Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Ο ηθοποιός ανάμεσα στη σκηνή και στην οθόνη

Offer
Η υποκριτική, τέχνη που κινείται ανάμεσα στη σκηνή και στην οθόνη, αποτελεί μία από τις βασικές συνιστώσες κάθε παράστασης ή ταινίας. Ο συλλογικός αυτός τόμος περιλαμβάνει προσεγγίσεις των μεθόδων υποκριτικής και των εναλλακτικών τρόπων δουλειάς με τις/ τους ηθοποιούς, προσεγγίσεις της δημόσιας εικόνας των εγχώριων και ξένων θεατρικών και κινηματογραφικών αστέρων, καθώς και ιστορικές προσεγγίσεις των καλλιτεχνικών διαδρομών συγκεκριμένων ηθοποιών. Περιλαμβάνει επίσης μελέτες της σχέσης της υποκριτικής με συγκεκριμένους σκηνοθετικούς κώδικες. Κυρίως όμως, το βιβλίο αυτό καινοτομεί αποδίδοντας στους ηθοποιούς τον κεντρικό τους ρόλο στη δημιουργία του νοήματος και της αισθητικής των θεατρικών και κινηματογραφικών κειμένων. Στόχος του είναι να αποτελέσει μια πηγή γνώσης και έμπνευσης για ηθοποιούς, κινηματογραφιστές και θεατρανθρώπους, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Περιέχονται τα κείμενα:

Η υποκριτική ερμηνεία ως δημιουργός νοήματος και αισθητικής

- Γιάννης Λεοντάρης, "Σταθμοί στην περιπέτεια του προσώπου του ηθοποιού στον ελληνικό κινηματογράφο από το 1954 έως το 1974: σχέσεις ταύτισης και σχέσεις αμηχανίας με το θεατή"
- Vincent Amiel, "Το σώμα και οι χειρονομίες"
- Cynthia Baron, "Η υποκριτική μέσα από το πρίσμα της ανάλυσης κίνησης Laban"
- Παντελής Μιχελάκης, "Η υποκριτική ως μοντάζ: τρεις κινηματογραφικές διασκευές της αρχαιοελληνικής τραγωδίας"

Σχολές υποκριτικής στο θέατρο και στον κινηματογράφο

- Παναγιώτα Μήνη, "Από τον νατούρσικ στο σύστημα Στανισλάβσκι: οι απόψεις του Πουντόβκιν για τον κινηματογραφικό ηθοποιό"
- Jonathan Bignell, "Η "Μέθοδος" από τη σκηνή στην οθόνη: αναπαράσταση και αυθεντικότητα"
- Γιάννης Τζιουμάκης, "Η υποκριτική στον ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο: η "πρακτική αισθητική" του David Mamet στην πράξη"
- Henri Schoenmakers, "Υποκριτική και (ανα)παράσταση: ιδιότητες σε θεατρικές καταστάσεις του παρόντος"

Η αμφίδρομη σχέση της δημόσιας εικόνας των κινηματογραφικών αστέρων και των ταινιών

- Paul McDonald, "Η Julia Roberts και η Έριν Μπρόκοβιτς: τα πολιτισμικά και εμπορικά παράδοξα της βραβευμένης με Όσκαρ υποκριτικής"
- Δέσποινα Κακλαμανίδου, "Η παγίδα του να παραμένεις ο εαυτός σου και ο χολιγουντιανός σταρ"
- Κωνσταντίνος Κυριάκος, "Αλίκη Βουγιουκλάκη και Τζένη Καρέζη: μια συνεξέταση της σκηνικής και κινηματογραφικής τους διαδρομής κατά τη δεκαετία 1955-65
- Λυδία Παπαδημητρίου, "Το ελληνικό μιούζικαλ της δεκαετίας του 1960 και οι σταρ Ρένα Βλαχοπούλου και Αλίκη Βουγιουκλάκη"
- Όλγα Κουρέλου, "Από τη σκηνή στην οθόνη: Η Ειρήνη Παπά ερμηνεύει τραγικούς ρόλους στον κινηματογράφο"

Έλληνες ερμηνευτές και Ελληνίδες ερμηνεύτριες στο σταυροδρόμι των τεχνών

- Ανδρέας Δημητριάδης, "Ο ηθοποιός Μιχαήλ Μιχαήλ"
- Κωνσταντίνα Ριτσάτου, "Η Ελένη Χαλκούση στο θέατρο και στον κινηματογράφο"
- Μανώλης Σειραγάκης, "Ο ηθοποιός Πέτρος Κυριακός πάνω στην οθόνη και μπροστά από αυτήν"
- Άννα Σταυρακοπούλου, "Της τέχνης τα φαρμάκια" από τον μπερντέ στην οθόνη: μια πρώτη προσέγγιση στον καραγκιοζοπαίχτη ως υποκριτή"

