Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Οικογένεια και νέες μορφές γονεϊκότητας

Οικογένεια και νέες μορφές γονεϊκότητας
Μονογονεϊκές οικογένειες, ανασυντιθεμένες οικογένειες, οικογένειες ομοφυλοφίλων, παιδιά αγνώστου πατρός χ, ιατρικώς υποβοηθουμένη αναπαραγωγή, παρένθετη μητρότητα, σύμφωνο συμβίωσης, υιοθεσία· και πλάι σε αυτά η ψηφιακή πλέον οικογένεια, η τηλεόρασή και το ιντερνέτ ως ο τρίτος γονέας, η οικογένεια και τα νέα συμπτώματα...

Νέοι τρόποι εγγραφής του θεσμού της οικογενείας στη συλλογικότητα, υπό το καθεστώς της παγκοσμιοποίησης και τις διεκδικήσεις των μειονοτήτων, επανεγγράφουν το φροϋδικό οικογενειακό μυθιστόρημα όχι πλεόν από την πλευρά του "παιδιού βασιλιά" αλλά βάσει της επιθυμία-αινίγματος των ίδιων των γονέων.

Τα νέα αυτά οικογενειακά μυθιστορήματα, υπό την οπτική τόσο της ψυχανάλυσης όσο και των ευρύτερων κοινωνικών επιστημών, είναι το αντικείμενο του συγγράμματος αυτού.


Περιεχόμενα:

- Sigmund Freud, "Το οικογενειακό μυθιστόρημα των νευρωτικών"
- Paul-Laurent Assoun, "Ο σεξουαλικός δεσμός. Το ασυνείδητο σε ζεύγος"
- Maurice Godelier, "Η σεξουαλικότητα είναι πάντοτε κάτι άλλο από αυτήν την ίδια"
- Francoise Heritier, "Ζευγάρι και γάμος υπό το πρίσμα της ανθρωπολογίας"
- Francois Leguil, "Ένας δεσμός που χωρίζει"
- Serge Cottet, "Το οικογενειακό μυθιστόρημα των γονέων"
- Νίκος Παπαχριστόπουλος, "Οικογενειακά μυθιστορήματα"
- Phillipe Gutton, "Η γονεϊκότητα"
- Marie-Helene Brousse, "Η γονεϊκότητα: ένας νεολογισμός της νεωτερικότητας"
- Κατερίνα Μάτσα, "Η οικογένεια στη δίνη της παγκοσμιοποίησης. Μορφές εμφάνισης της κρίσης της. Η οικογένεια του τοξικομανούς"
- Νίκος Σιδέρης, "Έφηβος-οικογένεια: δομικές αναλλοίωτες και ιστορικοί μετασχηματισμοί"
- Θανάσης Τζαβάρας, "Η υιοθεσία ως θέση μεταξύ παρθενογένεση-έκτρωσης και γάμου-αγαμίας"
- Κυριακή Σαμαρτζή, "Η βιοηθική, ο Οιδίποδας και ο Νάρκισσος"
- Marcel Gauchet, "Το παιδί της επιθυμίας"
- Alain Renaut, "Το παιδί στη δυναμική της νεωτερικότητας"
- Marine Boisson, "Σύγχρονο λεξικό της γονεϊκότητας"
- Rose-Paule Vinciguerra, "Ψυχανάλυση και οικογένεια"
- Έλφη Lefeuvre-Κιλλαχίδου "Οικογενειακό κύκλωμα οριζόντιας εξάπλωσης"
- Νατάσα Κατσογιάννη, "Τι είναι οικογένεια;"
- Daniel Dagenais "Οικογένεια και κοινωνία: το νεωτερικό μη εκφάνσιμο"
- Dany-Robert Dufour, "Τηλεόραση, κοινωνικοποίηση, υποκειμενοποίηση. Ο ρόλος του τρίτου γονέα".
- Παντελής Κυπριανός, "Οικογένεια και σχολείο. Προς τη δημιουργική συνάντηση"
- Ελένη Ανδριάκαινα, "Μικρο-ιδεολογίες της καθημερινής ζωής. Από το πρόβλημα των ναρκωτικών στην πολιτική της ψυχικής υγείας"
- Denis Duclos, "Το οικείο η το πάθος μεταξύ φύσης και κανόνα"
- Ελένη Τζαβάρα, "Αυτόκτονος φθόνος, αυτοκτόνος φόνος"
- Francois Ansermet, "Η άλλη όψη της αναπαραγωγής"
- Vicente Palomera, "Πως το Δίκαιο επαναπροσδιορίζει την πατρότητα"
- Guy Briole, "Γεννημένοι υπό καθεστώς αγνώστου Χ. Μυστικό και ανωνυμία"
- Ηλίας Παπαχριστόπουλος, Κυριακή Σαμαρτζή, "Άρνηση της αναπαραγωγής"
- Κωνσταντίνος Γκότσης, "Οικογένεια, γάμος, διαζύγιο, ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή, "σύμφωνο συμβίωσης": θεσμικό πλαίσιο".
- Irene Thery, "Διαφορετικότητα των φύλων, ομοφυλοφιλία και γενεαλογική σειρά"
- Christian Flavigny, "Υιοθετημένο παιδί και ομοφυλόφιλοι γονείς"
- Emmanuel Gratton, "Ομοφυλοφιλική γονεϊκότητα και διαμονή του παιδιού: η θέση του πατέρα"
- Μαρία Πενταράκη, Ντιάνα Κανδειράκη, Σοφοκλής Παναγιώτου "Ομοφυλοφιλία και διακρίσεις"
- Jean-Daniel Matet, "Οι μεταμορφώσεις και το επίκαιρο του συμπλέγματος της παρείσφρησης"
- Jacques Dayan, "Η γέννηση ως τραυματικό γεγονός"
- Γεώργιος Μπούρας "Παιδί και ασυνείδητο. Σύμπτωμα και ιστορικότητα του υποκειμένου".
- Νικολέττα Ιακωβίδου, "Ο επαπειλούμενος πρώιμος τοκετός και η ενημέρωση των γονέων"
- Χαράλαμπος Σταματόπουλος, "Οικογενειακή δομή και ο ρόλος της ιατρικής"
- Ιωάννα Βεριγάκη, "Υπηρέτες των παιδιών"
- Γεωργία Χατζηαντωνίου-Φουντουλάκη, "Ας μην αγγίξουμε τη μητέρα μου, γιατί θα αρρωστήσω"
- Μαρίνα Φραγκιαδάκη, "Το κάλεσμα στην ζωντανή γιαγιά"
- Alix Bernard, "Κοινωνική διαφοροποίηση και γενεαλογική σειρά"
- Ευαγγελία Τσώνη, "Ο αυτισμός και η οικογενειακή ιστορία"
- Pierre Naveau, "Βία του παιδιού, βία στο παιδί"
- Ιωάννης Δρίτσας, Βασίλειος Δημόπουλος, Χαρά Γροσδάνη, "Τα βιντεοπαιγνίδια ως παράγοντας ενεργοποίησης της παιδικής βίας"
- Μαρία Δροσινού, "Μητέρες και παιδιά με προβλήματα παραβατικής συμπεριφοράς. Η άλλη νοηματοδότηση της κοινωνίας σε κρίση"
- Ευάγγελος Καφετζόπουλος, "Παράγοντες κινδύνου και προδιάθεσης ως προς τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από εφήβους και νέους"
- Μιχάλης Χριστοδούλου, "Επιτηρώντας τον εσωτερικό κόσμο του εφήβου: αναλύοντας τον" - Λόγο της Αγωγής Υγείας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση"
- Στέλλα Παπαμιχαήλ, "Η ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών"
- Μαρία Πενταράκη, "Φορείς αρωγής των γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα και η αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός δικτύου υπηρεσιών σε επίπεδο κοινότητας για την κατάλληλη αντιμετώπιση του φαινομένου"
- Σοφία Ζυγά, Μαρία Αθανασοπούλου, "Η συμβολή των επαγγελματιών της υγείας στην αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας"
- Παύλος Σαράφης, Σοφία Ζυγά, "Οικογένεια και χρόνια ασθένεια"
- Παναγιώτα Φραγκουλίδου, "Οικογένεια και διαπολιτισμική εκπαίδευση"
- Μαρία Βουλγαρίδου "Μετανάστευση και οικογένεια"
- Μαρία Δόγια, "Οικογένεια, σχολείο και παιδική ηλικία στους τσιγγάνους μέσα από τις αφηγήσεις των εκπαιδευτικών"

