Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Μεθυσμένα καράβια

Μεθυσμένα καράβια
Η ιστορία νεαρής πιανίστριας, η οποία στην προσπάθεια αναζήτησης του γενεαλογικού της δένδρου στην Αίγυπτο, έρχεται αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες καταστάσεις συνείδησης, αποτελεί τον κεντρικό άξονα του μυθιστορήματος της Βικτωρίας Αγγελοπούλου.

Στην Όαση Σίουα η νεαρή βιώνει τον απόλυτο έρωτα, στο Κάιρο ψυχανεμίζεται τα αρχαία μυστήρια, και στην Αλεξάνδρεια γνωρίζει την οδύνη της απώλειας, το μίσος και την απόγνωση που την οδηγούν σε ψυχολογική και σωματική κατάρρευση.

Με την εξέλιξη του μύθου, τα γεγονότα και τα πρόσωπα που κινούνται γύρω της, αναπτερώνουν το ηθικό της και την ωθούν προς δύο κατευθύνσεις. Πλαγίως στο μονοπάτι της ανεύρεσης του φυσικού της προγόνου και καθέτως στη γνώση του πραγματικού της γεννήτορα, μυώντας τη σε απόκρυφες αλήθειες ζωής. Ταυτόχρονα, οι περιγραφές των τοποθεσιών και οι ιστορικές αναδρομές, δίνουν τη δυνατότητα στη φαντασία του αναγνώστη να εξεγερθεί και να μεταφερθεί στο χθες, στο παρόν, στο αύριο και στο διηνεκές.

Το βιβλίο απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος στον 29ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2011 του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός".

21χ14 εκ., 344 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Πάτρα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-960-9772-02-0
ISBN (10ψήφιο): 960-9772-02-1
Βάρος: 0.526 κιλά
Εκδότης: Το Δόντι
Έτος Κυκλοφορίας: 2013

Μέσος Όρος Βαθμολογίας: 5 στα 5 Αστέρια! (5 από 5 με 4 ψήφους)
14.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

12.46
Προσθήκη στη Wishlist Share it

Μεθυσμένα καράβια
της Βικτωρίας Γ. Αγγελοπούλου

qzaqcixyrd51af84f93de89 Έγραψαν για το βιβλίο: Η Βικτωρία Αγγελοπούλου, δέκα χρόνια μετά το «Συγγνώμη που σου είπα ψέμματα» (Λιβάνης 2003) αναζητάει πλέον την αλήθεια αρμενίζοντας με «Μεθυσμένα καράβια» (Το Δόντι, Πάτρα 2013). Και η αναζήτησή της επιχειρείται από τη συγγραφέα - μια πιανίστρια που σταθερή πυξίδα της έχει μόνο το Πνεύμα των μουσικών ταξιδιών - όχι στην ασφάλεια της στεριάς και των απατηλών φαινομένων, της βιτρίνας του πολιτισμού και της επιστήμης, αλλά στην επικινδυνότητα της ταραγμένης θάλασσας, στην απεραντοσύνη του πελάγους και στον άγνωστο «κόσμο» της άνυδρης ερήμου, όπου φυσάνε άνεμοι θεϊκοί. Ταξίδια, μακριά από τις συντεταγμένες της πραγματικότητας των αισθήσεων σε καράβια εμποτισμένα από το ιερό μέθυ της Φαντασίας. Δύσκολο να γίνεις αναγνώστης-ναύτης σε τέτοιο καράβι αλλά θα 'ρθει μια ώρα που θα πρέπει το «μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι, να πεις ...» και σαν φτάσεις στην όποια Ιθάκη σου να ξανοιχτείς πάλι στο πέλαγος....

