Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οι αταίριαστοι (η πολιτική συναντά την τέχνη)
(Εξήντα δύο συζητήσεις... με τον Θανάση Νιάρχο)

Offer
Αν οι συνομιλίες των "Αταίριαστων" συνιστούσαν ένα υλικό που θα μπορούσε να το συναντήσει καθημερινά κανείς στις εφημερίδες, θα ήταν εντελώς αδικαιολόγητη η συνύπαρξή τους στις σελίδες ενός βιβλίου. Οι συνομιλίες αυτές δημοσιευμένες, στο σύνολό τους, στην εφημερίδα "Τα Νέα", αποτελούσαν μια νησίδα, σε σχέση με την υπόλοιπη ύλη, καθώς το περιεχόμενο των ειδήσεων, των πληροφοριών και των κρίσεων αλλάζει σε καθημερινή βάση, ενώ η ύλη αυτή έχει κάτι το σταθερό και το αενάως επαναλαμβανόμενο.

"Οι αταίριαστοι", πέραν από την πρωτοτυπία, σε ευρωπαϊκό μάλιστα επίπεδο, της ιδέας που τους ενεργοποίησε, ανέλαβαν να υλοποιήσουν -με εμφανή τα θετικά αποτελέσματα- κάτι πολύ πιο δύσκολο και επικίνδυνο: να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ενός γόνιμου διαλόγου ανάμεσα σε "τάξεις" πολιτών που είναι κατεξοχήν "αντίθετες", όπως είναι οι πολιτικοί και οι καλλιτέχνες. Και ο διάλογος αυτός όχι μόνον κατόρθωσε να υπάρξει και να ευδοκιμήσει, αλλά να αποφέρει στοιχεία αποκαλυπτικά που, αν και κατατίθενται στη χρονική διάρκεια μιας διετίας (2010, 2011), τα αισθάνεται κανείς να απλώνονται στο μέλλον είτε για να επαληθευτούν είτε για να διαψευστούν. Φυλλομετρώντας ή διαβάζοντας προσεκτικά τις συνομιλίες των "Αταίριαστων", παρατηρείς κάτι που ενδεχομένως δεν θα γινόταν με τόση οξύτητα αντιληπτό σε ένα θεωρητικό φιλοσοφικό κείμενο. Δεν υπάρχει περιστατικό, πρόβλημα, γνώμη, ιδέα, συμπεριφορά, που να έχει απασχολήσει περιστασιακά ή μόνιμα τη συνείδηση των ανθρώπων της εποχής μας και να μην τίθεται με έναν τρόπο επαγωγικό και άμεσο στις συνομιλίες αυτές, σε βαθμό μάλιστα που να προβάλλονται ανάγλυφα οι συνέπειές τους στο μέλλον, ενώ ταυτόχρονα φωτίζονται οι γενεσιουργές αιτίες τους. Περιττό να συμπληρώσει κανείς πως η επαγωγικότητα και η αμεσότητα που αναφέρθηκαν δεν είναι τίποτα άλλο παρά η χάρη και η ευλογία της συναναστροφής όπως αυτή επιτυγχάνεται μέσα από μια συνομιλία. Όσο προχωρούσαν οι "Αταίριαστοι", εβδομάδα με εβδομάδα, αποκάλυπταν έναν χαρακτήρα που δεν τον είχε προβλέψει ο αρχικός τους σχεδιασμός όσο στρατηγικός κι αν είχε υπάρξει: μεταβάλλονταν σε ψηφίδες μιας τοιχογραφίας που αποκτούσαν πολυπρισματική προοπτική χάρη στην αγωνία του κάθε πολιτικού και του κάθε καλλιτέχνη να διατυπώσει ό,τι είχε σκεφτεί και νιώσει σε μια δεδομένη χρονική περίοδο. Θα μπορούσε μάλιστα να διατυπώσει κανείς ακόμη και λίστες με θέματα που επανέρχονται ή επίμονα κατατίθενται, χωρίς να είναι οι ερωτήσεις που ευθύνονται για την εμμονή αυτή, αλλά η ροή της ίδιας της συζήτησης. Ενδεικτική παρωνυχίδα η φράση του Θόδωρου Πάγκαλου "Όλοι μαζί τα φάγαμε", με μιαν αντίδραση που κλιμακώνεται από την ανακουφιστική αποδοχή ως την εξοντωτική κατακραυγή.
Αλλά και πάλι οι 62 αυτές συζητήσεις-συνεντεύξεις, με όλη την προκλητική, συχνά λόγω του "αταίριαστου" ζευγαρώματος τους υπερβολή, θα παρέμεναν ένα ακατέργαστο υλικό, σε περίπτωση που απουσίαζε το στημόνι της ποίησης που κάνει, ακόμη και τα πιο ετερόκλιτα μεταξύ τους πρόσωπα ή πράγματα, να συνδιαλέγονται με φυσικό και αυτονόητο τρόπο. Παραπέμπουμε στη συνομιλία της Δήμητρας Γαλάνη με την Ντόρα Μπακογιάννη, όταν η τραγουδίστρια αναφέρεται μ΄ έναν σπαρακτικό τρόπο σ΄ έναν αγράμματο αγρότη της περιφέρειας που η αγάπη του για τον Λόρκα τον κάνει να ταξιδεύει κάθε χρόνο στη γενέτειρα του δημιουργού τής "Μπερνάρντα Άλμπα".

