Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οι κεραίες της εποχής μου ΙΙ
(Ταξιδεύοντας με άλλους 30+1 διάσημους συγγραφείς απ΄ όλο τον κόσμο)

Offer
Μια εικόνα μπορεί να λέει όσα λένε χίλιες λέξεις, αλλά χίλιες λέξεις μπορούν να πουν πράγματα που δεν λέει ποτέ καμία εικόνα. Με αυτό το σκεπτικό ο Ανταίος Χρυσοστομίδης προτείνει έναν δεύτερο τόμο με τις συνεντεύξεις που πήρε -μόνος ή με τη Μικέλα Χαρτουλάρη- από άλλους 30+1 διάσημους συγγραφείς απʼ όλο τον κόσμο, πηγαίνοντας πολύ πέρα από την τηλεοπτική εικόνα της ομώνυμης δημοφιλούς εκπομπής. "Οι Κεραίες της εποχής μου" δίνουν όχι μόνο ένα χορταστικό πανόραμα της διεθνούς λογοτεχνικής σκηνής αλλά και την πολύ προσωπική ματιά ενός ανθρώπου που εξακολουθεί να πιστεύει ότι η καλή λογοτεχνία είναι από τα λίγα πράγματα που μπορούν ακόμα να μας σώσουν.

Σέσαρ Άιρα, Κάντερ Άμπντολάαχ, Αλάα Αλ-Ασουάνι, Ενρίκε Βίλα-Μάτας, Αβραάμ Γεοσούα, Ίρβιν Γιάλομ, Νταβίντ Γκρόσμαν, Ουμπέρτο Έκο, Πέτερ Εστερχάζι, Τζέφρι Ευγενίδης, Πίτερ Κάρεϊ, Μάσιμο Καρλότο, Εδγάρδο Κοζαρίνσκι, Τζόναθαν Κόου, Αντρέι Κούρκοφ, Ντόνα Λεόν, Αντόνιο Λόμπο Αντούνες , Αμίν Μααλούφ, Χένινγκ Μάνκελ, Χαβιέρ Μαρίας , Σεμπάστιαν Μπάρυ, Χέρτα Μύλερ (Νόμπελ 2009), Σάρα Ουότερς, Λεονάρδο Παδούρα, Άννι Πρου, Ίαν Ράνκιν, Αντόνιο Σκάρμετα, Γκράχαμ Σουίφτ, Τούμας Τράνστρεμερ (Νόμπελ 2011), Ντανιέλ Τσαβαρία, Περ Βέστμπεργκ.

21χ14 εκ., 638 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 928 (Συγγραφείς), 809 (Λογοτεχνία - Ερμηνεία και κριτική), 080 (Συνεντεύξεις)
ISBN: 978-960-03-5633-5
ISBN (10ψήφιο): 960-03-5633-5
Βάρος: 0.956 κιλά
Εκδότης: Καστανιώτη
Έτος Κυκλοφορίας: 2013
Γράψε τη δική σου κριτική
18.11
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

13.40
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Abdolah, Kader
Καντέρ Αμπντολάχ είναι το ψευδώνυμο του Χοσεΐον Σαντγιαντί Γκεμαγκαμί και σχηματίστηκε από τα ονόματα δύο εκτελεσμένων φίλων του. Ο Αμπντολάχ γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1954 στο Αράκ του Ιράν. Το 1988 εγκατέλειψε το Ιράν και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ολλανδία, όπου και εξακολουθεί να ζει. Άρχισε να γράφει στα ολλανδικά το 1993. Το σπίτι του τεμένους, μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία της ολλανδικής λογοτεχνίας των τελευταίων χρόνων, κυκλοφόρησε το 2005.

