Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οι δημοκρατικές αρχές των κλασικών χρόνων στους σύγχρονους πολιτικούς θεσμούς
(4ο διεθνές συνέδριο: Ζάππειο Μέγαρο, 26-28 Ιουνίου 2008)

Οι δημοκρατικές αρχές των κλασικών χρόνων στους σύγχρονους πολιτικούς θεσμούς
[...] Επειδή τα παραπάνω είναι θέματα μεγάλου και γενικότερου ενδιαφέροντος, τα οποία για την Ελλάδα μονίμως παραμένουν επίκαιρα, σκεφθήκαμε, όταν το 2006 καθορίζαμε το θέμα του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου του ΔΙΕΓΠ για το 2008, πως, σε μια περίοδο διαφαινόμενων κρίσεων των δημοκρατικών θεσμών, η ανάλυση του θέματος "Οι Δημοκρατικές Αρχές των Κλασικών Χρόνων στους Σύγχρονους Πολιτικούς Θεσμούς" θα μπορούσε να ήταν χρήσιμη και πιθανώς καθολικού ενδιαφέροντος. Η καλύτερη δυνατή και εφικτή διαχείριση των κοινών μιας συντεταγμένης κοινωνίας είναι ένα σταθερά ζωτικό, διαχρονικά επίκαιρο και ανεξάντλητο αντικείμενο προβληματισμού και πιστεύω πως οι πατέρες της Δημοκρατίας έχουν πάντα να μας πουν κάτι χρήσιμο για τους θεσμούς και την εύρυθμη λειτουργία της. Αυτοί είναι άλλωστε που τόλμησαν να θεσπίσουν ως βασικό συναινετικό όρο διακυβέρνησης την ισονομία των πολιτών χωρίς εξαιρέσεις. Επειδή ο τρόπος αυτός διακυβέρνησης είναι γνωστός από γραπτά κείμενα που αφορούν κυρίως την πόλη των Αθηναίων μιλάμε καταρχήν για την "Αθηναϊκή Δημοκρατία" διότι σε αυτή επικρατεί ο Δήμος του οποίου όλα τα μέλη συμμετέχουν θεωρητικά ισότιμα. Η πολιτική ισότητα και γενικά η ισοτιμία είναι καθαρά ανθρώπινο δημιούργημα που δεν υπάρχει πουθενά στη φύση. Αντίθετα στη φύση κυριαρχεί η ανισότητα. Ενώ η ρητορική αποδοχή της ισότητας στις μέρες μας αποτελεί σχεδόν κοινοτοπία, για την εποχή εκείνη πράγματι ήταν μεγάλη τόλμη και επαναστατική πρόταση διότι ερχόταν σε αντίθεση με τα παραδεδεγμένα στα οποία επικρατούσε ο φυσικός νόμος της δύναμης. Στην οργάνωση του συντεταγμένου κοινωνικού βίου, η Δημοκρατία αντικαθιστά τον ισχύοντα φυσικό νόμο του ισχυρού και της αυθαιρεσίας του με ένα ανθρώπινο δημιούργημα, το νόμο της Ισονομίας, η οποία είναι μια κοινωνική συναίνεση (concencus) και ένα κοινωνικό συμβόλαιο των πολιτών, που γίνεται αποδεκτό κατά πλειοψηφία, και η οποία στο εξής αναλαμβάνει πλέον τον κυρίαρχο ρόλο και την δύναμη της εξουσίας και αντικαθιστά τον μυθοποιημένο, και μάλιστα ελέω θεού, ισχυρό άνδρα. Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να περιοριστεί στην κοινωνία, στο ελάχιστο δυνατό, ο βάρβαρος νόμος της ζούγκλας σύμφωνα με τον οποίο ο αδύνατος γίνεται βορά ή έρμαιο του ισχυρού. [...]

