Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οι άνθρωποί μου

Οι άνθρωποί μου
"Πάντα αναρωτιόμουν για τις ζωές των ανθρώπων που έβλεπα. Ωραία, τέλειωσε ο χτίστης το ρετιρέ, σε τι σπίτι γυρνάει; Πώς αγκαλιάζει ο "μπάτσος" και πώς ο κρατούμενός του; Η καλόγρια τι όνειρα βλέπει το βράδυ; Κάποια στιγμή άρχισα να ξεστρατίζω και να αναζητώ νέες εικόνες.

Το πάθος της παρατήρησης έγινε σιγά σιγά επάγγελμα. Θυμάμαι με πόση έκπληξη έζησα το 1989 την εξέγερση στο Κόσσοβο. Με είχαν στείλει από την "Πρώτη" με κομμουνιστικές οδηγίες. Να γράψω πόσο καλοί είναι οι μεν και πόσο κακοί είναι οι δε. Και εγώ έγραφα ότι δεν βλέπω κανένα καλό. Το ένα χωριό το έκαιγαν οι μουσουλμάνοι, το άλλο οι χριστιανοί, εγώ σε ποιο στρατόπεδο να μπω; Άλλωστε, αν το καλοσκεφτείς, αυτός είναι ο δημοσιογράφος. Ο τρίτος άνθρωπος σε έναν "πόλεμο".

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να είχε έναν μεγαλύτερο τίτλο. "Εκατό ειδικοί συμβουλεύουν", ή "Οδηγίες επιβίωσης". Γιατί θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση: τα σκουπίδια τα ξέρει καλύτερα ο σκουπιδιάρης. Τον έρωτα οι ποιητές και οι πουτάνες. Τον θάνατο αυτοί που έχουν ανυπόφορα πονέσει. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτοί που τα έχουν στερηθεί. Ειλικρινά πιστεύω ότι η ζωή μας θα ήταν καλύτερη αν μπορούσαμε να ακούμε αυτούς που έχουν ζήσει για αυτά που έχουν ζήσει. Σας το λέω εγώ, ο τυχερός, που πολλές φορές για μέρες ολόκληρες κοιμάμαι με διαφορετικές φωνές στα αυτιά μου. Και είναι φορές που γίνεται βουητό και προσπαθώ να το δαμάσω.

Την εύκολη απόφαση να βγάλω "ένα βιβλίο με τους Πρωταγωνιστές" διαδέχθηκε ένα δύσκολο ερώτημα: Με ποιους από όλους τους Πρωταγωνιστές; Αυτομάτως εξαίρεσα τους επαγγελματίες της επικοινωνίας. Πολιτικούς που έχουν απαντήσεις-κονσέρβες, επώνυμους που έκαναν πρόβες στον καθρέφτη πριν μου μιλήσουν. Και πάλι όμως έμειναν πολλοί. Σχεδόν τυχαία τελικά επέλεξα εκατό και τους έβαλα σε αυτό το βιβλίο. Οι υπόλοιποι πιστεύω ότι μπορούν να περιμένουν".

Σταύρος Θεοδωράκης

Περιέχονται οι συνεντεύξεις των:

1. Τρια παιδιά από το "Μητέρα"
2. Πριγκίπισσα Ειρήνη
3. Νατέλα Ιτσουαϊντσε
4. Σονίλα Μετούσι
5. Πέτρος
6. Σοφία Ψυχογιού
7. Μπάρμπι
8. Μελίνα Καραγιάννη
9. Μαργαρίτα Καραπάνου
10. Μανώλης Αυτιάς, ο Λούης
11. Κωνσταντίνα Κούνεβα
12. Θεοξένη
13. Μαριλού, η ιέρεια των Τρανς
14. Σπίθας
15. Ντίνος Χριστιανόπουλος
16. Πάνος Γεωργόπουλος
17. Νάταλι Κάρνιφ
18. Παρασκευούλα Σαμπάνη
19. Γρηγόρης Παπαδόπουλος
20. Άννα
21. Μητσάρας
22. Ματθαίος Γιωσαφάτ
23. Γιάννης Παπαδόσηφος
24. Μιλτιάδης
25. Γκέρχαρντ Σρέντερ
26. Σπιναλόγκα
27. Οι "αντάρτες" του Αγίου Όρους
28. Γράμματα πίσω από τα κάγκελα
29. Πέρλα Μεσίνα
30. Γεράσιμος
31. Μαριαλένα
32. Γιάννης Στουραΐτης
33. Μαρία Χριστουλάκη
34. Παπα-Αντώνης
35. Η Αγγελική που έγινε Άγγελος
36. Ναταλία
37. Λύο Καλοβυρνάς
38. Φεράτ Χουσεΐν Χαλίλ
39. Ιμάμης Μουνίρ Αμπντελρασούλ
40. Μορντεχάϊ Φριζής
41. Χρήστος Θεοδωρόπουλος
42. Φορτούν
43. Άνας και Μαρία
44. Ζάχρα Νατζάφι
45. Τζον Μπρέΐντι Κίσλινγκ
46. Μιχάλης Παπαγιαννάκης
47. Βασίλης Αλεξάκης
48. Εμμανουήλ Κριαράς
49. Ηλίας Μαμαλάκης
50. Ένας γιατρός του Ε.Σ.Υ.
51. Δημήτρης Δήμου
52. Αριστείδης Χαιρέτης - Γυαλάφτης
53. Γιάννης Πετρίδης
54. Μπάμπης Μπίζας
55. Αλέξης Σαρρής
56. Εχρέ Αχμέτ
57. Παιδιά από την κατεχόμενη Καρπασία
58. Περικλής Κοροβέσης
59. Αρτούρ Πασάϊ
60. Θοδωρής Ηλιόπουλος
61. Παπά - Γιάννης Οικονομίδης
62. Γιώργος Βερούτης
63. Ηλίας Κουρτάρας

24χ17 εκ., 310 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 920 (Προσωπικές αφηγήσεις - Μαρτυρίες), 070.442 (Αρθρογραφία), 080 (Συνεντεύξεις)
Άλλα πρόσωπα: Σταύρος Θεοδωράκης
ISBN: 978-960-6691-59-1
ISBN (10ψήφιο): 960-6691-59-4
Βάρος: 0.721 κιλά
Εκδότης: Ποταμός
Έτος Κυκλοφορίας: 2010
Γράψε τη δική σου κριτική
22.21
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

19.77
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Kiesling, John Brady
Ο Τζον Μπρέιντι Κίσλινγκ ήταν στέλεχος της Διπλωματικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ επί είκοσι έτη και υπηρέτησε στο Ισραήλ, το Μαρόκο, την Αρμενία, την Ουάσιγκτον και την Ελλάδα. Η επιστολή της παραίτησής του δημοσιεύτηκε πρώτα στους New York Times και αναδημοσιεύτηκε ευρέως και επαινέθηκε ως μανιφέστο για μια αμερικανική εξωτερική πολιτική που στηρίζεται περισσότερο σε ηθικές αρχές και στη βαθύτερη κατανόηση. Από την εποχή της παραίτησής του διετέλεσε επισκέπτης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και αρθρογράφος και ομιλητής σε θέματα διεθνούς πολιτικής. Ο Κίσλινγκ είναι πτυχιούχος της αρχαίας ιστορίας και αρχαιολογίας του Κολεγίου Swarthmore και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ. Ζει στην Αθήνα.