Al - Aswany, Alaa, 1957-
Ο Αλάα Αλ-Ασουάνι γεννήθηκε το 1957 στην Αίγυπτο. Σπούδασε οδοντιατρική στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο. Το πρώτο του οδοντιατρείο ήταν στο θρυλικό Μέγαρο Γιακουμπιάν, το οποίο έγινε σκηνικό για το ομώνυμο βιβλίο του που πρωτοκυκλοφόρησε το 2002, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 30 γλώσσες και αποτελεί το πιο πολυδιαβσμένο αραβόφωνο βιβλίο του 21ου αιώνα, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 1.000.000 αντίτυπα. Μεταφέρθηκε με εξαιρετική επιτυχία στον κινηματογράφο από τον Marwan Hamed, σε μια από τις πιο ακριβές παραγωγές του αιγυπτιακού κινηματογράφου. Το επόμενο μυθιστόρημά του, "Σικάγο" (2006), συνάντησε επίσης θετική υποδοχή από την κριτική και το κοινό και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Ακολούθησαν "Η αυτοκινητιστική λέσχη" και η συλλογή διηγημάτων "Θα ήθελα να ήμου αιγύπτιος".

Barry, Sebastian
Ο Sebastian Barry γεννήθηκε το 1955 στο Δουβλίνο. Σπούδασε λατινική και αγγλική φιλολογία στο Trinity College του Δουβλίνου. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, τις νουβέλες "Macker΄s Garden" (1982) και "Strappado Square" (1983) καθώς και τα μυθιστορήματα "The Engine of Owl-Light" (1986) και "Annie Dunne" (2002). Ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή θεατρικών έργων και το "The Steward of Christendom" (1995) έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία. Άλλα θεατρικά του έργα: "Boss Grady΄s Boys", "Prayers of Sherkin", "White Woman Street", "The Only True History of Lizzie Finn", "Our Lady of Sligo", "Hinterland". (φωτογραφία: Frank Fennel)

Carlotto, Massimo
Ο Μάσιμο Καρλότο γεννήθηκε στην Πάντοβα το 1956 και από το 1996 ζει στο Κάλιαρι, Το 1976 κατηγορήθηκε για ένα φόνο που δεν διέπραξε, φυγοδίκησε στην κεντρική Αμερική, στη συνέχεια παραδόθηκε στις ιταλικές αρχές και τελικά, το 1994, του δόθηκε χάρη από τον πρόεδρο της ιταλικής δημοκρατίας. Το 1995 κυκλοφόρησε ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο "Ο φυγάδας". Ακολούθησε το το 1996 "Η αλήθεια του αλιγάτορα", το πρώτο μιας σειράς πέντε αστυνομικών μυθιστορημάτων με "νουάρ απόχρωση και μπλουζ διάθεση", καθώς και με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Θεωρείται ο ανανεωτής του σύγχρονου ιταλικού νουάρ μυθιστορήματος και τα βιβλία του γνωρίζουν την καθολική αποδοχή κοινού και κριτικής.

Esterhazy, Peter, 1950-2016
Ο Πέτερ Εστερχάζυ, γόνος μεγάλης ουγγρικής αριστοκρατικής οικογένειας, γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 14 Απριλίου 1950. Σπούδασε μαθηματικά και σε ηλικία 26 ετών εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, "A sziv segedigei" ("Βοηθώντας τα ρήματα της καρδιάς"). Εξέδωσε μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια, και θεωρείται από τους πιο πολυδιαβασμένους Ούγγρους συγγραφείς στο εξωτερικό. Γνωστότερο βιβλίο του είναι το μυθιστόρημα "Harmonia Caelestis" ("Ουράνια αρμονία", 2000), ένα χρονικό της οικογένειάς του από την εποχή της Αυστρουγγαρίας, όταν ο Χάυδν συνέθετε τις μελωδίες του, έως την εποχή του κομμουνισμού. Είχε τιμηθεί με πολλά βραβεία, ανάμεσα στα οποία το βραβείο Χέρντερ, το 2002, το βραβείο Ειρήνης των Γερμανών Βιβλιοπωλών, το 2004, και το Angelus Central European Literature Award στην Πολωνία, το 2007. Έφυγε από τη ζωή στις 14 Ιουλίου 2016, λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του στο οποίο κατέγραφε τον αγώνα του με τον καρκίνο του πάγκρεας από τον οποίο έπασχε.

Grossman, David
Ο Νταβίντ Γκρόσμαν είναι ένας από τους σημαντικότερους Ισραηλινούς συγγραφείς. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 25 γλώσσες. Έχει γράψει έξι μυθιστορήματα κι αρκετά παιδικά βιβλία. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ αυτών και με το γαλλικό τού Ιππότη των Τεχνών και των Γραμμάτων. Ζει με τη γυναίκα του και τα παιδιά του σε προάστιο της Ιερουσαλήμ.

