Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Κλεινόν άστυ
Συγγραφέας:   Πάρις Τακόπουλος


Κλεινόν άστυ
Σχεδόν ανέτοιμος από καιρό άρχισα να στέλνω από το Λονδίνο, το εμφύλιον έτος 1949, κριτικές και αντικριτικές - αν και τότε δεν γνώριζα αυτή τη λέξη - ανταποκρίσεις επί παντός ΄΄ανεπαισθήτως΄΄, καλλιτεχνικού επιστητού, εις την "Ελληνική Δημιουργία" του Σπύρου Μελά. Το γεγονός αυτό είχε συγκινήσει τότε, πλην του πανελληνίου δι εμέ ολιγομελούς πλήθους των συγγενών μου, και τον αειθαλέστατο Εμμανουήλ Μεγαλοοικονόμο, τον φωτογράφο και κινηματογραφιστή πάσης νεοελληνικής καταστροφής αλλά και παντός επίσης επικού θριάμβου της από τότε εν κρυπτώ, Χρυσαυγικίζουσας φυλής μας. (Ιδέ και "Αυγοίκος του Θεού", εις την δευτέραν παρουσίαν της Απορίας προς τα Έθνη, την άρτι παρουσιασθείσαν υπό του εκδοτικού οίκου Καλλιγράφου, ενσωματωμένη μετά του πρώτου τόμου της Κενής Διαθήκης. Αλλά και εις το υπό του Π.Διαμαντούρου συνταχθέν λεξικόν της ιστορίας των Διαμαντουρέων, όπου η λέξη "αυγίκος" εμπεριέχει ως επίθετον, μιάν λίαν κολακευτικήν ονομαστικήν ιδιότητα, διά πάντα αυτοκαυχώμενον Έλληνα.
Και ενώ η φιλία μου με τον Μανώλη Μεγαλοοικονόμου, (στο πατάρι του καταστήματος του οποίου, εφιλοξενούμεθα επί πολλά έτη ο πατέρας μου κ΄ εγώ) εκραταιούτο, δια να είμαι δίκαιος και απέναντι του εαυτού μου, πρέπει να ομολογήσω ότι οφείλω κ΄ εγώ πολλά, αν όχι σ΄ αυτά τα ίδια τα υπό δοκιμήν, τα μη και τόσο καλογραμμένα κείμενά μου, τουλάχιστον εις την επιλογή των θεμάτων τους, τα οποία τόσιν απόλαυσιν μου προσέφερον.
. . . . . . . . . . . . . . . . .
Πάντως πρέπει να σας εξομολογηθώ πως καλύτερος και από μένα αναγνώστης παρέμεινε και παραμένει ο Μποστ. Γιατί το Κλεινόν Άστυ, μου τον χάρισε ως έναν απ΄ τους καλύτερούς μου φίλους. Αφού διάβασε απνευστί μια νύχτα το βιβλίο μου, ξυπνώντας δυό τρεις φορές την γυναίκα του, για να της διαβάσει μερικά αποσπάσματα, μου έστειλε μια επιστολή ζητώντας να με γνωρίσει το συντομότερο δυνατόν. Την επομένη πήγαμε με το deux chevaux του σε μια μικρή ταβέρνα και έκτοτε, έως την προτελευταία μέρα της ζωής του, μείναμε φίλοι και οι φανατικότεροι αναγνώστες της δουλειάς μας ο ένας του άλλου και ο καθένας, των δικών του βιβλίων.

21χ14 εκ., 184 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-960-9568-14-2
ISBN (10ψήφιο): 960-9568-14-9
Βάρος: 0.285 κιλά
Εκδότης: Καλλιγράφος
Έτος Κυκλοφορίας: 2012
Γράψε τη δική σου κριτική
10.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.90
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ο Πάρις Τακόπουλος είναι περισσότερο άγνωστος ως συγγραφεύς της "Κενής Διαθήκης" και του δεύτερου τόμου της, "Απορία προς τα έθνη", παρά σαν κριτικός θεάτρου. Τι κι αν δεν σταμάτησε να γράφει κριτικές, από μετανηπιακής ηλικίας, με μερικά μόνο διαλείμματα, εις εποχάς θεομηνιών, οπότε προτιμούσε να δένει την σιωπή του! Τα δεύτερα κριτικά του σημειώματα -πλην όσων είδαν το κατοχικό σκότος, ιεροκρυφίως, σε δικά του ιδιόχειρα αντιστασιακά περιοδικά, γραμμένα σε ώρες συσκοτισμού- δημοσιεύθηκαν στην "Ελληνική Δημιουργία" του Σπύρου Μελά το 1949, με τα ψευδωνυμικά αρχικά του Π.Ο.Τ., ως ανταποκρίσεις του επί παντός καλλιτεχνικού επιστητού στο Λονδίνο. Οι πρώτες δύο θεατρικές κριτικές του, δημοσιεύθηκαν στην νέα "Εκλογή" της Ελένης Βλάχου. Μετά τη δεύτερη κριτική δεν υπήρξε τρίτη. Του ιδικού του κριτικού ταλέντου, μη εκτιμηθέντος επαρκώς, εξακολούθησε να εκδίδεται από τον Ίκαρο, ποιητικώς και μυθιστορηματικώς ("Κλεινόν Άστυ" και "Αποστάται" μέχρι το σωτήριον, ειδικά γι΄ αυτόν, έτος ΄66, οπότε συνεργάστηκε με τα επανεκδοθέντα "Νέα Ελληνικά" του Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη, για να συνεχίσει το κριτικό του έργο ανενόχλητος, για ένα ολόκληρο χρόνο. Αυτές οι τακτικές κριτικές του, δεν του αύξησαν πολύ την δημοτικότητα στο χώρο του Θεάτρου, ίσως γιατί ήσαν περισσότερο ενοχλητικές, από το εκρηκτικό γέλιο του. Το 1974 πήρε την εκδίκησή του από την Ελένη Βλάχου, όταν του ανέθεσε εν λευκώ την καλλιτεχνική διεύθυνση της Καθημερινής. Η συνεργασία του ήταν κι αυτή μάλλον σύντομη, γιατί κράτησε όσο και η εν λευκώ εντολή (Cherchez les femmes). Έκτοτε γράφει ανελλιπώς, θα έλεγε κανείς μετά μανίας, στα κενά που του επιτρέπουν οι έμμετρες ή πεζές "Κενές Διαθήκες" του, θεατρικές κριτικές, επιτιθέμενος μανιωδώς κατά πασών των κακών μεταφράσεων, οι οποίες ομολογουμένως είναι περισσότερες από τις "κακές" κριτικές του. Ακολούθησαν τα "Κριτικά", το 2002, καλύπτοντας κριτικές του έως το 1990. Τα "Κριτικά", του διαδέχθηκαν οι 2 τόμοι των "Θεατρικών" του από τα Ελληνικά Γράμματα. Κατά τα άλλα ο Πάρις Τακόπουλος συνεχίζει την συγγραφή του πεντηκοστού θεατρικού του έργου, και την "Απόκρυφη Δευτέρα Απορία του", τον τρίτο τόμο της "Κενής Διαθήκης" του, ο οποίος θα προηγηθεί του επερχομένου τετάρτου. Τα υπόλοιπα είναι πάλι κριτική, ίσως γιατί αυτός δεν σκοπεύει σαν τον Σεφέρη να ξαναδέσει τη σιωπή του.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.