Οι 62 αυτές συνομιλίες βρίθουν από άγνωστα, αντίστοιχης υφής, περιστατικά. Ενώ τα γεγονότα, οι απόψεις και οι συμπεριφορές που ανατέμνονται μέσα σε τούτο το βιβλίο κυριαρχούν ως πρώτο θέμα ακόμη και στις καθημερινές συζητήσεις των ανθρώπων, περιστατικά που αναδεικνύουν τον ορυκτό ψυχικό πλούτο της χώρας αυτής μόνο με τον ψιθυριστά τρόπο ενός βιβλίου μπορεί να τα αφουγκραστεί κανείς.

Περιέχονται οι συζητήσεις μεταξύ των:
- Αλέξης Τσίπρας - Γιώργος Κιμούλης
- Άννα Διαμαντοπούλου - Παναγιώτης Τέτσης
- Λουκά Κατσέλη - Θανάσης Βαλτινός
- Νίκος Σηφουνάκης - Αλέκος Φασιανός
- Μαριέττα Γιαννάκου - Σταμάτης Κραουνάκης
- Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου - Διονύσης Τσακνής
- Ευάγγελος Βενιζέλος - Σταμάτης Φασουλής
- Θόδωρος Πάγκαλος - Μιμή Ντενίση
- Μιλένα Αποστολάκη - Χριστόφορος Παπακαλιάτης
- Τηλέμαχος Χυτήρης - Σοφία Φιλιππίδου
- Κυριάκος Μητσοτάκης - Δημήτρης Μαρωνίτης
- Χρήστος Παπουτσής - Κάτια Δανδουλάκη
- Φώφη Γεννηματά - Δημήτρης Λιγνάδης
- Σοφία Σακοράφα - Πέτρος Τατσόπουλος
- Σπύρος Κουβέλης - Μαρία Ναυπλιώτου
- Πέτρος Ευθυμίου - Ελένη Ράντου
- Τίνα Μπιρμπίλη - Θόδωρος Τερζόπουλος
- Μιχάλης Χρυσοχοΐδης - Μίρκα Παπακωνσταντίνου
- Άννα Νταλάρα - MC Yinka
- Ανδρέας Λοβέρδος - Μένης Κουμανταρέας
- Γιάννης Μπουτάρης - Βίκυ Σταυροπούλου
- Αλέκα Παπαρήγα - Γιάννης Κοντός
- Χάρης Καστανίδης - Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα
- Φώτης Κουβέλης - Ελένη Βιτάλη
- Δημήτρης Χριστόφιας - Γιώργος Νταλάρας
- Ντόρα Μπακογιάννη - Δήμητρα Γαλάνη
- Νίκος Δένδιας - Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
- Γιάννης Στουρνάρας - Βασίλης Βασιλικός
- Νίκος Δένδιας - Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
- Γιάννης Στουρνάρας - Βασίλης Βασιλικός
- Βαγγέλης Μεϊμαράκης - Ελεωνόρα Ζουγανέλη
- Εύη Χριστοφιλοπούλου - Ευγένιος Τριβιζάς
- Δημήτρης Δρούτσας - Κατερίνα Χέλμη
- Γιάννης Σγουρός - Άννα Παναγιωτοπούλου
- Γιώργος Παπακωνσταντίνου - Δημήτρης Νανόπουλος
- Κώστας Βουτσάς - Εύα Καϊλή
- Σπύρος Βούγιας - Νατάσσα Μποφίλιου
- Πέτρος Τατούλης - Μάρθα Καραγιάννη
- Δημήτρης Ρέππας - Κατερίνα Λέχου
- Παναγιώτης Λαφαζάνης - Vassilikos
- Κωνσταντίνος Μητσοτάκης - Ζωή Λάσκαρη
- Γιάννης Βαρβιτσιώτης - Γιώργος Μαρίνος
- Παντελής Οικονόμου - Βασίλης Παπαβασιλείου
- Γιώργος Πεταλωτής - Φιλαρέτη Κομνηνού
- Δημήτρης Παπαδημούλης - Μπέττυ Αρβανίτη
- Βασίλης Κοντογιαννόπουλος - Δημήτρης Παπαδημητρίου
- Κωστής Χατζηδάκης - Χρήστος Λούλης
- Δημήτρης Μυταράς - Άρης Σπηλιωτόπουλος
- Γρηγόρης Ψαριανός - Καίτη Ντάλη
- Παύλος Γερουλάνος - Μιχαήλ Μαρμαρινός
- Στέφανος Μάνος - Μίνα Αδαμάκη
- Κώστας Σκανδαλίδης - Τάνια Τσανακλίδου
- Στέλιος Παπαθεμελής - Ζωζώ Σαπουντζάκη
- Θέμις Μπαζάκα - Χρίστος Βερελής
- Μίμης Ανδρουλάκης - Χρύσα Ρώπα
- Φίλιππος Σαχινίδης - Γιάννης Ζουγανέλης
- Έλσα Παπαδημητρίου - Νίκος Κουρής
- Όλγα Κεφαλογιάννη - Γρηγόρης Βαλτινός
- Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος - Δήμητρα Ματσούκα
- Νίκος Χριστοδουλάκης - Μαρία Καβογιάννη
- Γεράσιμος Αρσένης - Κατιάνα Μπαλανίκα
- Κατερίνα Μπατζελή - Λάκης Κομνηνός
- Άντζελα Γκερέκου - Αλέξης Σταμάτης
- Γιώργος Φλωρίδης - Γιάννης Μπέζος

