Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Αντίδωρο για τον Ανταίο Χρυσοστομίδη
("Να κοιτάζεις κάτι ωραίο...")

Αντίδωρο για τον Ανταίο Χρυσοστομίδη
Κυκλοφόρησε με σύμπραξη των Εκδόσεων Άγρα, Ίκαρος και Καστανιώτης τιμητικός τόμος για τον Ανταίο Χρυσοστομίδη, φτιαγμένος από φίλους του και συνεργάτες στις εκδόσεις, τις μεταφράσεις και τις ταινίες "Οι κεραίες της εποχής μας". Με τη φροντίδα της Μικέλας Χαρτουλάρη, 19 διάσημοι ξένοι συγγραφείς γράφουν για τον Ανταίο: Χέρτα Μύλλερ (βραβείο Νόμπελ), Άμος Οζ, Νικολό Αμμανίτι, Λεονάρντο Παδούρα, Ίνγκο Σούλτσε, Ενρίκε Βίλα-Μάτας, Σάρα Ουώτερς, Αβραάμ Γεοσούα, Πάολο ντι Πάολο, Άνι Πρου, Κόλουμ ΜακΚαν, Νόρμαν Μάνεα, Ντάνιελ Κέλμαν, Ντόνα Λεόν, Άρης Φιορέτος, Άλαν Χόλινγκχερστ, Μωρίς Αττιά, Σαντιάγκο Ρονκαλιόλο, Γκράχαμ Σουίφτ.

Ο τόμος περιέχει και τα 3 πεζογραφήματα που έγραψε ο Ανταίος Χρυσοστομίδης στο τέλος της ζωής του: το ανέκδοτο "Νεκρή φύση με κουραμπιέδες σε νοσοκομείο", με πρωταγωνιστή τον Αντόνιο Ταμπούκι, στο οποίο συντελείται ένα θαύμα, τα "Κίτρινα παπούτσια", που έκανε μεγάλη αίσθηση όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2014 σε επετειακό τόμο των εκδόσεων Ίκαρος, και το ανέκδοτο "Ιβίσκος", απ’ όπου και η φράση «Να κοιτάζεις κάτι ωραίο...". Τα δύο τελευταία πραγματεύονται λογοτεχνικά την υπό εξέλιξη ασθένεια και τη στάση απέναντί της.

Την έκδοση συνοδεύουν 26 φωτογραφίες και αναλυτικό εργοβιογραφικό σημείωμα.

17χ12 εκ., 159 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία), 800 (Λογοτεχνία - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις), 070.509 249 5 (Εκδότες και εκδόσεις - Ελλάς), 928 (Συγγραφείς - Προσωπικές αφηγήσεις)
Άλλα πρόσωπα: Μικέλα Χαρτουλάρη (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-505-232-4
ISBN (10ψήφιο): 960-505-232-6
Βάρος: 0.214 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2016
Γράψε τη δική σου κριτική
9.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.01
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ammaniti, Niccolo
O Νικολό Αμανίτι γεννήθηκε στη Ρώμη το 1966. Το πρώτο του βιβλίο ήταν το μυθιστόρημα "Brancie" (1994). Ακολούθησαν το δοκίμιο "Nel nome del figlio", που έγραψε με τον πατέρα του Μάσιμο, και η συλλογή διηγημάτων "Fango" (Λάσπη, εκδόσεις Καστανιώτη 2000), που τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Διηγήματά του δημοσιεύτηκαν επίσης στις ανθολογίες "Gioventu cannibale" (1966) και "Tutti i denti del mostro sono perfetti" (1997). Με το μυθιστόρημα "Ti prendo e ti porto via" (Θα σε πάρω να φύγουμε), που κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1999, ο Αμανίτι γνώρισε τη μεγάλη αποδοχή κοινού και κριτικής. Το 2001 κυκλοφόρησε, επίσης με μεγάλη επιτυχία, το μυθιστόρημα "Io non ho paura".

