Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Ανθολογία σύγχρονης γαλλικής ποίησης

Offer
30 σύγχρονοι Γάλλοι ποιητές ανθολογούνται σε μια δίγλωσση έκδοση. Η μεγάλη γαλλική ποιητική παράδοση στις σύγχρονες εκδοχές της. Πολλοί από τους ποιητές συμβάλλουν στην ανθολογία με ανέκδοτα ελληνόθεμα ποιήματά τους.


Σημείωση: Εισαγωγή: Olivier Descotes

21χ14 εκ., 364 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 841.008 (Γαλλική ποίηση - Συλλογές )
Άλλα πρόσωπα: Olivier Descotes (Ανθολόγος) , Emmanuel, 1969- Laugier ,
ISBN: 978-960-505-060-3
ISBN (10ψήφιο): 960-505-060-9
Βάρος: 0.556 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2013
Γράψε τη δική σου κριτική
18.50
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

13.69
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Alferi, Pierre
Pierre Alferi (γ. 1963). Απόφοιτος της Ecole normale superieure και υφηγητής Φιλοσοφίας, υπότροφος της Γαλλικής Ακαδημίας στη Ρώμη (Villa Medicis). Σήμερα διδάσκει στην Ανώτατη Εθνική Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών (ENSAD). Παρουσιάζει επίσης αναγνώσεις και περφόρμανς στη Γαλλία και το εξωτερικό σε πολλές γκαλερί, σε πανεπιστήμια, μουσεία και φεστιβάλ. Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις έργων του: "Farandole, La Marechalerie", 2007 (ποίηση) - "Chercher une phrase", Bourgois, 1991, επανέκδοση 2007 (δοκίμιο) - "Apres vous", P.O.L, 2010 (μυθιστόρημα).

Barbarant, Olivier
Olivier Barbarant (γ. 1966). Απόφοιτος της Ecole normale superieure (Fontenay-Saint-Cloud), υφηγητής και διδάκτωρ Φιλολογίας. Ειδικός στο έργο του Louis Aragon, έχει επιμεληθεί την έκδοση των ποιητικών απάντων του στη συλλογή La Pleiade (εκδόσεις Gallimard). Είναι επίσης μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Europe και μέλος της Ακαδημίας Mallarme. Ποιητής που εναλλάσσει βιβλία σε πεζό λόγο και βιβλία σε στίχους, έχει δημοσιεύσει όλα του τα έργα στον εκδοτικό οίκο Champ Vallon· μεταξύ άλλων "Douze lettres d΄amour au soldat inconnu - Odes derisoires et quelques autres un peu moins" (που τιμήθηκε με το βραβείο Tristan Tzara) - "Temps mort, journal imprecis - Essais de voix malgre le vent" (βραβείο Ακαδημίας Mallarme) - "Je ne suis pas Victor Hugo". Η πιο πρόσφατη ποιητική του συλλογή, "Elegies etranglees", κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2013, επίσης από τις εκδόσεις Champ Vallon.

Philippe Beck (γ. 1963). Επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Nantes και πρόεδρος της Επιτροπής Ποίησης του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου της Γαλλίας. Η ποιητική του δημιουργία του έδωσε την αφορμή να συναντηθεί με μουσικούς και συνθέτες του καιρού μας· έτσι έγραψε τα ποιήματα για το λιμπρέτο της όπερας Pastorale του Gerard Pesson, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Στουτγάρδη το 2006 και ανέβηκε στο παρισινό Theatre du Chatelet το 2009. Ανάμεσα στα ποιητικά του έργα, που κυκλοφορούν στη Γαλλία αλλά και σε άλλες χώρες: "Chants populaires", Flammarion, 2007 - "De la Loire", Argol, 2008 - "Lyre dure", Nous, 2009 - "Poesies premieres", Flammarion, 2011. Υπό έκδοση, εκτός από έναν ποιητικό τόμο στις εκδόσεις Flammarion (Operadique), τρία δοκίμια: "La Berceuse et le Clairon", "Le Bruit du temps", 2013 - "Contre un Boileau", Fayard, 2013 - "Qu΄est-ce que la poesie?", Folio Essais inedits, Gallimard, 2014.

Matthieu Benezet (γ. 1949). Γεννημένος στο Παρίσι, με καταλανική καταγωγή, έχει εργαστεί ως παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό France Culture. Ποιητικά του έργα: "Jeunesse & Vieillesse & Jeunesse", Obsidiane, 2009 - "Ne te confie qu΄a moi", Flammarion, 2008 - "Pourquoi ce corps que je n΄ai pas", Fissile, 2009 - "Il vient d΄un enfant dans un autre livre", L΄arachnoide", 2010 - "Oeuvres 1968-2010", Flammarion, 2012.

