Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Τετράδια κοινοβουλευτικού λόγου

Τετράδια κοινοβουλευτικού λόγου
Με τα "Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου" εγκαινιάζουμε μια εκδοτική σειρά αμιγώς κοινοβουλευτικού χαρακτήρα, που απευθύνεται όχι μόνο στους ειδικούς, αλλά και σε όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως.

Οι δώδεκα κοινοβουλευτικές ομιλίες, που παρουσιάζονται σε αυτή την πρώτη έκδοση της σειράς και συνοδεύονται από κατατοπιστικές εισαγωγές, φωτίζουν ενδιαφέρουσες πτυχές του πολιτικού βίου της χώρας, αλλά και κορυφαίες προσωπικότητες της κοινοβουλευτικής μας ιστορίας. Κυρίως, όμως, προβάλλουν και επιβεβαιώνουν βασικές αρχές και αξίες του δημοκρατικού μας πολιτεύματος: το διάλογο, την επιχειρηματολογία, τον ορθολογισμό, την αφοσίωση στα κοινά, την προτεραιότητα του εθνικού και συλλογικού συμφέροντος.

Οι ομιλίες αυτές αναφέρονται σε κεντρικά ζητήματα που απασχόλησαν κατά καιρούς την ελληνική πολιτεία. Η σημασία τους έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι υπερβαίνουν την εκάστοτε συγκυρία και διατηρούν τη ζωντάνια τους μέχρι σήμερα. Με αυτόν τον τρόπο, υπενθυμίζουν στον αναγνώστη ότι η δημοκρατία είναι μια διαδικασία πάντοτε σε εξέλιξη και ότι, όσο καλύτερα γνωρίζουμε το παρελθόν μας, τόσο καλύτερα θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε το παρόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον μας.

Φίλιππος Πετσάλνικος, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόεδρος του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

Περιέχονται τα κείμενα:

- Πρόλογος του Προέδρου της Βουλής
- Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου, εισαγωγικό σημείωμα

Τετράδιο 1. Σωτήριος Σωτηρόπουλος:
"Η διανομή των εθνικών γαιών (1871)
- Κώστας Κωστής, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Σωτήριου Σωτηρόπουλου

Τετράδιο 2. Χαρίλαος Τρικούπης:
"Προγραμματικές δηλώσεις (1882)
- Κατερίνα Γαρδίκα, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Χαρίλαου Τρικούπη

Τετράδιο 3. Ελευθέριος Βενιζέλος και Λορέντζος Μαβίλης:
"Αγορεύσεις για τη γλώσσα στη Β΄(Διπλή)
"Αναθεωρητική Βουλή" (1911)
- Χάρης Ν. Μελετιάδης, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλίες Ελευθέριου Βενιζέλου και Λορέντζου Μαβίλη

Τετράδιο 4. Γεώργιος Παπανδρέου:
"Αγορεύσεις για την εκπαίδευση (1929 και 1930)
- Αλέξης Δημαράς, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Γεώργου Παπανδρέου

Τετράδιο 5. Αλέξανδρος Σβώλος:
"Η πρώτη αγόρευσή του στη Βουλή των Ελλήνων (1950)
- Νίκος Κ. Αλιβιζάτος, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Αλέξανδρου Σβώλου

Τετράδιο 6. Γεώργιος Κατσαφάδος:
"Η κοινωνική ασφάλιση των αγροτών) (1960)
- Ιωάννης Κ. Φίλανδρος, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Αλέξανδρου Σβώλου

Τετράδιο 7. Παναγής Παπαληγούρας:
"Η κύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ (1962)"
- Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Παναγή Παπαληγούρα

Τετράδιο 8. Ηλίας Ηλιού:
"Η κρίση εξουσίας του 1965"
- Ηλίας Νικολακόπουλος, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Ηλία Ηλιού

Τετράδιο 9. Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής:
"Ενημέρωση της Βουλής για τα εθνικά θέματα (1980)
- Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή

Τετράδιο 10. Ανδρέας Παπανδρέου:
"Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης (1982)
- Ευάνθης Χατζηβασιλείου, εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός
Ομιλία Ανδρέα Παπανδρέου


Σημείωση: Πρόλογος: Φίλιππος Πετσάλνικος, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόεδρος του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Εισαγωγικό σημείωμα: Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου. Εισαγωγή - ιστορικός σχολιασμός: Κώστας Κωστής. Ει

