Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Η εξομολόγηση ενός τέκνου του αιώνα
Συγγραφέας:   Alfred de Musset


Offer
Η "Εξομολόγηση ενός τέκνου του αιώνα" (1836), το πιο γνωστό έργο του Αλφρέ ντε Μυσσέ, αποτελεί μυθοπλαστική μεταφορά και αφηγηματική αποκρυστάλλωση της πολυτάραχης αλλά σύντομης ερωτικής σχέσης του με τη μεγαλύτερή του Γεωργία Σάνδη. Εξομολογητικό μυθιστόρημα ή μυθιστορηματική αυτοβιογραφία, το έργο αυτό διακρίνεται για την ένταση των συναισθημάτων, το διαρκές παιχνίδι μεταξύ αλήθειας και ψέματος, την αναζήτηση ενός άπιαστου ερωτικού ιδεώδους και τη διαρκή απογοήτευση του ήρωά του - άρρηκτα συνυφασμένη με την απομάγευση μιας ολόκληρης γενιάς, που παραπαίει μετά την πτώση του Ναπολέοντα, χωρίς ιδανικά και αξίες, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό της την ιστορική "αρρώστια του αιώνα".

Πρωταγωνιστής είναι ο Οκτάβ, ο οποίος, έχοντας απατηθεί από την πρώτη του ερωμένη και έχοντας περάσει χρόνια στην κραιπάλη και τον έκφυλο βίο, έχει γίνει σκεπτικιστής και καχύποπτος στο θέμα του έρωτα. Μετά το θάνατο του πατέρα του αποσύρεται στη μοναξιά της εξοχής και εκεί γνωρίζει την Μπριζίτ, μια γυναίκα ευαίσθητη, μεγαλύτερή του, που ζει αποτραβηγμένη και αφοσιωμένη στις αγαθοεργίες και την κοινωνική προσφορά. Γεννιέται ένας δυνατός έρωτας αλλά, μετά από μια σύντομη περίοδο ευτυχίας, ο Οκτάβ, αδυνατώντας να πιστέψει στην ειλικρινή αγάπη, αρχίζει να αμφιβάλλει για την Μπριζίτ, να την υποπτεύεται και να τη βασανίζει λεκτικά και ψυχικά...

Εξάρσεις, απογοητεύσεις, μελαγχολία, παραφορά: συναισθήματα πίσω από τα οποία κρύβεται η αρρώστια μιας ολόκληρης γενιάς και του εκπροσώπου της Οκτάβ, την ψυχή του οποίου έχουν δηλητηριάσει οι κραιπάλες, το αλκοόλ, το αίσθημα της ματαιότητας.

Όπως σημειώνει στο επίμετρό της η Μ. Σπυριδοπούλου: "Ίσως τελικά η "Εξομολόγηση" να μην είναι τίποτε άλλο παρά μια μελέτη για την ανθρώπινη φύση, που δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή? μια προσπάθεια υπέρβασης των δυισμών και των αντιθέσεων που τη χαρακτηρίζουν, μέσα από την ανεπιτυχή συνένωσή τους? μια προσπάθεια συναίρεσης του πνευματικού και του ερωτικού στοιχείου, του ερωτικού και του μητρικού, του ενήλικα και του παιδιού. [...] Ο Μυσσέ αγκαλιάζει με ταπεινότητα την ασημαντότητα του ανθρώπου και την αντιφατικότητα της ανθρώπινης φύσης, αποκαλώντας όλους μας "φτωχά όνειρα χωρίς όνομα, χλωμά και πονεμένα φαντάσματα, αδιόρατα εφήμερα ζωύφια"".


Σημείωση: Επίμετρο: Μαρία Σπυριδοπούλου.