Bonnefoy, Yves,
Ο Υβ Μπονφουά γεννήθηκε το 1923 στην Τουρ, με καταγωγή από τη νοτιο-δυτική Γαλλία. Η διπλή αυτή καταγωγή θα φανεί αργότερα στο έργο του που είναι η αναζήτηση της χαμένης ενότητας ανάμεσα στον κόσμο του βορρά και το μεσογειακό. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη και, όταν αποφοίτησε, κατέστρεψε το δίπλωμά του και σπούδασε μαθηματικά. Ύστερα από ένα ταξίδι στην Ιταλία άρχισε έρευνες σε βάθος πάνω στην τέχνη του Τρετσέντο και του Κουατροτσέντο και στη σχέση τους με το Βυζαντινό κόσμο και τη Ρομαντική τέχνη. Παράλληλα με το ποιητικό του έργο, δημοσίευσε μελέτες πάνω στον Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα, τον Πουσέν, τις γοτθικές τοιχογραφίες, και μετάφρασε Σαίξπηρ. Δίδαξε σαν καθηγητής ή εταίρος στα πανεπιστήμια της Γενεύης, του Πρίνστον, της Βενσέν, της Νίκαιας και της Αιξ-αν-Προβάνς. Το 1981 διορίστηκε καθηγητής στο Κολέγιο της Γαλλίας και η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε με το Μεγάλο Βραβείο Ποίησης.

Benoit Conort (γ. 1956). Απόφοιτος της Ecole normale superieure (Fontenay-Saint-Cloud), δίδαξε διαδοχικά στη Σρι Λάνκα, στην Πολωνία και στην Πορτογαλία, στη συνέχεια έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Paris Ouest Nanterre και κατόπιν καθηγητής Σύγχρονης Γαλλικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Rennes 2. Οι ερευνητικές του εργασίες επικεντρώνονται στο έργο του Pierre Jean Jouve και στη γραφή του πένθους στην ποίηση του 20ού και του 21ου αιώνα. Είναι επίσης αντιπρόεδρος της παρισινής Εστίας των Συγγραφέων και της Λογοτεχνίας. Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία στις εκδόσεις Gallimard και Champ Vallon, ενώ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία: μεταξύ άλλων το 1988 με το βραβείο Feneon για το έργο του "Pour une ile a venir" (Gallimard) και με το βραβείο Mallarme το 1999 για τη συλλογή "Main de nuit" (Champ Vallon). Έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά και ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής των περιοδικών "La Quinzaine litteraire" και "Le Nouveau Recueil".

Antoine Emaz (γ. 1955). Τα ποιήματα που έγραψε στη δεκαετία 1990-2000 έχουν συγκεντρωθεί σε δύο ανθολογίες: "Caisse claire", Seuil, συλλογή Points, και "Sauf, Tarabuste", συλλογή Reprise. Οι πιο πρόσφατες ποιητικές του δημοσιεύσεις: "Peau, Tarabuste", 2008 - "Jours, En foret, 2010 - "Plaie", Tarabuste, 2010 - "Poemes pauvres", Aencrages & Co, 2010. Πολλές είναι οι συνεργασίες του σε διάφορα περιοδικά και σε βιβλία άλλων καλλιτεχνών. Παράλληλα με την ποιητική του δημιουργία, καταγράφει και τις σκέψεις του που έχουν εκδοθεί σε βιβλία-σημειωματάρια: "Lichen, lichen", Rehauts, 2003 - "Cambouis", Seuil, 2009 - "Lichen, encore", Rehauts, 2009 - "Cuisine", Publie.net, 2011. Μερικά ποιήματα ή βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά, στα ισπανικά (στο Μεξικό), στα πορτογαλικά (στη Βραζιλία), στα αραβικά, στα σουηδικά, στα φλαμανδικά, στα αγγλικά, στα γερμανικά.

Jean-Michel Espitallier (γ. 1957). Συνιδρυτής του περιοδικού Java (1989-2006), έχει γράψει 15 βιβλία, μεταξύ των οποίων και το πολυσυζητημένο "Pieces detachees : une anthologie de la poesie francaise aujourd΄hui". Σήμερα εργάζεται σε διάφορα πρότζεκτ με σύγχρονα πολυμέσα, επινοεί ηχητικά αντικείμενα, εμφανίζεται στη σκηνή ενώ παράλληλα έχει και μια μουσική καριέρα (παίζει ντραμς και άλλα κρουστά). Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις έργων του: "Syd Barrett, le Rock et autres trucs", Philippe Rey, 2009 - "148 propositions sur la vie et la mort & autres petits traites", Al Dante, 2011 - "De la celebrite: theorie & pratique", 10/18, 2012 - "L΄Invention de la course a pied", Al Dante, 2013.

