Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Αφιέρωμα στην "Κενή διαθήκη" του Πάρι Τακόπουλου
(και "Τις ο λαλών" της Κ.Δ. του Κώστα Σοφιανού)

Αφιέρωμα στην "Κενή διαθήκη" του Πάρι Τακόπουλου
Το αφιέρωμα αυτό αφορά και τους δύο τόμους της "Κενής Διαθήκης" τους εκδοθέντας το 2011 σε έναν ενωμένο και χωρισμένο τόμο με κείμενα από είκοσι δύο συν ένα έλληνες και ξένους συγγραφείς. Η επιμέλεια του αφιερώματος οφείλεται στον ποιητή και κριτικό Κώστα Σοφιανό, τον αποτελούντα τον εικοστό τρίτο συγγραφέα του "Αφιερώματος", με τα οκτώ πρώτα κεφάλαια, από το ανέκδοτο προς το παρόν βιβλίο του, "Τις ο Λαλών της Κενής Διαθήκης".

Τα πρόσωπα των συν-συγγραφέων του Αφιερώματος είναι κατά αλφαβητική "επιθετικώς" σειρά τα ακόλουθα: ο Βασίλης Αλεξάκης, ο Ελευθέριος Ανευλαβής, ο Ρένος Αποστολίδης και ο Στάντης Αποστολίδης. Η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης Φατίμα Γελόεβα, ο Γιώργος Γκίκας και ο Άλκης Γκίνης. Οι καθηγηταί Δημήτρης Δημηρούλης, ο Σταύρος Δεληγιώργης και ο Έντυ Ντάκγουορθ, ο γνωστός άγγλος "Δάσκαλος των Ελληνικών". Έπεται η Μαρία Καραβία, η Μάγια Λυμπεροπούλου, η Μαρία Μαρή, ο Κώστας Μάστρακας, η Amy Mims, η καθηγήτρια θεατρολογίας Χαρά Μπακονικόλα, ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης και ο ποιητής Κωνσταντίνος Μπούρας. Η καθηγήτρια Τζίνα Πολίτη και ο Ευάγγελος Σαχπέρογλου. Ακολουθούν ο Αλέξανδρος Φασόης και η Ντία Φιλιππίδη, η οποία δίδαξε στους φοιτητές της σε Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο, τον ήρωα της "Κενής Διαθήκης"του Πάρι Τακόπουλου, ο οποίος συνεζήτησε μέσω Skype με τους φοιτητές της επί δίωρον απαντώντας στα περισσότερα ερωτήματά τους.

Τέλος υπάρχει κι ένας μεταπρόλογος του ίδιου του συγγραφέα της "Κενής Διαθήκης".

24χ17 εκ., 240 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.09 (Νεοελληνική λογοτεχνία - Ερμηνεία και κριτική)
ISBN: 978-960-9568-38-8
ISBN (10ψήφιο): 960-9568-38-6
Βάρος: 0.51 κιλά
Εκδότης: Καλλιγράφος
Έτος Κυκλοφορίας: 2015
Γράψε τη δική σου κριτική
15.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