Kurkow, Andrej
Γεννημένος το 1961 στο Λένινγκραντ, ο Αντρέι Κούρκοφ έζησε από μικρή ηλικία στο Κίεβο. Σπούδασε ξένες γλώσσες (μιλά 11 γλώσσες, μεταξύ των οποίων και ιαπωνικά) και εργάστηκε ως δεσμοφύλακας (στις φυλακές Οδησσού), δημοσιογράφος, κάμεραμαν και σεναριογράφος. Μέχρι σήμερα έχει γράψει τα μυθιστορήματα "O θάνατος ενός αγνώστου" (1996), "Πέτροβιτς" (1998), "O φίλος του μακαρίτη" (2001), "Oι πιγκουίνοι δεν πεθαίνουν απ΄ το κρύο" (2002), "O τελευταίος έρωτας του Προέδρου" (2004) και τη συλλογή διηγημάτων "Φθινοπωρινή φωτιά" (2007). Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 21 γλώσσες.

Leon, Donna
Η Ντόνα Λεόν γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ το 1942 και πρωτοπήγε στην Ιταλία το 1965. Ζει επί μία εικοσαετία στη Βενετία, ενώ προηγουμένως υπήρξε μόνιμος κάτοικος της Ελβετίας, της Αγγλίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Κίνας, χώρες στις οποίες δίδαξε την αγγλική λογοτεχνία. Άρχισε τη συγγραφή βιβλίων σαν ένα αστείο, στο θέατρο Λα Φενίτσε, στη Βενετία, όταν, βλέποντας ένα γερμανό συνθέτη να διευθύνει άσχημα την ορχήστρα, σκέφτηκε, γιατί να μην τον σκοτώσω. Η σκέψη εκείνη αποτέλεσε την αφετηρία για τη συγγραφή του μυθιστορήματος "Βενετσιάνικη βεντέτα". Η συγγραφέας είναι κριτικός του αστυνομικού βιβλίου στους Sunday Times και ειδική στην όπερα, ιδίως στον Χέντελ. Ίσως γι΄ αυτό έγραψε το λιμπρέτο μιας κωμικής όπερας, της "Ντόνα Γκαλιάνα", που ανεβάστηκε, το 2002, στο Ίνσμπρουκ. ΄Ολα τα βιβλία της, που είχαν ως κεντρικό ήρωα τον επιθεωρητή Μπρουνέτι, πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Το έργο της "Βενετσιάνικη βεντέτα" τιμήθηκε με το ιαπωνικό βραβείο Suntori. Πρόσφατα η Ένωση Συγγραφέων Αστυνομικού Μυθιστορήματος της απένειμε το βραβείο Silver Dagger.

Maalouf, Amin, 1949-
O Aμίν Mααλούφ (Amin Maalouf) γεννήθηκε το 1949 στο Λίβανο. Eίναι καθολικός και μαθήτευσε σε σχολή Iησουιτών, όπου διδάχτηκε τα γαλλικά, τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Από το 1976 ζει και εργάζεται στη Γαλλία. Εργάστηκε δώδεκα χρόνια ως δημοσιογράφος (διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού "Aν-Nαχάρ" και αρχισυντάκτης του περιοδικού "Nέα Aφρική"). Aπό το 1983, μετά τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου βιβλίου του, "Oι Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Aράβων", έχει αφοσιωθεί στο συγγραφικό του έργο. Έχει γράψει μυθιστορήματα, δοκίμια και λιμπρέτα όπερας. Όλα τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Το μυθιστόρημά του "Ο βράχος του Τάνιος", τιμήθηκε με το βραβείο Goncourt το 1993. Το 2011 εξελέγη μέλος της γαλλικής Ακαδημίας.