Schroder, Gerhard
O Γκέρχαρντ Σρέντερ γεννήθηκε το 1944 σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, ο οποίος πέθανε κατά τον Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο στο ρωσικό μέτωπο. Ο Σρέντερ αναγκάστηκε να εργάζεται από μικρός ως ανειδίκευτος εργάτης στην οικοδομή. Μετά το Λύκειο, αποφασίζει να σπουδάσει Νομική. Αποκτώντας στα μέσα της δεκαετίας του 1970 την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος δικηγόρου, ο δρόμος για την πολιτική καριέρα ήταν πλέον ανοιχτός. Ήδη, ως φοιτητής ο Σρέντερ ήταν ενεργό μέλος της νεολαίας των Σοσιαλδημοκρατών και ανέλαβε την προεδρία της οργάνωσης σε ομοσπονδιακό επίπεδο το 1978. Στα υπέρ της θητείας του μετέπειτα καγκελαρίου στην πολιτική νεολαία καταλογίζεται και η σχετική χαλάρωση της σχέσης της οργάνωσης με το SPD. Το 1980 εκλέγεται βουλευτής με το SPD, αλλά οι φιλοδοξίες του δεν σταματούν εκεί. Οργανώνει εκστρατεία για να αναδειχθεί πρωθυπουργός του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας. Κάτι που απέτυχε στις τοπικές εκλογές του 1986, αλλά κατάφερε τελικά το 1990, συγκυβερνώντας μαζί με το νέο κόμμα των Πρασίνων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ κατακτούν την απόλυτη πλειοψηφία στην Κάτω Σαξονία, την ιδιαίτερη πατρίδα του. Ακόμη και ως πρωθυπουργός του κρατιδίου, ο Σρέντερ πάντα στόχευε σε μεγαλύτερες διακρίσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Το 1993, θέτει υποψηφιότητα για την αρχηγία του SPD, αλλά χάνει από τον Ρούντολφ Σάρπινγκ, ο οποίος με τη σειρά του αποτυγχάνει στις ομοσπονδιακές εκλογές του 1994, για να εκλεγεί νέος αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών ο Όσκαρ Λαφοντέν. Η επιλογή υποψηφίου για την καγκελαρία το 1998 από το SPD θα κρινόταν μεταξύ του Λαφοντέν και του Σρέντερ. Την ίδια χρονιά διεξάγονταν τοπικές εκλογές στην Κάτω Σαξονία. Ο Σρέντερ κατόρθωσε να αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά των Σοσιαλδημοκρατών, «αναγκάζοντας» τον Λαφοντέν να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την καγκελαρία. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1998, ο Σρέντερ εκλέγεται καγκελάριος της Γερμανίας, δίνοντας τέλος στην 16χρονη κυριαρχία των Χριστιανοδημοκρατών. Το SPD με ποσοστό σχεδόν 41% είναι το πρώτο κόμμα στην Bundestag και ο Σρέντερ κηρύσσει ενώπιον χιλιάδων ενθουσιωδών οπαδών του «το τέλος της εποχής Κολ».

Αλεξάκης, Βασίλης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 1943. Σπούδασε στην ανωτάτη Δημοσιογραφική Σχολή της Λιλ. Είναι εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1968. Εκεί δούλεψε ως δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα "Le Monde" και χρονογράφος. Έτσι εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα. Ο Βασίλης Αλεξάκης έχει ασχοληθεί επίσης με το χιουμοριστικό σκίτσο και με τον κινηματογράφο. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές "Mon amour", στην Ιταλία ("Citta armoniosa", 1978), "Γδύσου" (Αθήνα, Εξάντας, 1982) καθώς και έξι ιστορίες με εικόνες, υπό τον γενικό τίτλο "Η σκιά του Λεωνίδα" (Αθήνα, Εξάντας, 1984) που έχουν κυκλοφορήσει και στα γερμανικά ("Leonidas΄ Schatten", Romiosini, μετάφραση του Klaus Eckhardt, 1986). Έχει σκηνοθετήσει τέλος την ταινία μικρού μήκους "Είμαι κουρασμένος", βραβείο φεστιβάλ Τουρ και Γαλλικού Κέντρου Κινηματογράφου (1982), τις τηλεταινίες "Ο Νέστως Χαρμίδης περνά στην επίθεση" (1984) και "Το τραπέζι" (1989) και τη μεγάλου μήκους "Αθηναίοι", Α΄ βραβείο διεθνούς φεστιβάλ ταινιών χιούμορ του Charmousse (1991). Ως πεζογράφος έχει τιμηθεί στη Γαλλία με τα βραβεία Αλμπέρ Καμύ, Αλεξάντρ Βαιλάτ, Σαρλ Εσμπραγιά, Medicis (το 1995, για το βιβλίο του "Η μητρική γλώσσα"), καθώς και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (το 2007, για το βιβλίο του "μ.Χ.").

