Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Συμποτικά επιγράμματα
(Από το ενδέκατο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας)

Offer
Απέραντο το Οίνιον πέλαγος, όπως σχηματίστηκε στη διαδρομή χιλιετιών από στίχους πού ύμνησαν το κρασί. Από τον Όμηρο, τον Ανακρέοντα, τον Θέογνι, τον Αριστοφάνη και τον Ευριπίδη ως τον Φιλόδημο και τον Παλλάδα, και από τον βυζαντινό Κρασο-πατέρα στον Αθανάσιο Χριστόπουλο αλλά και στον Καβάφη και τον Καρυωτάκη, η ελληνική ποίηση (όπως βέβαια και η ποίηση πολλών άλλων γλωσσών, με δημιουργούς σαν τον Ομάρ Καγιάμ και τον Μπωντλαίρ) τίμησε όπως άρμοζε το δώρο του Διόνυσου. Το ανέδειξε λοιπόν ως πηγή τέρψης άλλα και ως μέθοδο λήθης της βαριάς βιοτικής μέριμνας, ως κάτοπτρο της εσώτερης αλήθειας μας, ως μέτρο του έρωτα, ως μία επιπλέον μούσα και ως προθυμότατο θεράποντα της συντροφιάς πού φιλοσοφεί ή φιλολογεί κουτσοπίνοντας.
Τα 64 επιγράμματα του 11ου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας πού μας έχουν παραδοθεί ως συμποτικά, δημιουργήματα με αναγνωρισμένο τον πατέρα τους (τον Αγαθία τον Σχολαστικό, τον Αλκαίο τον Μεσσήνιο, τον Αντίπατρο τον Θεσσαλονικέα, τον Αυτομέδοντα Κυζικηνό, τον Διογένη Ζωνά, τον Λουκίλλιο, τον Μακηδόνιο τον ύπατο, τον Μάρκο Άργεντάριο, τον Νίκαρχο, τον Παλλάδα, τον Παύλο Σιλεντιάριο, τον Στράτωνα, τον Φιλόδημο κ.α.) ή άδηλα, οιονεί δημοτικά, καλύπτουν σχεδόν μία χιλιετία, από τον 3ο αι. π.Χ. έως τον 6ο αι. μ.Χ. Οι ποιητές τους παραλαμβάνουν την οινική σκυτάλη από τους μεγάλους προδρόμους τους, αλλά και από τους φιλοσόφους, για να τραγουδήσουν το κρασί και να παραδώσουν με τη σειρά τους την οπτική και τα μοτίβα τους στις επόμενες γενιές. Για να γίνει έτσι το "δός πιέειν" του Παλλάδα "δότε να πιω" στον Καβάφη, "βάλε να πιώ" στη Μυρτιώτισσα και "βάλε μου να πιω και ξανάβαλε μου" στο λαϊκό τραγούδι.


Σημείωση: Εισαγωγή, σχόλια: Παντελής Μπουκάλας.

21χ14 εκ., 200 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Μέλαινα Χολή
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 881 (Επιγράμματα, Ελληνικά )
Άλλα πρόσωπα: Maureen O΄ Sullivan
ISBN: 978-960-325-823-0
ISBN (10ψήφιο): 960-325-823-7
Βάρος: 0.312 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2009
Γράψε τη δική σου κριτική
14.20
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

10.51
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ποιητής του 2ου αιώνα μ.Χ. Από τα επιγράμματα του ενδέκατου βιβλίου της Παλατινής, του αποδίδονται περί τα 25, τα περισσότερα σκωπτικού περιεχομένου.

Επιγραμματοποιός της εποχής του Αυγούστου. Φίλος και προστατευόμενος του υπάτου της Μακεδονίας Λευκίου Καλπουρνίου Πείσωνος. Εργάστηκε ως διδάσκαλος στη Ρώμη όπου πιθανολογείται ότι εκπροσώπησε την πόλη του, ηγούμενος επίσημης αποστολής. Στο προοίμιο του Στεφάνου του ο Φίλιππος τον παρομοιάζει με στάχυ ("Αντίπατρος πρέψει στεφάνω στάχυς"). Η Παλατινή Ανθολογία περιέχει πάνω από εκατό επιγράμματά του (επιτύμβια, αναθηματικά, επιδεικτικά, συμποτικά, σκωπτικά).