Attia, Maurice, 1949-
Ο Μωρίς Αττιά γεννήθηκε στο Αλγέρι το 1949. Εργάζεται ως ψυχίατρος - ψυχαναλυτής στο Παρίσι. Παράλληλα γράφει σενάρια για το σινεμά. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα "Ca va bien", "Fautes de conduites", "Le Carnaval des gueux", "Rue Oberkampf", "Une rude journee", "Drames de l΄adolescence, familles en seance, recits cliniques", "Alger la noire" και "Pointe Roufe". (φωτογραφία: Sandrine Cellard)

Di Paolo, Paolo
Ο Πάολο ντι Πάολο γεννήθηκε το 1983 στη Ρώμη. Το 2003 έφτασε στην τελική λίστα υποψηφίων ανέκδοτων έργων για το Βραβείο Ίταλο Καλβίνο με τη συλλογή διηγημάτων "Καινούργιοι ουρανοί, καινούργια χαρτιά". Έχει δημοσιεύσει βιβλία-συνεντεύξεις με τους Ιταλούς συγγραφείς Αντόνιο Ντεμπενεντέτι, Ραφαέλε Λα Κάπρια και Ντάτσια Μαραϊνι. Έχει δημοσιεύσει επίσης τα βιβλία "Κάθε ταξίδι είναι ένα μυθιστόρημα", "Βιβλία, αναχωρήσεις, αφίξεις" (2007) και "Πες μου για τη νύχτα όταν γεννήθηκα" (2008). Έχει ασχοληθεί όμως και με την τηλεόραση και το θέατρο: "Η ελαφριά ανάσα του Αμπρούτσο" (2001) γραμμένο για την ηθοποιό Φράνκα Βαλέρι· "Η αθωότητα των ταχυδρόμων" (2010) που ανέβηκε την ίδια χρονιά στη Νάπολη, στα πλαίσια του Θεατρικού Φεστιβάλ Ιτάλια.

Fioretos, Aris
Ο Άρης Φιορέτος γεννήθηκε στο Γκέτεμποργκ το 1960 από πατέρα Έλληνα και μητέρα Αυστριακή. Στο σπίτι έμαθε πρώτα τα γερμανικά και ύστερα τα ελληνικά. Σπούδασε Ιστορία της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Γέιλ των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Εργάστηκε ως μεταφραστής, ως επιμελητής κειμένων και ως αρθρογράφος για διάφορα σουηδικά περιοδικά. Ως συγγραφέας έκανε την εμφάνισή του το 1991 με τα πεζοτράγουδα "Delandets bok" και τα δοκίμια "Det kritiska ogonblicket: Holderlin, Benjamin, Celan". Ακολούθησαν τα δοκίμια "Den gra boken" (1994), "En bok om fantomer" (1996) και μια συλλογή από νουβέλες με τίτλο "Vanitasrutinerna" (1998).Το "Στοκχόλμη νουάρ" (2000) είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. O Φιορέτος υπήρξε επίσης ένας από τους 13 συγγραφείς που συνέγραψαν το "Global Novel" (Eκδ. Καστανιώτη 2003).

Kehlmann, Daniel
O Ντάνιελ Κέλμαν γεννήθηκε το 1975 στο Μόναχο. Δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα το 1997, σε ηλικία 22 χρόνων. Από τότε έχει δημοσιεύσει άλλα δύο μυθιστορήματα, δύο συλλογές διηγημάτων και μία συλλογή δοκιμίων. Με το μυθιστόρημα "Η μέτρηση του κόσμου", που κυκλοφόρησε στη Γερμανία τον Νοέμβριο του 2005, σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των ευπώλητων βιβλίων της χώρας του και μεταφράστηκε στις σπουδαιότερες γλώσσες του κόσμου.