Mankell, Henning
O Χένινγκ Μανκέλ γεννήθηκε το 1948 στη Στοκχόλμη. Το 1973 έγραψε το πρώτο του βιβλίο, την ιστορία ενός ανθρακωρύχου, μέσω της οποίας ανέδειξε και την ιστορία του εργατικού κινήματος. Σε μερικά χρόνια είχε γίνει ένας από τους αγαπημένους συγγραφείς της Σουηδίας. Η σειρά αστυνομικών βιβλίων του με ήρωα τον επιθεωρητή Κουρτ Βαλάντερ έχει μεταφραστεί σε 35 γλώσσες και έχει πουλήσει περισσότερα από είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Μόνο στη Σουηδία τα βιβλία του έχουν πουλήσει περίπου τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα, έχουν όλα γυριστεί σε τηλεταινίες και έχουν τιμηθεί με πολλά βραβεία. Το μυθιστόρημα "Εκτελεστές δίχως πρόσωπο" (Ψυχογιός, 2002) ανακηρύχθηκε το καλύτερο σουηδικό αστυνομικό μυθιστόρημα, το 1991, από τη "Σουηδική Ακαδημία Εγκλήματος" και το καλύτερο σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα από τον "Σκανδιναβικό Σύνδεσμο Εγκλήματος". Το μυθιστόρημα "Εντολές θανάτου" (Ψυχογιός, 2004) τιμήθηκε με το βραβείο Macallan Golden Dagger, το 2001. Ο συγγραφέας ανακηρύχθηκε συγγραφέας της χρονιάς στη Γερμανία, το 2002. Ο Μανκέλ έχει γράψει επίσης μυθιστορήματα για παιδιά και εφήβους. Σήμερα μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στη Σουηδία και τη Μοζαμβίκη, όπου εργάζεται ως διευθυντής θεάτρου στο Teatro Avenida.

Marias, Javier
Ο Χαβιέρ Μαρίας γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 20 Σεπτεμβρίου 1951. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία και δίδαξε σε πανεπιστήμια στην Αγγλία, στις ΗΠΑ και στην Ισπανία. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία σε ηλικία είκοσι ετών με το μυθιστόρημα "Τα λημέρια του λύκου" (1971). Έχει γράψει άλλα οκτώ μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων τα: "Ο αιώνας" (1983). "Ο αισθηματικός άντρας" (1986), "Όλες οι ψυχές" (1989), "Καρδιά τόσο άσπρη" (1992), "Αύριο στη μάχη να με σκεφτείς" (1994) και "Η μαύρη ράχη του χρόνου" (1998). Έχει εκδώσει επίσης συλλογές με διηγήματα και άρθρα του σε ισπανικές εφημερίδες, καθώς και δύο βιβλία αφιερωμένα σε δύο από τους αγαπημένους του συγγραφείς, τον Φώκνερ και τον Ναμπόκοφ. Έχει μεταφράσει στα ισπανικά Χάρντυ, Στερν, Στήβενσον, Ναμπόκοφ, Φώκνερ, Γέητς, Κόνραντ κ.ά. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Το 1977 τιμήθηκε για το σύνολο του έργου του με το βραβείο Νέλλυ Σακς της πόλης του Ντόρτμουντ. Ο έγκριτος Γερμανός κριτικός Μαρσέλ Ράιχ - Ρανίτσκι έχει προτείνει να τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ.