21χ14 εκ., 630 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 027.094 95 (Αρχεία - Ιστορία - Ελλάς ), 320.949 5 (Πολιτική - Ιστορία - Ελλάς), 080 (Ομιλίες)
Άλλα πρόσωπα: Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου (Υπεύθυνος Σειράς)
ISBN: 978-960-6757-46-4
ISBN (10ψήφιο): 960-6757-46-3
Βάρος: 0.93 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2010
Γράψε τη δική σου κριτική
55.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

48.95
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Μαβίλης, Λορέντζος
Λορέντζος Μαβίλης (1860 - 1912). Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1860, όπου υπηρετούσε τότε ο δικαστικός πατέρας του Παύλος με καταγωγή από την Ισπανία. Η μητέρα του, που καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια Δούσμανη, είχε περάσει μέρος της ζωής της κοντά στον αγροτικό πληθυσμό της Κέρκυρας και αγάπησε τη λαϊκή γλώσσα και τέχνη και την αγάπη αυτή μετέδωσε στον γιο της. Μεγάλη επίδραση στην προσωπικότητα του Μαβίλη άσκησε ο Ιάκωβος Πολυλάς, του οποίου υπήρξε φίλος και μαθητής. Μαθήτευσε στο εκπαιδευτήριο Καποδίστριας της Κέρκυρας και κατόπιν στο κερκυραϊκό γυμνάσιο, με καθηγητή τον Ιωάννη Ρωμανό, ο οποίος τον έκανε μέλος της Αναγνωστικής Εταιρείας. Μετά το γυμνάσιο έφυγε για την Αθήνα για πανεπιστημιακές σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή. Στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε και η γνωριμία του με τον Χαρίλαο Τρικούπη, μέσω του Πολυλά. Το 1879 έφυγε για τη Γερμανία , όπου έμεινε για δεκατέσσερα χρόνια. Εκεί μελέτησε τους αρχαίους κλασικούς και έμαθε Ιταλικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά, καθώς επίσης Σανσκριτικά. Στη Γερμανία ο Μαβίλης ολοκλήρωσε τις σπουδές του και το 1890 πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα από το πανεπιστήμιο του Erlangen. Το 1893 επέστρεψε στην Κέρκυρα όπου εντάχτηκε στην Κερκυραϊκή Σχολή, συνδέθηκε δε ιδιαιτέρως με τον Κων/νο Θεοτόκη. Κατόπιν στρατεύτηκε και το 1896 έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας . Το 1897 έφυγε για την Κρήτη προς ενίσχυση του εκεί επαναστατικού κινήματος και κατέληξε στην Ήπειρο επικεφαλής σώματος ανταρτών. Στις εκλογές του 1910 απέκτησε βουλευτικό αξίωμα με το κόμμα των Φιλελευθέρων και από αυτή τη θέση αγωνίστηκε για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Σημειώνεται επίσης ο ερωτικός δεσμός του Λορέντζου Μαβίλη με την ποιήτρια Μυρτιώτισσα (Θεώνη Δρακοπούλου). Το 1912 σε ηλικία πενήντα τριών ετών πήρε μέρος στην εκστρατεία της Ηπείρου και σκοτώθηκε στη μάχη του Δρίσκου. Στο έργο του Μαβίλη έντονη παρουσιάζεται η σολωμική επίδραση, κυρίως στη δημοτική γλώσσα του και στο κυρίαρχο πατριωτικό συναίσθημα. Επίδραση δέχτηκε επίσης από τις παραδόσεις του Φίχτε, τις οποίες παρακολούθησε στη Γερμανία, και από τη φιλοσοφία του Καντ. Από το πρωτότυπο έργο του γνωστότερα είναι τα σονέτα του, τα οποία χαρακτηρίζονται από πληρότητα μορφής, ενώ έγραψε και πολλές μεταφράσεις.Τα πιο γνωστά σονέτα του: Λήθη, Καλλιπάτειρα, Ελιά, Μούχρωμα. Στην ποίηση του Μαβίλη συναντώνται τα ρεύματα του γερμανικού συμβολισμού με το επίσης γερμανικής προέλευσης σοσιαλιστικό πνεύμα του και τη μεγάλη αγάπη του για την πατρίδα. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Λορέντζου Μαβίλη βλ. Γουνελάς Χ.Δ., «Μαβίλης Λορέντζος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986, Μαντουβάλου Μαρία, «Λορέντζος Μαβίλης», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Περιστέρης Παναγιώτης, «Χρονολόγιο Λορέντζου Μαβίλη», Πόρφυρας 91 (Κέρκυρα), 7-9/1999, σ.116-117. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Αναπληρώτρια καθηγήτρια σύγχρονης ιστορίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στη νεώτερη και σύγχρονη ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Tubingen (1998). Από το 1999 έως το 2008 δίδαξε νεώτερη και σύγχρονη ιστορία στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2008 είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια σύγχρονης ιστορίας και διεθνούς πολιτικής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στη νεώτερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία, στην ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, των διατλαντικών σχέσεων και του ψυχρού πολέμου. Email: kbotsiou@uop.gr