24χ17 εκ., 382 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 700 (Τέχνη), 080 (Συνεντεύξεις), 909 (Πολιτισμός - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις)
Άλλα πρόσωπα: Θανάσης Θ. Νιάρχος (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-446-191-2
ISBN (10ψήφιο): 960-446-191-5
Βάρος: 0.804 κιλά
Εκδότης: Γκοβόστης
Έτος Κυκλοφορίας: 2012
Γράψε τη δική σου κριτική
20.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

13.80
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Η Μιλένα Αποστολάκη γεννήθηκε στην Αθήνα και η καταγωγή της είναι από την Κρήτη. Φοίτησε στο Αρσάκειο Ψυχικού όπου και δραστηριοποιήθηκε στο μαθητικό κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του ΄80. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γνωρίζει άπταιστα αγγλικά και γαλλικά. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών όπου δραστηριοποιήθηκε στην Ένωση Ασκουμένων Νέων Δικηγόρων. Εργάσθηκε ως δικηγόρος και το 1989, κατόπιν εξετάσεων, εντάχθηκε στην Νομική Υπηρεσία της Ολυμπιακής Αεροπορίας ασκώντας παράλληλα και μαχόμενη δικηγορία. Εργάσθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες δικηγορικές εταιρίες στην Washington D.C. (Fried Frank Harris Shriver & Jacobson). Ασχολήθηκε αποκλειστικά με θέματα διεθνών συμβάσεων και αεροπορικού δικαίου, αποκτώντας ειδίκευση στον τομέα αυτό. Το 1993 εντάχθηκε στο Νομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, όπου και υπηρέτησε έως το 1995. Κατά το διάστημα αυτό επεξεργάσθηκε σειρά Νομοσχεδίων αλλά κυρίως ασχολήθηκε με τις συμβάσεις μεγάλων έργων (Αεροδρόμιο Σπάτων, Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου κ.λ.π.), έχοντας τη θέση της Γραμματέως στην επιτροπή Μεγάλων Έργων, το αρμόδιο συντονιστικό διυπουργικό όργανο. Από το 1995 έως το Μάρτιο του 2000 κατείχε τη θέση της Ειδικής Συνεργάτου στον Υπουργό Ανάπτυξης Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι μέλος του Τομέα Οργανωτικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ με άξονες δραστηριοποίησης τις Νομαρχιακές Επιτροπές της Β΄ Αθηνών. Στις εκλογές της 9ης Απριλίου εκλέχθηκε βουλευτής στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια της Αθήνας. Στη συνέχεια της ανατέθηκε το υφυπουργείο Ανάπτυξης με τομέα ευθύνης το Εμπόριο και την Προστασία του Καταναλωτή. Στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (11-14 Οκτώβρη 2001) εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Εκλέχθηκε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ στις 22/10/2001. Στις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 εκλέχθηκε 1η Βουλευτής Β΄ Αθήνας με το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνοντας 175.567 σταυρούς. Στις 16 Μαρτίου 2005 στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου εξελέγη μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου.