Muller, Herta
Η Χέρτα Μύλλερ γεννήθηκε το 1953 στο γερμανόφωνο χωριό Nitzkydorf, στο Banat της Ρουμανίας, μέλος της γερμανόφωνης μειονότητας της χώρας. Ο πατέρας της είχε υπηρετήσει στα SS κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, μετά τη λήξη του, το Ρουμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα απέλασε τη μητέρα της σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ΕΣΣΔ. Η Μύλλερ σπούδασε γερμανική και ρουμανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τιμισοάρα, όπου εντάχθηκε στην ομάδα ιδεαλιστών για την ελευθερία της έκφρασης "Aktionsgruppe Banat". Στη συνέχεια εργάστηκε ως μεταφράστρια σε εργοστάσιο, έχασε τη δουλειά της, όμως, όταν αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη μυστική αστυνομία. Την ίδια εποχή άρχισε να γράφει την πρώτη της συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Niederungen" ("Νιντερούνγκεν"), που είχε προβλήματα με τις αρχές και δεν εκδόθηκε παρά μόνο το 1982, σε λογοκριμένη μορφή. Δύο χρόνια αργότερα εκδόθηκε το μυθιστόρημά της "Druckender Tango" ("Καταπιεστικό Τανγκό"), με το οποίο, όπως και στο πρώτο της βιβλίο, καταγγέλλεται η υποκρισία της γερμανικής μειονότητας στην ύπαιθρο, η διαφθορά της και το καταπιεστικό της πνεύμα. Ενώ είχε αρχίσει να εργάζεται ως δασκάλα, ένα μη-λογοκριμένο αντίγραφο του "Νιντερούνγκεν" διοχετεύτηκε στη Δύση, και εκδόθηκε στη Γερμανία από τον εκδοτικό οίκο Rotbuch, συγκεντρώνοντας πολύ καλές κριτικές. Κατά την επίσκεψή της στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, που ακολούθησε, καταφέρθηκε ανοιχτά εναντίον του καθεστώτος Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, γεγονός που οδήγησε στην απαγόρευση έκδοσης των βιβλίων της όταν επέστρεψε. Το 1987 η Μύλλερ κατέφυγε οριστικά μαζί με τον άνδρα της, Richard Wagner, στη Γερμανία, ζώντας από τότε στο Βερολίνο και στο Αμβούργο. Ακολούθησαν τα έργα: "Der Mensch ist ein grosser Fasan auf der Welt" ("Ο άνθρωπος είναι ένας μεγάλος φασιανός πάνω στη γη", 1986), "Barfussiger Februar" ("Ξυπόλυτος Φλεβάρης", 1987), "Reisende auf einem Bein" ("Μετέωροι ταξιδιώτες", 1989, ελλ. εκδ. Ηρόδοτος, 1993, σχετικά με τα προβλήματα προσαρμογής όσων πολιτικών εξόριστων διέσχιζαν τα σύνορα), "Der Teufel sitzt im Spiegel" ("Ο διάβολος κάθεται στον καθρέφτη", 1991, σειρά διαλέξεών της στο Πανεπιστήμιο Paderborn μεταξύ 1989-90), "Der Fuchs war damals schon der Jager" ("Η αλεπού ήταν ήδη ο κυνηγός", 1992, μυθιστόρημα, πάνω σε δικό της σενάριο, που διαδραματίζεται επίσης στη Ρουμανία), "Herztier" (μυθιστόρημα, 1994), κ.ά. Σε όλο αυτό το διάστημα η Χέρτα Μύλλερ παρέμεινε πολιτικά ενεργή και έντονα επικριτική για τους συναδέλφους της τής πρ. Ανατολικής Ευρώπης που συνεργάστηκαν με τα καταπιεστικά καθεστώτα τους (αυτός ήταν ο λόγος που αποχώρησε από το PEN Club, εξαιτίας της απόφασης του να συγχωνευθεί με το παράρτημά του της πρ. Ανατολικής Γερμανίας). Το έργο της έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με τα βραβεία Aspekte (1984), Ricarda-Huch Preis (1989), Marieluise-Fleisser Preis (1989), Kranichsteiner Literaturpreis (1991), Heinrich Von Kleist (1994) και Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας (1995). Τον Οκτώβριο του 2009 της απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, γιατί "με την πυκνότητα της ποίησής της και την ειλικρίνεια της πρόζας της, σκιαγραφεί το σύμπαν των μη-ευνοημένων", σύμφωνα με την ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας.

Rankin, Ian, 1960-
0 Ίαν Ράνκιν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1960 στο Φάιφ της Σκοτίας. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, απ΄ όπου αποφοίτησε το 1982. Πριν αφοσιωθεί στη συγγραφή, έκανε διάφορες δουλειές, από εργάτης σε αμπελώνες ως φοροεισπράκτορας και μουσικός συντάκτης. Το πρώτο του μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1986, αλλά η καθιέρωση του ήρθε με τη δημιουργία του διάσημου πλέον αντιήρωά του, του επιθεωρητή Ρέμπους, το 1987. Οι περιπέτειες του κυνικού και περιθωριακού σκοτσέζου επιθεωρητή φιγουράρουν στις λίστες των best seller και μεταφράζονται σε πολλές χώρες του κόσμου, χαρίζοντας στον ΄Ιαν Ράνκιν τον τίτλο του πιο δημοφιλούς συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1988 ο Ίαν Ράνκιν εξελέγη Hathornden Fellow, ενώ το 1992 τιμήθηκε με το βραβείο Chandler - Fulbright και το CWA Dagger για το καλύτερο αστυνομικό διήγημα της χρονιάς. Έχει επίσης τιμηθεί με το βραβείο Gold Dagger στην κατηγορία του αστυνομικού μυθιστορήματος, με το αμερικανικό βραβείο Edgar για το μυθιστόρημα του "Οι αναστημένοι" (Μεταίχμιο) και με το CWA Cartier Diamond Dagger για τη συνολική προσφορά του στην αστυνομική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με ακαδημαϊκούς τίτλους από τα Πανεπιστήμια του Αμπερτέι, του Σεντ Άντριους, του Χαλ και του Εδιμβούργου, ενώ για τις υπηρεσίες του στη λογοτεχνία του απονεμήθηκε επίσης τιμητικός τίτλος (OBE) από τη βασίλισσα της Αγγλίας. Ζει στο Εδιμβούργο, είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" έχουν κυκλοφορήσει δέκα βιβλία του Ίαν Ράνκιν.