Παπανδρέου, Ανδρέας Γ.
O Aνδρέας Παπανδρέου, γιος του αείμνηστου Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Mινέικο, γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1919 στη Xίο. H πολιτική του σταδιοδρομία αρχίζει το Φεβρουάριο του 1964 με την εκλογή του ως βουλευτή Aχαΐας του Kόμματος της Ένωσης Kέντρου, της οποίας ηγούνταν ο Γεώργιος Παπανδρέου, στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964. Mετά τη νίκη της Ένωσης Kέντρου, διορίζεται αρχικά υπουργός Προεδρίας της Kυβέρνησης και τον ίδιο χρόνο αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού (1964-1965). Mε την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, τον Aπρίλιο του 1967, συλλαμβάνεται και τον επόμενο χρόνο αποφυλακίζεται και πηγαίνει στο εξωτερικό. Tο Φεβρουάριο του 1968 ιδρύει το Πανελλήνιο Aπελευθερωτικό Kίνημα (ΠAK), του οποίου γίνεται αρχηγός και το οποίο αναπτύσσει σημαντική δράση μέχρι την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος, τον Iούλιο του 1974. Mόλις αποκαθίσταται η δημοκρατία στην Eλλάδα, επιστρέφει από την εξορία και στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974 ιδρύει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Kίνημα (ΠAΣOK), του οποίου γίνεται και πρόεδρος. Στις εκλογές της 18ης Oκτωβρίου 1981 το ΠAΣOK κατεβαίνει με το σύνθημα της Aλλαγής και γνωρίζει έναν πραγματικό θρίαμβο, αναδεικνύοντας 173 βουλευτές (48%). Στις εκλογές του 1985 το ΠAΣOK εκλέγεται και πάλι πρώτο κόμμα αναδεικνύοντας 161 βουλευτές (45,82%). Στις εκλογές της 18ης Iουνίου 1989 το ΠAΣOK παίρνει 39,15% (125 έδρες) και στις επαναληπτικές εκλογές, στις 5 Nοεμβρίου του ίδιου έτους, το ΠAΣOK ανεβάζει το ποσοστό του στο 40,7% με 128 έδρες. Στις εθνικές εκλογές της 8ης Aπριλίου 1990 παίρνει 38,6% με 123 έδρες. O πρόεδρος του ΠAΣOK γίνεται αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στις 11 Oκτωβρίου του 1993 το ΠAΣOK έρχεται και πάλι στην εξουσία, με 48% και 170 έδρες. Στις 23 Iουνίου 1996 ο Aνδρέας Παπανδρέου χάνει τη μάχη με το θάνατο. Kηδεύεται στις 26 Iουνίου 1996, μέσα σε κοσμοπλημμύρα, με τιμές αρχηγού κράτους.