24χ17 εκ., 1101 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Πάτρα
Ταξινόμιση DDC: 158.24 (Οικογένεια - Ψυχολογικές απόψεις)
Άλλα πρόσωπα: Νίκος Παπαχριστόπουλος (Επιμελητής) , Κυριακή Σαμαρτζή (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-98122-1-4
ISBN (10ψήφιο): 960-98122-1-Χ
Βάρος: 2.266 κιλά
Εκδότης: Opportuna
Έτος Κυκλοφορίας: 2010
Γράψε τη δική σου κριτική
74.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

65.86
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Assoun, Paul - Laurent
Ο Πωλ - Λωράν Ασσούν γεννήθηκε το 1948. Είναι ψυχαναλυτής, φιλόσοφος και ιστορικός της σχολής της Φρανκφούρτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Παρισιού (Paris VII). Έχει συγγράψει πολυάριθμα βιβλία και μελέτες με θέμα τη φροϋδική σκέψη, που αποτελούν τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις θέσεις του πατέρα της ψυχανάλυσης και τις νεότερες θεωρίες.

Ο Denis Duclos είναι κοινωνιολόγος και διευθυντής ερευνών στο CNRS (Centre National des Recherches Statistiques). Έχει γράψει αρκετά βιβλία.

Freud, Sigmund
Ο πατέρας της ψυχανάλυσης γεννήθηκε το 1856 στο Φράιμπεργκ της Μοραβίας, από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη. Μαθητής του περίφημου Γάλλου νευρολόγου Σαρκό στη Σαλπερτιέρ (1885-86), επιστρέφει στη Βιέννη και αρχίζει να ασκεί το επάγγελμά του σε συνεργασία με τον Μπρόιερ (1895-1897), χρησιμοποιώντας την ύπνωση για τη διερεύνηση του ψυχικού κόσμου των ασθενών του. Η θεμελίωση της θεωρίας του για τις ψυχικές παθήσεις και την τεχνική της ψυχανάλυσης συναντά την εχθρότητα όλου του ιατρικού κατεστημένου. Ωστόσο η πελατεία του πληθαίνει καθημερινά και βρίσκει οπαδούς στη νεώτερη γενιά ιατρών. Το 1938, μετά την κατάληψη της Αυστρίας απ΄ τους ναζιστές, καταφεύγει στο Λονδίνο με την κόρη του Άννα. Υποφέρει από καρκίνο του λάρυγγα. Ενώ εργάζεται πάνω σε μια ψυχαναλυτική μελέτη για τον "Χίτλερ και το Ναζισμό", μια προσβολή τον ρίχνει καταγής και εκπνέει τη νύχτα της 23ης προς την 24η Σεπτεμβρίου 1939. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: "Μελέτες για την υστερία", 1895, "Η ερμηνεία των ονείρων", 1900, "Μελέτη για τα όνειρα", 1901,"Ψυχοπαθολογία της καθημερινής ζωής", 1901, "Τρία δοκίμια για τη θεωρία της σεξουαλικότητας", 1903, "Τοτέμ και ταμπού", 1913, "Εισαγωγή στην ψυχανάλυση", 1916, "Το εγώ και το εκείνο", 1923, "Νεύρωση και ψύχωση", 1924, "Αναστολές, συμπτώματα και άγχος", 1926, "Η αρρώστια του πολιτισμού", 1930, "Η γυναικεία σεξουαλικότητα", 1931, "Σχόλιο για τον αντισημιτισμό", 1938, "Ο Μωυσής και ο μονοθεϊσμός", 1939.