320 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Οι Κλασικοί
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 843 (Γαλλική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
Άλλα πρόσωπα: Μαρία Σπυριδοπούλου (Επιμελητής) , Βασίλης Πουλάκος (Μεταφραστής) ,
ISBN: 978-960-6624-71-1
ISBN (10ψήφιο): 960-6624-71-4
Βάρος: 0.4 κιλά
Εκδότης: Printa
Έτος Κυκλοφορίας: 2015
Γράψε τη δική σου κριτική
16.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

11.84
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Musset, Alfred de
Ο Αλφρέ ντε Μυσσέ γεννήθηκε το 1810 στη Γαλλία και πέθανε το 1857. Προικισμένος με σπάνια ωριμότητα από τα πρώτα νεανικά χρόνια του, έγινε δεκτός, ήδη από το 1828, στους κύκλους του Nodier, συνδέθηκε με τον Vigny και τον Sainte-Beuve και απέσπασε κολακευτικά σχόλια για το λογοτεχνικό έργο του. Η συλλογή του "Ιστορίες της Ισπανίας και της Ιταλίας" (1830) αποκάλυπτε έναν ορμητικό ρομαντισμό που εκδηλωνόταν με την αναζήτηση ενός φαντασμαγορικού τοπικού χρώματος, με την απεικόνιση βίαιων παθών και με την καλαισθησία ενός αριστοτέχνη της στιχουργικής. Πνεύμα ιδιοφυές και ερωτευμένο με την ελευθερία, αδιάφορο για σχολές και συρμούς, έμελλε να χαρίσει στο γαλλικό θέατρο μερικά από τα αριστουργήματά του, όπως τα "Ένα καπρίτσιο", "Η βενετσιάνικη νύχτα", "Ένα θέαμα σε πολυθρόνα". Επιβεβαιώνοντας την ανεξαρτησία του από το νέο ρομαντικό πνεύμα, θέλησε να ξαναβρεί την ενδόμυχη και ειλικρινή έμπνευση ("αυτό που χρειάζεται ο καλλιτέχνης ή ο ποιητής είναι η συγκίνηση") και εξέφρασε έμμεσα τον εαυτό του μέσω των ηρώων των έργων του ("Τα καπρίτσια της Μαριάννας" - 1833· "Φαντάζιο" - 1834· "Λορεντσάτσιο" - 1834· "Το καντηλέρι" - 1835· "Δεν πρέπει να ορκίζεσαι για τίποτα" - 1838). Το ευμετάβολο των ηρώων του, η πολυπλοκότητα του χαρακτήρα τους, όπου η επιθυμία της αγνότητας και ο πόθος του ιδανικού είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την εγκατάλειψη στη διαφθορά και την απελπισία, καθώς και η αυθαίρετη ανάμειξη των ειδών, σοκάρισαν στην αρχή. Το πρόσωπο αυτό με τη διπλή όψη είναι ο ίδιος ο Μυσσέ και το έργο του είναι η πιο πιστή αντανάκλαση της ενδόμυχης αγωνίας του. Έτσι το "Δεν αστειευόμαστε με τον έρωτα" (1834) θυμίζει με τον τίτλο του τον "τρελό έρωτα" του Μυσσέ για τη Γεωργία Σάνδη. Η οδυνηρή αυτή περιπέτεια (1833-1835), που έχει μεταφερθεί στο μυθιστόρημα "Η εξομολόγηση ενός παιδιού του αιώνα" (1836), εμπνέει και το λυρικό ξεχείλισμα που διαποτίζει τα έργα "Νύχτες" (1835-1837), "Γράμμα στον Λαμαρτίνο" (1836), "Ανάμνηση" (1841). Από τότε κι ύστερα, ο ποιητής, απογοητευμένος και άρρωστος, θα δώσει αλληλοδιαδόχως διηγήματα ("Ιστορία ενός σπάνιου είδους") ή ποιητικές φαντασίες ("Τρία βήματα από το ρόδινο μάρμαρο") και έργα πιο πικρά και ταραγμένα ("Η ελπίδα στον Θεό"). Έξοχος στον χειρισμό του πνευματώδους και ειρωνικού παιχνιδιού, ο Μυσσέ ήξερε εξίσου καλά να εκφράζει τα ξεσπάσματα του πάθους ή αυτό που ήταν το εσωτερικό του δράμα: τον πειρασμό της ακολασίας και τη νοσταλγία της αθωότητας που κατοικούν "τη ματωμένη καρδιά του, τη γεμάτη φλόγα και λύπη" (Σαιντ-Μπεβ).

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.