Παπανδρέου, Γεώργιος Α., 1888-1968
Ο Γεώργιος Παπανδρέου γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1888 στο Καλέντζι Αχαΐας. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στο Βερολίνο. Το 1915 διορίστηκε Νομάρχης Λέσβου και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο ακολούθησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης. Πρωτοστάτησε στην έκπτωση του βασιλιά Κωνσταντίνου κι εναντιώθηκε στο δικτατορικό καθεστώς του στρατηγού Πάγκαλου. Το 1930, όταν ο Βενιζέλος επέστρεψε στην εξουσία, ο Γεώργιος Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Παιδείας κι έλαβε σημαντικά μέτρα για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Το 1935 ίδρυσε το "Δημοκρατικό Κόμμα", το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε "Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό". Ακολούθησαν η δικτατορία Μεταξά και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης, το 1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε. Δύο χρόνια αργότερα κατέφυγε στη Μέση Ανατολή για να οργανώσει το συνέδριο του Λιβάνου, όπου αποφασίστηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό την προεδρία του, και αμέσως μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ελλάδα. Την περίοδο 1947-1950 ανέλαβε διάφορα υπουργεία σε μεταβατικές κυβερνήσεις. Η συνεργασία που ακολούθησε με τους Φιλελεύθερους του Σοφοκλή Βενιζέλου δεν κράτησε για πολύ. Το 1961 αναγνωρίστηκε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου και στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξασφάλισε το 1/3 των εδρών της Βουλής. Μην αναγνωρίζοντας το κύρος του αποτελέσματος, κήρυξε τον "ανένδοτο" στην ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1963 κέρδισε τις εκλογές με σχετική πλειοψηφία. Πανηγυρική ήταν η νίκη το Φεβρουάριο του 1964, με την Ένωση Κέντρου να λαμβάνει το 53% των ψήφων. Όμως, οι ιδεολογικές, πολιτικές και προσωπικές διαφορές στους κόλπους του κόμματος ήταν το αδύνατο σημείο, το οποίο εκμεταλλεύθηκε η παρασκηνιακή ηγεσία της Δεξιάς. Τον Ιούλιο του 1965, οι αποστάτες ανέτρεψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας μακράς περιόδου πολιτικής κρίσης. Από την 21 Απριλίου 1967, οπότε εκδηλώθηκε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ο Παπανδρέου τέθηκε σε περιορισμό στο σπίτι του στο Καστρί, όπου και πέθανε την 1η Νοεμβρίου του 1968. Δύο ημέρες αργότερα, η κηδεία του "Γέρου της Δημοκρατίας" αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αντιδικτατορική διαδήλωση. Την πομπή ακολούθησε μια πραγματική λαοθάλασσα 300.000 ανθρώπων.