(από τον πρόλογο του καθηγητή Εμμανουήλ Μπεχράκη)

24χ17 εκ., 295 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 320 (Πολιτικές επιστήμες), 321.449 5 (Δημοκρατία - Ελλάς)
Άλλα πρόσωπα: Χριστόφορος Χαραλαμπάκης (Επιμελητής) , Μανόλης Μπεχράκης (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-98381-1-5
ISBN (10ψήφιο): 960-98381-1-1
Βάρος: 0.625 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2010

Μέσος Όρος Βαθμολογίας: 5 στα 5 Αστέρια! (5 από 5 με 1 ψήφο)
10.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.90
Προσθήκη στη Wishlist Share it
Reviews  Γράψε τη δική σου κριτική

ΓΡΑΦΕΙ Η/Ο
Ανώνυμος Χρήστης

Παρουσιάζει το ευθραστο πρόβλημα της δημοκρατίας απλά και γίνεται εύκολα καταληπτό. Επισημαίνεται η ευθύνη των πολιτών για την καλή λειτουργία και τηδιατήρησή της, όπως η ανάγκη αναθεώρησης επιλογής των πολιτικών προσώπων.
Χριστίνα Χαραμή



Πληροφορίες

Ο Καθηγητής John P. Anton (Αντωνόπουλος) γεννήθηκε στο Canton, Ohio, από Έλληνες γονείς και κατάγεται από την Αρκαδία. Έζησε στην Ελλάδα και τελείωσε σπουδές στο γυμνάσιο της Δημητσάνας και στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως, όπου είχε καθηγητή τον Ε. Π. Παπανούτσο. Επέστρεψε στην Αμερική ευθύς μετά τον πόλεμο, υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό και ακολούθως σπούδασε φιλοσοφία, φιλολογία και κοινωνικές επιστήμες στο Columbia University. Ο Dr. John P. Anton είναι Τακτικός Καθηγητής Φιλοσοφίας και Διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νοτίου Φλώριδας (University of South Florida). Μετά από τις σπουδές του στο Columbia University (B. A. 1949, M. A. 1950, Ph. D. 1954), με διδακτορική διατριβή πάνω στην οντολογία του Αριστοτέλη, δίδαξε Φιλοσοφία, Ιστορία των Ιδεών, Αισθητική και Ηθική στο University of Nebraska (1955-1958) και το Ohio Wesleyan University (1958-1962). Καθηγητής και Κοσμήτωρ της Σχολής Μεταπτυχιακών Σπουδών του State University of New York (1962-69), Καθηγητής και Διευθυντής της Φιλοσοφικής Σχολής του Emory University (1969-1982), οπότε μετακλήθηκε στην έδρα της Ιστορίας της Φιλοσοφίας και των Ελληνικών Σπουδών στο University of South Florida. Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής και στα εξής πανεπιστήμια: University of New Mexico, Columbia University, Humboldt State University, Mills College. Ο Καθηγητής Anton έχει λάβει μέρος σε πλείστα διεθνή συνέδρια φιλοσοφίας, φιλολογίας και νεοελληνικών και ιστορικών σπουδών. Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών, της Εταιρείας της Ιστορίας της Φιλοσοφίας, και της Διεθνούς Εταιρείας Νεοπλατωνικών Σπουδών. Έχει συγγράψει και εκδώσει περισσότερους από είκοσι τόμους και έχει δημοσιεύσει πάνω από εκατόν πενήντα άρθρα, δοκίμια και βιβλιοκρισίες. Μεταξύ των γνωστών συγγραμμάτων του είναι και τα εξής: Naturalism and Historical Understanding (1967), Δέκα Δοκίμια (1967), Philosophy and the Civilizing Arts (1975), Essays in Ancient Greek Philosophy, τόμοι 5, Critical Humanism (1981), Ιερός Πανικός: Η Αυτοβιογραφία της Εύας Σικελιανού (1992), The Poetry and Poetics of C. P. Cavafy (1995), Categories and Experience (1997). Επίσης μέλος της διευθύνσεως των επιστημονικών περιοδικών Philosophical Inquiry, Idealistic Studies, Southern Journal of Philosophy, Journal of the History of Philosophy, Arethusa, Revue de Philosophie Ancienne. Βιογραφικά άρθρα περιέχονται στα εξής: Who is Who in the World, Who is Who in America, Directory of American Scholars, Contemporary Authors, Leaders in American Education. Έχει χρηματίσει μέλος της διοικούσας επιτροπής των εταιρειών American Society for Aesthetics, Society for the History of Philosophy, Society for the Advancement of American Philosophy, επίσης Πρόεδρος της Society for Ancient Greek Philosophy, Πρόεδρος της Georgia Philosophical Society, και από το 1975 Πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της International Society for Neoplatonic Studies και Πρόεδρος της εταιρείας από το 1997. Το 1985 το πανεπιστήμιο τον αναγνώρισε ως Distinguished Professor. Είναι Επίτιμο Μέλος της αδελφότητας αριστείας ΦΒΚ, Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1983), Επίτιμο Μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (1963), Επίτιμο Μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» (1993), Επίτιμος Πολίτης του Δήμου Σαμίων, Χρυσούν Μετάλλιον (1989), Επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Ελληνικής Φιλοσοφίας (1993). Τον Ιούνιο του 1992 το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Ανακήρυξε Επίτιμο Διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής.

