Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Κυπριακή μετασυμβολική ποίηση

Offer
Σ΄ αυτόν τον δεύτερο τόμο της σειράς για την Κυπριακή λογοτεχνία ανθολογούνται ποιητές των αρχών του 20ού αιώνα (Γλαύκος Αλιθέρσης, Τεύκρος Ανθίας, Παύλος Βαλδασαρίδης, Νίκος Βραχίμης, Λευτέρης Γιαννίδης, Δημ. Δ. Δημητριάδης, Πυθαγόρας Δρουσιώτης, Μάνος Κράλης, Νίκος Κρανιδιώτης, Γιάννης Λεύκης, Ζήνων Ρωσσίδης κ.ά.).

Εξετάζονται η θέση τους στην ιστορία της λογοτεχνίας καθώς και κεντρικά θέματα του έργου τους: η μοναξιά, το όνειρο, η συνομιλία με τη φύση, η σχέση με τη μουσική. Παρουσιάζεται έτσι μία, εν πολλοίς άγνωστη στο ελλαδικό κοινό, ποίηση χαμηλών τόνων και εσωτερικών τοπίων, που παραμένει καίρια και δραστική και στις μέρες μας.

24χ15 εκ., 156 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Επί των Κειμένων
Ονομασία υποσειράς: Κυπριακή Λογοτεχνία
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.100 8 (Νεοελληνική ποίηση - Συλλογές ), 890.564 51 (Κυπριακή ποίηση)
Άλλα πρόσωπα: Λευτέρης Παπαλεοντίου (Επιμελητής) , Λευτέρης Παπαλεοντίου (Ανθολόγος) , Έλλη Φιλοκύπρου (Επιμελητής) , Έλλη Φιλοκύπρου (Ανθολόγος) ,
ISBN: 978-960-6863-42-4
ISBN (10ψήφιο): 960-6863-42-5
Βάρος: 0.387 κιλά
Εκδότης: Τόπος
Έτος Κυκλοφορίας: 2009
Γράψε τη δική σου κριτική
12.23
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

8.56
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Παύλος Βαλδασερίδης (Λάρνακα 1892-1972). Σπούδασε νομικά, φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι, όπου έζησε έως το 1942 ασχολούμενος με εμπορικές επιχειρήσεις. Εξέδωσε ποιητικές συλλογές και πεζογραφήματα τόσο στα ελληνικά όσο και στα γαλλικά. Απέδωσε στα ελληνικά τον "Σοφιστή" του Πλάτωνα, ραψωδίες από την "Ιλιάδα" του Ομήρου, το "Άσμα ασμάτων" και την "Αποκάλυψη" του Ιωάννη. Όλα τα ανθολογημένα ποιήματα ανήκουν στη συλλογή "Η αγάπη της ομορφιάς" (1921). Άλλες ποιητικές συλλογές: "Μαγιοβότανα" (1938)· "Ερμής" (1947)· "Κύπρος" (1972)· "Ίδε ο καλός ποιμήν" (1972).

Νίκος Βραχίμης (Αμμόχωστος 1914-1961). Παρακολούθησε μαθήματα ιατρικής και νομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του λόγω οικονομικών προβλημάτων. Αρχικά εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και εκπαιδευτικός και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη γεωργία. Εκτός από ποιήματα, δημοσίευσε και αφηγήματα.

Λευτέρης Γιαννίδης (Λευκωσία 1913-1984). Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, ενώ αργότερα εργάστηκε ως κυβερνητικός υπάλληλος στο Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών. Δημοσίευσε κριτική βιβλίου και μεταφράσεις από τη διεθνή λογοτεχνία.

Δημήτρης Μ. Δημητριάδης (Λεμεσός 1892-1964). Ασχολήθηκε κυρίως με τη δημοσιογραφία. Διηύθυνε την εφ. Κήρυξ (1921 -1925) και ακολούθως εξέδωσε την εφ. Χρόνος (1925-1964). Δημοσίευσε χρονογραφήματα, ποιήματα, θεατρικά κείμενα και μεταφράσεις από τη διεθνή λογοτεχνία.