Βαλτινός, Θανάσης
Ο Θανάσης Βαλτινός γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας, το 1932. Οικογενειακές μετακινήσεις, που συνδέονται με τις δυσκολίες των κατοχικών και μετακατοχικών χρόνων, τον ανάγκασαν να φοιτήσει κατά σειρά στα γυμνάσια Σπάρτης, Γυθείου και Τρίπολης. Το 1950 ήρθε στην Αθήνα όπου ζει έως σήμερα. Σπούδασε κινηματογράφο. Μετά το 1974 έζησε κατά διαστήματα στο εξωτερικό: Αγγλία, Δυτικό Βερολίνο και Η.Π.Α., καλεσμένος από Πανεπιστήμια ή άλλα πνευματικά ιδρύματα. Έχει μεταφράσει τις "Τρωάδες" του Ευριπίδη και την "Ορέστεια" του Αισχύλου, που παίχτηκαν στην Επίδαυρο το 1979 και 1980 αντιστοίχως, από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο. Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου "Ταξίδι στα Κύθηρα". Το 1990 τιμήθηκε επίσης με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο: "Στοιχεία για την Δεκαετία του ΄60". Διετέλεσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, καθώς και της Εταιρείας Συγγραφέων της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί σειρά ετών. Διετέλεσε γενικός Διευθυντής του 2ου Καναλιού της Εθνικής τηλεόρασης 1989-1990. Στις 5 Ιουνίου 2008 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην έδρα της Νέας Ελληνικής Πεζογραφίας της Τάξης των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών. Τα βιβλία που έχει εκδώσει είναι τα εξής: - "Συναξάρι του Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο πρώτο: Αμερική", Κέδρος, 1972 - "Η Κάθοδος των εννιά", Κέδρος, 1978 - "Τρία Ελληνικά μονόπρακτα", Κέδρος, 1978 - "Εθισμός στη νικοτίνη" [διήγημα, στο τομίδιο] "Τρία διηγήματα", Θανάσης Βαλτινός, Χριστόφορος Μηλιώνης, Δημήτρης Νόλλας, Στιγμή - "Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο", Στιγμή, 1985 - "Στοιχεία για την δεκαετία του ΄60", Στιγμή 1989 - "Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν", Διηγήματα, Άγρα 1992 - "Φτερά Μπεκάτσας", Άγρα 1993 - "Ορθοκωστά", Άγρα 1994 - "Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί - ΄22", Ωκεανίδα, 2000 - "Ημερολόγιο 1836-2011", Ωκεανίδα, 2001 - "Εθισμός στη νικοτίνη", Διηγήματα, Μεταίχμιο, 2003 - "Άνθη της αβύσσου", Εστία, 2008 Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες.

Βενιζέλος, Ευάγγελος
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 1957. Αμέσως μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το Σεπτέμβριο του 1974, εισάγεται στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα και διετέλεσε μέλος του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής και των Συμβουλίων της Φοιτητικής Ένωσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος. Αποφοίτησε από τη Νομική το 1978 και πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού ΙΙ. Το 1980 αναγορεύθηκε Διδάκτωρ Νομικής στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου το 1984 εκλέχθηκε υφηγητής και στη συνέχεια καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου. Παράλληλα άσκησε το λειτούργημα του δικηγόρου στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στον Άρειο Πάγο. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και μέλος της Επιτροπής Τοπικής Ραδιοφωνίας (ανεξάρτητη αρχή αρμόδια για την εποπτεία των ραδιοφωνικών σταθμών). Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει πάρει μέρος ως εισηγητής σε πολλά διεθνή συνέδρια, συμπόσια και άλλες συναφείς εκδηλώσεις. Είναι επίτιμος διδάκτορας νομικής του Πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης (Βικτώρια, Αυστραλία). Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό βιβλίων και μελετών στο πεδίο του συνταγματικού δικαίου, της πολιτικής θεωρίας, της πολιτιστικής πολιτικής κ.ά. Τα τελευταία χρόνια το συγγραφικό του έργο, παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, έχει ως αντικείμενο την αναθεώρηση του Συντάγματος, την προοπτική του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, το "ανοιχτό κόμμα" ως μορφή συλλογικού πολιτικού υποκειμένου της μεταβιομηχανικής εποχής, τον "Πολιτισμό των Πολιτισμών" ως απάντηση στη θεωρία της "σύγκρουσης των πολιτισμών", την σχέση "ελληνικότητας" και "δυτικότητας" κ.ά. Τον Οκτώβριο του 1993 εκλέχθηκε βουλευτής της Αʼ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Εκλέχθηκε πάλι βουλευτής στις εκλογές του 1996 και στις εκλογές του 2000. Διετέλεσε Υφυπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Υπουργός Τύπου και ΜΜΕ, Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Πολιτισμού και Υπουργός Ανάπτυξης (Ενέργειας, Βιομηχανίας, Εμπορίου, Τουρισμού και Τεχνολογίας). Το Νοέμβριο του 2001 έγινε για δεύτερη φορά Υπουργός Πολιτισμού. Ήταν επίσης μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ. Είναι παντρεμένος από το 1980 με τη Βασιλική Μπακατσέλου, με την οποία έχει μία κόρη. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν ο εισηγητής της εκτεταμένης Αναθεώρησης του Ελληνικού Συντάγματος που άρχισε το 1996 και ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2001. Ιδιαίτερα πλούσιο είναι το νομοθετικό έργο του Ευάγελλου Βενιζέλου στους τομείς των μέσων ενημέρωσης, της δικαιοσύνης, της ενέργειας, του πολιτισμού κ.λ.π. Με εισήγηση του ψηφίστηκε μεταξύ άλλων ο βασικός νόμος για τα μέσα ενημέρωσης, ο νόμος για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ο νέος νόμος για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς κ.λ.π. Στο πεδίο της πολιτιστικής πολιτικής αξίζει να σημειωθεί η οργάνωση της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας ενόψει της Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004, με κεντρικό θέμα την αναζήτηση ενός "Πολιτισμού των Πολιτισμών". Με πρωτοβουλία του, μεταξύ άλλων, ιδρύθηκαν πολλοί νέοι πολιτιστικοί θεσμοί ενώ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία με διάφορα ξένα πανεπιστήμια για την ανάπτυξη των Ελληνικών σπουδών.

