Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Δάμων και Φιντίας
(Πέντε εκδοχές)

Δάμων και Φιντίας
"Ήταν θυμάμαι μια εποχή, πριν από την οικονομική κρίση, που όσο βαθύτερα έσκαβα στα έγκατα της
ιαπωνικής γλώσσας τόσο απολάμβανα τους καρπούς της ανασκαφής μου. Παρακολούθησα τότε τυχαία μια ιαπωνική ταινία μικρού μήκους, με τίτλο "Hashire Merosu" ("Τρέχα, Μοίρε") και θέμα την ιστορία δύο καλών φίλων που κάτι οικεία γοητευτικό είχε για μένα, όπως και τόσα ακόμα από τον μακρινό πολιτισμό της Ιαπωνίας. Κουβέντιασα σχετικά με μια φίλη Γιαπωνέζα, μου είπε πως είναι από ένα κλασικό διήγημα, διδάσκεται μάλιστα στα σχολεία εκεί, συγγραφέας ...ο Οσάμου Ντάζαϊ. Εκείνος κάποτε έμεινε σ΄ ένα πανδοχείο για αρκετό καιρό και η γυναίκα του έστειλε έναν καλό του φίλο, τον ποιητή και συγγραφέα Κάζουο Νταν, για να τον πείσει να επιστρέψει στο σπίτι, όμως τελικά ο Οσάμου κράτησε τον φίλο εκεί και φάγανε μαζί όλα τα λεφτά στο πιοτό. Τότε, επειδή το χρέος έγινε μεγάλο, ο Οσάμου άφησε τον Κάζουο στο πανδοχείο ως εγγυητή και ο ίδιος έτρεξε στο Τόκιο, στον επίσης συγγραφέα, Μάσουτζι Ιμπούσε, να του δανείσει χρήματα. Ο φίλος περίμενε, περίμενε, αλλά ο Οσάμου δεν φαινόταν πουθενά, μέχρι που κουράστηκε να περιμένει, έπεισε τον ξενοδόχο και τον άφησε να φύγει, πήγε στο Τόκιο, όπου και βρήκε τον Οσάμου να παίζει σόγκι (ιαπωνικό σκάκι) με τον δυνητικό του δανειοδότη, γιατί δεν είχε βρει ακόμα την κατάλληλη ευκαιρία να ζητήσει το δάνειο -και τότε ο Κάζουο θύμωσε πολύ, όμως ο Οσάμου λέγεται πως του είπε: "Είναι πιο δύσκολο να περιμένεις ή να σε περιμένουν, άραγε;" Λίγες μέρες αργότερα εκδόθηκε το διήγημά του "Τρέχα, Μοίρε"".

(από το εισαγωγικό σημείωμα της μεταφράστριας)


Σημείωση: Επίμετρο: Άντα Μαργαρίτη

12χ16 εκ., 87 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 808.8 (Διηγήματα - Συλλογές)
Άλλα πρόσωπα: Άντα Μαργαρίτη (Μεταφραστής) , Άντα Μαργαρίτη (Ανθολόγος) ,
ISBN: 978-960-576-522-4
ISBN (10ψήφιο): 960-576-522-5
Βάρος: 0.093 κιλά
Εκδότης: Γαβριηλίδης
Έτος Κυκλοφορίας: 2016
Γράψε τη δική σου κριτική
9.54
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.49
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Schiller, Friedrich Von
Μέγας γερμανός δραματικός συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στο Μάρμπαχ της Βυρτεμβέργης στις 10 Νοεμβρίου του 1759 και πέθανε στη Βαϊμάρη στις 10 Μαΐου 1805. Η καταγωγή του ήταν ταπεινή και η ζωή του γεμάτη δυσχέρειες. Σπούδασε νομικά και ιατρική. Το πρώτο ώριμο έργο του είναι το δράμα "Οι ληστές" (Die Rauber, 1783), μια τολμηρή διακήρυξη ελευθερίας εναντίον της τυραννικής και διεφθαρμένης ηθικά κοινωνίας. Το 1783 εκδίδεται το δραματικό έργο "Η συνωμοσία του Φιέσκο στην Γένουα"· το 1784 το "Ραδιουργία και έρως" και το 1787 το "Δον Κάρλος". Την ίδια χρονιά γράφει την "Ωδή στη Χαρά" και εγκαθίσταται στη Βαϊμάρη. Γνωρίζεται με τον Γκαίτε (1788) και διορίζεται καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Ιένας (1789). Ασχολείται με την συγγραφή ιστορικών έργων, σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η "Ιστορία του τριακονταετούς πολέμου". Το 1790 νυμφεύεται την Σαρλόττε φον Λέγκενφελτ και αποκτά δυο γιους και δυο κόρες. Το 1791 ασθενεί σοβαρά από υπερκόπωση και κινδυνεύει να πεθάνει. Μεταφράζει αρχαίους έλληνες και λατίνους συγγραφείς και γράφει ορισμένα από τα πιο γνωστά του ποιήματα. Παράλληλα ασχολείται με την μελέτη της φιλοσοφίας του Καντ, καρπός της οποίας είναι θαυμάσια φιλοσοφικά και αισθητικά δοκίμια, όπως το "Περί αφελούς και αισθηματικής ποίησης". Το 1794 αναθερμαίνεται η φιλία του με τον Γκαίτε και αρχίζει η περίοδος της ωριμότητας. Γράφει μερικά από τα ωραιότερά του ποιήματα και μπαλλάντες. Τα δραματικά έργα της περιόδου αυτής είναι: η τριλογία του "Βαλλενστάιν" (1800), Μαρία Στούαρτ (1801), "Η παρθένος της Ορλεάνης (1801), "Η νύμφη της Μεσσήνης" (1803), "Γουλιέλμος Τέλλος (1804) και το ημιτελές "Δημήτριος". Μετέφρασε πλήθος ξένων δραματικών έργων κυρίως αγγλικών και γαλλικών (Μάκβεθ, Φαίδρα κλπ.) Διηύθυνε τα περιοδικά "Οι ώρες" και "Ημερολόγιο των Μουσών". Μαζί με τον Γκαίτε έγραψαν τα σατιρικά δίστιχα "Ξένια".