Πυθαγόρας Δρουσιώτης (Λεμεσός 1908-1986). Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Λονδίνου και άσκησε κυρίως το δικηγορικό επάγγελμα. Εργάστηκε και στο υπουργείο Οικονομικών της Ελλάδας (1934-1939). Εξέδωσε δυο ποιητικές συλλογές: "Εκλογή" (1963· περιλαμβάνονται κυρίως παλιότερα ποιήματα του, δημοσιευμένα σε διάφορα έντυπα από το 1930 κ.ε.) και "Τοπάζια και βηρύλλια" (1982).

Ελευθέριος (Τάκης) Ζαχαριάδης (Λεμεσός 1918-1943). Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε για τρία χρόνια στην εκπαίδευση. Νεότατος τερμάτισε τη ζωή του πέφτοντας στη θάλασσα. Τα περισσότερα ποιήματά του έμειναν αδημοσίευτα. Μόλις πρόσφατα περιλήφθηκαν στα Μικροφιλολογικά Τετράδια 8, Λευκωσία 2009.

Μάνος Κράλης (Λευκωσία 1914-1989). Ψευδώνυμο του Γεωργίου Μίνωος. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Διδασκαλείο και το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου και εργάστηκε ως δάσκαλος. Ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση, αλλά δημοσίευσε και κριτική βιβλίου και ζωγραφικής και μεμονωμένα διηγήματα. Οι τρεις πρώτες συλλογές του είναι: "Ταξίδι στη γυμνή χρονιά", 1936·, "Φθινόπωρο στην κόλαση", 1938 και "Επιτάφιος πληρώματος ", 1946. Άλλες εκδόσεις ποιημάτων του: "Ποιητικά άπαντα 1936-1971" (1973)· "Γεύση θανάτου" (1974)· "Εντάφιον έαρ" (1984). Συγκεντρωτική έκδοση: "Τα ποιήματα (1936-1984)", επιμ. Λ. Παπαλεοντίου, εκδ. Μικροφιλολογικά, 2005.