Υποκριτική και χωροχρόνος

- Ιουλία Πιπινιά, "Ο ηθοποιός, ο ρόλος και η ιστορία: "Δαντόν" του Andrzej Wajda"
- Ειρήνη Σταματοπούλου, "Τα πρόσωπα της κινηματογραφικής μυθοπλασίας από το γουέστερν στον κινηματογράφο τέχνης: από το χαρακτήρα του τοπίου στο τοπίο του χαρακτήρα"

Ηθοποιοί σε εναλλακτικούς δημιουργικούς ρόλους

- Gilli Bush Bailey: "Αναπαριστώντας εαυτήν: προσεγγίσεις στην έρευνα μέσω πρακτικής στην ιστορία του θεάτρου"
- Philippe Tancelin: "Για την παρουσία του ηθοποιού στο θέατρο παρέμβασης"
- Χριστίνα Kallas - Καλογεροπούλου, "Ο αυτοσχεδιασμός ως τεχνική συγγραφής σεναρίου"
- Gwenaelle Le Gras, "Το παράδοξο της ταινίας "8 femmes" (8 γυναίκες) (Francois Ozon, 2002): η υπερβολή της θεατρικότητας προς όφελος της φετιχοποίησης των γυναικών-ηθοποιών"
- Ιωάννα Αθανασάτου, "Γυναίκες ηθοποιοί τη δεκαετία του ΄20: κυριαρχία της ανδρικής ματιάς ή υπόσχεση χειραφέτησης;"
- Χριστίνα Αδάμου, "Υλικά σώματα - αιθέρια κίνηση: Αναπαριστώντας τις εγγενείς αντιφάσεις στις σκηνές δράσης με πρωταγωνίστριες γυναίκες"


Σημείωση: Εισαγωγή: Χριστίνα Αδάμου.

24χ17 εκ., 361 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Κινηματογράφος
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 791.4 (Κινηματογράφος ), 792.028 (Ηθοποιία), 306 (Κουλτούρα)
Άλλα πρόσωπα: Χριστίνα Αδάμου (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-03-4843-9
ISBN (10ψήφιο): 960-03-4843-Χ
Βάρος: 0.667 κιλά
Εκδότης: Καστανιώτη
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
26.64
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

19.71
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Η Cynthia Baron είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα θεάτρου και κινηματογράφου στο Bowling State University στο Ohio των ΗΠΑ. Είναι μία από τους επιμελητές του συλλογικού τόμου "More Than a Method: Trends and Traditions in Contemporary Film Performance" (Wayne State University, 2004), ενώ έχει συγγράψει με τη Sharon Marie Carnicke το βιβλίο "Reframing Screen Performance", (University of Michigan Press, 2008).

O Jonathan Bignell είναι καθηγητής στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο του Reading, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι διευθυντής του Κέντρου Έρευνας για το τηλεοπτικό δράμα και ειδικεύεται στην ιστορία και τη θεωρία της τηλεόρασης.

Ο Paul McDonald είναι καθηγητής κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο του Portsmouth, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι συγγραφέας των βιβλίων "The Star System: Hollywood΄s Production of Popular Identities" (Wallflower, 2000) και "Video and DVD Industries" (British Film Institute, 2007), ενώ κεφάλαιά του έχουν δημοσιευτεί στους συλλογικούς τόμους "More Than a Method", "Contemporary Hollywood Stardom", "Screen Acting και Semiotics of the Media" (Wayne State University Press, 2004).

Η Jacqueline Nacache είναι καθηγήτρια στις κινηματογραφικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Paris 7-Denis Diderot. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται κυρίως στον κλασικό κινηματογράφο του Hollywood.

Ο Henri Schoenmakers διετέλεσε καθηγητής στις θεατρικές σπουδές (1984-2005) και πρόεδρος του τμήματος θεατρικών, κινηματογραφικών και τηλεοπτικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης ως το 2000, καθηγητής στις σπουδές θεάτρου και Μ.Μ.Ε. και πρόεδρος του τμήματος θεάτρου και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Friedrich Alexander του Erlangen-Nurnberg (2000-2007). Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού για τη Θεατρική Έρευνα (IFTR) (1995-1999). Από το 2007 διδάσκει θέατρο και μέσα επικοινωνίας στη διεθνή Roosevelt Academy του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης. Η έρευνά του επικεντρώνεται στη θεωρία της ερμηνείας, στην έρευνα κοινού και πρόσληψης, στην καινοτομία του θεάτρου του 20ού αιώνα και στην ιστορία της ερμηνείας του αρχαίου ελληνικού δράματος.

Ο Ανδρέας Δημητριάδης είναι λέκτορας στο τμήμα θεάτρου του Α.Π.Θ. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στο ελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, κυρίως σε θέματα επαγγελματικής οργάνωσης θιάσων και υποκριτικού ύφους. Σχετικά άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.