Leon, Donna
Η Ντόνα Λεόν γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ το 1942 και πρωτοπήγε στην Ιταλία το 1965. Ζει επί μία εικοσαετία στη Βενετία, ενώ προηγουμένως υπήρξε μόνιμος κάτοικος της Ελβετίας, της Αγγλίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Κίνας, χώρες στις οποίες δίδαξε την αγγλική λογοτεχνία. Άρχισε τη συγγραφή βιβλίων σαν ένα αστείο, στο θέατρο Λα Φενίτσε, στη Βενετία, όταν, βλέποντας ένα γερμανό συνθέτη να διευθύνει άσχημα την ορχήστρα, σκέφτηκε, γιατί να μην τον σκοτώσω. Η σκέψη εκείνη αποτέλεσε την αφετηρία για τη συγγραφή του μυθιστορήματος "Βενετσιάνικη βεντέτα". Η συγγραφέας είναι κριτικός του αστυνομικού βιβλίου στους Sunday Times και ειδική στην όπερα, ιδίως στον Χέντελ. Ίσως γι΄ αυτό έγραψε το λιμπρέτο μιας κωμικής όπερας, της "Ντόνα Γκαλιάνα", που ανεβάστηκε, το 2002, στο Ίνσμπρουκ. ΄Ολα τα βιβλία της, που είχαν ως κεντρικό ήρωα τον επιθεωρητή Μπρουνέτι, πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Το έργο της "Βενετσιάνικη βεντέτα" τιμήθηκε με το ιαπωνικό βραβείο Suntori. Πρόσφατα η Ένωση Συγγραφέων Αστυνομικού Μυθιστορήματος της απένειμε το βραβείο Silver Dagger.

Manea, Norman, 1936-
Ο Νόρμαν Μάνεα γεννήθηκε το 1936 στην Μπουκοβίνα της Ρουμανίας. Σε ηλικία πέντε ετών οδηγήθηκε σε ουκρανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά από σπουδές μηχανικού, άρχισε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία σ΄ ένα πρωτοποριακό περιοδικό που σύντομα απαγορεύτηκε. Ζει από το 1986 στις ΗΠΑ, όπου διδάσκει λογοτεχνία των Ανατολικών Χωρών στο Πανεπιστήμιο Μπάρντ της Νέας Υόρκης. Τα γραπτά του που έχουν ως αντικείμενο το Ολοκαύτωμα και την καθημερινή ζωή σ΄ ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δέκα γλώσσες.

McCann, Colum
O Colum McCann γεννήθηκε το 1965 στο Δουβλίνο. Έχει γράψει δύο ακόμη μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων. Συνεργάζεται με τα περιοδικά "The New Yorker", "The New York Times Magazine", "Atlantic Monthly", "GQ" και ζει στη Νέα Υόρκη με τη σύζυγο και τα δυο παιδιά του. Έχει κερδίσει το βραβείο Rooney της ιρλανδικής λογοτεχνίας και του έχει απονεμηθεί το βραβείο της λογοτεχνίας των Irish Times και το βραβείο IMPAC. Έχει κερδίσει επίσης το βραβείο Pushcart και ήταν ο πρώτος νικητής του βραβείου του Grace Kelly Memorial Foundation.