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής-ψυχοθεραπευτής. Διατέλεσε διευθυντής του Κέντρου Οικογενειακής Ψυχιατρικής Λονδίνου. Ιδρυτικό Μέλος και πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας. Ιδρυτής και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης γεννήθηκε το 1963 στον Άνω Δραπανιά Χανίων και μεγάλωσε στην Αγία Βαρβάρα Αττικής. Με την δημοσιογραφία ασχολείται επαγγελματικά από το 1984. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες ("Πρώτη", "Μεσημβρινή", "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"), περιοδικά ("Επτάμισυ", ΚΛΙΚ, ΜΕΝ), σε ραδιόφωνα (ΕΡΑ, Κανάλι 15, 902 Αριστερά στα FM, Rock FM, ΣΚΑΪ 100,4) και στην τηλεόραση (MEGA). Από το φθινόπωρο του 2000 γράφει στο "Βήμα" και κάθε βράδυ στη ΝΕΤ συνομιλεί με τους "Πρωταγωνιστές".

Καλοβυρνάς, Λύο
Ο Λύο Καλοβυρνάς (1970) ασχολείται επαγγελματικά με τη μετάφραση και τη συμβουλευτική ψυχικής υγείας (ψυχοθεραπεία). Έχει μεταφράσει πάνω από 30 βιβλία αγγλικής και δανικής λογοτεχνίας, ενώ παράλληλα ασχολείται, ως εθελοντής, με δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης στον τομέα του ΗΙV/ΑIDS και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Είναι διευθυντής του περιοδικού 10% (www.tenpercent.gr), το οποίο ευαισθητοποιεί, μεταξύ άλλων, για τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και για το δικαίωμα στη διαφορά. Έργα του: "Πέφτω" (Οξύ, 2001), "Αστάρτη, οικογενειακή γεωγραφία" (Μεταίχμιο, 2003), "Θεϊκό συνταγολόγιο, συνταγές για να φτιάξετε τον δικό σας Θεό" (Περίπλους, 2005) και "Πλαθολόγιο λέξεων" (3η έκδοση, Intro Books 2006). Προσωπική ιστοσελίδα: www.lyo.gr.

Καραπάνου, Μαργαρίτα
Η Μαργαρίτα Καραπάνου (1946-2008) γεννήθηκε στην Αθήνα, κόρη της πεζογράφου Μαργαρίτας Λυμπεράκη και του ποιητή Γιώργου Καραπάνου. Μεγάλωσε στην Ελλάδα και στη Γαλλία και σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός στην Αθήνα. Τα βιβλία της "Η Κασσάνδρα και ο λύκος", "Ο υπνοβάτης" και "Rien ne va plus" εκδόθηκαν στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Σουηδία, στο Ισραήλ, στη Γερμανία, στην Ολλανδία και στην Ιταλία. Αποσπάσματα των έργων της ανθολογήθηκαν σε βιβλία και σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά πλάι σε κείμενα των Λιούις Κάρολ, Τζέην Μπόουλς, Αναΐς Νιν, Τζων Φόουλς, Πέτερ Χάντκε, Κάρλος Φουέντες, Μίλαν Κούντερα, κ.ά. Το 1988 το μυθιστόρημά της "Ο υπνοβάτης" τιμήθηκε στη Γαλλία με το Βραβείο Καλύτερου Ξένου Μυθιστορήματος. Ακολούθησαν τα βιβλία της "Ναι", "Lee και Lou", "Μαμά", "Μήπως;" (συνομιλίες με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου) και τα ημερολόγιά της με τίτλο "Η ζωή είναι αγρίως απίθανη", το 2008, τα οποία κρατούσε από τα 13 της έως τα 33 της χρόνια. Πέθανε μετά από σύντομη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών, την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008, σε ηλικία 62 ετών, μετά από επιπλοκές στην υγεία της από αναπνευστικά προβλήματα.

