Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Τέχνη και μαζική κουλτούρα
(Παρατηρήσεις για έναν επαναπροσδιορισμό της κουλτούρας: Τέχνη και μαζική κουλτούρα: Η βιομηχανία της κουλτούρας. Ο διαφωτισμός ως εξαπάτηση των μαζών: Τζαζ, η αιώνια μόδα: Ιστορικές προοπτικές της προοριζόμενης για το πλατύ κοινό κουλτούρας)

Τέχνη και μαζική κουλτούρα
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα μας, ο δυτικός "πολιτισμένος" κόσμος, ο κόσμος της υλικής αφθονίας και της ιδεολογικής αποτελμάτωσης, χαρακτηρίζεται και στηρίζεται στην εμφάνιση της μαζικής κουλτούρας. Η μαζική κουλτούρα, που συμβαδίζει με την εξάλειψη του λαϊκού πολιτισμού της υπαίθρου και των πόλεων και που έβαλε στο περιθώριο τη γνήσια, την αυθεντική τέχνη, κατασκευάστηκε για να γεμίσει τον ελεύθερο χρόνο του σύγχρονου ανθρώπου. Όλοι σήμερα, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση, ανεξάρτητα από την κοινωνική κατηγορία στην οποία ανήκουν και από τις ιδεολογικές πεποιθήσεις τους, είναι αφοσιωμένοι μανιακά στην ανάγνωση βιβλίων μπεστ σέλλερ, εφημερίδων και περιοδικών ποικίλης ύλης, στην ακρόαση αμφίβολων ραδιοφωνικών προγραμμάτων και μουσικών τεχνοτροπιών "της μόδας", στην παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων, τηλεταινιών, σήριαλ και κακόγουστων κινηματογραφικών ταινιών. Αλλά, μέσα από ποιες διαδικασίες μεθοδεύτηκε η επινόηση αυτών των προοριζόμενων για μαζική κατανάλωση λύσεων; Ποιον ρόλο παίζει η μαζική κουλτούρα μέσα στη σημερινή κοινωνική οργάνωση και ποιες είναι οι επιπτώσεις της στα άτομα-δέκτες; Ποια είναι η διαφορά της από την αυθεντική "ανώτερη" κουλτούρα που ήταν ανέκαθεν προνόμιο μιας μικρής μειοψηφίας ανθρώπων; Σʼ αυτά και σʼ άλλα ερωτήματα προσπαθούν να απαντήσουν στο βιβλίο αυτό μʼ έναν τρόπο μοναδικό και απόλυτα πολιτικοποιημένο τέσσερις στοχαστές που ανήκουν στην Σχολή της Φραγκφούρτης και που άνοιξαν με την εμφάνισή τους μια νέα περίοδο στη ριζοσπαστική σκέψη και στην κοινωνική κριτική του καιρού μας.

21χ14 εκ., 157 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 300 (Κοινωνικές επιστήμες), 709 (Τέχνη, Κριτική της), 306.4 (Κοινωνιολογία της κουλτούρας)
Άλλα πρόσωπα: Ζήσης Σαρίκας (Μεταφραστής) , Ζήσης Σαρίκας (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-17-0017-5
ISBN (10ψήφιο): 960-17-0017-Χ
Βάρος: 0.245 κιλά
Εκδότης: Ύψιλον
Έτος Κυκλοφορίας: 2005
Γράψε τη δική σου κριτική
12.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

10.68
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Adorno, Theodor W.
Ο Theodor W. Adorno, γιός εβραίου εμπόρου, γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1903 στη Φρανκφούρτη. Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, σπουδάζει στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης φιλοσοφία, κοινωνιολογία, ψυχολογία και μουσικολογία. Το 1924 αναγορεύεται σε Διδάκτορα βάσει της διατριβής του με θέμα τον Husserl. Ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάζεται ταυτόχρονα ως μουσικοκριτικός. Το 1925 μετοικεί στη Βιέννη, όπου συνεχίζει τις σπουδές του στη μουσική με δασκάλους τον Alban Berg (σύνθεση) και τον Eduard Steuermann (πιάνο). Το 1927 αποτυγχάνει η πρώτη του προσπάθεια να αποκτήσει τον τίτλο του υφηγητή στην έδρα του Hans Cornelius. Από τα τέλη της δεκαετίας του 20, ο Adorno γίνεται άτυπος συνεργάτης του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης. Το 1931 αποκτά τον τίτλο του υφηγητή με μια διατριβή για τον Kierkegaard και επιβλέποντα καθηγητή τον Paul Tillich. Το 1933 του απαγορεύεται η διδασκαλία σε γερμανικά πανεπιστήμια. Το 1934 μεταναστεύει στην Αγγλία και αρχίζει να διδάσκει στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1938 μεταναστεύει στις ΗΠΑ όπου εργάζεται στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας, το οποίο έχει ήδη μετεγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη. Ταυτόχρονα συνεργάζεται με τον Paul Lazarsfeld στο Princeton Radio Research Project. Το 1949 επιστρέφει στη Γερμανία και διδάσκει φιλοσοφία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Μαζί με τον Horkheimer διευθύνει το Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας. Το 1959 ο Adorno διαδέχεται στη θέση του διευθύνοντα προέδρου του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας τον Horkheimer, ο οποίος γίνεται ομότιμος καθηγητής και αποχωρεί. Το 1961 αρχίζει η γνωστή ως "διαμάχη περί θετικισμού" αντιπαράθεση μεταξύ Karl Popper και Adorno σχετικά με μεθοδολογικά προβλήματα των κοινωνικών επιστημών. Το 1968 ξεκινούν σοβαρές συγκρούσεις με τους φοιτητές. Στις 31 Ιανουαρίου 1969 ο Adorno καλεί την αστυνομία να διώξει τους φοιτητές που είχαν καταλάβει το Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας. Στις 6 Αυγούστου 1969 πεθαίνει από έμφραγμα στο Visp, στην Ελβετία.

Horkheimer, Max
O Μαξ Χορκχάιμερ (1895-1973) είναι αυτός που συνέθεσε τα αποτελέσματα των ερευνών των μελών του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών της Φραγκφούρτης σε ενιαίο σύνολο, γνωστό ως "κριτική θεωρία". Διευθυντής του Ινστιτούτου από το 1930 ως το 1958, ο Χορκχάιμερ επεξεργάστηκε τα ζητήματα που είχε θέσει ο Μαρξ σε εποχή κοινωνικών συνθηκών σημαντικά διαφορετικών, και με αυτή την έννοια αποτελεί ιδεολογική συνέχεια των απόψεών του.

Marcuse, Herbert
Ο Χέρμερτ Μαρκούζε, γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, γεννήθηκε το 1898 στο Βερολίνο. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Βερολίνου και Φράιμπουργκ. Συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών της Φραγκφούρτης μέχρι το 1933. Μέλος της Σχολής της Φραγκφούρτης. Μετανάστευσε στις Η.Π.Α. και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κολούμπια, Χάρβαρντ, Μπράντεϊς και Καλιφόρνια. Οι φιλοσοφικές του απόψεις επηρεάστηκαν από τους Χέγκελ, Φρόυντ, Χάιντεγκερ και από την μαρξιστική θεωρία. Προσπάθησε να συνδυάσει μαρξισμό και φροϋδισμό. Επηρέασε βαθιά το φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1960. Σπουδαιότερα έργα του: "Ο μονοδιάστατος άνθρωπος", "Έρως και πολιτισμός", "Λογική και επανάσταση". Πέθανε στις Η.Π.Α. το 1979.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.