Δεσποτόπουλος, Κωνσταντίνος Ι., 1913-2016
Γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 8 Φεβρουαρίου 1913. Mε την καταστροφή, αυτός και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν τελικά στην Aθήνα. Aποφοίτησε από το Πρώτο Γυμνάσιο Aθηνών με βαθμό ακέραιο άριστα. Περάτωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του εργαζόμενος. H διδακτορική διατριβή του εγκρίθηκε με βαθμό άριστα παμψηφεί. Δίδαξε φιλοσοφία του δικαίου είτε φιλοσοφία γενικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, στο Πανεπιστήμιο Nancy της Γαλλίας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Aθηνών. Ήταν ξένος εταίρος της Pουμανικής Aκαδημίας και της Aκαδημίας της Mασσαλίας. Διετέλεσε δύο φορές Yπουργός Παιδείας, το 1989 στην Kυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην Kυβέρνηση Zολώτα. Είχε τιμηθεί με ανώτερες διακρίσεις από τους Προέδρους της Δημοκρατίας Eλλάδος, Γαλλίας και Iταλίας. Πρόεδρος της Aκαδημίας (1993). Συγγραφέας 32 βιβλίων με θέματα φιλοσοφίας, φιλολογίας, ιστορίας και πολιτικής. Kορυφαίο από αυτά είναι η "Φιλοσοφία του Δικαίου", όπου αναπτύσσεται ο κλάδος της φιλοσοφίας πραξιολογία και με βάθρο αυτή θεμελιώνεται και αναδιαρθρώνεται το σύστημα του δικαίου. Eξαίρετα είναι και τά έργα του για τον Πλάτωνα και τον Aριστοτέλη, καθώς και όσα πραγματεύονται σύγχρονα μείζονα προβλήματα, σχετικά με τους κινδύνους για την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή και της ανθρωπότητας, όπως τα "Eλληνικά" (1998), "Eπίμαχοι θεσμοί και άλλα θέματα" (1987). Έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, στις 7 Φεβρουαρίου 2016, μία ημέρα πριν κλείσει τα 103 του χρόνια.

