Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Νέο γαλλικό θέατρο
(Θέατρα. Το τέλος του έρωτα. Burn Baby Burn)

Offer
Οι Εκδόσεις Άγρα, σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας, δημοσιεύουν έργα των πλέον καταξιωμένων σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων της Γαλλίας, με σκοπό να εμπλουτίσουν τη σύγχρονη θεατρική βιβλιογραφία και το ρεπερτόριο των ελληνικών θεάτρων. Πολλά από τα έργα αυτά έχουν ήδη ανέβει στην ελληνική σκηνή. Ο παρών τόμος περιέχει έργα του Ολιβιέ Πυ, του Πασκάλ Ραμπέρ και της Καρίν Λακρουά.

OLIVIER PY : "Θέατρα" - Ο Ολιβιέ Πυ είναι πολύπλευρη προσωπικότητα: θεατρικός συγγραφέας, αλλά και μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, παίζει, τραγουδάει και σκηνοθετεί στο θέατρο και στην όπερα. Ένθερμος θιασώτης του "θεάτρου του λόγου", θεώρησε υποχρέωσή του, ως διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου του Οντεόν, προτού αναλάβει τη διεύθυνση στο Φεστιβάλ της Αβινιόν, να επαναφέρει το θεατρικό κείμενο στο επίκεντρο του θεάτρου. Υπʼ αυτή την έννοια, ένα από τα πρώτα έργα του, το "Θέατρα" (1998), επέχει θέση μανιφέστου. Μαζί με την Επιστολή προς τους νέους ηθοποιούς για να αποδοθεί ο λόγος τώ λόγω, άλλο αισθητικό μανιφέστο, το Θέατρα είναι το πιο πολυμεταφρασμένο κείμενό του.

PASCAL RAMBERT: "Το τέλος του έρωτα" - Το έργο ανέβηκε στο Φεστιβάλ της Αβινιόν το 2011 και έκτοτε γνωρίζει διεθνή επιτυχία. Οι δύο εραστές, οι οποίοι παραμένουν σχεδόν ακίνητοι καθʼ όλη τη διάρκεια του έργου, δεν έχουν παρά μόνο τις λέξεις για να πλήξουν ο ένας τον άλλον, γεγονός που πολλαπλασιάζει τη βία των δολοφονικών λόγων που ανταλλάσσονται. Ένας χείμαρρος διαλυτικών λόγων εκχύνεται και απλώνεται μπροστά στον θεατή: ο έρωτας, η γοητεία, ο αισθησιασμός, η κατοχή εκρήγνυνται και το δράμα βυθίζεται τελικά μέσα στη χολή. Συγκλονιστικά δυνατό επί σκηνής, το κείμενο του Ραμπέρ διαθέτει την ίδια δύναμη όταν διαβάζεται κατά μόνας, σιωπηλά. "Θλίψη, πόνος, εκκωφαντική μοναξιά, θα περιπλανηθούμε στους ίδιους ψυχρούς τόπους". Η ηχώ αυτής της διπλής φωνής συνεχίζει να αντηχεί μέσα μας και μετά την εκφορά της τελευταίας λέξης.

CARINE LACROIX : "Burn Baby Burn" - Το έργο γνώρισε επίσης πολύ γρήγορα μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ευρώπη: μετά από μια ανάγνωση το 2007, ανέβηκε στο Studio Theatre της Comedie-Francaise το 2010, προτού παρουσιαστεί στο Deutsches Theater του Βερολίνου, στο Μόναχο, στην Πράγα και στην Αργεντινή.
Σʼ ένα εγκαταλελειμμένο βενζινάδικο, πέρασμα και χώρο διακίνησης ναρκωτικών, όπως στη Δυτική αποβάθρα του Κολτές, συναντιούνται δύο σκληρές αλλά ευαίσθητες έφηβες του τύπου Θέλμα και Λουίζ. Όλα αλλάζουν με την άφιξη ενός διανομέα πίτσας και τελειώνουν με ένα έγκλημα εξιλεωτικού χαρακτήρα, που συμβολίζει το θάνατο της παιδικότητας και της αθωότητας. Η Καρίν Λακρουά υπογράφει ένα πολύ δυνατό κείμενο με θέμα τον αποπροσανατολισμό μιας εφηβείας που παραπαίει μεταξύ αλλοπρόσαλλων ονείρων και σκληρής πραγματικότητας, παραδομένης, σαν από απροσεξία, στους δαίμονες του κακού που τη σέρνουν προς την άβυσσο, στη μέση του πουθενά.


Σημείωση: Διεύθυνση και επιμέλεια μετάφρασης του "Burn Baby Burn": Δήμητρα Κονδυλάκη.

21χ14 εκ., 207 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Νέο Γαλλικό Θέατρο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 842 (Γαλλικά θεατρικά έργα )
Άλλα πρόσωπα: Μαρία, 1949- Ευσταθιάδη (Μεταφραστής) , Συλλογικό έργο (Μεταφραστής) , Νικολίτσα Αγγελακοπούλου (Μεταφραστής) ,
ISBN: 978-960-505-178-5
ISBN (10ψήφιο): 960-505-178-8
Βάρος: 0.336 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2015
Γράψε τη δική σου κριτική
15.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

11.10
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Py, Olivier
Ο Ολιβιέ Πυ γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1965 στη γαλλική πόλη Γκρας. Θεωρείται από τους σημαντικότερους εν ζωή εκπροσώπους της σύγχρονης γαλλικής δραματουργίας, ενώ είναι παράλληλα ηθοποιός και σκηνοθέτης. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία, αλλά αφοσιώθηκε στο θέατρο. Μαθήτευσε σε δύο από τις εγκυρότερες γαλλικές δραματικές σχολές (ENSATT και Conservatoire National Superieur d΄Art Dramatique). Τριάντα δύο χρονών ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Κέντρου της Ορλεάνης, ενώ, μετά τη λήξη της θητείας του, στα τέλη του 2006, διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου του Οντεόν στο Παρίσι. Από το 1988 που εμφανίστηκε στο θέατρο ως συγγραφέας, εδραιώθηκε στη γαλλική σκηνή με έργα στα οποία παίζει και σκηνοθετεί. Από την πληθωρική δραματουργική παραγωγή του ξεχωρίζουν τα αμετάφραστα ακόμα στα ελληνικά θεατρικά έργα: "Les Vainqueurs" (Οι νικητές), 2004, L΄Exaltation du labyrinthe" (Το εγκώμιο του λαβυρίνθου), 2001, "L΄Apocalypse joyeuse" (Η χαρούμενη Αποκάλυψη), 2000, "Le Visage d΄ Orphee" (Το πρόσωπο του Ορφέα), 1997, "La Servante" (Η υπηρέτρια), 1995. Μη διστάζοντας να διακηρύξει τόσο τη ρωμαιοκαθολική πίστη του όσο και την ομοφυλοφιλία του, ο Πυ δημιουργεί στα έργα του ένα γιορτινό και συνάμα παρακμιακό σύμπαν, που συνδυάζει στοιχεία γκροτέσκου και φάρσας, με οδηγό έναν κυρίαρχο, παραληρηματικό λόγο. Η μεταμφίεση ανάγεται σε όχημα έκστασης και το θέατρο σε θρησκεία που ευαγγελίζεται τη ριζική επανανοηματοδότηση του σύγχρονου κόσμου.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.