Read it



Reviews  Γράψε τη δική σου κριτική

ΓΡΑΦΕΙ Η/Ο
Ανώνυμος Χρήστης

Όταν με πήρε η κυρία Αγγελοπούλου, μία Κυριακή μεσημέρι, και μου πρότεινε να διαβάσω 2 αποσπάσματα από το βιβλίο της, Μεθυσμένα Καράβια από τις εκδόσεις Το Δόντι, στην παρουσίαση που θα γινόταν Τετάρτη 12 Ιουνίου και ώρα 8:00 στο Black Duck της πλατείας Καρύτση, πανικοβλήθηκα. Από μικρή, δεν αισθανόμουν καθόλου άνετα με το να εκτίθεμαι μπροστά σε κοινό. Ίσως και αυτός να ήταν ο λόγος που ποτέ δεν ασχολήθηκα με το θέατρο από την πλευρά του ηθοποιού. Αυτή τη φορά, όμως, είπα ʽʼή τώρα ή ποτέʼʼ , ʽʼξόρκισαʼʼ τη φοβία μου κι έτσι βρέθηκα στο Black Duck να διαβάζω αποσπάσματα του βιβλίου μαζί με τον ηθοποιό Σωτήρη Δούβρη, ανάμεσα στα κενά των εξαιρετικών προλόγων του Γιώργου Κυριακόπουλου, Λέκτορα Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών και δικηγόρου και της Ευανθίας Στιβανάκη, Επίκουρης καθηγήτριας στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Θα είμαι ειλικρινής. Αρχικά, Δυσκολεύτηκα να προσεγγίσω τη Σεμέλη Ντιντιέ. Είμαστε εντελώς 2 διαφορετικές προσωπικότητες. Ταύρος αυτή, Ζυγός εγώ. Γη αυτή, αέρας εγώ. Χαρακτήρας απόλυτος, αποφασιστική, δυναμική μα και ταυτόχρονα τόσο εύθραυστη και αδύναμη, όταν βίωσε την τραγωδία της απώλειας του ανθρώπου που ερωτεύτηκε και αγάπησε όσο κανέναν στη ζωή της, όταν για την ακρίβεια βίωσε την τραγωδία του να συνειδητοποιείς πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και ότι μπορεί μεν τη μια στιγμή να έχεις τον όλον κόσμο, μπορεί , όμως, με την ίδια ευκολία την επόμενη στιγμή να μην έχεις απολύτως τίποτα. Πάνω σε αυτή την αντίθεση, νομίζω, πως χτίστηκε όλος ο χαρακτήρας της Σεμέλης και αυτή η αντίθεση είναι που με συγκίνησε.
Η Σεμέλη ξεκίνησε για ένα ταξίδι με σκοπό να βρει τις ρίζες της, το γενεαλογικό της δέντρο. Πιανίστρια, φύση καλλιτεχνική με δίψα για μάθηση κάνει στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια το ʽʼ Μόνον της ζωής της ταξείδιονʼʼ(sic) ταξιδεύοντας με Μεθυσμένα Καράβια και δείχνοντας μας ότι ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις το ταξίδι, ποτέ δε μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να συμβεί σε αυτό. Και αυτή είναι, άλλωστε, και η μαγεία του. Αυτό το άγνωστο που μπορούμε να συναντήσουμε ανά πάσα στιγμή και να είναι τόσο δυνατό, ώστε να μας σημαδέψει για πάντα ακόμα κι αν δεν το έχουμε πια. Αυτό το άγνωστο που μπορεί να μας παρασύρει στον βυθό, όταν το γνωρίσουμε και χαθεί, και η δύναμη της ανάμνησης του που μπορεί να μας αναστήσει , ως άλλους φοίνικες που αναγεννήθηκαν από τη στάχτη τους, και για χάρη της οποίας βρίσκουμε το κουράγιο να προχωρήσουμε.
Έτσι και η Σεμέλη Ντιντιέ ταξίδεψε πάνω σε μεθυσμένα καράβια με συνταξιδιώτες τόσο καλούς όσο και κακούς -γιατί η ζωή δε νοείται χωρίς κακά στοιχεία με τον ίδιο τρόπο ακριβώς που ένα παραμύθι δε μπορεί να υπάρξει χωρίς τον λύκο-. Μαζί τους στα καράβια αυτά ταξίδεψαν ο Κωνσταντίνος Καβάφης ,του οποίου ποιήματα μπορούν να γίνουν σπουδαίο έναυσμα σκέψης και τρόπου ζωής, καθώς και ο Μότσαρτ που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην ʽʼεπιστροφήʼʼ της Σεμέλης ή με άλλα λόγια έπαιξε τον ρόλο που παίζει η τέχνη στις πιο κρίσιμες-δύσκολες στιγμές της ζωής μας , δείχνοντας μας ότι το όμορφο υπάρχει ακόμα κι αν όλα είναι δυσοίωνα. Δείχνοντας μας ότι η ζωή αξίζει συνεχιστεί. Κάνοντας μας να κατανοήσουμε ότι τίποτα δεν ʽʼπεθαίνειʼʼ αν δε θέλουμε εμείς να πεθάνει. Ό,τι αγαπάμε υπάρχει πάντα εκεί, αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας, ίσως κάποιες φορές λίγο αποστασιοποιημένο, όμως, πάντα εκεί… να μας κλείνει το μάτι.
Προχωρώντας την ανάγνωση του βιβλίου σιγά- σιγά άρχισα να εξοικειώνομαι με τον χαρακτήρα της Σεμέλης και , παρ όλο που εγώ μπορεί να μην είχα τις ίδιες αντιδράσεις σε όσα της συνέβησαν, την κατάλαβα πολύ, κάπου μάλιστα ταυτιστήκαμε αποτέλεσμα να διαβάσω το απόσπασμα μου στην παρουσίαση με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Γι αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Βικτωρία Αγγελοπούλου που μου έδωσε την ευκαιρία να επιβιβαστώ στα μεθυσμένα καράβια της και να παρακολουθήσω έστω και ως τρίτη το ταξίδι της Σεμέλης.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ



ΓΡΑΦΕΙ Η/Ο
Ανώνυμος Χρήστης

Εξαιρετική γραφή και καλοδουλεμένο κείμενο.
Η περιγραφή με εικόνες μιας συνεχούς αναζήτησης της αλήθειας.
Αξίζει να του αφιερώσετε τον χρόνο σας.
Γ.



ΓΡΑΦΕΙ Η/Ο
Ανώνυμος Χρήστης

Εξαιρετικό κείμενο, μας εισάγει ανώδυνα σ΄ένα άλλο τρόπο σκέψης και αναζήτησης της Α-λήθειας!



ΓΡΑΦΕΙ Η/Ο
Ανώνυμος Χρήστης

Το μυστήριο της Ανατολής δοσμένο με εξαιρετική περιγραφη, γεμάτο εικόνες.



Πληροφορίες

Αγγελοπούλου, Βικτωρία Γ.
Η Βικτωρία Αγγελοπούλου γεννήθηκε και εργάζεται στην Πάτρα. Από το 1978 ασκεί το επάγγελμα της συμβολαιογράφου. Η επιθυμία της για πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου της την ώθησε να ασχοληθεί με τα κοινά. Έτσι, από το 1990 έως και το 2002 διατέλεσε Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου της Πάτρας και σήμερα έχει αναλάβει τον πολιτιστικό τομέα του Δήμου Ρίου, όπου ζει μόνιμα, με το σύζυγό της Κωνσταντίνο Τσερμπίνι. Ταυτόχρονα, από το 1985 ασχολείται ερασιτεχνικά με τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία, τη διασκευή και τη συγγραφή θεατρικών έργων.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.