Η Μυρτώ Δραγώνα - Μονάχου, ομότιμη καθηγήτρια φιλοσοφίας των Πανεπιστημίων Αθηνών και Κρήτης. Γεννήθηκε στην Καλαμάτα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. στην Ελλάδα και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University College London) απ΄ όπου πήρε διδακτορικό (Ph.D) στην αρχαία φιλοσοφία. Εργάστηκε για λίγο στη μέση εκπαίδευση και για δέκα χρόνια στο Κέντρο Έρευνας της ελληνικής φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών. Εκλέχτηκε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών) το 1981 και αργότερα ήρθε με μετάκληση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης) απ΄ όπου και αφυπηρέτησε ως ομότιμη. Διατέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φιλοσοφικών Εταιρειών (FISP) από το 1993 και αντιπρόεδρος από το 2003 μέχρι το 2008. Είναι μέλος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και της Ανεξάρτητης Αρχής της Ιατρικά Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Τα ενδιαφέροντά της εκτείνονται από την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία στη Φιλοσοφία των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, στην Ηθική και τη Βιοηθική. Έχει γράψει τα βιβλία "The Stoic Arguments for the Existence and the Providence of the Gods" (1976), "Φιλοσοφία και ανθρώπινα δικαιώματα" (1986), "Σύγχρονη ηθική φιλοσοφία" (1995), τη μονογραφία, "Divine Providence in the Philosophy of the Empire" (ANRW, 1994). Έχει επιμεληθεί τους τόμους "Η πολιτική φιλοσοφία σήμερα" (1994), "Η φιλοσοφία στα Βαλκάνια" (1994), "Η επικαιρότητα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας" (1997) και "Για μια φιλοσοφική παιδεία ανθρώπινων δικαιωμάτων" (2005). Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 150 άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και σε συλλογικούς τόμους και ανακοινώσεις σε συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διδάσκει βιοηθική στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Κοντογιώργης, Γεώργιος Δ.
Ο Γιώργος Κοντογιώργης γεννήθηκε το 1947 στο Νυδρί Λευκάδας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτική επιστήμη στο Παρίσι, όπου έγινε διδάκτορας. (Doctorat d΄ Etat). Το 1980 έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ενώ από το 1976 διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης (1975-1981), Πρύτανης της Παντείου (1984-1990), μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου και του Συμβουλίου Ερευνών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (1985-1994), Γενικός Διευθυντής (1985) και Πρόεδρος - Δ. Σύμβουλος (1989) της ΕΡΤ, Υπηρεσιακός Υφυπουργός Τύπου (1993) κ.α. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών ενώσεων, της επιστημονικής επιτροπής της επιθεώρησης πολιτικής επισήμης Pole Sud (Πανεπιστημίου Μονπελλλιέ) και επιστημονικός εταίρος της Revue Internationale de Politique Comparee. Από το 1987 είναι επιστημονικός υπεύθυνος ευρωπαϊκών προγραμμάτων Erasmus-Socrates και τα τελευταία έτη εμπειρογνώμονας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε πανεπιστημιακά ζητήματα. Τέλος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος και συμμετέχει στη Διοικούσα Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Επιστήμης, που συνδέει τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και τις εθνικές εταιρίες πολιτικής επιστήμης. Η συμμετοχή του σε πρωτοβουλίες όπως -μαζί με τον Ι. Κίννα και τον Γ. Νοταρά- για την επανίδρυση της ΕΕΠΕ, η πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση που οργάνωσε από τη θέση του Πρύτανη της Παντείου και οδήγησε στη μετεξέλιξη των πέντε Ανωτάτων Σχολών της χώρας σε Πανεπιστήμια, η επεξεργασία της ιδέας και η εν συνεχεία συμμετοχή του στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Επιστήμης, αποτελούν ενδεικτικές πτυχές μιας δημόσιας παρουσίας που συνάδει επίσης με το στίγμα της "δημοκρατικής άνοιξης" των Μ.Μ.Ε. που ο ίδιος επιχείρησε σε δυο περιστάσεις, από τη θέση του διευθύνοντος την ΕΡΤ. Ο Γ. Κοντογιώργης έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε πολλά ξένα πανεπιστήμια, όπως το ΙΕΡ του Παρισιού, του Μονπελλιέ, της Λουβαίν, των Βρυξελλών, του Κεμπέκ, του Τόκιο, της Σαπιέντζα (Ρώμη), της Φλωρεντίας, του Autonoma της Βαρκελώνης, της Μαδρίτης, του Πεκίνου κ.α.