Jean-Marie Gleize (γ. 1946). Ζει στο Λεμάν και δημιουργεί έναν στοχασμό σε πεζό λόγο ("πεζό σε πεζό", "μετα-ποίηση") που παίρνει τη μορφή μιας έρευνας, μιας ασυνεχούς αφηγηματικής εξερεύνησης (κυριολεκτικής και τεκμηριωμένης), με αφετηρία κάποια ίχνη ή κάποια υλικά δεδομένα, εικόνες (φωτογραφίες, πολαρόιντ, βίντεο) ή κείμενα. Είναι επίτιμος καθηγητής Λογοτεχνίας στην ?cole normale sup?rieure της Λυών, όπου ήταν υπεύθυνος του Κέντρου Ποιητικών Σπουδών από το 1999 έως το 2009. Διηύθυνε τις συλλογές Niok (στις εκδόσεις Al Dante) και Signes (στις εκδόσεις ENS), ενώ ίδρυσε το περιοδικό Nioques, το οποίο διευθύνει από το 1990. Επιλογή βιβλιογραφίας: "Neon", Seuil, 2004 - "Film a venir", Seuil, 2007 - "Sorties, Questions theoriques", 2009 - "Tarnac, un acte preparatoire", Seuil, 2011.

Hocquard, Emmanuel, 1940-
Το 1973 μαζί με τη Raquel ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Orange Export Ltd, που έμεινε ενεργός έως το 1986. Διηύθυνε επίσης το Τμήμα Σύγχρονης Λογοτεχνίας στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Πόλης του Παρισιού (A.R.C.) από το 1977 έως το 1991, ενώ στη συνέχεια, το 1989, ίδρυσε την εταιρεία "Ένα γραφείο στον Ατλαντικό", με στόχο να κάνει πιο γνωστή στη Γαλλία τη σύγχρονη αμερικανική ποίηση. Η δημιουργία του, που συνδέεται με τους Αμερικανούς ομπζεκτιβιστές, δείχνει έντονα την αποκοπή του από τον λυρισμό, ευνοώντας μινιμαλιστικές και περιγραφικές μορφές. Ο ποιητής, σύμφωνα με τον Ε. Οκάρ, είναι "άθελά του ένας φρουρός της καθημερινότητάς μας, από την οποία συγκρατεί ό,τι εκείνος θέλει να συγκρατήσει. (...) Το ζητούμενο τότε είναι να φτάσει σε ένα είδος πινακοειδούς γραφής, που θα μοιάζει με μια φωτογραφία, από την οποία θα πρέπει να έχουν αποκλειστεί όλα τα μεταφορικά σύνεργα, δηλαδή οποιοδήποτε ψευτοβάθος, αλλά που ωστόσο θα μπορεί να επιβάλλεται στην όραση, στην ακοή και στη γενικότερη ευαισθησία μας ως "ποιητική" εξαιτίας της διάρθρωσής της, της γραμματικής της και της εστίασής της". Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις έργων του: " Ma haie, P.O.L ", 2001 - " Invention du verre, P.O.L ", 2003 - " Conditions de lumiere, P.O.L ", 2007 - " Meditations photographiques sur l΄idee simple de nudit?, P.O.L ", 2009.

Jaccottet, Philippe
Ο γεννημένος στην Ελβετία Philippe Jaccottet (γεν. 1925), είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς της γαλλικής ποίησης. Ζώντας στη Γαλλία από το 1953, έχει γράψει ποιήματα, πεζά, ημερολογιακά και κριτικά κείμενα. Έχει μεταφράσει προς τα γαλλικά Πλάτωνα, Thomas Mann, Robert Musil αλλά και ποιητικά έργα του Ομήρου και των Hoelderlin, Rilke, Ungaretti, Montale, Gongora και Mandelstam. Έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις και βραβεία. Τα ποιήματά του κυκλοφορούν, επίσης, μεταφρασμένα στα αγγλικά, από τις εκδόσεις Penguin, επιμελημένα από τον ποιητή Derek Mahon.

Kaddour, Hedi
Ο Εντί Καντούρ γεννήθηκε στην Τύνιδα το 1945 από πατέρα Τυνήσιο και μητέρα pied noir -όπως επικράτησε να αποκαλούνται οι Ευρωπαίοι που επαναπατρίστηκαν από τις αποικίες της Βόρειας Αφρικής- από την Αλγερία. Είναι καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας και δραματουργίας στην Ecole normale superieure της Λυόν και μεταφραστής λογοτεχνικών κειμένων από τα αγγλικά, τα γερμανικά και τα αραβικά. Από το 1989 έως το 2000 δημοσιεύει πέντε ποιητικές συλλογές, ενώ η αναμέτρησή του με την πρόζα αρχίζει, όπως δηλώνει ο ίδιος, το 1996. Οκτώ χρόνια αργότερα (Σεπτέμβριος 2004) ολοκληρώνει το πρώτο του μυθιστόρημα. "Ήθελα" λέει ο Καντούρ στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε, στις 3 Ιανουαρίου 2006, στον συνθέτη και κριτικό Karol Beffa "να γράψω ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα και ήθελα να είναι ογκώδες, να αγγίζει την "κρίσιμη μάζα" -το σημείο εκείνο όπου το μυθιστόρημα ξεφεύγει από τις αρχικές προθέσεις του συγγραφέα".

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.