Skarmeta, Antonio
Ο Αντόνιο Σκάρμετα γεννήθηκε το 1940 στη Χιλή. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Χιλής, και τέχνες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το πρώτο του βιβλίο, μια συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο "El entusiasmo" ("Ο ενθουσιασμός") κυκλοφόρησε το 1967. Ακολούθησαν οι συλλογές διηγημάτων "Desnudo en el tejado" ("Γυμνός στην σκεπή", 1973), "Tiro Libre" ("Ελεύθερη βολή", 1973), "El ciclista de San Cristobal" ("O ποδηλάτης του Σαν Κριστόβαλ", 1973), "Novios y solitarios" ("Γαμπροί και μοναχικοί", 1975). Ακολουθούν τα μυθιστορήματα "Sone que la nieve ardua" ("Ονειρεύτηκα ότι το χιόνι έκαιγε", 1975), "No paso nada" ("Δεν έγινε τίποτα", 1980), "La insurreccion" ("Η εξέγερση", 1982) και "El cantero de Neruda" ("Ο ταχυδρόμος του Νερούντα", 1985), μυθιστόρημα που γυρίστηκε σε ταινία και τον έκανε διάσημο σ΄ όλο τον κόσμο. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα "Match ball" (1989), "La boda del poeta" ("O γάμος του ποιητή", 1999) και "La chica del trombon" ("Το κορίτσι με το τρομπόνι", 2001). Τα τελευταία χρόνια ζει στο Παρίσι ως πρεσβευτής της χώρας του, στην ίδια δηλαδή θέση που είχε ο φίλος του Πάμπλο Νερούντα πριν το πραξικόπημα κατά του προέδρου Αλιέντε.

Swift, Graham
O Γκράχαμ Σουίφτ γεννήθηκε το 1949 στο Νότιο Λονδίνο, εκεί όπου διαδραματίζονται και τα περισσότερα μυθιστορήματά του. Σπούδασε λογοτεχνία στα πανεπιστήμια Καίμπριτζ και Γυόρκ. Πρωτοεμφανίστηκε στα βρετανικά γράμματα το 1980 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς συγγραφείς της νεότερης γενιάς. Το 1996 πήρε το λογοτεχνικό βραβείο Μπούκερ για το μυθιστόρημά του "Οι τελευταίες εντολές" (Νεφέλη, 1997).

Waters, Sarah
Η Σάρα Ουότερς γεννήθηκε το 1966 στο Νέιτον του Πέμπροουκσαϊρ. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Καντέρμπουρι. Ήδη με το πρώτο της μυθιστόρημα, "Tipping the Velvet" (1998), προκάλεσε το ενδιαφέρον του κοινού και της κριτικής. Με το δεύτερο μυθιστόρημά της, "Affinity" (1999), η "Sunday Times" την ξεχώρισε ως καλύτερη νέα συγγραφέα της χρονιάς. Με το τρίτο της μυθιστόρημα, "Fingersmith" (2002), βρέθηκε στην τελική εξάδα για το Βραβείο Μπούκερ, θέση στην οποία βρέθηκε και με το τέταρτο μυθιστόρημά της, το "The Night Watch" ("Ξαγρυπνώντας", 2006).