Λυγερός, Σταύρος
Ο Σταύρος Λυγερός γεννήθηκε στην Αθήνα. Πτυχίο Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παρακολούθησε μεταπτυχιακά σεμινάρια διεθνών σχέσεων και διεθνούς οικονομίας στην Ecole des Hautes Etudes στο Παρίσι. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Συνιδρυτής και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού "Τετράδια Πολιτικού Διαλόγου Έρευνας και Κριτικής", το οποίο κυκλοφορεί από το 1980 (εκδόσεις Στοχαστής). Συγγραφέας των βιβλίων "Φοιτητικό κίνημα και ταξική πάλη στην Ελλάδα" (1977, 2 τόμοι, εκδόσεις Στοχαστής), "ΠΑΣΟΚ, το σύνδρομο του μεγάλου ασθενούς" (1990, εκδόσεις Στοχαστής), "Σκόπια, το αγκάθι της Βαλκανικής" (1992, εκδόσεις Λιβάνη), "Άνεμοι πολέμου στα Βαλκάνια" (1992, εκδόσεις Λιβάνη), "Κύπρος: Στα όρια του αφανισμού" (1993, εκδόσεις Λιβάνη), "Το παιχνίδι της εξουσίας" (1996, εκδόσεις Λιβάνη) και "Όταν σκοντάφτει ο Αετός, μία ανάγνωση των γεωπολιτικών μετώπων στις αρχές του 21ου αιώνα" (υπό έκδοση). Επίσης, συγγραφέας δεκάδων μεγάλων άρθρων-μελετών για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την Τουρκία, το Κυπριακό, τα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και για εσωτερικά πολιτικά θέματα. Έχει εργασθεί ως κοινοβουλευτικός συντάκτης (εφημερίδα Θεσσαλονίκη), ως πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στα περιοδικά Αντί, Άμυνα και Διπλωματία, στις εφημερίδες Ποντίκι, Ελευθεροτυπία, Πρώτη, Επικαιρότητα, Επενδυτής, Εξουσία, Αξία, στους ραδιοσταθμούς Κανάλι 15, Σκάι, Αντένα, Πλάνετ και Κανάλι 1 του Πειραιά. Σήμερα εργάζεται στην Καθημερινή και στον Κόσμο του Επενδυτή.

Μακρυδημήτρης, Αντώνης
Ο Αντώνης Μακρυδημήτρης είναι καθηγητής της διοικητικής επιστήμης στο τμήμα πολιτικής επιστήμης και δημόσιας διοίκησης της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία εξωτερικού του ΙΚΥ στο London School of Economics and Political Science και το University College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright διετέλεσε το 1992 επισκέπτης ερευνητής στο πανεπιστήμιο Princeton των ΗΠΑ, καθώς και στα πανεπιστήμια Cambridge και Λονδίνου της Αγγλίας. Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1955, ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Αυγή-Άννα Μάγγελ και έχει δυο παιδιά. Έχει γράψει βιβλία, μελέτες και άρθρα σε θέματα δημόσιας διοίκησης, δημόσιας πολιτικής, ιστορίας και κοινωνικής θεωρίας. Στο χώρο της λογοτεχνίας, έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές "Η νύχτα των αγαλμάτων" (Αχαϊκές εκδόσεις, 1991), "Δύσκολη υποχώρηση" (Γαβριηλίδης, 1999), "Μαρτυρία" (Πατάκης, 2005). Το 1994 κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις "Πρόσπερος", σε δική του μετάφραση, τα "300 ερωτικά ποιήματα" της Ιζούμι Σικίμπου. Άλλες μεταφράσεις του, που έχουν δημοσιευτεί, περιλαμβάνουν δύο θεατρικά έργα ("Βουνίσια γλώσσα", "Το πάρτυ") και ποιήματα του Χάρολντ Πίντερ, "Το ονειρόδραμα" του Στρίντμπεργκ, καθώς και ποιήματα των Φίλιπ Λάρκιν, Αντόνιο Ματσάδο, Ομάρ Πάουντ, Ουώλτ Ουίτμαν, Στήβεν Σπέντερ, Πήτερ Λήβι, Τσέσλαφ Μίλος και Ντέρεκ Μάον.

