Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Terence Davies

Terence Davies
[...] Ο Τέρενς Ντέιβις δε δίστασε ποτέ να μιλήσει επί προσωπικού, ξεκινώντας από την "Τριλογία" των πρώτων μικρού μήκους ταινιών του και καταλήγοντας τώρα στην πόλη του, πλάθοντας στο ενδιάμεσο μερικές από τις πιο φωτισμένες εικόνες που μας χάρισε ποτέ η βρετανική οθόνη. Στο έργο του, το φωτοστέφανο μιας καθαρτικής μνήμης στεφανώνει το γερμένο κεφάλι μιας χώρας, μιας νοοτροπίας της δικής του ζωής, αλλά και των ζωών όλων των ηρώων του και η μελαγχολία ποτίζει τις εικόνες σαν χειμωνιάτικη υγρασία. Την ίδια στιγμή, όμως ένα πνεύμα ζωογόνο, ένα βλέμμα εκλεκτικό και μια διάθεση ξεκάθαρα μεγαλόψυχη χαϊδεύει, συγχωρεί, αγκαλιάζει κατανοεί, προσφέροντας στον θεατή δώρα σπάνια για τα μάτια και την ψυχή, ταινίες που μοιάζουν μοναδικές, αυθύπαρκτες και μοναδικές, απόλυτα συνδεδεμένες με την ίδια την ύπαρξη και το βλέμμα του δημιουργού τους. Κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει ταινίες σαν τον Τέρενς Ντέιβις, πολύ απλά γιατί το σινεμά του μοιάζει τόσο πολύ συνυφασμένο με την δική του ζωή, με τον τρόπο που σκέπτεται, που στοχάζεται που θυμάται, που αναπνέει, που ζει. Το σινεμά του μοιάζει να είναι ο ίδιος, αλλά αντί να παραμένει ένα ερμητικά κλειστό συρτάρι αναμνήσεων, ενθυμίων, εξομολογήσεων και μυστικών, ανοίγει διάπλατα και μας προσφέρεται. Εξερευνώντας το, ανακαλύπτουμε, έκπληκτοι, πως μας αφορά άμεσα. Βαθιά, προσωπικά, ουσιαστικά, σπαρακτικά, απόλυτα....

Δέσποινα Μουζάκη, διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Περιέχονται τα κείμενα:
- Λευτέρης Αδαμίδης, "Τέρενς Ντέιβις: Memories are Made of These"
- Geoff Andrew, "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο: ο κινηματογράφος του Τέρενς Ντέιβις"
- Olivia Stewart, "Τέρενς Ντέιβις - "μένει όλο στα ίδια""
- "Ο Τέρενς Ντέιβις για τις ταινίες του"
- Φιλμογραφία
- Λευτέρης Χαρίτος, "Η ζωή σε τρεις πράξεις"
- Ηλίας Φραγκούλης, "Το τζουκ μποξ της ανθρώπινης μνήμης"
- Θωμάς Λιναράς, "Μουσική χρόνων περασμένων"
- Ray Pride, "Το κατά Τέρενς Ευαγγέλιο"
- Ρόμπι Εκσιέλ "Το πορτρέτο μιας κυρίας"
- David Robinson, "Για το χρόνο και την πόλη"


Σημείωση: Πρόλογος: Δέσποινα Μουζάκη, διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

27χ17 εκ., 48 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 791.430 233 092 (Κινηματογράφος - Σκηνοθέτες και παραγωγοί)
Άλλα πρόσωπα: Μιχάλης Ελευθερίου (Μεταφραστής) , Ζωή - Μυρτώ Ρηγοπούλου (Μεταφραστής) , Λευτέρης Αδαμίδης (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-436-232-5
ISBN (10ψήφιο): 960-436-232-1
Βάρος: 0.154 κιλά
Εκδότης: Οξύ
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
5.10
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

4.54
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ο Τζεφ Άντριου είναι κριτικός κινηματογράφου στο "Time Out London" και υπεύθυνος προγραμματισμού στο National Film Theater του BFI.

Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1945 στο Λίβερπουλ, το νεώτερο μέλος μιας πολυμελούς εργατικής οικογένειας. Οι αναμνήσεις από την οικογενειακή του ζωή και κυρίως από τον Βάναυσο πατέρα του, αλλά και η ίδια η πόλη έμεινε να σημαδέψουν όσο τίποτε άλλο το έργο του, μια διαρκή σπουδή πάνω στους μηχανισμούς της ανθρώπινης μνήμης και ταυτόχρονα μια προσπάθεια αυτοκάθαρσης του σκηνοθέτη από τα τραυματικά παιδικά χρόνια. Το 1971 και αφού έχει απασχοληθεί για σχεδόν μια δεκαετία σε κάθε είδους δουλειές γράφει το σενάριο της πρώτης αυτοβιογραφικής μικρού μήκους ταινίας του "Παιδιά" την οποία και ολοκληρώνει με χρήματα του British FiIm lnstitute χωρίς να έχει καμία επίσημη κινηματογραφική εκπαίδευση. Συνεχίζει τις σπουδές του στο περίφημο NationaI FiIm SchooI, όπου και ολοκληρώνει με την αποφοίτησή του το "Η Παναγία" και το "Βρέφος", το 1980. Λίγο αργότερα κλείνει την τριλογία του με το τελευταίο μέρος, "Θάνατος και μεταμόρφωση". Οι τρεις ταινίες με κοινό πρωταγωνιστή, σε διαφορετικές ηλικίες, τον χαρακτήρα του Ρόμπερτ Τάκερ - ένα alter ego του σκηνοθέτη - προβάλλονται μαζί σε διεθνή φεστιβάλ το 1984 και το όνομα του Ντέιβις συγκαταλέγεται μεμιάς στις νέες ελπίδες του Βρετανικού σινεμά. Το 1988 ολοκληρώνει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, "Μακρινές φωνές", ασάλευτες ζωές, μια εκ βαθέων ανασύσταση οικογενειακών στιγμιότυπων από τη δεκαετία του ΄40 και του ΄50 που αρνείται οποιαδήποτε αφηγηματική σύμβαση. Η ταινία θριαμβεύει στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του ΦεστιΒάλ Καννών, τοποθετώντας τον Ντέιβις στην πρώτη γραμμή των παγκόσμιων δημιουργών. Ακολουθεί η άτυπη συνέχειά της, "Η μεγάλn μέρα τελειώνει", όπου ο Ντέιβις ολοκληρώνει τον κύκλο των αναμνήσεων από την παιδική του ηλικία, φτιάχνοντας ταυτόχρονα έναν ύμνο στο ίδιο το σινεμά και τη Βρετανική λαϊκή κουλτούρα της δεκαετίας του ΄50. Στα 1994 σκηνοθετεί τη "ΒίΒλο από νέον" και στρέφεται για πρώτη φορά στο υλικό κάποιου άλλου, διασκευάζοντας το ομώνυμο μυθιστόρημα του καλτ αμερικανού συγγραφέα Τζον Κένεντι Τουλ. Καθόλου τυχαία, ο Ντέιβις διαλέγει έναν καταραμένο συγγραφέα -που πέθανε νεότατος έχοντας ζήσει δύσκολα παιδικά χρόνια- και ένα βιβλίο με ήρωα έναν βασανισμένο έφηβο. Ταυτόχρονα, εγκαταλείπει για πρώτη φορά τη Μεγάλη Βρετανία για την Αμερική. Η ταινία θα θεωρηθεί αποτυχία, κάτι που και ο ίδιος ο Ντέιβις έχει παραδεχτεί συχνά, παρά το γεγονός ότι την αξία της έχουν υπερασπιστεί θερμά κριτικοί όπως ο Τζόναθαν Ρόζενμπαουμ. Με το "Σπίτι τπς ευθυμίας", διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος της Ίντιθ Γουόρτον, απομακρύνεται πλέον από την εμμονή των προσωπικών αναμνήσεων, σκιαγραφώντας την πτώση μιας νεαρής γυναίκας που η αντισυμβατική της συμπεριφορά την οδηγεί στον εξοστρακισμό από τους κόλπους της νεοϋορκέζικης αριστοκρατίας των αρχών του 20ου αιώνα. Ο Ντέιβις δημιουργεί την πιο επιτυχημένη ίσως εμπορικά ταινία του, μ΄ ένα εντυπωσιακό καστ χολιγουντιανών ονομάτων όπως η Γκίλιαν Άντερσον και ο Νταν Άκροϊντ, καταφέρνει όμως να ανατρέψει την κλασσική φόρμα της ταινίας εποχής υπογράφοντας ένα αυστηρό, μινιμαλιστικό δράμα, μακριά από κάθε απόπειρα καλλιέπειας. Η τελευταία του δημιουργία, "Για το χρόνο και τπν πόλn", συνιστά τη μεγαλειώδη επιστροφή του, μετά από απουσία οκτώ χρόνων, μ΄ ένα ποιητικό δοκίμιο για τη γενέθλια πόλη του. Ήδη το 1984 ο ΝτέιΒις είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο του "Hallelujah Now", βασισμένο στις αναμνήσεις του από τη ζωή στο ΛίΒερπουλ. Στο "Για το χρόνο και τπν πόλη", μέσα από αρχειακό υλικό, τη μουσική και την μοναδική προσωπική του αφήγηση, δημιουργεί έναν συγκινητικό στοχασμό πάνω στο πέρασμα του χρόνου, μια ταινία που χαιρετίστηκε ως γεγονός στο πρόσφατο φεστιβάλ Καννών όπου προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού.

Ο Ρόμπι Εκσιέλ είναι κριτικός κινηματογράφου στην καθημερινή εφημερίδα "Έθνος" και στο "Έθνος της Κυριακής" και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΠΕΚΚ.

Ο Ρέι Πράιντ είναι κριτικός κινηματογράφου και αρθογραφεί τακτικά, μεταξύ των άλλων, στο διαδικτυακό περιοδικό "Indiewire" και στο "Filmmaker Magazine".

Ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον είναι κριτικός κινηματογράφου και διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του "Pordenone", "Le Giornate del Cinema Muto".

Ο Λευτέρης Αδαμίδης είναι κριτικός κινηματογράφου, μέλος της ΠΕΚΚ και καλλιτεχνικός διευθυντής του τμήματος "Ημέρες Ανεξαρτησίας" του ΦΚΘ.

Ο Θωμάς Λιναράς είναι κριτικός κινηματογράφου, μέλος της ΠΕΚΚ, επιμελητής κινηματογραφικών εκδόσεων, ενώ παράλληλα ασχολείται με εκπαιδευτικά προγράμματα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ο Ηλίας Φραγκούλης είναι κριτικός κινηματογράφου, μέλος της ΠΕΚΚ και επιμελείται και παρουσιάζει την εβδομαδιαία τηλεοπτική κινηματογραφική εκπομπή "Cinemad".

Ο Λευτέρης Χαρίτος εργάζεται ως σκηνοθέτης στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ενώ συχνά αρθρογραφεί σε περιοδικά και βιβλία για τον κινηματογράφο.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.