Κοροβέσης, Περικλής
Ο Περικλής Κοροβέσης γεννήθηκε το 1941 στο Αργοστόλι. Σπούδασε θέατρο με τον Δημήτρη Ροντήρη, σημειολογία με τον Roland Barthes και παρακολούθησε μαθήματα με τον P. Vidal Naquet στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία μετείχε ενεργά στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της Αριστεράς. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί χούντας. Το πρώτο του βιβλίο, "Ανθρωποφύλακες" (1969), μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Εκτός από πεζά, έχει γράψει θέατρο, παιδικά και, τελευταία, ποίηση. Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα, διατηρεί μόνιμες στήλες στην Ελευθεροτυπία και στην Εποχή και στο περιοδικό Γαλέρα. Είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ περιφέρεια Αθηνών. Έργα του: "Ανθρωποφύλακες" (μαρτυρία), Στοκχόλμη 1969 "Κοινός τόπος" (κείμενα), 1976 "Περιγραφή AGCTTGA+TCGAACT" (Είκοσι πέντε κείμενα του Π. Κοροβέση, Δεκατρείς ζωγραφιές του Χρόνη Μπότσογλου), 1980 "Γύρω από το νησί η θάλασσα" (μυθιστόρημα), 1982 "Η συνέλευση των ζώων" (μουσικό παραμύθι-μουσική Γ. Κουρουπού), 1983 "Ο Γιαννάκης και η Μαρδίτσα" (παραμύθι), με εικονογράφηση Κ. Δίγκα, 1986 "Ατάμ Αλ΄ Ακ" (μουσικό παιδικό θέατρο-μουσική Π. Περράκη) 1987 "Τango Bar" (θεατρικό), 1988 "Εμπορία ειδήσεων" (άρθρα 78-90), 1990 "Επιχείρησις Ιουδίθ" (θεατρικό), 1992 "Γυναίκες ευσεβείς του πάθους" (μυθιστορήματα), 1995 "Μ΄ εξακόσιες λέξεις" (συλλογή κειμένων), 1996 "Νοσταλγία μνήμης" (αφήγημα), 1999 κ.ά.

Κριαράς, Εμμανουήλ
Ο Ε. Κριαράς γεννήθηκε στον Πειραιά (1906). Τελείωσε το γυμνάσιο στα Χανιά (1924). Σπούδασε φιλολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1924-29), βυζαντινή φιλολογία, νοελληνική φιλολογία και συγκριτική γραμματολογία (Πανεπιστήμιο Μονάχου, 1930 και Πανεπιστήμιο Παρισιού, 1938-39 και 1945-48). Διδάκτορας το 1938. Επιστημονικός συνεργάτης του Μεσαιωνικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών (1930-39) και διευθυντής του Αρχείου (1939-50). Τότε διορίζεται τακτικός καθηγητής μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Σχολής (1954-55). Απολύεται από τη Χούντα (1968). Καλλιέργησε τη μεσαιωνική και τη νεοελληνική φιλολογία και γλώσσα και αγωνίστηκε για την επικράτηση της δημοτικής. Πρόεδρος εικοσαμελούς επιτροπής που μεταγλώττισε τους δικαστικούς κώδικες· πρόεδρος επιτροπής που πρότεινε το είδος μονοτονικού που εφαρμόζεται. Συγκρότησε "Λεξικό της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας" (τόμοι 14 έως τώρα) και "Λεξικό της δημοτικής". Δημοσίευσε και πολλές μελέτες για τη μεσαιωνική και νέα ελληνική γλώσσα και φιλολογία. Διεθνή βραβεία (Herderpreis και της Association des etudes grecques) για το Μεσαιωνικό Λεξικό του. Τέσσερα ελληνικά παράσημα (τελευταία: Ταξιάρχης τάγματος τιμής). Επίσης είναι ιππότης της Λεγεώνας της τιμής (Γαλλία) και Commendatore in merito (Ιταλία). Έλαβε μέρος στην αντίσταση και κρατήθηκε στο Χαϊδάρι επί μήνες έως το Σεπτέμβριο του 1944.

