Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Theo Angelopoulos: The Making of "Dust of Time"

Offer
Κάθε φορά που βλέπω κάποια ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου μετράω τις φορές που ο ήλιος φωτίζει το ελληνικό τοπίο. Αυτό δεν το λέω αρνητικά. Αντίθετα, ενώ στην Ελλάδα περηφανευόμαστε για τον ήλιο μας που λάμπει παντού και πάντα, ο Αγγελόπουλος μας δείχνει τον ανάποδο καθρέφτη του φωτός: τη μουντή, σκοτεινή πλευρά της Ελλάδας, που βρίσκεται ίσως λιγότερο στη φύση της και περισσότερο στην πολιτική και στην Ιστορία της. Έχει κανείς την αίσθηση ότι η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής Ιστορίας επηρεάζει στις ταινίες του Αγγελόπουλου και την ελληνική φύση. Αισθητικά, τα τοπία στις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου θα μπορούσαν να αποδοθούν με μια τουρκική λέξη, το huzun. Η λέξη χρησιμοποιείται από τους Τούρκους για να περιγράψουν τη φύση και την ατμόσφαιρα της Κωνσταντινούπολης. Σημαίνει κάτι σα γλυκιά μελαγχολία, ταυτόχρονα όμως είναι και μια απ΄ αυτές τις λέξεις που δε μεταφράζονται σε άλλη γλώσσα.

Ο Ισίδωρος Λεοντής, στις φωτογραφίες που τράβηξε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της νέας ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου, "Η σκόνη του χρόνου", καταφέρνει να αποτυπώσει το huzun, αυτήν τη γλυκιά μελαγχολία. Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο αν σκεφτεί κανείς ότι ειδικά αυτή η ταινία του Αγγελόπουλου δεν έχει καθόλου Ελλάδα. Από το ανατολικό Βερολίνο στο Καζακστάν, από εκεί στα Αυστροουγγρικά σύνορα, έπειτα στον Καναδά, για να καταλήξει μέσω Ρώμης στο Βερολίνο, ο Αγγελόπουλος βγάζει τη "γλυκιά μελαγχολία" του περίπατο στον κόσμο.

Ο Λεοντής ακολουθεί την πορεία του σκηνοθέτη, των ηθοποιών και του κινηματογραφικού συνεργείου, αλλά δεν αρκείται στο να καταγράψει φωτογραφικά στιγμές από το γύρισμα και την προετοιμασία του. Απαθανατίζει τη στιγμή της μοναξιάς, όχι μόνο μέσα στη χιονισμένη στέπα ενός τσεχωφικού τοπίου, αλλά και στο σταθμό του μετρό στο Βερολίνο, μέσα στο βουητό του κόσμου. Αποτυπώνει φωτογραφικά το μοναχικό τραμ, αλλά και το σκηνοθέτη που βαδίζει δίπλα του και μοιάζει να επιζητεί τη μοναξιά μέσα στην πολυπραγμοσύνη του συνεργείου, όταν προετοιμάζει το γύρισμα ενός πλάνου. Οι φωτογραφίες του Ισίδωρου Λεοντή λειτουργούν σε δύο επίπεδα: ως φωτογραφία-ντοκουμέντο των γυρισμάτων της ταινίας και ως αυθύπαρκτο έργο τέχνης. Αυτή είναι ίσως η πιο συναρπαστική πτυχή των φωτογραφιών του. Από τη μια αποτελούν κομμάτι της ταινίας Η σκόνη του χρόνου. Από την άλλη η ίδια η ταινία προσφέρει την αφορμή και το υλικό για να δημιουργηθεί μια συναρπαστική έκθεση φωτογραφιών, που αποτυπώνουν, παράλληλα με την ταινία, ένα μεγάλο κομμάτι μιας μελαγχολικής υφηλίου.

Πέτρος Μάρκαρης


Σημείωση: Πρόλογος: Ισίδωρος Ιωάννης Λεοντής.