Muller, Herta
Η Χέρτα Μύλλερ γεννήθηκε το 1953 στο γερμανόφωνο χωριό Nitzkydorf, στο Banat της Ρουμανίας, μέλος της γερμανόφωνης μειονότητας της χώρας. Ο πατέρας της είχε υπηρετήσει στα SS κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, μετά τη λήξη του, το Ρουμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα απέλασε τη μητέρα της σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ΕΣΣΔ. Η Μύλλερ σπούδασε γερμανική και ρουμανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τιμισοάρα, όπου εντάχθηκε στην ομάδα ιδεαλιστών για την ελευθερία της έκφρασης "Aktionsgruppe Banat". Στη συνέχεια εργάστηκε ως μεταφράστρια σε εργοστάσιο, έχασε τη δουλειά της, όμως, όταν αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη μυστική αστυνομία. Την ίδια εποχή άρχισε να γράφει την πρώτη της συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Niederungen" ("Νιντερούνγκεν"), που είχε προβλήματα με τις αρχές και δεν εκδόθηκε παρά μόνο το 1982, σε λογοκριμένη μορφή. Δύο χρόνια αργότερα εκδόθηκε το μυθιστόρημά της "Druckender Tango" ("Καταπιεστικό Τανγκό"), με το οποίο, όπως και στο πρώτο της βιβλίο, καταγγέλλεται η υποκρισία της γερμανικής μειονότητας στην ύπαιθρο, η διαφθορά της και το καταπιεστικό της πνεύμα. Ενώ είχε αρχίσει να εργάζεται ως δασκάλα, ένα μη-λογοκριμένο αντίγραφο του "Νιντερούνγκεν" διοχετεύτηκε στη Δύση, και εκδόθηκε στη Γερμανία από τον εκδοτικό οίκο Rotbuch, συγκεντρώνοντας πολύ καλές κριτικές. Κατά την επίσκεψή της στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, που ακολούθησε, καταφέρθηκε ανοιχτά εναντίον του καθεστώτος Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, γεγονός που οδήγησε στην απαγόρευση έκδοσης των βιβλίων της όταν επέστρεψε. Το 1987 η Μύλλερ κατέφυγε οριστικά μαζί με τον άνδρα της, Richard Wagner, στη Γερμανία, ζώντας από τότε στο Βερολίνο και στο Αμβούργο. Ακολούθησαν τα έργα: "Der Mensch ist ein grosser Fasan auf der Welt" ("Ο άνθρωπος είναι ένας μεγάλος φασιανός πάνω στη γη", 1986), "Barfussiger Februar" ("Ξυπόλυτος Φλεβάρης", 1987), "Reisende auf einem Bein" ("Μετέωροι ταξιδιώτες", 1989, ελλ. εκδ. Ηρόδοτος, 1993, σχετικά με τα προβλήματα προσαρμογής όσων πολιτικών εξόριστων διέσχιζαν τα σύνορα), "Der Teufel sitzt im Spiegel" ("Ο διάβολος κάθεται στον καθρέφτη", 1991, σειρά διαλέξεών της στο Πανεπιστήμιο Paderborn μεταξύ 1989-90), "Der Fuchs war damals schon der Jager" ("Η αλεπού ήταν ήδη ο κυνηγός", 1992, μυθιστόρημα, πάνω σε δικό της σενάριο, που διαδραματίζεται επίσης στη Ρουμανία), "Herztier" (μυθιστόρημα, 1994), κ.ά. Σε όλο αυτό το διάστημα η Χέρτα Μύλλερ παρέμεινε πολιτικά ενεργή και έντονα επικριτική για τους συναδέλφους της τής πρ. Ανατολικής Ευρώπης που συνεργάστηκαν με τα καταπιεστικά καθεστώτα τους (αυτός ήταν ο λόγος που αποχώρησε από το PEN Club, εξαιτίας της απόφασης του να συγχωνευθεί με το παράρτημά του της πρ. Ανατολικής Γερμανίας). Το έργο της έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με τα βραβεία Aspekte (1984), Ricarda-Huch Preis (1989), Marieluise-Fleisser Preis (1989), Kranichsteiner Literaturpreis (1991), Heinrich Von Kleist (1994) και Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας (1995). Τον Οκτώβριο του 2009 της απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, γιατί "με την πυκνότητα της ποίησής της και την ειλικρίνεια της πρόζας της, σκιαγραφεί το σύμπαν των μη-ευνοημένων", σύμφωνα με την ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας.

Oz, Amos
Ο Αμός Οζ γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1939. Πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή και τη δημοσιογραφία εργάστηκε επί πολλά χρόνια σε ένα κολλεκτιβοποιημένο αγρόκτημα (κιμπούτς). Συμμετείχε ενεργά, επί μία εικοσαετία, στην πολιτική ζωή του Ισραήλ, ως μέλος διαφόρων ειρηνιστικών κινημάτων. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, πολιτικά δοκίμια και παιδικά βιβλία. Τα γνωστότερα μυθιστορήματά του είναι: "Ο Μιχαέλ μου" (το μυθιστόρημα που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς του Ισραήλ), "Το μαύρο κουτί", "Η γυναίκα που γνώρισα", "Φίμα", "Νύχτα στο Τελ Κένταρ", "Η ίδια θάλασσα" και "Ιστορία αγάπης και σκότους". Σχεδόν όλα έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά και κυκλοφορούν από τις εκδ. Ψυχογιός και Καστανιώτη. Έχει βραβευθεί με διεθνή λογοτεχνικά και διακρίσεις ειρήνης, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Λογοτεχνίας Χολόν και το γερμανικό Βραβείο Ειρήνης 1992. Τα τελευταία χρόνια ζει με την οικογένειά του στην πόλη Αράντ του Ισραήλ. (φωτογραφία: Isolde Ohlbaum)