Γιαννάκου, Μαριέττα
Η Μαριέττα Γιαννάκου γεννήθηκε το 1951 στο Γεράκι Λακωνίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μέλος της ΚΕ της ΝΔ, από το 1993 εκλέγεται συνεχώς βουλευτής Α΄ Αθήνας, ενώ έχει εκλεγεί ευρωβουλευτής τρεις φορές (το 1984, το 1989 και το 1999). Έχει διατελέσει υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1990-1991). Το 2002, ορίστηκε εκπρόσωπος του ελληνικού κοινοβουλίου στη ΄΄Συντακτική Συνέλευση για το Μέλλον της Ευρώπης΄΄ που ασχολείται με τη θεσμική μεταρρύθμιση της ΕΕ. Είναι παντρεμένη και έχει μία κόρη.

Διαμαντοπούλου, Άννα
Η Άννα Διαμαντοπούλου είναι Βουλευτής Επικρατείας και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1959. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Περιφερειακή Ανάπτυξη. Έχει διατελέσει Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αρμόδια για την Απασχόληση και τις Κοινωνικές Yποθέσεις (1999-2004). Έχει επίσης διατελέσει Υφυπουργός Aνάπτυξης, Βουλευτής Νομού Κοζάνης, Γενική Γραμματέας Bιομηχανίας, Νέας Γενιάς και Λαϊκής Επιμόρφωσης, Πρόεδρος του ΕΟΜΜΕΧ και Νομάρχης Καστοριάς. Είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου (Κεντρική Επιτροπή) του ΠΑΣΟΚ από το 1990. Είναι Πρόεδρος επιτροπής της πρωτοβουλίας για την Κοινωνική Ευρώπη, του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Έχει τιμηθεί με το παράσημο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας για την προσφορά της στην κοινωνική πολιτική της Ευρώπης.

Κιμούλης, Γιώργος
Ο Γιώργος Κιμούλης είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφραστής. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 18 Σεπτεμβρίου του 1956. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά στο θέατρο το 1977 με τη θεατρική ομάδα "Ελεύθερο Θέατρο". Το 1986 δημιούργησε τη δική του θεατρική ομάδα, το "Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας". Το 1996 ίδρυσε δραματική σχολή. Είναι μέλος του "Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών" -στο οποίο κατά το παρελθόν έχει διατελέσει και αντιπρόεδρος- και μέλος της "εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων". Έχει παντρευτεί και έχει χωρίσει δύο φορές. Πρώτος του γάμος με την τραγουδίστρια Μαργαρίτα Ζορμπαλά και δεύτερος με την Ελληνίδα πολιτικό Μαρία Δαμανάκη, με την οποία απέκτησε την κόρη του, Μαριάννα.

Κραουνάκης, Σταμάτης
Γεννήθηκε το 1955. Σπούδασε μουσική με την κυρία Κλέλια Τερζάκη και πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο. Έως το τέλος της δεκαετίας του ΄90 είχε γράψει μουσική και τραγούδια σε 34 δίσκους και μουσική σε 50 έργα για το θέατρο. Η συνεργασία του με τη Λίνα Νικολακοπούλου ξεκίνησε με το δίσκο «Σκουριασμένα Χείλη» (1981), τα τραγούδια του οποίου ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού, και συνεχίστηκε από το 1985 και μετά με πρώτο δίσκο το «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» στον οποίο τραγουδούσε η Άλκηστη Πρωτοψάλτη, που υπήρξε η κύρια ερμηνεύτρια των τραγουδιών του. Δισκογραφικά συνεργάστηκε επίσης με την Τάνια Τσανακλίδου στο δίσκο «Μαμά γερνάω», τον Κώστα Μακεδόνα, το Φάνη Μεζίνη, το Δημήτρη Μπάση και τη Δήμητρα Παπίου στο soundtrack της ταινίας «Αυτή η νύχτα μένει». Το 1997 ανέλαβε καθήκοντα καλλιτεχνικού διευθυντή στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Επέστρεψε στη δισκογραφία με το αιρετικό άλμπουμ «Σπεράντζα» και ανέβασε μια σειρά παραστάσεων σε μουσικές σκηνές, με πιο πρόσφατη το «Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο». Οι πιο πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές του είναι «Τα μπλουζ τα λαϊκά» με ερμηνευτή το Φάνη Μεζίνη και τα τραγούδια για την τηλεοπτική σειρά «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» με βασική ερμηνεύτρια τη Μαρινέλλα.