Σβώλος, Αλέξανδρος
Ο Αλέξανδρος Σβώλος γεννήθηκε το 1892 στο Κρούσοβο της Δυτικής Μακεδονίας. Σπούδασε για δύο χρόνια νομικά στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινουπόλεως (1911-1912) και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έχοντας ως δάσκαλό του τον διαπρεπή Έλληνα συνταγματολόγο Ν. Ν. Σαρίπολο. Ο Σβώλος εξελέγη το 1929 τακτικός καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαδεχθείς τον Ν. Ν. Σαρίπολο. Κράτησε την έδρα του Συνταγματικού Δικαίου μέχρι το 1946. Εν τω μεταξύ, παύθηκε τρεις φορές, το 1935, το 1936 και το 1944, λόγω των πολιτικών του φρονημάτων. Το 1946 επαύθη οριστικώς, αφού κατηγορήθηκε ως "ελληνόφων καθηγητής και αποστάτης της εθνικής ιδέας"! Υπήρξε από τους πρώτους οι οποίοι συνελήφθησαν κατά την επιβολή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Την τετραετία 1936-1940 εκτοπίσθηκε από τη Δικτατορία Μεταξά στην Ανάφη, Μήλο, Νάξο και Χαλκίδα. Οι νομικές του μελέτες, ακόμη και από την επιλογή της θεματογραφίας, αντανακλούν τον κοινωνικό προσανατολισμό της σκέψης του και το ενδιαφέρον του για τα δικαιώματα συλλογικής δράσης. "Το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και το δίκαιον των σωματείων" (1915), διατριβή, με την οποία ανεκηρύχθη διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. "Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις κατά το δημόσιον ημών δίκαιον" (1916). "Η αναγκαστική απαλλοτρίωσις προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργών" (1917). Το 1928 δημοσιεύει το ριζοσπαστικό έργο του "Το Νέον Σύνταγμα και αι βάσεις του Πολιτεύματος". Η στέρεη φιλοσοφική και κοινωνιολογική του παιδεία, επιτρέπει στον Σβώλο να σχολιάσει με πνεύμα ανοικτό το Γερμανικό Σύνταγμα της Βαϊμάρης και το Σύνταγμα της Σοβιετικής Ρωσίας του 1918, καθώς επίσης και να αναλύσει τις επιδράσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου επί του δημοσίου δικαίου, συγγράφοντας αξιόλογες πολιτειολογικές μελέτες, στις οποίες δεν παρασύρεται ποτέ σε υποτίμηση (αλλά ούτε και υπερτίμηση) της αξίας της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Οι δημοκρατικές του αντιλήψεις τον καθιστούν αταλάντευτο επικριτή του θεσμού της βασιλείας στην Ελλάδα. Στην προσπάθειά του να καταρρίψει την "επιπολαία", όπως την αποκαλεί, αντίληψη για την βασιλόφρονα παράδοση του ελληνικού λαού, ο Σβώλος υπήρξε από τους πρώτους στοχαστές, ο οποίος εντάσσει το πολίτευμα του Ρήγα Φεραίου στην "αξιοσημείωτη ιδεολογική τάση υπέρ της δημοκρατίας και κατά της βασιλείας". Το 1954-55, ο Αλέξανδρος Σβώλος δημοσιεύει με τον Γ. Βλάχο τους δύο πρώτους τόμους του κλασικού έργου "Το Σύνταγμα της Ελλάδος", όπου ερμηνεύονται οι ατομικές ελευθερίες, υπό το Σύνταγμα του 1952, με πνεύμα εξαιρετικά προωθημένο, ανανεωτικό και φιλελεύθερο, για την μετεμφυλιακή ελληνική κοινωνία. Η επίδραση του Αλέξανδρου Σβώλου στην ελληνική επιστήμη του συνταγματικού δικαίου υπήρξε καθοριστική. Ο Αλέξανδρος Σβώλος επέτυχε την αρμονική σύζευξη επιστημονικού έργου, κοινωνικής προσφοράς και πολιτικής δράσης. Πολιτικά ανήκει στην μη κομμουνιστική, σοσιαλιστική αριστερά και για την τοποθέτησή του αυτή βρέθηκε συχνά στο στόχαστρο της κριτικής τόσο της δεξιάς όσο και της αριστεράς. Αρθρογραφούσε συχνά σε εφημερίδες εκφράζοντας πάντα λόγο δημοκρατικό. Η μετριοπάθεια και η υπέρβαση των διχαστικών αντιθέσεων, οι οποίες τόσο ταλαιπώρησαν την Ελλάδα του εικοστού αιώνα, χαρακτηρίζουν τις πολιτικές θέσεις και πράξεις του. Το 1917-1920 διατελεί διευθυντής στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας στη διεύθυνση εργασίας και κοινωνικής πολιτικής. Κατά το διάστημα αυτό συντάσσει τον νόμο 2112/1920 περί καταγγελίας συμβάσεως εργασίας, φροντίζει ώστε να κυρωθούν διά νόμου οι Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας της Ουάσιγκτον και οργανώνει τις υπηρεσίες του Υπουργείου και της Επιθεώρησης Εργασίας. Ο Σβώλος συνέβαλε ουσιαστικά στην θεμελίωση του Κράτους Προνοίας στην Ελλάδα του μεσοπολέμου. Το ενδιαφέρον του για τα συνδικαλιστικά και εργατικά θέματα, εκδηλώνεται στο επιστημονικό πεδίο, με την ενασχόλησή του με τις απόψεις του Γάλλου δημοσιολόγου L. Duguit, του οποίου και μεταφράζει το βιβλίο "Το κοινωνικόν δίκαιον, το ατομικόν δίκαιον και η μεταμόρφωσις του κράτους", το 1923. Κατά τα έτη 1921-22 εργάζεται ως γενικός διευθυντής στην Προύσα της Μικράς Ασίας. Τότε κατά π

Τρικούπης, Χαρίλαος
O Χαρίλαος Τρικούπης (11 Ιουλίου 1832- 30 Μαρτίου 1896) ήταν Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και Πρωθυπουργός. Ο Τρικούπης κυριάρχησε την πολιτική σκηνή της Ελλάδας από το 1875 έως το 1894, παίρνοντας τη θέση του πρωθυπουργού επτά συνολικά φορές και κυβέρνησε τη χώρα για σχεδόν 10 χρόνια από τα 20 αυτής της περιόδου. Στη τελευταία του κυβέρνηση δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις που είχε δημιουργήσει έναντι των ξένων δανειστών με συνέπεια να επέλθει η πτώχευση της Ελλάδας με την ιστορική φράση του "δυστυχώς επτωχεύσαμεν". (πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/Χαρίλαος_Τρικούπης)

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.