13.35
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Mims, Amy
Παρά την ιρλανδέζικη καταγωγή της και την αγγλόφωνη παιδεία στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, η Amy Mims διάλεξε την Ελλάδα ως πατρίδα από το 1960. Εκτός από την πληθώρα αγγλικών μεταφράσεων της Νεοελληνικής λογοτεχνίας - με τρία βιβλία του Καζαντζάκη, τέσσερα ποιητικά κείμενα και το 1000-σέλιδο "Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων" του Ρίτσου, (για το οποίο έλαβε Κρατικό Βραβείο), και 20 έργα σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων - έχει γράψει πέντε δίγλωσσες συλλογές με δικά της ποιήματα και δύο βιβλία με πρωτότυπα "δοκίμια". Η πρώτη ποιητική συλλογή είχε ενθουσιώδεις επαίνους από τον Χένρυ Μίλλερ και την Αναΐς Νιν. Η δεύτερη και τρίτη ήταν αφιερωμένες στην αγαπημένη της Κύπρο. Η τέταρτη ήταν για τον Ρίτσο και η πέμπτη είχε τον παράξενο τίτλο: "Παράφωνος ψαλμός για έναν ατίθασο γλάρο". Όσο για τα καινούργια ποιήματά της, η οριστική ανθολόγηση ετοιμάζεται τώρα. Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄60, χάρη στη συμβίωση-συνεργασία με τον Μίνω Αργυράκη, η Amy είχε τη μεγάλη τύχη να γνωρίσει από κοντά και να συνεργαστεί με κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες, όπως τον Τσαρούχη (για το μικρό θέατρο της "Κιβωτού")..., όπως τον Μάνο Χατζιδάκι (για την αγγλική μετάφραση όλων των τραγουδιών του, με στίχους δικούς του και του Γκάτσου)..., όπως τον Πατέρα του θεάτρου σκιών, τον Μπαρμπα-Σωτήρη Σπαθάρη (για την αγγλόφωνη απόδοση διαφόρων έργων του).., όπως τον Μίκη Θεοδωράκη (για την απόδοση του δικού του κύκλου 32 ποιημάτων με τίτλο "Ο ήλιος και ο χρόνος". Η μεγάλη Ελληνίδα Δανάη Στρατηγοπούλου, χάρισε στην Amy το επώνυμο "Σιλβερίδη", για να αισθανθεί η Ιρλανδέζα πιο πολύ Ελληνίδα.

Αλεξάκης, Βασίλης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 1943. Σπούδασε στην ανωτάτη Δημοσιογραφική Σχολή της Λιλ. Είναι εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1968. Εκεί δούλεψε ως δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα "Le Monde" και χρονογράφος. Έτσι εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα. Ο Βασίλης Αλεξάκης έχει ασχοληθεί επίσης με το χιουμοριστικό σκίτσο και με τον κινηματογράφο. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές "Mon amour", στην Ιταλία ("Citta armoniosa", 1978), "Γδύσου" (Αθήνα, Εξάντας, 1982) καθώς και έξι ιστορίες με εικόνες, υπό τον γενικό τίτλο "Η σκιά του Λεωνίδα" (Αθήνα, Εξάντας, 1984) που έχουν κυκλοφορήσει και στα γερμανικά ("Leonidas΄ Schatten", Romiosini, μετάφραση του Klaus Eckhardt, 1986). Έχει σκηνοθετήσει τέλος την ταινία μικρού μήκους "Είμαι κουρασμένος", βραβείο φεστιβάλ Τουρ και Γαλλικού Κέντρου Κινηματογράφου (1982), τις τηλεταινίες "Ο Νέστως Χαρμίδης περνά στην επίθεση" (1984) και "Το τραπέζι" (1989) και τη μεγάλου μήκους "Αθηναίοι", Α΄ βραβείο διεθνούς φεστιβάλ ταινιών χιούμορ του Charmousse (1991). Ως πεζογράφος έχει τιμηθεί στη Γαλλία με τα βραβεία Αλμπέρ Καμύ, Αλεξάντρ Βαιλάτ, Σαρλ Εσμπραγιά, Medicis (το 1995, για το βιβλίο του "Η μητρική γλώσσα"), καθώς και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (το 2007, για το βιβλίο του "μ.Χ.").

Ανευλαβής, Ελευθέριος
Ο Ελευθέριος Ανευλαβής γεννήθηκε το 1943 στην Λιβαδειά του νομού Βοιωτίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου και αποφοίτησε το έτος 1968. Μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο και έκανε μεταπτυχιακή εκπαίδευση στην Αμερική, για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1977 και να διορισθεί ως επιμελητής Παθολογίας στον «Ευαγγελισμό». Το 1978 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και το 1979 διορίσθηκε πανεπιστημιακός επιμελητής στην τότε ονομαζόμενη Φυματιολογική κλινική του πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Νοέμβριο του 1985 διορίσθηκε Διευθυντής του ΕΣΥ στην Α. Παθολογική κλινική του Κωνσταντοπούλειου ΠΓ νοσοκομείου Ν. Ιωνίας «Η Αγία Όλγα».

