Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οι απύθμενες περιπέτειες του κυρίου Ζυλ
Συγγραφέας:   Μίμης Δημόπουλος


Οι απύθμενες περιπέτειες του κυρίου Ζυλ

Τι γυρεύει ένας κατάσκοπος μέσα σε ένα νοικιασμένο ταξί;
Γιατί το οδηγεί αυτός και όχι ο πραγματικός οδηγός του;
Τι δουλειά έχει εκεί μια ξανθιά κυρία;
Στους δύο χωρεί τρίτος;
Πόσο έχει γράψει μέχρι τώρα η ταρίφα;

Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα
ψάχνουν να βρουν λύση σε ένα μυθιστόρημα
πιο κουραστικό κι από μία μέρα στην Εφορία,
πιο μακρύ κι από το δρόμο της ανάπτυξης,
πιο δήθεν κι από φωτογραφία με φίλτρο sepia.

Οι απαντήσεις βρίσκονται στις σελίδες
του βιβλίου που κρατάς.
Μην το ξεφυλλίζεις.
ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΟ!
Πώς θα ζήσουμε εμείς;
Πώς θα γίνουμε διάσημοι;
Μην το ξεφυλλίζεις, λέω...
Γαμώτο, γιατί δεν ακούς;;;
Έτσι είσαι;
Στο τέλος πεθαίνουν όλοι.
Να μάθεις!


21χ14 εκ., 158 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-618-5058-13-5
ISBN (10ψήφιο): 618-5058-13-8
Βάρος: 0.247 κιλά
Εκδότης: CaptainBook.gr
Έτος Κυκλοφορίας: 2014
Γράψε τη δική σου κριτική
10.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.90
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ο Μίμης Δημόπουλος γεννήθηκε το 1924 στον Δομοκό, όπου μεγάλωσε και φοίτησε στο σχολείο. Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον βρίσκει μαθητή γυμνασίου και ο Δημόπουλος προσχωρεί στην Ε.Π.Ο.Ν. Έπειτα γίνεται μέλος του Ε.Α.Μ. και πολεμά με τους αντάρτες στα βουνά του Καρπενησίου. Το 1945 εξορίζεται στη Μακρόνησο. Εκεί ανακηρύσσεται για δύο συνεχόμενες σαιζόν πρωταθλητής στο μυγομάζεμα. Έτσι, επιστρέφει στα εγκόσμια με περιορισμό να μείνει εντός των συνόρων. Το 1953 αρχίζει το συγγραφικό του έργο, ενώ παράλληλα εργάζεται ως θυρωρός στα κτίρια της τότε Κ.Υ.Π.Ε. Μέχρι το 1965 εκδίδει πέντε ποιητικές συλλογές, τέσσερα θεατρικά έργα, τρία λογοτεχνικά βιβλία και δύο κόρες αγνώστου μητρός. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς απολύεται από την τότε Κ.Υ.Π. για άγνωστους, μέχρι το 1989, λόγους. Παρ΄ όλα αυτά συνεχίζει την καλλιτεχνική του δραστηριότητα και βγάζει τα προς το ζην ως οδοκαθαριστής στο Τατόι. Το 1968 και αφού δεν του παραχωρήθηκε το θέατρο του Λυκαβηττού και το γήπεδο της Νέας Σμύρνης για συναυλίες, ο Δημόπουλος αυτοεξορίζεται στο Παρίσι. Εκεί γνωρίζει πολλούς εξόριστους συμπατριώτες του και ιδρύει το Κίνημα Καλλιτεχνών Εξορίστων. Τα χρόνια στη Γαλλία είναι φτωχά σε δημιουργική εργασία και στιγματίζονται από την προσωπική ζωή, η οποία σημαδεύτηκε από τρεις γάμους και την απόκτηση πέντε τέκνων- το ένα εξώγαμο. Με την επαναγορά της δημοκρατίας επιστρέφει νύχτα στην Αθήνα και ετοιμάζεται πυρετωδώς για τη συναυλία του στον Λυκαβηττό. Δεν προλαβαίνει να την πραγματοποιήσει, γιατί πεθαίνει από κωλικό εντέρου στο άκουσμα της νομιμοποίησης του Κ.Κ.Ε. Το 1981 επιστρέφει στη ζωή και εργάζεται ως αεροσυνοδός. Τα επόμενα οκτώ χρόνια θα συμπεριλάβει τα μεγαλύτερά του ποιήματα με θέμα τα ταξίδια, την ξενιτιά και τον καημό του αεροπόρου σε τέσσερις ποιητικές συλλογές, οι οποίες μελοποιήθηκαν αργότερα, χωρίς την άδειά του, από υπουργούς και υφυπουργούς. Το 1989 ακυρώνεται η επιχορήγηση από την Τράπεζα Κρήτης για τη συναυλία στον Λυκαβηττό και ο Δημόπουλος αναγκάζεται να δεχτεί τη δυσμενή μετάθεση στο Υπουργείο Πολιτισμού ως υπουργός παρά τω υφυπουργώ. Οι συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις της σαιζόν εκείνης του προκαλούν δηλητηρίαση στο πεπτικό σύστημα, η οποία αποδείχτηκε θανάσιμη στη διαδρομή από το Harefield στο Λαϊκό, με αποτέλεσμα να ταφεί με οικουμενικές τιμές.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.