Υπεύθυνος της Ιστοσελίδας του ΑΙΕΓΠ/ΔΙΕΓΠ, σε σχέση με τις Λειτουργίες και την Ανάπτυξη. Ο Δρ. Μπαλής, μέλος του διδακτικού προσωπικού της Ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, έλαβε το πτυχίο του ως μηχανικός υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Duke και ολοκλήρωσε την Ιατρική του εκπαιδευτή στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα. Αφού έκανε ειδικότητα τόσο στην ανατομική όσο και την κλινική παθολογία στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, στη συνέχεια ολοκλήρωσε μια μεταδιδακτορική υποτροφία ως υπότροφος βοηθός καθηγητής στο Ίδρυμα Whitaker σχετικά με το σχεδιασμό ενός συστήματος κατασκευής ιστών και βιο-τεχνητών οργάνων, σε συνεργασία με το αρμόδιο Καθηγητή και το Πρόγραμμα Δημιουργίας Βιο-τεχνητού Ήπατος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Εδώ και πολλά χρόνια, ο Δρ. Μπαλής έχει ασχοληθεί με τη διαλειτουργικότητα ιατρικών συστημάτων απεικόνισης υψηλής απόδοσης και συστημάτων απεικόνισης, ενώ ήταν επικεφαλής πολλών διεθνών πρωτοβουλιών για την τυποποίηση των μορφών ανταλλαγής εικόνων παθολογίας, μια προσπάθεια που αναγνωρίστηκε με την απονομή του Βραβείου Lanskhy από τον Σύλλογο Αμερικανών Παθολόγων το έτος 2000. Επίσης, συμμετέχει ενεργά στην εφαρμογή τεχνολογικών κατασκευής ιστών και είναι συνιδρυτής της Living Microsystems μιας εταιρίας που αναπτύσσει εξελιγμένες διαγνωστικές μεθόδους in vitro για τον προγεννητικό εντοπισμό γενετικών ανωμαλιών. Έχει εργαστεί ως αρχιτέκτονας και υπεύθυνος της Ιστοσελίδας του ΑΙΕΓΠ από την εγκατάστασή της.

Ο καθηγητής Μανόλης Μπεχράκης γεννήθηκε στον Πειραιά από Μανιάτες γονείς. Απόφοιτος της Ιωνιδείου Σχολής. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τρία χρόνια Έφεδρος Ανθυποσμηναγός-ιατρός. Ειδικότητα Οφθαλμολογίας στη Γερμανία. Από το 1962 διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Βόννης σταδιοδρόμησε στις Οφθαλμολογικές Κλινικές των Πανεπιστημίων Βόννης Γερμανίας, Βέρνης Ελβετίας, και του Kantonspital St. Gallen Ελβετίας. 1968 υπότροφος (Dozenten-Stipendium) του Ιδρύματος Alexander von Humboldt. Έγραψε σοβαρό αριθμό επιστημονικών εργασιών με αναφορές στην διεθνή βιβλιογραφία. Visiting Professor στο Emory University, Atlanta, GA, USA. Πραγματογνώμονας στην Κυβέρνηση της μεταπολίτευσης εισηγήθηκε την ίδρυση Ιατρικών Σχολών στην περιφέρεια της χώρας ως πρώτη αναγκαιότητα για την ανάπτυξη του τόπου. Εκλέχθηκε καθηγητής στις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων και Πατρών. Παρέμεινε στην Πάτρα, αφού εργάστηκε για τρεις μήνες στα Ιωάννινα. Ιδρυτής και πρώτος διευθυντής της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι πρόεδρος στο Διεθνές Ίδρυμα για την Ελληνική Γλώσσα και τον Πολιτισμό (Κέντρου Ελλάδος) με κύρια έδρα την Tampa, Florida, USA για την υποστήριξη των Ελληνικών Σπουδών ανά τον κόσμο, σε Πανεπιστημιακό κυρίως επίπεδο. Έχει δυο παιδιά που ζουν στη Γερμανία.

