μόνο μέσω αυτής είναι δυνατόν να εξευρεθεί το Μέτρον, η Ισορροπία και Αρμονία.
Ένα μυητικό βιβλίο για την ζώσα Ελληνική Θρησκεία και τους αστείρευτους συμβολισμούς της.


Σημείωση: Περιλαμβάνει το αρχαίο κείμενο

21χ14 εκ., 112 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Ελληνική Παράδοσις
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 783.9 (Ύμνοι, Ελληνικοί), 182 (Φιλοσοφία, Αρχαία ελληνική)
Άλλα πρόσωπα: Γιώργος Λαθύρης (Μεταφραστής)
ISBN: 978-960-85577-4-1
ISBN (10ψήφιο): 960-85577-4-7
Βάρος: 0.031 κιλά
Εκδότης: Ηλιοδρόμιο
Έτος Κυκλοφορίας: 2001
Γράψε τη δική σου κριτική
12.80
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

11.39
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Πρόκλος
Ο Πρόκλος, από τους τελευταίους μεγάλους διανοητές της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας και του αρχαιοελληνικού φιλοσοφικού στοχασμού εν γένει, γεννήθηκε το 410 ή 412 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 485 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αλεξάνδρεια ρητορική με δασκάλους του Λεωνά και Ωρίωνα και φιλοσοφία με δασκάλους τους Ολυμπιόδωρο και Ήρωνα. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην Αθήνα, όπου υπήρξε μαθητής του Πλούταρχου και του Συνέσιου. Εκεί ήρθε σε επαφή με την αθηναϊκή νεοπλατωνική Ακαδημία, η οποία τον κατέκτησε οριστικά και της οποίας έγινε διευθυντής μετά το θάνατο του δασκάλου του Συριανού. Ζώντας σε μια εποχή συγκρητιστικού χάους, θα συνθέσει σε ένα ενιαίο και πολύπλοκο σύστημα ολόκληρη την προγενέστερή του νεοπλατωνική φιλοσοφική παράδοση, επηρεασμένη από στοιχεία πυθαγορικά, αριστοτελικά και στωικά· στο σύστημά του θα συνωθήσει τον ένα θεό, τη μαγεία και διάφορα όντα δαιμονικού χαρακτήρα, και με αυτή τη μορφή θα το παραδώσει στον σχολαστικό Μεσαίωνα. Το έργο του αποτελεί βασική πηγή για κάθε μελετητή της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, αλλά και του ίδιου του Πλάτωνα, του οποίου συχνά προτείνει πρωτότυπες και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ερμηνείες. Κύρια έργα του: σχόλια στους διαλόγους "Αλκιβιάδης Α΄ ", "Παρμενίδης", "Κρατύλος", "Πολιτεία" και "Τίμαιος" του Πλάτωνα, τα θεωρητικά "Στοιχείωσις θεολογική", "Εις την Πλάτωνος θεολογίαν" κ.ά., υπομνήματα σε έργα του Ησίοδου, Ομήρου, Ευκλείδη, Πτολεμαίου, κ.ά.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.