25χ29 εκ., 246 σελίδες
Δέσιμο: Πανόδετο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 791.402 2 (Κινηματογράφος - Φωτογραφικά λευκώματα), 791.449 5 (Κινηματογράφος, Ελληνικός), 791.437 (Κινηματογραφικές ταινίες)
Άλλα πρόσωπα: Αλέξανδρος Ζαφειρίου (Μεταφραστής) , Ισίδωρος Γιάννης Λεοντής (Φωτογράφος) , Χρήστος Αραμπατζής (Φωτογράφος) , Μάριος Πολυζωγόπουλος (Φωτογράφος) , Ηλίας Κοσίνδας (Φωτογράφος) ,
ISBN: 978-960-464-032-4
ISBN (10ψήφιο): 960-464-032-1
Βάρος: 1.602 κιλά
Εκδότης: Μίλητος
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
61.15
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

45.25
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Λεοντής, Ισίδωρος Γιάννης
Ο Ισίδωρος Λεοντής γεννήθηκε στη Λέσβο, στο Βόρειο Αιγαίο κι άφησε την πατρίδα του σε μικρή ηλικία για να σπουδάσει σκηνοθεσία στη Νέα Υόρκη. Είναι απόφοιτος του Ινστιτούτου Φωτογραφίας της Νέας Υόρκης και του Κολεγίου Κολούμπια στο Σικάγο, με BFA στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχει δουλέψει για το ABC News, για το CNN ως ελεύθερος επαγγελματίας, και από το 1983, για το CBS News, στο Σικάγο. Έχει ποικίλη εμπειρία στον τομέα συλλογής ειδήσεων για την τηλεόραση και στον τομέα ανάπτυξης ντοκιμαντέρ. Του έχουν απονεμηθεί βραβεία "Έμμυ" από την Εθνική Ακαδημία Τηλεοπτικών Τεχνών και Επιστημών (National Academy of Television Arts and Sciences).