Ο Νίκος Γ. Ξυδάκης γεννήθηκε το 1958 στον Πειραιά. Κατάγεται από τη Μύκονο. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές στον Πειραιά και την Ερμούπολη Σύρου. Σπούδασε γραφικές τέχνες (ΤΕΙ Αθήνας, 1976-77), χωρίς να ολοκληρώσει. Πήρε πτυχίο από την οδοντιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1984). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ιστορίας τέχνης στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1999-2004). Εργάζεται ως δημοσιογράφος από το 1987. Από το 1992 ασχολείται με τις εικαστικές τέχνες, κάνοντας ρεπορτάζ και κριτική, κυρίως στην εφημερίδα "Καθημερινή" (από το 1995). Το 1999 ανέλαβε προϊστάμενος πολιτιστικών της κυριακάτικης έκδοσης και από το Δεκέμβριο του 2003 αρχισυντάκτης της "Καθημερινής". Έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά κι εφημερίδες, ως συντάκτης, κριτικός βιβλίου και εικαστικών, σύμβουλος έκδοσης, αρχισυντάκτης και εκδότης. Κείμενα του και διαλέξεις έχουν δημοσιευθεί σε βιβλία, πρακτικά συνεδρίων, καταλόγους εκθέσεων. Είναι μέλος της AICA-Hellas (Εταιρεία Ελλήνων Τεχνοκριτών) και, για το διάστημα 2002-2005, εκλεγμένος Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. της Εταιρείας. Έχει επιμεληθεί τις εκθέσεις: "All Fashioned: Ζωγραφική στην Ελλάδα, σήμερα" (ομαδική), Εικαστικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Λάρισα, και Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη, Μάιος - Ιούνιος 2002, και "Αναφορά στον Γύζη" (ομαδική), Το Σπίτι των Εκθέσεων, Τήνος, Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2004. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Παπακώστας είναι καθηγητής της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπούδασε Νέα Ελληνική Φιλολογία στα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Αθηνών αντίστοιχα. Διδάκτωρ και υφηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται κυρίως με την περίοδο 1880 κι εξής και έχει πραγματοποιήσει έρευνα σε βιβλιοθήκες της Κωνσταντινούπολης και του Βουκουρεστίου. Έχει δημοσιεύσει φιλολογικές μελέτες και μονογραφίες για τους όρους "Φιλολογία - Ελαφρά Φιλολογία - Λογοτεχνία", για τον Διονύσιο Σολωμό, για την Κωνσταντινουπολίτισσα πεζογράφο Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, για το περιοδικό Εστία και το διήγημα, για τους Φωτιάδη, Καρυωτάκη και Λαπαθιώτη. Έχει επίσης επιμεληθεί την έκδοση των Απάντων του Γ. Δροσίνη. Έχει συνεργασθεί με τα περιοδικά Διαβάζω, Η Λέξη, Νέα Εστία και με τις εφημερίδες Το Βήμα, Τα Νέα, Η Αυγή, Η Ελευθεροτυπία, Η Καθημερινή. Για την πρωτοτυπία του έργου του έχει τιμηθεί δύο φορές (1985 και 1992) από την Ακαδημία Αθηνών. Έχει διατελέσει μέλος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας (1996-1997) και Πρόεδρος αυτής κατά την περίοδο 1998-2001. Από τον Ιούνιο του 2002 είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.

Παπανδρόπουλος, Αθανάσιος Χ.
O Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος γεννήθηκε στο Ψυχικό. Σπούδασε οικονομικές, εμπορικές, πολιτικές και επικοινωνιακές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Μονς και Λιέγης (Βέλγιο). Σταδιοδρομία: 1963 συντάκτης στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» και ανταποκριτής του «Νεολόγου Πατρών» στην Αθήνα, 1968-74 συντάκτης στη γαλλοβελγική εφημερίδα «Nord-Εclair», από το 1977 στέλεχος και υπεύθυνος τμήματος στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο». Συνεργάτης των περιοδικών «Σελφ Σέρβις», «Retail», «Νon Paper», «Ανάπτυξη» του ΕΒΕΑ, «Τrade in Greece», «ΕΕ», «Μάνατζερ», «European Business», «Ελλάς Ιν» αρθρογράφος στο «Κέρδος», στην «Πελοπόννησο» Πατρών, στην «Εστία», στη «Ναυτεμπορική» και σχολιαστής στην ελληνική εκπομπή της βαυαρικής ραδιοφωνίας. Επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, από το 1997-2003 πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου, μέλος Δ.Σ Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Του έχουν απονεμηθεί βραβεία του Ευρωπαίου Ρεπόρτερ (1991), του Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Μπότση, Σταντάλ, τα μετάλλια της Αξίας για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση της Γαλλικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, καθώς και ο αργυρός σταυρός του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Βιβλία: «Νεκρή κατάθεση» 1981, «Είσαι πολίτης της ΕΟΚ, μάθε γι΄ αυτήν» 1986, «Η Ελλάδα σε κρίση» 1986, «Τεχνικές εξαγωγικού εμπορίου» 1989.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.