Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Αφηγήσεις για τη δεκαετία του 1940
(Από το λόγο του κατοχικού κράτους στη μετανεωτερική ιστοριογραφία)

Αφηγήσεις για τη δεκαετία του 1940
Η διαδικασία της αφήγησης δομείται, όπως έχει δείξει ο Gerard Genette, στη βάση της θεμελιακής διάκρισης του "χρόνου της ιστορίας", της φυσικής δηλαδή διαδοχής των γεγονότων, και του "χρόνου της αφήγησης", που γίνεται αντιληπτός ως "η ακολουθία των γλωσσικών σημείων που αναπαριστά τα γεγονότα αυτά".

Το κομβικό σημείο για την κατανόηση της αφήγησης ως διαδικασίας είναι η αποκρυπτογράφηση της έννοιας του "λόγου" (discourse). Ως "λόγος" δε νοείται απλώς η διατύπωση της ομιλίας, αλλά ταυτόχρονα και ένα "σώμα γνώσεων" και επιπλέον ένα "σύστημα στρατηγικών επικοινωνίας", με τις οποίες οι φορείς αυτής της ομιλίας ασκούν εξουσία. Στη βάση αυτή, όμως, ο "λόγος" χάνει την "αντικειμενικότητά" του, χάνει δηλαδή τη δυνατότητα να περιγράψει την πραγματικότητα αδιαμεσολάβητη, καθώς διατυπώνεται "υποκειμενικά" -όρος που εδώ θα πρέπει να εκληφθεί στην κυριολεξία του- ως ομιλία δηλαδή των κοινωνικών υποκειμένων που τον εκφέρουν.

Η ιστοριογραφία ως επιστημονική δραστηριότητα δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη διαδικασία της αφήγησης. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τη συγγραφή ως αναπαραστατική διαδικασία του παρελθόντος· αφορά πρωτίστως τη συγκρότηση των πηγών ως "λόγων". Είτε πρόκειται για έντυπο αρχειακό υλικό διπλωματικών ή άλλων κρατικών υπηρεσιών, είτε για υλικό που προέρχεται από άλλους επίσημους κοινωνικούς φορείς (π.χ. πολιτικά κόμματα, εφημερίδες κ.λπ.), είτε ακόμη για υλικό προφορικό ή, τέλος, για την υλική συγκρότηση του ίδιου του κοινωνικού χώρου (π.χ. τα μνημεία), το υλικό αυτό συγκροτείται ως αφήγηση μέσω των "λόγων" που διατυπώνουν τα κοινωνικά υποκείμενα. Η ιστοριογραφική αφήγηση, επομένως, είναι δέσμια μιας σειράς διαμεσολαβήσεων που προέρχονται αφενός από το ίδιο το "εμπειρικό της υλικό", αφετέρου από την οπτική γωνία θέασης του ιστορικού.

Την προβληματική αυτή σχετικά με τη λειτουργία του "λόγου" σε όλα τα επίπεδα της ιστοριογραφικής αφήγησης επιχειρούν να εξειδικεύσουν και να επεξεργαστούν τα δοκίμια αυτού του τόμου, με αφορμή τους "λόγους" που διατυπώθηκαν -και εξακολουθούν να διατυπώνονται- για την κομβικής σημασίας δεκαετία του 1940.

Περιλαμβάνονται οι ενότητες:
1. Το διακύβευμα της Κατοχής: "λόγοι" και αντίλογοι μιας ρευστής εξουσίας
2. Διερευνώντας τους "λόγους" του εμφυλιακού κράτους
3. Αφηγήσεις από τη σκοπιά του μετεμφυλιακού κράτους
4. Όψεις από τις αφηγήσεις των ηττημένων του Εμφυλίου
5. Αποδομώντας τις αφηγήσεις για τη δεκαετία του 1940: η μετανεωτερική ιστοριογραφία και τα όριά της


Σημείωση: Πρόλογος: Νίκος Μαραντζίδης.