Δεν υπάρχουν στοιχεία για τον επιγραμματοποιό. Πιθανολογείται ότι έζησε στα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Από ορισμένους ταυτίζεται με τον Αντίστιο Σωσιανό, που εξορίστηκε από τον Νέρωνα εξαιτίας σκωπτικών ποιημάτων του, ή με τον Πόπλιο Αντίστιο, σύγχρονο του Κικέρωνα, ή με τον Λεύκιο Αντίστιο Βέτο, σύγχρονο του Τιβέριου.

Απολλωνίδης (και Απολλωνίδας) ο Σμυρνεύς. Επιγραμματοποιός του 1ου αιώνα μ.Χ. Η Παλατινή Ανθολογία περιέχει περίπου τριάντα επιγράμματά του, τα οποία συγκαταλέγονται στον "Στέφανο" του Φιλίππου.

Ποιητής και ρητοροδιδάσκαλος από τις Σάρδεις. Έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ., το δε Ζωνάς ήταν παρωνύμιό του. Συγχέεται με έναν νεότερο ομώνυμό του, επίσης Σαρδιανό.

Ποιητής από την Ασκάλωνα της Συρίας. Πιθανότατα έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. Με το όνομα Εύηνος, πάντως, αναφέρονται τέσσερις ποιητές στην Παλατινή (Εύηνος Σικελιώτης, Εύηνος Ασκαλωνίτης, Εύηνος Γραμματικός, Εύηνος Αθηναίος) ως δημιουργοί ένδεκα επιγραμμάτων, οπότε είναι άκρως επισφαλής ή απόδοση πατρότητας.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον ποιητή, που αναφέρεται και ως Κιλλάκτωρ. Του αποδίδονται ωστόσο περί τα δέκα επιγράμματα, συμποτικά και σκωπτικά, πιθανολογείται δε η καταγωγή του από τη Μαγνησία.

Ο Λεωνίδας ο Ταραντίνος ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής επιγραμμάτων από τον Τάραντα, που άκμασε μεταξύ του 300 και του 250 π.Χ.. Σώθηκαν πολλά επιγράμματα του Λεωνίδα, πάνω από εκατό, στην "Παλατινή Ανθολογία»" Μιμείται την ποιήτρια Ανύτη από την Τεγέα. Τα έργα του Λεωνίδα αναφέρονται κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στον εργαζόμενο λαό. Φτωχός και περιπλανώμενος και ο ίδιος, γράφει επιγράμματα για ταπεινούς ανθρώπους, ψαράδες, κλώστριες, γεωργούς, εργάτες, κλπ.. Κατόρθωσε να απεικονίσει με γοητευτικό τρόπο τη φτωχή και εργατική ζωή, με τις χαρές που προσφέρει η Φύση στον άνθρωπο. Σώζονται 105 επιγράμματά του από τον "Στέφανο" του Μελεάγρου.

Ποιητής του Ιου αιώνα μ.Χ. Έζησε στη Ρώμη, υπήρξε δε ευνοούμενος του Νέρωνα, τον οποίο και ευχαριστεί σε ένα επιδεικτικό επίγραμμα του. Γερός τεχνίτης, όπως φανερώνει η εκφραστική ακρίβεια και η μετρική τελειότητα των στίχων του, διακωμώδησε ανθρώπινους τύπους, σατίρισε συμπεριφορές, χλεύασε ήθη και έξεις. Το έργο του στάθηκε πρότυπο για τον Μαρτιάλη, τον σπουδαιότερο δημιουργό του λατινικού επιγράμματος.

Ποιητής του 1ου αιώνα π.Χ. Τα τρία επιγράμματα του που περιέχονται στην Παλατινή (IX 275, XI 27 και XI 39) περιλαμβάνονταν στον "Στέφανο" του Φιλίππου. "Ισως είναι ο ποιητής ενός παιάνα σε δακτυλικούς εξάμετρους στίχους, ο οποίος ήταν γραμμένος πάνω σε μαρμάρινη πλάκα που βρέθηκε στην Αθήνα.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.