Ξενογιαννακοπούλου, Μαριλίζα
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Κατάγεται από τη Κεφαλλονιά και τη Μεσσηνία. Είναι δικηγόρος. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Από τα μαθητικά της κιόλας χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με τα κοινά. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της υπήρξε ενεργό μέλος της ΠΑΣΠ και της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ (1980-1985) και μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου των φοιτητών της Νομικής (1982-1983). Ως μέλος του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων της Επιτροπής Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, είχε την ευκαιρία να εκπροσωπήσει το Κίνημα σε πλήθος διεθνών διοργανώσεων (1983-1985). Το 1986 ξεκίνησε να εργάζεται ως Επιστημονικός Συνεργάτης της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ στα επόμενα χρόνια, ο Ανδρέας Παπανδρέου την εμπιστεύτηκε για τη θέση του Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στο Προεδρείο της Ένωσης Ευρωπαϊκών Σοσιαλιστικών Κομμάτων (1989-1991) και στην Σοσιαλιστική Διεθνή (1990-1992). Από το 1991 έως το 1995 εργάστηκε ως μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στη συνέχεια ορίστηκε Αναπληρώτρια Διευθύντρια του γραφείου του Έλληνα Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες (1995-1999). Από το 2002 έως τις εκλογές του Μαρτίου του 2004, διετέλεσε Γενική Γραμματέας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης. Από τη θέση αυτή εργάστηκε για την στήριξη των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, την ενίσχυση της εποπτείας και τη διαφάνεια των τιμών στην αγορά, την ένταξη του εμπορίου στα Ευρωπαϊκά προγράμματα, το σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο των Λαϊκών Αγορών και την ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών. Είχε την ευθύνη του συντονισμού των πολιτικών του Υπουργείου Ανάπτυξης στην Ελληνική Προεδρία στην Ε.Ε. το 2003. Στην πλούσια και μακρά κομματική της διαδρομή, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου διετέλεσε, επίσης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ (1994-2005) και του Εθνικού Συμβουλίου (2005 έως σήμερα), μέλος του Τομέα Διεθνών Σχέσεων (1985-1999) και αναπληρώτρια Γραμματέας του Τομέα Αυτοδιοίκησης του Κινήματος (1999-2005). Στις Ευρωεκλογές του 2004 εκλέχτηκε Ευρωβουλευτής και ανέλαβε επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο . Συμμετείχε στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές Προϋπολογισμού, Ελέγχου Προϋπολογισμού, Ενέργειας- Βιομηχανίας και Έρευνας και στην Ειδική Επιτροπή για τις Νέες Δημοσιονομικές Προοπτικές της Ε.Ε. Ήταν εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Έκθεσης για την Απαλλαγή της οικονομικής χρήσης 2003 της Ε.Ε. και εισηγήτρια της χρηματοδότησης του 7ου Προγράμματος Πλαίσιο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης της Ε.Ε. Στις 16 Μαρτίου του 2005, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, μετά από πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και παρέμεινε σ΄αυτήν τη θέση μέχρι το Δεκέμβριο του 2006. Ως Γραμματέας, εργάστηκε μεθοδικά για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ και για τη μάχη των Δημοτικών και Νομαρχιακών Εκλογών τον Οκτώβρη του 2006. Το Δεκέμβριο του 2006, το Εθνικό Συμβούλιο, αναγνωρίζοντας το έργο και την προσφορά της, την εξέλεξε πρώτη σε ψήφους στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Ως μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, είχε την ευθύνη διοργάνωσης του Προγραμματικού Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, το Μάιο του 2007. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2007 εκλέχθηκε για πρώτη φορά Βουλευτής στη Β΄ Αθήνας. Στις 25 Νοεμβρίου 2007 και μέχρι τη διεξαγωγή του 8ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ (13-16 Μαρτίου 2008), ορίσθηκε μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ), εισηγήτρια για το Καταστατικό του Κινήματος και μέλος του Πολιτικού Συντονιστικού Οργάνου του ΠΑΣΟΚ υπεύθυνη για την Κοινωνική Πολιτική. Στις 21 Μαρτίου 2008, στην 1η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου μετά το 8ο Συνέδριο του Κινήματος, επανεκλέχτηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και ορίσθηκε υπεύθυνη για το Κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 επανεκλέχθηκε Βουλευτής Β΄ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ. Από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2010 διετέλεσε Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών υπεύθυνη για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις και παρέμεινε σ΄ αυτήν τη θέση έως τις 10 Φεβρουαρίου 2012 που παραιτήθηκε λόγω της διαφωνίας της με τις ρυθμίσεις του δεύτερου μνημονίου όσον αφορά στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στα εργασιακά δικαιώματα. Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου ήταν ξανά υποψήφια βουλευτής Β΄ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Πάγκαλος, Θεόδωρος
Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938. Απόφοιτος του Βαρβακείου Γυμνασίου Αθηνών. Έγγαμος με τη Χριστίνα Χριστοφάκη. Έχει μία κόρη και ένα γιο. Επάγγελμα: Δικηγόρος- Οικονομολόγος. Σπουδές: Πτυχιούχος του Πανεπιστημίου Αθηνών στα Νομικά και Οικονομικά. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης ανακηρύσσεται το 1973 Διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Παρισίου 1(Πάνθεον Σορβόννη). Ξένες γλώσσες: Αγγλική, Γαλλική. Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες: Εξελέγη βουλευτής Αττικής με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές του 1981, του 1985, του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 και του 2000. Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες: Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού από 13.4.2000 έως 20.11.2000. Επίσης διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών, από 22.1.1996 έως 18.2.1999, υφυπουργός Εμπορίου από 5.7.1982 έως 17.1.1984, Εξωτερικών από 17.1.1984 έως 5.6.1985 και από 5.6.1985 έως 26.7.1985 , αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών από 26.7.1985 έως 18.11.1988, από 18.11.1988 έως 18.6.1989, από 18.6.1989 έως 2.7.1989 και από 13.10.1993 έως 8.7.1994, υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από 8.7.1994 έως 15.9.1994. Ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων "Γρηγόρης Λαμπράκης". Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο εξωτερικό, κατά τη δικτατορία. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης ως εντεταλμένος διδασκαλίας και ερευνητής (1969-1978) σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, προγραμματισμού και χωροταξίας και διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ιδίου Πανεπιστημίου. Μετείχε στο Κέντρο Μελετών και Διαφώτισης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ήταν νομικός σύμβουλος εργατικών σωματείων της Μεγαρίδας και ιδρυτικό μέλος της κίνησης "Πολίτες κατά του Νέφους". Το 1984, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το 1985 αναπληρωματικό μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Στις 8.8.1989, εξελέγη τακτικό μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και στις 23.8.1989 ορίστηκε μέλος της τριμελούς γραμματείας του. Επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής στο 2ο και 3ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενώ την 1.11.1990 εξελέγη τακτικό μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Ηγήθηκε της αντιπολίτευσης στο Δήμο Αθηναίων από τον Οκτώβριο του 1994. Στις 6.9.1995 παραιτήθηκε από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενώ στις 22.1.1996, με την ανάληψη των κυβερνητικών καθηκόντων του, παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος Αθηνών. Στις 30.6.1996, στο 4ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και στη συνέχεια, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Κινήματος. Στις 21.3.2000 στο 5ο Συνέδριο επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Σηφουνάκης, Νίκος
Ο Νίκος Σηφουνάκης γεννήθηκε το 1949 στο Ρέθυμνο. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στη Γένοβα και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της αναστήλωσης μνημείων. Εκπόνησε αρχιτεκτονικές μελέτες συντήρησης και αναστήλωσης μνημείων σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Διετέλεσε μέλος της διευθυντικής επιτροπής για την αρχιτεκτονική κληρονομιά του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 2003 τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση των γραμμάτων και των τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας για τη συμβολή του στη μελέτη και την ανάδειξη του πολιτισμού του Αιγαίου. Διετέλεσε Υπουργός Αιγαίου την τετραετία 2000 - 2004 και Υπουργός Τουρισμού και Υφυπουργός Πολιτισμού κατά τη διετία 1994 - 1996. Από το 1989 ως το 2000 εξελέγη έξι φορές διαδοχικά βουλευτής Λέσβου. Τον Ιούνιο του 2004 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και έναν μήνα αργότερα ψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Πολιτισμού, Εκπαίδευσης και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Από το 1987 ως το 1988 ήταν γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, και από το 1983 ως το 1987 Νομάρχης Λέσβου. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά πολύ νέος και εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΔΗΝ. Στα χρόνια της χούντας συνδέθηκε με τον Αλέκο Παναγούλη, του οποίου υπήρξε φίλος και συνεργάστηκε μαζί του μέχρι τον πρόωρο θάνατο του (1976), οπότε και εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Μιλά Γαλλικά και Ιταλικά. Είναι παντρεμένος και πατέρας μίας κόρης.