Μάρκαρης, Πέτρος
Ο Πέτρος Μάρκαρης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1937. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1965 με το θεατρικό έργο "Η ιστορία του Αλή Ρέτζο". Δραματουργός, μεταφραστής, μελετητής του έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ και σεναριογράφος του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Εκτός από τέσσερα θεατρικά έργα, έχει γράψει δύο αστυνομικά μυθιστορήματα, το "Νυχτερινό δελτίο" (1995) και το "Άμυνα ζώνης" (1998) [σ.σ.: ακολούθησαν τα μυθιστορήματα "Ο Τσε αυτοκτόνησε" (2003) και "Βασικός μέτοχος" (2006), με τη μεσολάβηση της συλλογής διηγημάτων "Αθήνα, πρωτεύουσα των Βαλκανίων" (2004)]. Στα μυθιστορήματά του κεντρικός ήρωας είναι ο αστυνόμος Κώστας Χαρίτος, ένας συντηρητικός ως προς τις ιδέες και τις συνήθειες πενηντάρης, που έχει ως χόμπι την ανάγνωση λεξικών. Πρόκειται για έναν συνεπή επαγγελματία διώκτη του εγκλήματος που πρωταγωνιστεί σε νουάρ ιστορίες. Παντρεμένος με μιαν ήσυχη, απλοϊκή γυναίκα, πατέρας μιας ανήσυχης ερωτικά φοιτήτριας, δεν έχει καμιά σχέση ή ομοιότητα με τον Ηρακλή Πουαρό της Αγκάθα Κρίστι ούτε βέβαια με τον Φίλιπ Μάρλοου του Ρέημοντ Τσάντλερ. Θυμίζει όμως αμυδρά τον αστυνόμο Μαιγκρέ του Ζορζ Σιμενόν και είναι κατά κάποιον τρόπο ο διάδοχος του εμβληματικού αστυνόμου Μπέκα, ήρωα του Γιάννη Μαρή, του εισηγητή της αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα τη δεκαετία του ΄50, ενός σημαντικού συγγραφέα, άγνωστου στο παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό. Στα μυθιστορήματα του Μάρκαρη είναι έντονοι οι απόηχοι από την κατάρρευση των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς κάποιοι ήρωες του, είχαν πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με πρόσωπα των κρατικών μηχανισμών εκείνων των καθεστώτων. Ο Μάρκαρης, όπως και οι άλλοι σύγχρονοι Έλληνες ομότεχνοί του, μέσω της αστυνομικής πλοκής θίγει καίρια ζητήματα της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Τα μυθιστορήματά του αποτελούν μια γοητευτική τοπογραφία της Αθήνας, της υπερτροφικής μεγαλούπολης, όπου συμβιώνουν λίγο πολύ αρμονικά γηγενείς, οικονομικοί μετανάστες και πολιτικοί πρόσφυγες από γειτονικές χώρες. Μιλάει για τον κόσμο των αστών και των νεόπλουτων, των επιτήδειων που πλουτίζουν από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των φοροφυγάδων, μα και των καταστηματαρχών που υποδέχονται με επιφυλακτικότητα στα νησιά τους ντόπιους και αλλοδαπούς επισκέπτες. Σεναριογράφος έργων της τηλεόρασης, άριστος γνώστης των δημοσιογραφικών, καλλιτεχνικών και άλλων παρασκηνίων, προσπαθεί να αποκαλύψει ορισμένες από τις κρυφές πλευρές του κόσμου των μίντια, και να κοινολογήσει τα ευτράπελα που λαμβάνουν χώρα στα πάμπολλα τηλεοπτικά κανάλια. Ακόμα μας ξεναγεί με μαεστρία στον δαιδαλώδη κόσμο των κέντρων διασκέδασης, των νονών της νύχτας και των μπράβων, κάνοντας σαφείς υπαινιγμούς κατά ορισμένων πολιτικών αναμεμιγμένων σε έκνομες δραστηριότητες. Ο τρόπος με τον οποίο αφηγείται ο Μάρκαρης είναι απολαυστικός, οι χαρακτήρες διαγράφονται με ενάργεια, οι περιγραφόμενες καταστάσεις είναι αληθοφανείς, οι ήρωες ζουν μια πραγματική ζωή, τα πάντα είναι άψογα από λογοτεχνική άποψη. Ο Κώστας Χαρίτος πάνω στον οποίο στηρίζει την πλοκή των ιστοριών του, μολονότι έχει ένα αντικομμουνιστικό παρελθόν, γίνεται αμέσως συμπαθής στον αναγνώστη εξαιτίας του αδιάφθορου χαρακτήρα του και ίσως της έντιμης πενίας του, κι αυτό σε μια χώρα όπου οι αστυνομικοί δεν χαίρουν μεγάλης εκτίμησης για πολλούς λόγους, μα κυρίως πολιτικούς. Διότι ο αστυνόμος δεν είναι απλώς ένας ήρωας που εξιχνιάζει εγκλήματα αλλά κι ένας κάπως εκκεντρικός μα συνηθισμένος Έλληνας ο οποίος δεν αρκείται στη δράση: η συναρπαστική περιπλάνησή του στους αθηναϊκούς χώρους συνοδεύεται από ευφυείς παρατηρήσεις. Όλα αυτά επιτείνουν τη σαγήνη του κειμένου που παγιδεύει τον αναγνώστη μέχρι το τέλος της ιστορίας. Μερικές φορές ο συγγραφέας γράφει παρωδιακά και αυτό προφανώς οφείλεται στη διάθεσή του να διακωμωδήσει το αστυνομικό σώμα. Ο Μάρκαρης χρησιμοποιεί ένα σκληρό και ενίοτε προκλητικό χιούμορ κάτι που δείχνει πως επιθυμεί να σκανδαλίσει, αφού προηγουμένως κατορθώνει να κινητοποιήσει τα φαιά κύτταρα του εγκεφάλου των αναγνωστών του. Συμπερασματικά, κινείται με μια ανατρεπτική διάθεση βάλλοντας κατά των κακώς κειμένων που ταλανίζουν την Ελλάδα. Φίλιππος Φιλίππου, Συγγραφέας

Η Μαρία Μπιρμπίλη σπούδασε παιδαγωγικά στην Ελλάδα, την Αμερική και την Αγγλία, απ΄ όπου έλαβε και το διδακτορικό της δίπλωμα. Είναι Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο γνωστικό αντικείμενο «Εφαρμοσμένη Παιδαγωγική στην Προσχολική Εκπαίδευση». Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται σε θέματα διδακτικής μεθοδολογίας, με έμφαση στις διαλογικές και διερευνητικές μορφές διδασκαλίας, και θέματα σχεδιασμού και οργάνωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, με έμφαση στην παρατήρηση, την καταγραφή και την αξιολόγηση.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.