Gauchet, Marcel
Ο Γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, γεννήθηκε στο Poilley (Μάγχη) το 1946. Από το 1989 έως και σήμερα είναι διευθυντής σπουδών στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS) και διευθυντής . Μετά την Παιδαγωγική Ακαδημία εργάστηκε για ένα διάστημα ως καθηγητής σε γυμνάσιο και στη συνέχεια σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Οπεη, με καθηγητή Γον 03υάε ΙεΓοτί. Ο 03υάε ίείοιΊ υπήρξε καθοριστικός για το ενδιαφέρον του 03υεΗεΙ για την πολιτική φιλοσοφία. Για ένα διάοτημα δραστηριοποιείται πολιτικά με τον ]β3π Ριθγγθ ίε Οοίί στους αναρχικούς καταστασιακούς. Συμμετέχει με ενθουσιασμό στον Μάη του ΄68. Ενώ υποστηρίζει την προλεταριακή Αριστερά, απογοητεύεται από τη μετά τον Μάη επιστροφή ενός αποστεωμένου μαρξισμού-λενινισμού, και εγκαταλείπει οριστικά τη μαρξιστική σφαίρα. Το 1970 μαζί με τον Κορνήλιο Καστοριάδη, τον 03ΐιάε ΙεΓοτί και τον Ρίειτε 03$ίΓε$ θέτουν σε νέες βάσεις το περιοδικό Τβχ(υΐθ$, το οποίο εκδίδεται μέχρι το 1975. Το 1977 με τους Καστοριάδη, ΙεΓοΓΐ, 03$1τε$, Αοεπ$ουτ και Ι_υοοΪ3ΠΪ συμμετέχει στην έκδοση του νέου περιοδικού ίώΐ΄β, με τον υπότιτλο «πολιτική-ανθρωπολογία-φιλοσοφία», μέχρι το 1980. Το 1980 αναλαμβάνει την αρχισυνταξία του ίβ ΰβοαί, μετά από πρόταση του διευθυντή του Ριθγγθ Νογ3, και την ίδια χρονιά εκδίδει, μαζί με τη σύζυγο του (3ΐ3άγ$ 5ν3ίη,το βιβλίο με τίτλο ία ρηίι΄ςυβ άβ Γθ$ρήτ Ιιυιν.ιίπ (Η πρακτική του ανθρώπινου πνεύματος). Η Απομάγευση του κόσμου εκδίδεται το 1985.

Ο Maurice Godelier (Cambrai, 1934), πρώην επιστημονικός διευθυντής του Τμήματος Επιστημών του Ανθρώπου και της Κοινωνίας του CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας), είναι Διευθυντής Σπουδών στην EHESS (Σχολή Ανωτάτων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες). Έχει διακριθεί με το διεθνές βραβείο Alexander von Humboldt για τις κοινωνικές επιστήμες και με το χρυσό μετάλλιο έρευνας του CNRS.