Padura, Leonardo,
Γεννήθηκε το 1955 στην Αβάνα. Έχει εργαστεί ως σεναριογράφος, δημοσιογράφος και κριτικός. Έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα και δοκίμια. Εκείνη όμως που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό είναι η αστυνομική τετραλογία του "Οι τέσσερις εποχές" με πρωταγωνιστή τον ντέντεκτιβ Μάριο Κόντε, στην οποία ήρθαν αργότερα να προστεθούν άλλα δύο βιβλία με τον ίδιο ήρωα, "Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη" (ή: "Η αχλή του χθες") και το "Αντιός, Χέμινγουεϊ". Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ έχει βραβευτεί στην Κούβα, την Ισπανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δομινικανή Δημοκρατία και την Αυστρία.

Proulx, Annie E., 1935-
Η Έντνα Άννι Πρου γεννήθηκε το 1935 στο Κοννέκτικατ των ΗΠΑ. Σήμερα ζει στο Βερσάιρ του Βερμόντ. Για δεκαεννιά χρόνια έγραφε άρθρα πάνω σε κάθε λογής θέματα -για τον καιρό, τα μήλα, τα κανό, τα πούμα, τη μαγειρική, τις βιβλιοθήκες, την αφρικάνικη χειροτεχνία, το μηλίτη- και τα πουλούσε σε διάφορα περιοδικά. Κι όταν της έμενε καιρός, έγραφε διηγήματα. Το 1988 εξέδωσε μια συλλογή από σκόρπια διηγήματα με τίτλο "Heart Songs and Other Tales". H επιτυχία που σημείωσε ήταν ο λόγος για τον οποίο οι εκδότες της την ενθάρρυναν να γράψει. Το 1992 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Postcards", το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο PEN/Φόκνερ. "Τα Ναυτιλιακά Νέα" εκδόθηκαν το 1993. Το μυθιστόρημα αυτό έχει τιμηθεί με το Βραβείο Χέρτλαντ της εφημερίδας "Chicago Tribune", το Διεθνές Βραβείο Μυθιστορήματος των "Irish Times", το Εθνικό Βραβείο Μυθιστορήματος των ΗΠΑ και το Βραβείο Μυθιστορήματος Πούλιτζερ. Έχει επίσης μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες με μεγάλη επιτυχία. Το 2001 έγινε ταινία από το βραβευμένο σκηνοθέτη Lasse Hallstrom ("Μy life as a Dog"), με πρωταγωνιστές τους Κέβιν Σπέισι, Τζούλιαν Μουρ, Τζούντι Ντεντς και Κέιτ Μπλάνσετ.

Roncagliolo, Santiago
O Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (Λίμα, 1975) είναι ο νεότερος συγγραφέας που τιμήθηκε ποτέ με το βραβείο "Αλφαγκουάρα". Το προηγούμενο μυθιστόρημά του, "Pudor" ("Αιδώς"), απέσπασε θετικά σχόλια από κριτικούς και κοινό σε ολόκληρο τον ισπανόφωνο κόσμο, μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες και πρόκειται να μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Σεναριογράφος, δραματουργός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, μεταφραστής, shadow writer και δημοσιογράφος, συνεργάζεται αυτή την εποχή με διάφορα έντυπα της Λατινικής Αμερικής και με την εφημερίδα Ελ Παΐς στην Ισπανία, και επίσης γράφει καθημερινά στο blog www.elboomeran.com.