Κρανιδιώτης, Νίκος
Νίκος Κρανιδιώτης (1911 - 1997). Ο Νίκος Κρανιδιώτης γεννήθηκε στην Κερύνεια της Κύπρου, γιος του Ιωάννη Κρανιδιώτη. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1928-1932) και στο Κέντρο Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε στην Κύπρο ως καθηγητής της μέσης εκπαίδευσης (1937-1956). Διετέλεσε γυμνασιάρχης του Γυμνασίου της Κερύνειας (1937-1941), γενικός γραμματέας της Εθναρχίας Κύπρου (1952), γραμματέας της Β΄ και Γ΄ Παγκύπριας Εθνοσυνέλευσης (1954 και 1955). Για τη δράση του διώχτηκε από τις αγγλικές αρχές και κλείστηκε στις φυλακές Ομορφίτας και Κοκκινοτριμιθιάς (1956-1957). Μετά την αποφυλάκισή του έφυγε στην Αθήνα μετά από πρόσκληση του Μακάριου και εκλέχτηκε σύμβουλος της Εθναρχίας Κύπρου, θέση από την οποία πήρε μέρος σε πολλές διεθνείς αποστολές (Η.Π.Α., Γαλλία, Αίγυπτος, Μεγάλη Βρετανία και αλλού), ενώ διετέλεσε επίσης πρέσβης στην Αθήνα (1957-1979) μετά τη σύσταση της μεταβατικής κυβέρνησης Κύπρου και διαπιστευμένος στην Ιταλία, τη Βουλγαρία, τη Γιουγκοσλαβία και τη Ρουμανία. Ηγετικό μέλος της κυπριακής αντιπροσωπείας στη 13η και 14η γενική διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι (1964, 1966), κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας συγκρούστηκε με το καθεστώς των συνταγματαρχών και κατήγγειλε την αντικυπριακή πολιτική του και από το 1968 ως το 1979, οπότε αποσύρθηκε από τη διπλωματία, διετέλεσε πρύτανης του διπλωματικού σώματος στην Αθήνα. Παντρεύτηκε την Χρυσούλα Βύζακα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Ιδρυτής (1934) και διευθυντής (1948-1956) του περιοδικού Κυπριακά Γράμματα και του δημοσιογραφικού οργάνου της Εθναρχίας Κύπρου Ελληνική Κύπρος (από το 1949) συνεργάστηκε με κυπριακά και αθηναϊκά έντυπα όπως τα Ελευθερία, Πρωινή, Πρωία, Αγωνιστής, Πνευματική Κύπρος, Το Βήμα, Ελληνική Δημιουργία, Νέα Δομή και τις εγκυκλοπαίδειες του Πυρσού και του Ηλίου. Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει ποίηση, πεζογραφία και φιλολογικές και πολιτικές μελέτες και δοκίμια. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1951 με την ποιητική συλλογή Σπουδές. Τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1974 για την Επιστροφή), το Μεγαλόσταυρο του τάγματος Γεωργίου Α΄, το Μεγαλόσταυρο Λεοπόλδου Β΄, το Χρυσό μετάλλιο του Πάπα Παύλου Στ΄, τον Χρυσό Σταυρό του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα, τον Ταξιάρχη του τάγματος του Ιππέως της Μαδάρας, το παράσημο του Σταυρού Α΄ τάξεως του αποστόλου Μάρκου Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας. Διετέλεσε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (από το 1977), επίτιμος πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, Εταίρος της του Κέντρου Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, της Ομοσπονδίας Ελλήνων Επιστημόνων της Γερμανίας και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Νίκου Κρανιδιώτη βλ. Κουδουνάρης Αριστείδης Λ., «Κρανιδιώτης Νίκος του Ιωάννου», Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920. Λευκωσία, 1995 (έκδοση γ΄), Χρυσάνθης Κύπρος, «Κρανιδιώτης Νίκος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και χ.σ., «Κρανιδιώτης Νίκος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Ο Γιάννης Λεύκης (πραγματικό όνομα Γιάννης Παπαγγέλου) γεννήθηκε στη Λάρνακα της Κύπρου. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, ενώ οικονομικές δυσκολίες τον συνόδεψαν σ΄ όλη τη ζωή του. Αποφοίτησε από το Εμπορικό Λύκειο της Λάρνακας (1917). Εργάστηκε στην εταιρεία Khedivial Mail Steamship and Craning Dock Company (1917-1927) και στην Κυπριακή Εταιρεία Οινοπνευματωδών (1927-1958). Από νεαρή ηλικία στράφηκε στην ποίηση και πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο της λογοτεχνίας με ένα δημοσίευμα στην κυπριακή εφημερίδα Ηχώ το 1915. Συνιδρυτής με τον Παναγιώτη Κτωρίδη του φιλολογικού περιοδικού της Λάρνακας Μούσα, του οποίου η κυκλοφορία απαγορεύτηκε από την αποικιακή κυβέρνηση της Κύπρου, και με τον Αιμίλιο Χουρμούζιο του περιοδικού Αβγή, συνεργάστηκε με τις εφημερίδες της Κύπρου Σάλπιγξ, Αλήθεια, Νέος Άνθρωπος, Ελευθερία και με τα περιοδικά Κυπριακά Γράμματα και Νέα Εποχή. Πολιτικά στρατευμένος στο χώρο της Αριστεράς, ήταν από τα πρώτα μέλη του Κομουνιστικού Κόμματος Κύπρου και το 1926 πήρε μέρος στο πρώτο συνέδριο του κόμματος που έγινε στη Λεμεσό. Παράλληλα ασχολήθηκε με το θέατρο ως σκηνοθέτης παραστάσεων Αρχαίου Δράματος στην Ιδιωτική Σχολή Λεμεσού. Το 1935 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή του, που είχε τίτλο Στεναγμοί και πόθοι και ακολούθησαν οι συλλογές "Το τραγούδι των ξυπνημένων ανθρώπων" και "Η τριλογία της ζωής και του θανάτου". Δημοσίευσε επίσης λογοτεχνικές μεταφράσεις και μελέτες για τη νεοελληνική λογοτεχνία. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Γιάννη Λεύκη βλ. Κουδουνάρης Αριστείδης Λ., "Λεύκης Γιάννης", Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920. Λευκωσία, 1995 (έκδοση γ΄). (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Γεωργία Λοφίτη - Ματθαίου (Λεμεσός 1893-1985). Φοίτησε στη Σχολή Καλογραιών της Λεμεσού και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, την ποίηση, την πεζογραφία και τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων. Τα λογοτεχνικά κείμενά της παραμένουν σκόρπια σε εφημερίδες και περιοδικά του μεσοπολέμου.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.