Heritier, Francoise
Η Francoise Heritier είναι ομότιμη καθηγήτρια του College de France, όπου διαδέχθηκε το 1982 τον Claude Levi-Strauss στην έδρα της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και δίδαξε ως το 1988. Έχει πραγματοποιήσει δέκα αποστολές στη Δυτική Αφρική διεξάγοντας συνολικά πέντε χρόνια επιτόπια έρευνα στους ιθαγενείς πληθυσμούς Samo, Pana, Mossi, Bodo και Dogon. Ερευνήτρια από το 1967 ως το 1982 στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS), δίδαξε στην Ecole pratique des Hautes Etudes (1959-1966) και στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociates (1980-1998). Το επιστημονικό της έργο είναι αφιερωμένο στη συγκριτική μελέτη των συστημάτων συγγένειας της Μαύρης Αφρικής αλλά και στην ανθρωπολογική προσέγγιση σύγχρονων προβλημάτων των αστικών κοινωνιών, όπως η ηθική της αναπαραγωγής και της σεξουαλικότητας. Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου της Γαλλίας για το AIDS (1989-1994), μέλος της Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Ηθική, τιμήθηκε με υψηλές διακρίσεις της Γαλλικής Δημοκρατίας. Στην Francoise Heritier και στο έργο της είναι αφιερωμένος ο συλλογικός τόμος των J. - L. Jamard, e. Terray, M. Xanthakou, "En substances, textes pour Francoise Heritier", 2000.

Renaut, Alain
Ο Αλαίν Ρενώ γεννήθηκε το 1948. Είναι καθηγητής της φιλοσοφίας και διευθυντής του τμήματος φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris IV). Θεωρείται από τους πρωταγωνιστές της επιστροφής της πολιτικής φιλοσοφίας στο επίκεντρο των φιλοσοφικών αναζητήσεων στη Γαλλία. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το ζήτημα των αξιών που συνδέονται με το θεμελιώδες πρόταγμα της νεωτερικότητας, και οι οποίες εδώ και δύο αιώνες μετασχηματίζουν σε βάθος τις δημοκρατικές κοινωνίες. Ο Αλαίν Ρενώ έχει ασχοληθεί επίσης με τα θέματα του ατομισμού, του φιλελευθερισμού, του κοινοτισμού, της πολυπολιτισμικότητας, των δικαιωμάτων, καθώς και με την ηθική φιλοσοφία και τη φιλοσοφία του δικαίου. Σε συνεργασία με τον Λυκ Φερύ αμφισβήτησε τον αντιουμανισμό που κυριαρχούσε στη γαλλική φιλοσοφική σκηνή τη δεκαετία του ΄60. Έχει μεταφράσει στα γαλλικά την "Κριτική της κριτικής δύναμης" και την "Κριτική του καθαρού λόγου" του Καντ, συμβάλλοντας έτσι αποφασιστικά στην αναβίωση του ενδιαφέροντος της γαλλικής επιστημονικής κοινότητας για το καντιανό έργο. Έχει μεταφράσει επίσης έργα των Φίχτε, Αντόρνο και Κασίρερ. Διευθύνει το περιοδικό "Raison publique".

Η Ελένη Ανδριάκαινα είναι διδάσκουσα στο τμήμα πολιτικών επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο Παντελής Κυπριανός σπούδασε πολιτικές επιστήμες, ιστορία και κοινωνιολογία στην Πάντειο ΑΣΠΕ και τα πανεπιστήμια Paris II και EHESS (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales). Δίδαξε κοινωνιολογία στην EHESS, στο ΤΕΙ της Αθήνας και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Από το 1998 διδάσκει ιστορία στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Πατρών. Μετέφρασε και επιμελήθηκε στα ελληνικά κείμενα σημαντικών διανοητών (M. Foucault, N. Elias, Y. Meny). Ανάμεσα στα δημοσιεύματά του περιλαμβάνεται και το έργο "Δημόσιο ενδιαφέρον και κοινωνική αξία της πολιτικής", Πλέθρον, Αθήνα 1997.