Schulze, Ingo, 1962-
Ο ΄Ινγκο Σούλτσε γεννήθηκε το 1962 στη Δρέσδη και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Ιένα. Στη συνέχεια εργάστηκε σε εφημερίδα και στο Δημοτικό θέατρο του Άλτενμπουργκ. Η παραμονή του για έξι μήνες στην Αγία Πετρούπολη τον οδήγησε να γράψει το πρώτο του βιβλίο, "33 Στιγμές ευτυχίας" (1995), το οποίο τον έκανε αμέσως γνωστό και βραβεύτηκε με τα βραβεία Άλφρεντ Ντέμπλιν, Ερνστ Bίλνερ, στο πλαίσιο του διαγωνισμού Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, καθώς και με το βραβείο Ασπέκτε. Το δεύτερο βιβλίο του, με τίτλο "Απλές ιστορίες" (1998), γνώρισε επίσης μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Ζει στο Βερολίνο.

Χρυσοστομίδης, Ανταίος, 1952-2015
Ο συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος Ανταίος Χρυσοστομίδης (1952-2015), γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Σοφιανού Χρυσοστομίδη και της Ειρήνης, γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης και εργάστηκε μέχρι το 1982 ως αρχιτέκτονας. Στην Ιταλία οργανώθηκε πολιτικά στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της νεολαίας του κόμματος, "Ρήγας Φεραίος", και η δημοσιογραφική του διαδρομή ξεκίνησε από το περιοδικό της "Θούριος". Στη συνέχεια εργάστηκε σε περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας και συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Αυγή", όπου υπέγραφε τη λογοτεχνική σελίδα "Περιδιαβάζοντας". Το 1998 ανέλαβε τη διεύθυνση της σειράς ξένης λογοτεχνίας των εκδόσεων Καστανιώτη, όπου επιμελήθηκε την έκδοση έργων συγγραφέων απ΄ όλο τον κόσμο, αναδεικνύοντάς την σε πρότυπο για τα ελληνικά εκδοτικά δεδομένα. Μετέφρασε στα ελληνικά έργα του Ίταλο Καλβίνο, του Αντόνιο Ταμπούκι (όλα τα έργα του που κυκλοφορούν στα ελληνικά), του Κούρτσιο Μαλαπάρτε, του Αλμπέρτο Μοράβια, του Ντάριο Φο, του Λεονάρντο Σάσα, του Ντίνο Μπουτζάτι και άλλων σπουδαίων Ιταλών συγγραφέων. Το 1999 δημοσίευσε μαζί με τον Αντόνιο Ταμπούκι το βιβλίο "Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες" (Εκδόσεις Άγρα). Επίσης εξέδωσε τα βιβλία "Λεωνίδας Κύρκος, η δυναμική της ανανέωσης" (2011), "Οι κεραίες της εποχής μου", τόμος Α΄ και Β΄ (2012 και 2013, αντίστοιχα), και τα τρία στις εκδόσεις Καστανιώτη. Από το 2006 έως το 2013 ήταν υπεύθυνος μαζί με τη Μικέλα Χαρτουλάρη της σειράς ντοκιμαντέρ "Οι κεραίες της εποχής μας", στην ΕΡΤ, η οποία παρουσίασε στο ελληνικό κοινό σημαντικούς εν ζωή ξένους συγγραφείς στο περιβάλλον ζωής και δημιουργίας τους. Ως μεταφραστής δίδαξε μετάφραση σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας (ΕΚΕΜΕΛ). Το 2003 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ξένης Λογοτεχνικής Μετάφρασης για το μυθιστόρημα του Αντόνιο Ταμπούκι, "Είναι αργά, όλο και πιο αργά". Το 2004 το Ιταλικό Κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας, τιμώντας τον για την προσφορά του στην εξάπλωση του ιταλικού πολιτισμού. Στις ευρωεκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος με το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ). Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 2015, μετά από επιπλοκές στην υγεία του. Η πολιτική κηδεία του, σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του, έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.