24χ17 εκ., 434 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Θεσσαλονίκη
Ταξινόμιση DDC: 938.77 (Ελλάς - Ιστορία - Εμφύλιος πόλεμος, 1944-1949), 938.75 (Ελλάς - Ιστορία - 1940-), 938.761 (Ελλάς - Ιστορία - Κατοχή - Μαρτυρίες), 938.764 (Ελλάς - Ιστορία - Εθνική Αντίσταση, 1940-1944)
Άλλα πρόσωπα: Άγγελος Σ. Παρθένης , Ηλίας Γ. Σκουλίδας (Επιμελητής) , Βασίλης Κ. Δαλκαβούκης (Επιμελητής) , Κατερίνα Τσέκου (Επιμελητής) , Ελένη Πασχαλούδη (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-458-289-1
ISBN (10ψήφιο): 960-458-289-5
Βάρος: 0.707 κιλά
Εκδότης: Επίκεντρο
Έτος Κυκλοφορίας: 2012
Γράψε τη δική σου κριτική
26.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

23.14
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Κλάψης, Αντώνης
Ο Αντώνης Κλάψης γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου, όπου πραγματοποίησε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές με ειδίκευση στο διεθνές δίκαιο και τις διπλωματικές σπουδές. Το 2006 αναγορεύτηκε διδάκτωρ διπλωματικής ιστορίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Διδάσκει νεότερη ελληνική ιστορία στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία, με έμφαση στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής την περίοδο του Μεσοπολέμου.

Λάζου, Βασιλική
Η Βασιλική Λάζου γεννήθηκε το 1973 στη Λαμία. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο University of Essex στη Μ. Βρετανία, από όπου έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών με ειδίκευση στην προφορική και τη συγκριτική ιστορία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή το 2010 στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Διετέλεσε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου εργάστηκε πάνω στην ανάπτυξη καινοτόμων διαδραστικών περιβαλλόντων για τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου. Στο επίκεντρο των ερευνητικών ενδιαφερόντων της βρίσκονται όψεις του Εμφυλίου Πολέμου στις πόλεις, όπως η απονομή της δικαιοσύνης, το ζήτημα των εσωτερικών προσφύγων και οι δημόσιες τελετές καθώς και η μνήμη της δεκαετίας του 1940, όπως αποτυπώνεται στις προφορικές μαρτυρίες. Έχει λάβει μέρος σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα για την περίοδο 1940-1949 σε συλλογικούς τόμους, σε επιστημονικά περιοδικά και στον Τύπο καθώς και Επιμελήτρια των ιστορικών εντύπων των εφημερίδων Ελευθεροτυπία, Ελεύθερος Τύπος, Επενδυτής και της εφημερίδας Ντοκουμέντο . Είναι μέλος της οργανωτικής και επιστημονικής επιτροπής των εκδηλώσεων "Η Αθήνα ελεύθερη. 12 Οκτωβρίου 1944" και επί σειρά ετών μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ).

Ο Γεώργιος Νιάρχος σπούδασε θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1997) και μετά συνέχισε τις σπουδές του στο University of Bradford (MA in East European Studies - 1999). Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο London School of Economics and Political Science - LSE (2005). Έχει εργαστεί σε ερευνητικά προγράμματα για το Ελληνικό Παρατηρητήριο - LSE, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Έχει πραγματοποιήσει σειρά ομιλιών σε διεθνή συνέδρια σχετικά με τις μειονότητες και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη νεότερη ελληνική ιστορία, στην ιστορία των Βαλκανίων, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στις μειονότητες.

Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Έλαβε πτυχίο οικονομικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο Πειραιά και στη συνέχεια εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο τομέα της Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρθρογραφεί σε επιστημονικά περιοδικά και έχει διοργανώσει, ως ιδρυτικό μέλος του Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας, δύο συνέδρια για τη δεκαετία του 1940 και για την περίοδο του Μεσοπολέμου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα και κυρίως στην περίοδο της Κατοχής. Ασχολείται επίσης με την τοπική και προφορική ιστορία και την ιστορία της Αθήνας. Έχει συνεπιμεληθεί τους συλλογικούς τόμους "Η ελληνική κοινωνία στη δεκαετία του 1940. Η εποχή των ρήξεων", Θεσσαλονίκη, Επίκεντρο, 2012 και "Δεκέμβρης 1944: Το παρελθόν και οι χρήσεις του" Αθήνα, Αλεξάνρεια 2017.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.