Ο Νίκος Παπαχριστόπουλος είναι ψυχολόγος-ψυχαναλυτής. Σπούδασε ψυχολογία (Πάντειο Πανεπιστήμιο), Φιλοσοφία (Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών), Κοινωνιολογία (Πάντειο Πανεπιστήμιο). Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην ψυχανάλυση (Paris VIII-Saint Denis), στην ψυχοπαθολογία (Paris VII-Denis Diderot), στη σημειολογία και τη λογοτεχνική θεωρία (Paris VII-Denis Diderot), στην ιστορία (Paris I-Panth?on-Sorbonne). Είναι διδάκτορας ψυχολογίας (Πάντειο Πανεπιστήμιο) και κοινωνιολογίας (Πάντειο Πανεπιστήμιο). Διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σιδέρης, Νίκος
Ο Νίκος Σιδέρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές (ειδικότητα ψυχιατρικής, ιστορία και νευροψυχολογία-νευρογλωσσολογία). Είναι διδάκτωρ του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, διδάσκων ψυχαναλυτής της Ψυχαναλυτικής Σχολής του Στρασβούργου (Ε.P.S.) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχανάλυσης (FEDEPSY). Εργάζεται στην Αθήνα ως ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και οικογενειακός θεραπευτής. Έχει διδάξει, μεταξύ άλλων, στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Κολλέγιο Αθηνών, στο Deree College. Από το 2003 διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ το μάθημα "Αρχιτεκτονική και Ψυχανάλυση" και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το μάθημα "Εικαστική δημιουργία και φαντασίωση του καλλιτέχνη: Η περίπτωση του ερωτισμού". Έχει εκδώσει μελέτες, δοκίμια καθώς και ποίηση και πεζογραφία.

Η Ελένη Τζαβάρα το γένος Πριοβόλου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Έζησε στο Παρίσι από το 1965 έως το 1978, όπου σπούδασε ψυχολογία στη Σορβόνη, νευροψυχολογία στην Ecole Pratique des Hautes Etudes (VIe section), κοινωνική ανθρωπολογία και εθνογλωσσολογία στην EHESS (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales). Από το 1980 εργάζεται στην Αθήνα ως ψυχαναλύτρια. Ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Φροϋδικών Μελετών "Φημί" (1988-1992) και του Ομίλου Ελλήνων Ψυχαναλυτών, από το 1997 είναι μέλος της ομάδας σύνταξης του ψυχαναλυτικού περιοδικού "Εκ των υστέρων".

Τζαβάρας, Θανάσης, 1933-2016
Ο ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θανάσης Τζαβάρας, γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα, όπου περάτωσε τις εγκύκλιες και ιατρικές του σπουδές. Από το 1965 μέχρι το 1978 έζησε στο Παρίσι όπου μετεκπαιδεύτηκε και εργάστηκε στη νευρολογία-ψυχιατρική, ερεύνησε στο πεδίο της νευροψυχολογίας και μαθήτευσε στην ψυχανάλυση, στο πλαίσιο της Λακανικής Σχολής. Από το 1978 δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ελλάδα και από το 1998, ως καθηγητής ψυχιατρικής, αρχικά στο τμήμα Νοσηλευτικής και μετέπειτα στο τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ) του Παν. Αθηνών. Υπήρξε συνεκδότης της σειράς "Τρίαψις Λόγος", των εκδόσεων Εξάντας και ήταν μέλος της τετραμελούς Συντακτικής Ομάδας του ψυχαναλυτικού περιοδικού "Εκ των υστέρων" και ιδρυτικό μέλος του περιοδικού "Σύναψις". Δημοσίευσε περί τα 250 άρθρα στα ελληνικά, γαλλικά και αγγλικά και επιμελήθηκε την έκδοση περίπου τριάντα πέντε βιβλίων. Τελευταία δικά του βιβλία, ήταν: "Αγαπητέ αδελφέ Βασίλειε" (Εξάντας, 1999), "Ψυχανάλεκτα" (Νήσος, 2005), "Ταξίδι από τα Κύθηρα" (Κοινός Τόπος Ψυχιατρικής, 2007), "Οδός Ιπποκράτους" (Πλέθρον, 2011). Το 2006 αποσύρθηκε από την πανεπιστημιακή διδασκαλία, ως ομότιμος καθηγητής. Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, στις 25 Ιανουαρίου 2016, σε ηλικία 77 ετών.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.