Αποστολίδης, Ρένος Η.
Ρένος Αποστολίδης (1924-2004). Ο Ρένος Αποστολίδης γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του δημοσιογράφου Ηρακλή Αποστολίδη, αρχισυντάκτη σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες, διευθυντή της Εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού και διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1945-1959), και της Ελπινίκης το γένος Ζαμπέλη. Το 1935 τέλειωσε το δημοτικό σχολείο και το 1941 το Βαρβάκειο Γυμνάσιο, όπου στις 28 Οκτωβρίου του 1941 οργάνωσε μαθητική αποχή. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής παρέμεινε ανένταχτος. Σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (αποφοίτησε το 1950). Φοιτητής ακόμη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου στρατεύτηκε με το βαθμό του οπλίτη στο κρατικό μέτωπο. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του και για έντεκα χρόνια εργάστηκε ως καθηγητής αρχαίων και νέων ελληνικών, ιστορίας και λατινικών σε ιδιωτικά αθηναϊκά γυμνάσια. Υπήρξε συνεργάτης του κρατικού γραφείου Τύπου του εξωτερικού, της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου, της Γενικής Διεύθυνσης Τύπου του Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως και του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας. Τιμήθηκε με το βραβείο πεζογραφίας του Υπουργείου Παιδείας το 1960 (για το έργο του "Ιστορίες από τις Νότιες Ακτές"). Στο χώρο των γραμμάτων πρωτοεμφανίστηκε το 1944 με τη δημοσίευση του δοκιμίου του "Καιρός" στο περιοδικό "Γράμματα" και την έκδοση του έργου του "Τρεις σταθμοί μιας πορείας", ένα χρόνο αργότερα. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά της πρωτεύουσας ως συντάκτης ("Ελευθερία", "Νίκη", "Εικόνες", "Γνώσεις", "Νεώτερον Λεξικόν Ηλίου", "Ανεξάρτητος Τύπος", κ.α.) και ως κριτικός ("Γράμματα", "Φοιτητική Φωνή", "Δελτίον του Βιβλίου", "Κύκλος", "Κοχλίας", "Νέα Εστία", "Νέοι Ρυθμοί", "Νέες Εικόνες", "Έθνος", "Εθνικός Κήρυκας", κ.α.). Από το 1951 ανέλαβε την αρχισυνταξία και την κριτική στήλη στο περιοδικό "Ο Αιώνας μας", και το 1959 ίδρυσε με τον πατέρα του το περιοδικό "Νέα Ελληνικά", από τις σελίδες του οποίου πρόβαλε την κριτική στάση του ενάντια στη λογοτεχνική γενιά του ʼ30. Το 1964 καταδικάστηκε σε κάθειρξη δυόμισι χρόνων -από την οποία εξέτισε τελικά τρεις μήνες- επειδή είχε εισβάλει στη Βουλή ηγούμενος μιας ομάδας ακροδεξιών. Στη δικτατορία του Παπαδόπουλου επέβαλε τη δημοσίευση σε συνέχειες της "Ανθολογίας νεοελληνικού διηγήματος" στις εφημερίδες της εποχής, η οποία όμως διακόπηκε από τη λογοκρισία με αφορμή τη δική του νουβέλα "Ο Α2". Μετά τη δικτατορία συνέχισε να ασκεί κριτική από τις σελίδες του περιοδικού "Τετράμηνα" ως το 1979. Ο Ρένος Αποστολίδης ανήκει στους έλληνες πεζογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Βασικό χαρακτηριστικό του έργου του είναι η κυριαρχία της παρεμβολής του συγγραφέα στη ροή της αφήγησης και η έκφραση της προσωπικής του άποψης και οπτικής του μύθου με τρόπο άμεσο. Βασική πηγή της θεματολογίας του είναι η περίοδος της γερμανικής κατοχής και του ελληνικού εμφυλίου, ιστορικά γεγονότα της