Κακλαμανίδου, Δέσποινα
Η Δέσποινα Κακλαμανίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Γαλλική Φιλολογία οτο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, παράλληλα με ιδιωτικές σπουδές δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε την εκπαιδευτική της σταδιοδρομία, διδάσκοντας Αγγλικά και Γαλλικά, ενώ το πάθος της για τον κινηματογράφο την οδήγησε στη συγγραφή της διδακτορικής της διατριβής, η οποία ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2005. Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια με ανακοινώσεις σχετικά με τη θεωρία του κινηματογράφου και αρθρογραφεί σε θεωρητικά κινηματογραφικά περιοδικά του διαδικτύου. Από το 2003. γράφει άρθρα σχετικά με την κινηματογραφική αισθητική, θεωρία και ιστορία, καθώς και κινηματογραφικές κριτικές σε πολιτιστικά έντυπα της Θεσσαλονίκης. Από τον Οκτώβριο του 2005 διδάσκει ιστορία κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Η Όλγα Κουρέλου είναι υποψήφια διδάκτωρ στο King΄s College, London, όπου επίσης εργάζεται ως επιστημονική συνεργάτις. Η διδακτορική της διατριβή πραγματεύεται τις διεθνείς και εθνικές σταρ του ελληνικού κινηματογράφου κατά την περίοδο 1945-1975.

Κυριακός, Κωνσταντίνος
Γεννήθηκε στη Χίο. Λέκτορας Θεατρολογίας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών. Σπουδές φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ΄ όπου απέκτησε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης το 1991, και τον τίτλο του Διδάκτορα στη θεατρολογία το 1995. (Θέμα: Ο Τσέχοφ στην Ελλάδα. Εργάστηκε ως Ειδικός Μεταπτυχιακός Υπότροφος στο Τμήμα Φιλολογίας του Α.Π.Θ. (1992-1995), ως δραματολόγος και υπεύθυνος προγραμμάτων στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (1993-1997, καλλιτεχνικός διευθυντής Βασίλης Παπαβασιλείου) και στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βόλου 1994-1996, καλλιτεχνική διευθύντρια Λυδία Κονιόρδου) και ως επιστημονικός συνεργάτης (1998-2000) στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει δημοσιεύσει μελέτες στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, με ερευνητικά αντικείμενα την ιστοριογραφία του νεοελληνικού θεάτρου και τον ελληνικό κινηματογράφο.

Ο Γιάννης Λεοντάρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Απόφοιτος του τμήματος φιλολογίας του Α.Π.Θ. και διδάκτωρ Συγκριτικής Γραμματολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris X-Nanterre. Είναι λέκτορας στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., όπου διδάσκει θεωρία και υποκριτική του κινηματογράφου. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά και επιστημονικά περιοδικά. Ως σκηνοθέτης στον κινηματογράφο εργάζεται από το 1987. Οι ταινίες του έχουν τιμηθεί τρεις φορές με το Α΄Κρατικό Βραβείο του ΥΠ.ΠΟ. Ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας "Κανιγκούντα", σκηνοθέτησε το 2007-08 την "Ηλέκτρα" του Hugo Von Hofmannsthal και τη "Βοσκοπούλα", ποιμενικό ειδύλλιο ανωνύμου συγγραφέα του 16ου αιώνα.

Η Παναγιώτα Μήνη είναι λέκτορας στο τμήμα φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπου διδάσκει μαθήματα ιστορίας και θεωρίας του κινηματογράφου. Οι δημοσιεύσεις της αφορούν το ρωσικό και τον ελληνικό κινηματογράφο. Η τρέχουσα ερευνητική της δραστηριότητα επικεντρώνεται στα σενάρια του Νίκου Καζαντζάκη και στο έργο του Τάκη Κανελλόπουλου.

Ο Παντελής Μιχελάκης είναι επίκουρος καθηγητής στην κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Bristol.

Η Λυδία Παπαδημητρίου είναι Senior Lecturer in Screen Studies στο Liverpool John Moores University, όπου διδάσκει ιστορία και θεωρία του κινηματογράφου. Το βιβλίο της, "The Greek Film Musical: A Critical and Cultural History", McFarland, 2006, κυκλοφορεί και στα ελληνικά ως "Το ελληνικό κινηματογραφικό μιούζικαλ: μια κριτική και πολιτισμική ιστορία", Παπαζήσης, Αθήνα 2008. Έχει δημοσιεύσει άρθρα για τον ελληνικό κινηματογράφο στα επιστημονικά περιοδικά "Journal of Modern Greek Studies", "Screen", "Cineaste" και σε συλλογές δοκιμίων όπως το "Action and Adventure Cinema", Routledge, 2004.

Ο Γιάννης Τζιουμάκης είναι λέκτορας στα μέσα και στην επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Liverpool. Έχουν εκδοθεί πολλές μελέτες του για τον αμερικανικό κινηματογράφο, που περιλαμβάνουν μελέτες για τους κινηματογραφιστές David Mamet, John Sayles και Edgar G. Ulmer, και για εταιρείες, όπως η Orion Pictures. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν το "American Independent Cinema: An Introduction" (2006, EUP) και "The Spanish Prisoner" (2009, EUP). Είναι συν-επιμελητής της σειράς βιβλίων "American Indies" και ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας έκδοσης του περιοδικού "The New Review of Film and Television Studies" (Routledge).

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.