Μαμαλάκης, Ηλίας
Ο Ηλίας Μαμαλάκης γεννήθηκε μάγειρας, μόνο που δεν το ήξερε. Διάφορα τυχαία γεγονότα έφεραν στην επιφάνεια την ιδιότητά του αυτή, στις αρχές της τέταρτης δεκαετίας της ζωής του. Για χρόνια βιοποριζόταν ως ανώτατο στέλεχος πολυεθνικών εταιριών γεωργικών προϊόντων. Τελευταία εξειδικεύτηκε στις πωλήσεις βρώσιμων φυτικών ελαίων. Δουλειά που βρισκόταν κοντά στα βαθύτερα ενδιαφέροντά του. Έχει εκδώσει βιβλία με συνταγές. Δημοσιογραφεί σε διάφορα περιοδικά. Εμφανίζεται στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Είναι μέλος του Slow food και της διεθνούς ακαδημίας γαστρονομίας οργανώνει ή μετέχει σε ελληνικά και διεθνή σεμινάρια, ομιλίες για την ελληνική, κρητική κουζίνα, ενώ παρουσιάζει συχνά σε διεθνές επίπεδο το ελληνικό τυρί. Είναι σύμβουλος γεύσεων πολλών ελληνικών βιομηχανιών και σύμβουλος μενού ορισμένων εστιατορίων.

Παπαγιαννάκης, Μιχάλης
Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης (1941-2009) γεννήθηκε στην Καλαμάτα, με καταγωγή από την Κρήτη. Σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες σε Αθήνα, Μονπελιέ και Παρίσι. Εργάστηκε ως καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 2, στο Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ορσέ και στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο του Μονπελιέ. Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του Παντείου Πανεπιστημίου και συνεργάστηκε και αρθρογράφησε στο "Βήμα", τον "Οικονομικό Ταχυδρόμο", το "Αντί", την "Αυγή" και τον "Πολίτη". Ως το 1963 ήταν μέλος της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική Aμυνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ, καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της. Εντάχθηκε στον Συνασπισμό, έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του, καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του. Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του. "Έφυγε" στις 26 Μαΐου 2009 έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Ο Αριστείδης Χαιρέτης, ένας από τους γνωστότερους σύγχρονους μη λόγιους τεχνίτες της μαντινάδας, γεννήθηκε στ΄ Ανώγεια το 1946. Είναι παντρεμένος με τη Δέσποινα κι έχει δυο γιους, τον Στέφανο και τον Βασίλη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν βοσκός. Σήμερα διατηρεί το μικρό καφενείο στο γυμνάσιο των Ανωγείων.

Χριστιανόπουλος, Ντίνος
ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (1931). Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και από το 1958 ως το 1965 εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλης. Παράλληλα το 1958 ίδρυσε και ανέλαβε υπό τη διεύθυνσή του το περιοδικό "Διαγώνιος", που κυκλοφόρησε ως το 1983 με ολιγόχρονες παύσεις. Το 1962 δημιούργησε τις "Εκδόσεις της Διαγωνίου" και από το 1965 εργάστηκε ως διορθωτής και επιμελητής. Το 1974 ίδρυσε τη Μικρή Πινακοθήκη της Διαγωνίου που έχει ως στόχο την προβολή νέων καλλιτεχνών της συμπρωτεύουσας, με στενούς συνεργάτες του Κάρολο Τσίζεκ και Νίκο Νικολαΐδη. Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1949 με τη δημοσίευση του ποιήματος "Βιογραφία" στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης "Μορφές". Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Εποχή των ισχνών αγελάδων". Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος τοποθετείται ανάμεσα στους σημαντικότερους ποιητές της ομάδας που είναι γνωστή ως "Κύκλος της Διαγωνίου" και κινήθηκε στο πλαίσιο του ομώνυμου περιοδικού που ο ίδιος ίδρυσε (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, Γιώργος Ιωάννου, Τάσος Κόρφης, Βασίλης Καραβίτης, κ.α.). Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από έντονα ερωτική διάθεση και επιρροές από το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Ντίνου Χριστιανόπουλου βλ. Αλέξης Ζήρας, "Χριστιανόπουλος Ντίνος", στο "Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό", τ. 9β, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1988, και Δημήτρης Δασκαλόπουλος, "Χριστιανόπουλος Ντίνος", στο "Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", Αθήνα: Πατάκης, 2007, σελ. 2381-2. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.