Yehoshua, Abraham B.
Ο Αβραάμ Β. Γεοσούα γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1936. Έχει γράψει θεατρικά έργα που παίχτηκαν στο Ισραήλ και στο εξωτερικό, δοκίμια και άρθρα με θέμα τη σιωνιστική ιδεολογία, τη λογοτεχνία και την πολιτική. Τα μυθιστορήματά του κέρδισαν πολλές διακρίσεις στην Ευρώπη και στην Αμερική και του χάρισαν διεθνή φήμη και αναγνώριση. "Ο Εραστής" (1976) κυκλοφόρησε σε είκοσι τέσσερις γλώσσες και το "Ένα αργοπορημένο διαζύγιο" (1982) σε δεκαπέντε χώρες. Παράλληλα με τη συγγραφική του δουλειά, ο Γεοσούα είναι ενεργό μέλος του Κινήματος για την Ειρήνη και υπέρμαχος μιας ειρηνικής επίλυσης του παλαιστινιακού προβλήματος. Σήμερα διδάσκει Εβραϊκή και Συγκριτική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Χάιφας, "Ο Κύριος Μάνι" δημοσιεύτηκε το 1990 και πήρε το Α΄ Βραβείο Λογοτεχνίας του Ισραήλ.

Χρυσοστομίδης, Ανταίος, 1952-2015
Ο συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος Ανταίος Χρυσοστομίδης (1952-2015), γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Σοφιανού Χρυσοστομίδη και της Ειρήνης, γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης και εργάστηκε μέχρι το 1982 ως αρχιτέκτονας. Στην Ιταλία οργανώθηκε πολιτικά στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της νεολαίας του κόμματος, "Ρήγας Φεραίος", και η δημοσιογραφική του διαδρομή ξεκίνησε από το περιοδικό της "Θούριος". Στη συνέχεια εργάστηκε σε περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας και συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Αυγή", όπου υπέγραφε τη λογοτεχνική σελίδα "Περιδιαβάζοντας". Το 1998 ανέλαβε τη διεύθυνση της σειράς ξένης λογοτεχνίας των εκδόσεων Καστανιώτη, όπου επιμελήθηκε την έκδοση έργων συγγραφέων απ΄ όλο τον κόσμο, αναδεικνύοντάς την σε πρότυπο για τα ελληνικά εκδοτικά δεδομένα. Μετέφρασε στα ελληνικά έργα του Ίταλο Καλβίνο, του Αντόνιο Ταμπούκι (όλα τα έργα του που κυκλοφορούν στα ελληνικά), του Κούρτσιο Μαλαπάρτε, του Αλμπέρτο Μοράβια, του Ντάριο Φο, του Λεονάρντο Σάσα, του Ντίνο Μπουτζάτι και άλλων σπουδαίων Ιταλών συγγραφέων. Το 1999 δημοσίευσε μαζί με τον Αντόνιο Ταμπούκι το βιβλίο "Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες" (Εκδόσεις Άγρα). Επίσης εξέδωσε τα βιβλία "Λεωνίδας Κύρκος, η δυναμική της ανανέωσης" (2011), "Οι κεραίες της εποχής μου", τόμος Α΄ και Β΄ (2012 και 2013, αντίστοιχα), και τα τρία στις εκδόσεις Καστανιώτη. Από το 2006 έως το 2013 ήταν υπεύθυνος μαζί με τη Μικέλα Χαρτουλάρη της σειράς ντοκιμαντέρ "Οι κεραίες της εποχής μας", στην ΕΡΤ, η οποία παρουσίασε στο ελληνικό κοινό σημαντικούς εν ζωή ξένους συγγραφείς στο περιβάλλον ζωής και δημιουργίας τους. Ως μεταφραστής δίδαξε μετάφραση σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας (ΕΚΕΜΕΛ). Το 2003 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ξένης Λογοτεχνικής Μετάφρασης για το μυθιστόρημα του Αντόνιο Ταμπούκι, "Είναι αργά, όλο και πιο αργά". Το 2004 το Ιταλικό Κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας, τιμώντας τον για την προσφορά του στην εξάπλωση του ιταλικού πολιτισμού. Στις ευρωεκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος με το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ). Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 2015, μετά από επιπλοκές στην υγεία του. Η πολιτική κηδεία του, σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του, έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.