οποίας εντάσσει στην αφήγησή του αξιοποιώντας τα και σχολιάζοντάς τα, τόσο για να κρίνει τις αρνητικές τους επιπτώσεις όσο και για να τονίσει το υπαρξιακό αδιέξοδο στο οποίο οδηγούν τους ήρωές του. Στα μεταγενέστερα έργα του στρέφεται προς τη σύγχρονή του πραγματικότητα, διατηρώντας ωστόσο την άποψή του για τον προδρομικό χαρακτήρα του Εμφυλίου στις μεταπολεμικές αλλαγές στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας. Έργα του μεταφράστηκαν στα ολλανδικά, γερμανικά, γαλλικά και άλλες ξένες γλώσσες. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Ρένου Αποστολίδη βλ. Χατζηβασιλείου Βαγγέλης, "Ρένος Αποστολίδης", στο "Η μεταπολεμική πεζογραφία· από τον πόλεμο του ʼ40 ως τη δικτατορία του ʼ67", τ. β΄, σ. 224-247, Αθήνα: Σοκόλης, 1988, Χατζηφώτης Ι. Μ., "Αποστολίδης Ρένος", στη "Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", τ. 2, Αθήνα: Χάρη Πάτση, χ.χ., και χ.σ., "Αποστολίδης Ρένος", στο "Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό", τ.1, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1983. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Καραβία, Μαρία
Η Μαρία Καραβία έχει ταξιδέψει πολλές φορές σε χώρες της Ανατολής, όπως στην Ινδία και την Ταϋλάνδη, την Κίνα και όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής, καλύπτοντας δημοσιογραφικές αποστολές των εφημερίδων Καθημερινή, Μεσημβρινή και του προδικτατορικού περιοδικού Εικόνες, έντυπα στα οποία εργάστηκε από την αρχή της σταδιοδρομίας της. Έχει σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης και, παράλληλα με τη δουλειά της σε εφημερίδες και περιοδικά, έχει εργαστεί στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στην Ελληνική Τηλεόραση 1, όπου από το 1975 έως το 1987 ήταν υπεύθυνη για τον προγραμματισμό, την έρευνα και την παρουσίαση των εκπομπών Εικόνες και Εικαστικά. Στο διάστημα της δικτατορίας έζησε στο Λονδίνο και εργάστηκε στην Ελληνική Υπηρεσία του B.B.C. Έως το 1997, έγραφε χρονογράφημα στο κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας Καθημερινή. Το 1966, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Γιώργο Εμιρζά, πραγματοποίησε για την ΕΤ 1 την τετράωρη τηλεοπτική σειρά Οδησσός, η λησμονημένη πατρίδα, την πρώτη εκτενή έρευνα που έγινε για τον ελληνισμό της περιοχής. Η μελέτη-λεύκωμα της Οδησσού κυκλοφόρησε στις Εκδόσεις Άγρα το 1998.

Γεννήθηκε στο Βόλο το 1948. Πτυχιούχος ελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1971). Πτυχιούχος γαλλικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1974). Κάτοχος κρατικού διδακτορικού διπλώματος (Doctorat d΄ Etat des Lettres et Sciences Humaines) του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Universite de Sorbonne, Paris IV), (1985). 1975-1991, βοηθός και στη συνέχεια λέκτωρ και επίκουρος καθηγήτρια στον Τομέα Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 1992 (μέχρι σήμερα), αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διδάσκει φιλοσοφία του θεάτρου, θεωρία του δράματος, αισθητική του θεάτρου, αρχαία δραματουργία και δραματική ανάλυση.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.