Τσακνής, Διονύσης
Ο Διονύσης Τσακνής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες και μουσική και τον κέρδισε η δεύτερη. Για δύο χρόνια δίδαξε θεωρητικά της μουσικής στο δημοτικό ωδείο της πόλης μου. Έχει εκδώσει 22 δίσκους και 2 CD singles, έγραψε μουσική για πολλές θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. Το 1996 έκανε την πρώτη μου απόπειρα στο χώρο του βιβλίου, εκδίδοντας ένα διήγημα με τον τίτλο "Υπό προθεσμία" και από την ίδια χρονιά συνεργάζεται ως αρθρογράφος στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Έχει αποσπάσει τρία βραβεία για τη μουσική του (δύο για το θέατρο και ένα για το τραγούδι) και έχω συνεργαστεί με σπουδαίους συναδέλφους συνθέτες και στιχουργούς, αναμένοντας όπως πάντα καινούριες συνεργασίες, ενώ τραγούδια του, έχουν τραγουδηθεί από άξιους και δημοφιλείς τραγουδιστές, τραγουδίστριες και ηθοποιούς.

Τσίπρας, Αλέξης
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι έλληνας πολιτικός. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου του 1974 και είναι ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που γεννήθηκε μετά την μεταπολίτευση. Ανέπτυξε πολιτική δράση από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια συμμετέχοντας σε αριστερές οργανώσεις. Το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με τη στήριξη του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ). Στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ το Φεβρουάριο του 2008 εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 70%. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, συμμαχικό σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο ΣΥΝ, στην Α΄ Αθήνας και ακολούθως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα και ο ίδιος σε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Φασιανός, Αλέκος
Ο Αλέκος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. (1956-1960, εργαστήριο Γ. Μόραλη). Αγάπησε και μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία και τη βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην Ecole des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο κ.ά. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι: Salon comparaisons (Παρίσι 1970), Biennale του Sao Paulo (1971) και Βενετίας (1972), Graphics Biennale του Baden-Baden (1985) κ.ά. Ο Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο Αθηνών ("Αμερική" του Κάφκα, 1975, "Ελένη" του Ευριπίδη, 1976, "Όρνιθες" του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Ξεχωρίζουν τα ονόματα των Ο. Ελύτη, L. Aragon, G. Apollinaire, Κ. Ταχτσή, Κ. Καβάφη, Α. Εμπειρίκου, Γ. Ρίτσου, Β. Βασιλικού κ.ά. Έργα του κοσμούν επίσης ειδικές εκδόσεις τέχνης, όπως λευκώματα με θέμα αρχιτεκτονικά τοπία, όψεις πόλεων κ.λπ. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερα φιλμς για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του.

Φασουλής, Σταμάτης
Με καταγωγή από τα Αμπελάκια της Σαλαμίνας, ο Σταμάτης Φασουλής αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1972, στον Επιθεωρητή του Γκόγκολ (θίασος Φέρτη- Καλογεροπούλου). Ήταν βασικό στέλεχος του Ελευθέρου Θεάτρου και αργότερα της Ελεύθερης Σκηνής. Από το 1992 ηγείται προσωπικού θιάσου, ενώ το 1999 εγκαινίασε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής το Θέατρο Χορν, το οποίο αποτελεί πια τη μόνιμη στέγη του. Ως σκηνοθέτης, έχει ανεβάσει όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, από κλασικά έργα ως επιθεωρήσεις και μιούζικαλ, ή παραστάσεις για παιδιά. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, ανεβάζοντας τον Πλούτο του Αριστοφάνη, το Ωραία Φάση του Λένου Χρηστίδη, και το μουσικό θέαμα Βίρα τις άγκυρες των Θ. Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα. Με το δικό του θίασο σκηνοθέτησε, - πρωταγωνιστώντας ο ίδιος- τα έργα: "Δάφνες και πικροδάφνες", (Δ. Κεχαϊδης- Ε. Χαβιαρά) "Μάνα - Μητέρα - Μαμά", (Γ. Διαλεγμένος), "Το Φυντανάκι" (Π. Χορν), "Μπαμπάδες με ρούμι" (M. Ρέππας - Θ. Παπαθανασίου) , "ART" (Γ .Ρεζά), "Εξ επαφής" (Π. Μάρμπερ), "Τρεις μέρες βροχή" (Ρ. Γκρήνμπεργκ), "Το σπίτι φεύγει" (Α. Νικολή), και άλλα. Έχει μεταφράσει τα περισσότερα έργα που σκηνοθέτησε και έχει γράψει κείμενα για είκοσι επιθεωρήσεις.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.