Ο Αριστόξενος υπήρξε ο πρώτος συστηματικός θεωρητικός μελετητής της αρχαιοελληνικής μουσικής. Γεννήθηκε μεταξύ 375-360 π.Χ. στον Τάραντα της Κάτω Ιταλίας και παρακολούθησε μαθήματα μουσικής και φιλοσοφίας κοντά στον πατέρα του, τον Σπίνθαρο, μουσικό και μαθητή του Σωκράτη, καθώς και κοντά στον μουσικό Λάμπρο στην πόλη της Μαντίνειας. Μαθήτευσε αργότερα κοντά στον πυθαγόρειο Ξενόφιλο τον Χαλκιδέα και υιοθέτησε την πυθαγόρεια φιλοσοφία. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, όπου εντάχθηκε πλέον στην περιπατητική φιλοσοφική σχολή και έγινε διακεκριμένος μαθητής του Αριστοτέλη, με την προοπτική μάλιστα να τον διαδεχτεί στην διεύθυνση του Λυκείου, κάτι που τελικά δεν έγινε προκαλώντας την πικρία του Αριστόξενου. Στην Αθήνα έμεινε μάλλον μέχρι το τέλος της ζωής του. Από το πλούσιο σε όγκο και θεματολογία συγγραφικό του έργο (η Σούδα αναφέρει 453 βιβλία) σώθηκαν μόνο τα "Αρμονικά στοιχεία", εκτεταμένα αποσπάσματα από τα "Ρυθμικά στοιχεία" και μεμονωμένα αποσπάσματα από άλλα έργα. Το έργο του αποτελεί απαραίτητη πηγή για την κατανόηση της εξέλιξης της αρχαιοελληνικής μουσικής.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης γεννήθηκε στο Αργύριο της Σικελίας, στην ευκλεή Μεγάλη Ελλάδα, γύρω στα 90 π.Χ. Για τη ζωή του δεν διαθέτουμε πολλά στοιχεία. Μοναδική πηγή βιογραφικών πληροφοριών είναι τα βιβλία του. Γνωρίζουμε ότι εκτός από τη μητρική γλώσσα του, την ελληνική, είχε διδαχτεί και την λατινική, επειδή η πόλη του είχε εκτεταμένες πολιτιστικές και οικονομικές συναλλαγές με τους Ρωμαίους, ενώ ο ίδιος επισκέφθηκε επανειλημμένα την ακμάζουσα Ρώμη, όπου συνέλεξε πολύτιμο υλικό -ελληνόγλωσσο και λατινόγλωσσο- για το συγγραφικό του έργο. Κατά την 180ή Ολυμπιάδα (60-56 π.Χ.), σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του, βρισκόταν στην Αθήνα για σπουδές. Στην Αίγυπτο παρέμεινε επί τρία έτη, συναναστρεφόμενος τους ιερείς της χώρας και μελετώντας διεξοδικά τις τοπικές παραδόσεις, τους θρύλους, τα ήθη και τα έθιμα. Επίσης, για μεγάλο χρονικό διάστημα - το οποίο αγγίζει τα τριάντα έτη- ταξίδευε στις τότε γνωστότερες πόλεις της Ευρώπης και της Ασίας, επισκεπτόμενος βιβλιοθήκες, ερευνώντας αρχεία και συγκεντρώνοντας χρήσιμες πληροφορίες για το σύγγραμμά του. Ο θάνατός του πρέπει να επήλθε μεταξύ του 30 και 31 π.Χ. και να οφειλόταν σε φυσικά αίτια. Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στη συγγραφή της παγκόσμιας ιστορίας σε 40 βίβλους, με τον τίτλο "Ιστορική Βιβλιοθήκη". Το έργο του, είναι πολύτιμο, για τον πλούτο του ιστορικού υλικού, με το οποίο αναπληρώνονται χαμένα έργα προγενέστερων μεγάλων ιστορικών. Δυστυχώς από τις 40 βίβλους του Διόδωρου σώζονται 15 (Α΄-Ε΄) και (ΙΑ΄-Κ΄). Από τις υπόλοιπες έχουμε μόνο επιτομές και εκλογές. Η Τέταρτη Βίβλος είναι η συγγραφή της ελληνικής μυθολογίας.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.